Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
 
Αποκαλύφθηκε ασύλητος τάφος στη Βεργίνα από την εποχή του ΑλέξανδρουΈνας μεγάλος κτιστός τάφος, που μάλιστα είναι ασύλητος, βρέθηκε στο νεκροταφείο των Αιγών, στη Βεργίνα, όπως ανακοίνωσε μέσω Facebook η υπεύθυνη αρχαιολόγος των ανασκαφών, Αγγελική Κοτταρίδη.
 
Μάλιστα, στον τάφο, ο οποίος φέρεται να ανήκει σε άνδρα που πέθανε στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βρέθηκαν αρκετά ταφικά δώρα, που αποτελούν σημαντικά ευρήματα. Η κ. Κοτταρίδη στην ανάρτησή της δίνει στη δημοσιότητα και δύο φωτογραφίες από τον κάδο (σκεύος συμποσίου στο οποίο ανακάτευαν τον οίνο με νερό) που
βρέθηκε, τονίζοντας τη λεπτομέρεια στη διακόσμηση του αγγείου, που αναδεικνύει το εξαιρετικό επίπεδο της μακεδονικής μεταλλουργίας.
 
Αναλυτικά η ανάρτηση της κ. Κοτταρίδη:
 
“Από ότι βλέπω... και κυρίως από ότι ακούω (το τηλέφωνο χτυπάει συνεχώς εδώ και δυο ώρες) υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για την ανασκαφή μας.... λοιπόν, πριν το θέμα ξεφύγει, θα σας δώσω μερικές πληροφορίες, αλλά περισσότερα όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες...
 
Στο νεκροταφείο των τύμβων των Αιγών βρέθηκε ένας αρκετά μεγάλος κτιστός τάφος (κιβωτιόσχημος όχι ναόσχημος δηλ."μακεδονικός") που μάλιστα είναι ασύλητος, μια ευχάριστη εξαίρεση, αφού η νεκρόπολη των Αιγών λεηλατήθηκε άγρια από τους Γαλάτες μισθοφόρους του Πύρρου το 276 π.Χ... και σπάνια έχουμε την ευκαιρία να βρίσκουμε αδιατάρακτες ταφές. Ο νεκρός είναι ένας άντρας που πέθανε στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου (336-323 π.Χ.). Υπάρχει ένα ενδιαφέρον σύνολο ταφικών δώρων που, αν όλα πάνε καλά θα παρουσιαστούν στην πρώτη μεγάλη έκθεση που ετοιμάζουμε για τα εγκαίνια του νέου μουσείου των Αιγών....
 
Για να πάρετε μια μικρή εντύπωση της εικόνας που αντικρίσαμε σήμερα μια φωτογραφία με τον κάδο (σκεύος συμποσίου στο οποίο ανακάτευαν τον οίνο με νερό) στη θέση που βρέθηκε, πεσμένος στο δάπεδο του τάφου.... τα διάφορα "σκουπίδια" που φαίνονται γύρω του είναι υπολείμματα από οργανικά υλικά, ξύλα κ.λ.π. που σχετίζονται με το ανάκλιντρο του νεκρού... Και μια λεπτομέρεια από τη διακόσμηση του αγγείου για να χαρείτε το εξαιρετικό επίπεδο της μακεδονικής μεταλλουργίας...”.

 

Ο.Λ.Μ.Ε.                                                                    
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338                                
www.olme.gr                                                             
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.                                             Αθήνα, 11/11/2014
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ «ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ» ΕΡΓΑΣΙΑ, ΣΤΗΝ ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ – ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
 
Η πολιτική της πλήρους απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών ολοκληρώνεται. Ενώ παραμένουν ακόμα απλήρωτοι συνάδελφοι αναπληρωτές και υπάρχουν ταυτόχρονα σενάρια για προσλήψεις εκπαιδευτικών με 5-μηναμέσω του ΟΑΕΔ, έγιναν από τον Υπουργό Παιδείας ανακοινώσεις για το ότι μπορούν να καλυφθούν τα κενά των σχολείων με προσλήψεις αδιόριστων εκπαιδευτικών χωρίς μισθό, με κίνητρο μπόνους –μόρια για την μελλοντική τους πρόσληψη στη δημόσια εκπαίδευση όποτε γίνει διαγωνισμός ΑΣΕΠ!!!
Έφτασαν στο σημείο, μετά τις απαράδεκτες αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις της προηγούμενης περιόδου (αύξηση διδακτικού ωραρίου, υποχρεωτικές υπερωρίες, συμπτύξεις τμημάτων, μετακινήσεις εκπαιδευτικών με διδασκαλία μέχρι και σε 5 σχολεία, προσλήψεις ωρομισθίων,

διαθεσιμότητες-απολύσεις), να μεθοδεύουν εφιαλτικά σενάρια προσλήψεις εκπαιδευτικών χωρίς μισθό.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη καταρράκωση της αξιοπρέπειας του εργαζόμενου και πιο ανήθικη εκμετάλλευση της ανεργίας – αδιοριστίας. Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από το «Η Εργασία Απελευθερώνει (ArbeitMachtFrei)» των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Είναι οι τραγικές συνέπειες και η κατάληξη των πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού παγκοσμίως και των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης: από εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα φτάσαμε τώρα στους εργαζόμενους χωρίς μισθό.
Η όποια προσπάθεια κάνουν να το παρουσιάσουν ως «εθελοντισμό» και βοήθεια στο δημόσιο σχολείο, για τα παιδιά που δεν κάνουν μάθημα, είναι απλώς ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ.
Καλούμε τους συναδέλφους, με αξιοπρέπεια και με ευθύνη για τη ζωή και τα δικαιώματα όλων, να αντισταθούν σε αυτές τις μεθοδεύσεις.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους, μόνιμους, αδιόριστους , σε διαθεσιμότητα, απλήρωτους, ωρομίσθιους σε:
 
Κινητοποίηση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών την Παρασκευή, 14/11 στις 2 το μεσημέρι,
για να απαιτήσουμε μαζικούς διορισμούς τώρα.
 
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Εξετάζοντας, τη συνολική διαδικασία του σχεδίου εργασίας ως προς τη μάθηση, πρέπει να απαντήσουμε σε δυο θεμελιακά ερωτήματα σχετικά με αυτή: πώς και τι μαθαίνουν τα μέλη των ομάδων κατά τη διάρκεια των σχεδίων εργασίας. Δηλαδή, με διαφορετική φρασεολογία, ποια τα χαρακτηριστικά της μαθησιακής διαδικασίας και απόκτησης της γνώσης στην πορεία ενός project; Τα σχέδια εργασίας οδηγούν σε μια ριζικά διαφορετική αντίληψη γι’ αυτά τα ζητήματα. Η μάθηση εντάσσεται στη συλλογική, πρακτική δραστηριότητα των μαθητών/τριών, ώστε να μαθαίνουν θέματα, τα οποία ανακύπτουν στην πορεία της δράσης τους, απορρέουν από την κατανόηση των συνεπειών της, από τις ανάγκες συνέχισής της η

ξεκινούν από αυτή και επεκτείνονται σε άλλα, σχετικά ή και διαφορετικά από αυτή ζητήματα.

Η αντίληψη αυτή συμπυκνώνεται στη φράση «learningbydoing» («μαθαίνουμε δρώντας») και παραπέμπει στο φιλόσοφο και παιδαγωγό JohnDewey, ο οποίος τόνισε την πρωταρχική σημασία της πράξης στη συνολική ανθρώπινη δραστηριότητα καιτου αντίστοιχου βιώματος στη μάθηση. Έτσι, δεν φτάνει το να «κλειστούν» οι μαθητές/τριες και οι εκπαιδευτικοί «στους τέσσερις τοίχους» του σχολείου και να επεξεργαστούν το περιεχόμενο των μαθημάτων τους θεωρητικά, με τα σχολικά βιβλία, τον πίνακα, ακόμη και το εργαστήριο της φυσικής και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Όπως έχουμε τονίσει, απαιτείται το «άνοιγμα» του σχολείου «στη ζωή» με την έννοια της ενεργού συμμετοχής εκπαιδευτικών και μαθητών στην πράξη, όχι μόνο μέσα από τις ασκήσεις κι εφαρμογές των σχολικών βιβλίων, αλλά, κυρίως, με την ανάληψη πρωτοβουλιών για συγκεκριμένες παρεμβάσεις των μαθητών/τριών στη φύση και την κοινωνία, στο βαθμό, φυσικά, των δυνατοτήτων τους.
Για όλους αυτούς τους λόγους η συμμετοχή των παιδιών σε περιβαλλοντικές, πολιτιστικές ή και σε φιλο-πολιτιστικές δραστηριότητες και η δημιουργία ομάδων εργασίας αποτελούν τη βάση για να αποκτήσουν ανθρωπιστικές ευαισθησίες, να γνωρίσουν τον περίγυρό τους, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, τα μνημεία ενός τόπου αλλά και για να βιώσουν δραστηριότητες οι οποίες μπορούν να τα ευαισθητοποιήσουν απέναντι σε ζητήματα πολιτισμού, ιστορίας, αρχαιολογίας. Τα παιδιά συλλέγοντας το κατάλληλο υλικό αποκτούν γνώσεις και ενημερώνονται, αξιολογούν τα ευρήματά τους και κουβεντιάζοντας τόσο μεταξύ τους όσο και με τους γονείς τους μπορούν να αποφασίσουν ή και να υιοθετήσουν προτάσεις-μέτρα και δράσεις για ένα καλύτερο ανθρωπογενές περιβάλλον και για την αποτελεσματικότερη διατήρηση και προστασία μνημείων και αρχαιοτήτων. Αυτή η αλληλουχία διαδικασιών -μαθαίνω, νοιάζομαι, συμμετέχω και δραστηριοποιούμαι- είναι πολυσύνθετη, με εμπόδια και συχνές απογοητεύσεις. Αν κατορθώσουμε και δημιουργήσουμε στα παιδιά το όραμα, τότε υπάρχουν πολλές πιθανότητες να τα δούμε ενεργούς αυριανούς πολίτες. Έτσι, μέσω της συμμετοχής και της εξοικείωσής τους με έμπρακτες δραστηριότητες, επιδιώκεται :
  • Η ευαισθητοποίηση των       παιδιών και κατ’ επέκταση της       τοπικής κοινωνίας για       τις αξίες, τη σημαντικότητα και       τα αποθέματα του       πολιτισμικού και φυσικού       περιβάλλοντός μας.
  • Η ενεργός       συμμετοχή τους μέσα       από προσιτές και       εύκολες πολιτιστικές δραστηριότητες, που μπορούν       να πραγματοποιηθούν μέσα       και γύρω από       το σχολείο τους       (υιοθεσία και συνεχής       φροντίδα του περίγυρού μας).       Γενικότερα, τα βήματα ευαισθητοποίησης κωδικοποιούνται στα       ακόλουθα:
  1. Να διδάσκετε       λιγότερο και να       μοιράζεστε περισσότερο. Πιστεύουμε ότι       είναι πολύ σημαντικό για       έναν ενήλικα να       μοιραστεί τον εσωτερικό του       κόσμο με ένα       παιδί. Μόνο αν       μοιραστούμε τις βαθύτερες σκέψεις       και τα συναισθήματά μας       μπορούμε να επικοινωνήσουμε και       να εμπνεύσουμε στους       άλλους αγάπη και       σεβασμό για τον πολιτισμό, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και τα μνημεία του τόπου μας.
  2. Να είστε       δεκτικοί, δηλαδή να       ακούτε και να       είστε πάντα σε       εγρήγορση και να       παρατηρείτε τι συμβαίνει στη       φύση γύρω σας       κάθε λεπτό, γιατί σχεδόν       πάντα εκτυλίσσεται κάτι       ενδιαφέρον και συναρπαστικό.
  3. Να είστε       ευαίσθητοι, γιατί κάθε ζαβολιά, κάθε σχόλιο, κάθε γέλιο, κάθε επιφώνημα είναι       μια ευκαιρία για       επικοινωνία. Επομένως, ανταποκριθείτε στη διάθεση       των παιδιών και       στα συναισθήματά τους.
  4. Να κεντρίζετε την       προσοχή των παιδιών       χωρίς καθυστέρηση και       να προκαλείτε όσο       γίνεται την προσοχή       όλων κάνοντας παρεμβάσεις, ερωτήσεις και       επισημαίνοντας       ενδιαφέρουσες απόψεις, εικόνες και ήχους.
  5. Να μη       μετατρέπετε θέματα πολιτισμικής ευαισθητοποίησης, αγωγής και       εκπαίδευσης σε αυτοτελή       μαθήματα. Αρκούν η       συμμετοχή σε δράσεις       πρακτικής εφαρμογής και       το νοιάξιμο για       τα κοινά.
  6. Να εξοικειωθείτε αρχικά       με τα μνημεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα περιβάλλοντα των μουσείων, παρατηρώντας τα       προσεκτικά και στη       συνέχεια να παίξετε       παιχνίδια πολιτισμού και να συνομιλήσετε διότι       υπάρχουν ανεπανάληπτες στιγμές       και εικόνες που       τραβούν την προσοχή       των παιδιών.
Για τους παραπάνω λόγους δημιουργούμε και συμμετέχουμε σε ένα πολυποίκιλο πλαίσιο ουσιαστικών δραστηριοτήτων που δεν περιορίζονται μέσα σε ένα σχολικό έτος, αλλά έχουν συνέχεια και συνέπεια σε βάθος χρόνου. Με τα καινοτόμα προγράμματα σχολικών πολιτιστικών δραστηριοτήτων προωθούνται, μέσα από εκπαιδευτικές συναντήσεις, η αλληλογνωριμία, η ανταλλαγή ιδεών και απόψεων, η επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη της σχολικής εκπαιδευτικής κοινότητας. Εξάλλου, με τις διαδραστικές δημιουργικές δραστηριότητες, αλλά και με τη συνεχή προσπάθεια: Ζωντανεύουμε τη γνώση κάθε στιγμή. Βιώνουμε τον πολιτισμό καθημερινά.Είμαστε κοντά στην κοινωνία συνεργαζόμενοι και συμμετέχοντες στα κοινά.
Τέλος, αυτό που οφείλουμε να τονίσουμε είναι ότι οι εκπαιδευτικοί και οι εμψυχωτές μπορούν να συντάξουν-δημιουργήσουν τα δικά τους φύλλα εργασίας, ανάλογα με το μαθησιακό επίπεδο των παιδιών, τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει για το αντικείμενο ή τα σχετικά πολιτιστικά ζητήματα, για τις ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής που έχουν την ανάγκη φροντίδας και διατήρησης. Θα ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητικό αν εκπαιδευτικοί και μαθητές προτείνουν και δικά τους φύλλα εργασίας ή και άλλες δραστηριότητες τα οποία θα μπορούσαν να ευαισθητοποιήσουν ακόμη περισσότερο τα παιδιά και τις τοπικές κοινωνίες για την προστασία, τη διατήρηση και την ανάδειξη του τοπικού και ευρύτερα του πολιτιστικού μας πλούτου, φυσικού και πνευματικού.

Τα εικονικά μουσεία (virtualmuseums) υπόσχονται μέσω των τεχνολογιών εικονικής πραγματικότητας να μετατρέψουν την περιήγηση σε χώρους πολιτισμού σε μία συναρπαστική και συνάμα εκπαιδευτική για το χρήστη εμπειρία. Τα χαρακτηριστικά που ένα τέτοιο μουσείο θα πρέπει να έχει, σχετίζονται μεταξύ άλλων με την αληθοφάνεια και την πιστότητα στην ψηφιακή αναπαραγωγή του φυσικού χώρου, την ευκολία στην πλοήγηση, τους τρόπους με τους οποίους η σχετική πληροφορία παρουσιάζεται στους επισκέπτες. Στο πλαίσιο αυτής της εργασίας περιγράφεται η εμπειρία σχεδίασης ενός εικονικού μουσείου και συνάγονται συμπεράσματα που σχετίζονται με τους βασικούς άξονες σχεδίασης και αξιολόγησης της εφαρμογής με έμφαση στην αλληλεπίδραση χρήστη-συστήματος

καθώς και στη μαθησιακή διάστασή του.(Λέξεις κλειδιά: εικονικό μουσείο, αλληλεπίδραση χρήστη, μαθησιακή δραστηριότητα).

Οι τεχνολογίες Εικονικής Πραγματικότητας (VirtualReality, VR) έχουν συνεισφέρει αισθητά στην έρευνα και την πρακτική πολλών επιστημονικών κλάδων και έχουν συμβάλει στην ανάπτυξη νέων εφαρμογών στην εκπαίδευση, ψυχαγωγία, ιατρική κ.λ.π. (Craig, Sherman & Will, 2009). Στον τομέα του πολιτισμού οι τεχνολογίες αυτές έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς είτε για την αναπαράσταση ιστορικών κτηρίων και τόπων (π.χ. Sideris. 2006), είτε για τη δημιουργία εικονικών χώρων, στους οποίους εκτίθενται έργα τέχνης και άλλα αντικείμενα αξίας (Sylaiouetal., 2009). Οι εικονικοί αυτοί χώροι μπορεί είτε να αναπαριστούν υφιστάμενα μουσεία, είτε να υπάρχουν μόνο σε ψηφιακή μορφή. Τα μουσεία, πινακοθήκες και άλλοι χώροι πολιτισμού μέσω των εικονικών μουσείων (virtualmuseums) έχουν τη δυνατότητα να προβάλλουν στο ευρύ κοινό το πολιτιστικό τους περιεχόμενο, στοχεύοντας σε χρήστες που δεν έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν το χώρο τους και να τους παρέχουν υπηρεσίες εκπαίδευσης και ενημέρωσης (Μπούνια κ.ά., 2009; Lee & Wang, 2008; Chenetal., 2004). Οι χώροι αυτοί καθιστούν εφικτή την εμπειρία επίσκεψης σε απομακρυσμένους επισκέπτες, οι οποίοι είναι σε θέση να βιώσουν ένα εικονικό κόσμο που αποτελεί εξομοίωση ενός πραγματικού μουσείου, ή ακόμη και αναπαράσταση ενός τόπου που δεν υφίσταται πλέον, και να προσφέρουν μία αλληλεπιδραστική εμπειρία με αυτόν σε πραγματικό χρόνο. Ένα εικονικό μουσείο προϋποθέτει και αποτελεί επέκταση του ψηφιακού αποθετηρίου ενός οργανισμού πολιτισμού.
Ο σχεδιασμός και ανάπτυξη ενός επιτυχούς εικονικού μουσείου είναι ωστόσο μια σύνθετη διαδικασία κατά την οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη παράμετροι όπως η αληθοφάνεια του περιβάλλοντος, η αλληλεπίδραση, όπως ο χειρισμός και η πλοήγηση στο χώρο (Αβούρης, 2001), ο τρόπος παροχής πληροφοριών και η παρουσία εικονικών χαρακτήρων. Οι εικονικοί αυτοί χαρακτήρες παίζουν ρόλους, όπως αυτός του ξεναγού, ο οποίος καλείται να καθοδηγήσει το χρήστη στο εικονικό μουσείο και να του παρέχει πληροφορίες για τα εκθέματα, ώστε να παρακινεί το χρήστη να εξερευνήσει σε μεγαλύτερο βαθμό τους εικονικούς χώρους με πιθανά θετικά οφέλη (Holmes, 2007; Vrellisetal., 2010).
Πλαίσιο σχεδίασης Εικονικού Μουσείου
Η υπόθεση εργασίας που διέπει το πλαίσιο που εφαρμόζεται είναι πως η επίτευξη των σχεδιαστικών στόχων εξαρτάται αφενός από την πιστή εικονική αναπαράσταση του φυσικού χώρου και των πληροφοριών που αυτός φέρει και αφετέρου από την όσο πιο άμεση εμπειρία του χρήστη. Με αυτό το σημείο εκκίνησης, εντοπίζονται οι εξής έξι παράγοντες:
·         Η αληθοφάνεια του περιβάλλοντος: Η μεγιστοποίηση της αληθοφάνειας αποσκοπεί στην σε ικανοποιητικό βαθμό απόδοση της αίσθησης ρεαλισμού προκειμένου να μπορεί να μεταφερθεί νοητά ο χρήστης στο χώρο του πραγματικού μουσείου.
·         Ο χειρισμός και η πλοήγηση στο χώρο: Η δυνατότητα επιλογής του τρόπου χειρισμού και πλοήγησης στο χώρο από το χρήστη με στόχο την ελευθερία των κινήσεών του.
·         Η παρουσία του χαρακτήρα: Η παρουσία εικονικού χαρακτήρα (ξεναγού) κάνει πιο ρεαλιστική την εφαρμογή.
·         Ο τρόπος παροχής πληροφοριών: Είναι επιθυμητό να υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι παροχής πληροφοριών στο χρήστη όπως π.χ. ήχος ή γραφικά.
·         Η αισθητική εντύπωση που δημιουργεί η εφαρμογή στο χρήστη: Η αίσθηση που προσφέρει η πλοήγηση στο εικονικό μουσείο είναι σημαντικό να μοιάζει με την αίσθηση που προσφέρει η πλοήγηση σε ένα πραγματικό μουσείο.
·         Η συνολική εμπειρία χρήσης: Η συνολική εμπειρία διαφορετικών κατηγοριών χρηστών είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού αξιολογεί τη χρησιμότητα της εφαρμογής και καθορίζει εάν χρειάζονται περαιτέρω προσαρμογές και βελτιώσεις.
Ενδεικτική Βιβλιογραφία:
Μαθαίνοντας σε εικονικά μουσεία. Ιωάννης Μπήτρος, Λουκάς Δημητρόπουλος, Ιωάννης Βρέλλης, Μαρία Βέρρα, Χρήστος Σιντόρης, Νικόλαος Αβούρης.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">ibitros@upnet.gr, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">loukisdim@yahoo.gr, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">berra@upatras.gr, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">sintoris@ece.upatras.gr, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">avouris@upatras.grΤμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών, Πανεπιστημίου Πατρών.
Αβούρης Ν. (2001), Εισαγωγή στην Επικοινωνία Ανθρώπου-Υπολογιστή. Αθήνα: Δίαυλος.
Μπούνια, Α., Οικονόμου, Μ., & Πιτσιάβα, Ε-Μ. (2009). Η χρήση νέων τεχνολογιών σε μουσειακά εκπαιδευτικά προγράμματα: αποτελέσματα έρευνας στα ελληνικά μουσεία. Στο Ε. Νάκου & Μ. Βέμη (επιμ.), Μουσεία και Μουσειοπαιδαγωγική. Αθήνα: Εκδόσεις Νήσος.
Α. Τζιμογιάννης (επιμ.), Πρακτικά Εργασιών 7ου Πανελλήνιου Συνεδρίου με Διεθνή Συμμετοχή «Οι ΤΠΕ στην Εκπαίδευση», τόμος ΙΙ, σελ. 737-744, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κόρινθος, 23-26 Σεπτεμβρίου 2010.
(Δακτυλογράφηση: Βάσω Κ. Ηλιάδη).
 
Προγράμματος (ΔΕΜΠ) της Μειονοτικής Εκπαίδευσης στην Αλεξανδρούπολη
Από το ακαδημαϊκό έτος 2015-16, προβλέπει τροπολογία που κατατέθηκε προς ψήφιση, στη Βουλή.
Α. Το Διδασκαλείο θα ενταχθεί στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιο Θράκης.
Β. Δικαίωμα φοίτησης σε αυτό θα έχουν αποκλειστικά μέλη της Μουσουλμανικής Μειονότητας της Θράκης που είναι απόφοιτοι Παιδαγωγικών Τμημάτων Εκπαίδευση της ημεδαπής.
Γ. Το Διδασκαλείο θα απονέμει Διπλώματα Μετεκπαίδευσης και θα έχει την ευθύνη για τη διαρκή
επιμόρφωση των εκπαιδευτικών του μειονοτικού προγράμματος των Μειονοτικών Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Θράκης.
Δ. Με Προεδρικό Διάταγμα θα ρυθμιστούν όλες οι λεπτομέρειες για τη λειτουργία του Διδασκαλείου και ιδίως:
- η στελέχωση,
- το εκπαιδευτικό προσωπικό,
- η διάρκεια των Προγραμμάτων Σπουδών , με ιδιαίτερη έμφαση στη γλώσσα διδασκαλίας των μαθημάτων του Μειονοτικού Προγράμματος και τη μουσουλμανική θρησκεία,
- η δυνατότητα συνεργασίας με άλλα διδασκαλία και τμήματα ΑΕΙ, του ίδιου ή άλλων Πανεπιστημίων και ιδίως με το τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξείνιων χωρών του ΔΠΘ.
 
Με το ΦΕΚ 986/3-9-13 είχαμε 3122 υποχρεωτικές μετατάξεις στην ΠρωτοβάθμιαΕκπαίδευση. Στις 3 Φλεβάρη το Υπουργείο ανακοίνωσε 177 υποχρεωτικές μετατάξεις, 98 τροποποιήσεις και 38 ανακλήσεις μετατάξεων.
Με το ΦΕΚ 570/5-5-14 είχαμε 25 μετατάξεις στην ΠΕ, 11 τροποποιήσεις και 10 ανακλήσεις μετατάξεων.
Τέλος με το ΦΕΚ 714/6-6-14 είχαμε 14 μετατάξεις στην ΠΕ και 23 ανακλήσεις μετατάξεων. Συνολικά είχαμε 3650 μετατάξεις.
Στο γραφείο του Υπουργού υπάρχουν 523 ενστάσεις επί των μετατάξεων. Το πλήθος των ενστάσεων
αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος.
ΣΧΟΛΙΟ του γράφοντος: Από τη μέχρι σήμερα διαδικασία η πλειονότητα των αιτήσεων των ανακλήσεων των μετατάξεων έχει γίνει δεκτή από την προηγούμενη αλλά και την τωρινή πολιτική ηγεσία του υπουργείου.
Θα μπορούσαμε άτυπα να πούμε ότι το υπουργείο αναγνωρίζοντας το λάθος της μετάταξης χιλιάδων εκπαιδευτικών στην Α/θμια (επειδή τότε πλεόναζαν!) κάνει δεκτές σήμερα όλες σχεδόν τις ανακλήσεις που καταθέτουν οι συνάδελφοι. Από την άλλη οι ειδικότητες, κυρίως των καθηγητών ξένων γλωσσών που διδάσκουν και μαθήματα φιλολογικά, είναι απόλυτα απαραίτητες για την κάλυψη των κενών στην Β/θμια. Οι ειδικότητες λοιπόν που μετατάχτηκαν είναι απαραίτητοι στην Β/θμια και μπορούν να επιστρέψουν. Το ζήτημα είναι ότι ο μεγάλος αριθμός των καθηγητών που μετατάχθηκαν,
το έκανε για λόγους ανασφάλειας και για να πάρουν κάποια στιγμή οργανική στην περιοχή κατοικίας τους, δεν επιθυμεί να επιστρέψει στην Β/θμια.
Θα πρέπει λοιπόν άμεσα:
- να δοθούν οργανικές θέσεις σε όλους τους εκπαιδευτικούς που μετατάχθηκαν
από την Β/θμια στην Α/θμια και να μην αντιμετωπίζονται σαν «φτωχός
συγγενής»!
- να τους δοθεί το δικαίωμα της μετάθεσης, απόσπασης, κινητικότητας και
διεκδίκησης όποιας θέσης ανοίγει οπουδήποτε στην Α/θμια.

 

 
 
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
-----
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ
Ταχ. Δ/νση: Α. Παπανδρέου 37
Τ.Κ. – Πόλη: 15180 - Μαρούσι
Ιστοσελίδα: www.minedu.gov.gr
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
                                                                       
                                                                                                       Μαρούσι, 11 Νοεμβρίου 2014
 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 
Θέμα: Ο ΥΦΥΠΑΙΘ Αλέξανδρος Δερμεντζόπουλος στο Βερολίνο για τις εργασίες ανασκόπησης και αξιολόγησης της Ελληνογερμανικής Εταιρικής Σχέσης
 
Τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου, ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Αλέξανδρος Δερμεντζόπουλος μετέβη στο Βερολίνο, όπου συμμετείχε στις εργασίες ανασκόπησης και

αξιολόγησης της Ελληνογερμανικής Εταιρικής Σχέσης.

 
Στο πλαίσιο των επαφών του στη γερμανική πρωτεύουσα για θέματα της αρμοδιότητάς του ο Υφυπουργός Παιδείας είχε συνομιλίες με τον ομόλογό του ThomasRachel, με αντικείμενο τους

άξονες της Έρευνας και Τεχνολογίας, το θεσμό της Μαθητείας, την επαγγελματική κατάρτιση εν γένει, καθώς και θέματα γενικού εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος.

 
Ο κ. Δερμεντζόπουλος ενημέρωσε τη γερμανική πλευρά για το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου για την Έρευνα και Τεχνολογία, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι η επικείμενη ψήφισή του θα επιφέρει ριζικές αλλαγές στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο που χρονολογείται από τη δεκαετία του 80’. Ειδική αναφορά έκανε στους άξονες του σχεδίου νόμου που αφορούν τη σύνδεση των επενδύσεων με την αγορά και την επιχειρηματικότητα.
 
Επίσης, ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων συζήτησε με τον κ. Rachel για το θεσμό της Μαθητείας, όπως αυτός θα υλοποιηθεί με βάση το Νόμο 4186/2013.
 
Ο κ. ThomasRachelεκ μέρους της γερμανικής πλευράς εξήρε τη θέση της Ελλάδας στους τομείς της Έρευνας και της Τεχνολογίας, καθώς και τις νέες προοπτικές που διανοίγονται από το σχέδιο νόμου για την Έρευνα.
Στο πλαίσιο αυτό θα υλοποιηθούν νέα προγράμματα συνεργασίας ανάμεσα στη Γερμανία και την Ελλάδα την περίοδο 2016-2018.
 
Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων με τον Υφυπουργό Έρευνας της Γερμανίας συμφωνήθηκε να υπάρξει νέα διμερής συνάντηση σε υπηρεσιακό επίπεδο μέσα στο 2015, όπου θα συζητηθούν οι νέες κατευθύνσεις της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της Έρευνας με την προκήρυξη νέων προγραμμάτων, για τα οποία θα καταθέσει προτάσεις η Γερμανία με οικονομικούς πόρους προερχόμενους από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
 
Στη θεματική συζήτηση για τον τομέα της Παιδείας και της Έρευνας συμμετείχαν ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Αλέξανδρος Δερμεντζόπουλος, ο Υφυπουργός Έρευνας της Γερμανίας ThomasRachel, ο Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας Χρήστος Βασιλάκος και ο Μιχαήλ Πεγκλής σύμβουλος στο Γραφείο του Έλληνα Πρωθυπουργού.

 

 
Δεν πανηγυρίζουμε
  • ·         για την πρωτιά μας και την αύξηση του ποσοστού της ΔΑΚΕ στην κάλπη του Κ.Υ.Σ.Δ.Ε,
  • ·         για την πρωτιά μας στην κάλπη του Α.Π.Υ.Σ.Δ.Ε. Θεσσαλίας
  • ·        για την εμπιστοσύνη που έδειξαν οι συνάδελφοι στην παράταξη και στον αιρετό μας στο Π.Υ.Σ.Δ.Ε . ν. Λάρισας
Προβληματιζόμαστε
  • ·         για το ότι οι συνάδελφοι μας βρίσκονται ακόμα σε διαθεσιμότητα
  • ·         για την ελαστικοποίηση των εργασιακών μας σχέσεων, την μισθολογική μας καθήλωση, την προκρούστεια «αξιολόγηση»
Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους τους συναδέλφους για την στήριξη που έδωσαν στα πρόσωπα των υποψηφίων μας
Δεσμευόμαστε ότι θα είμαστε δίπλα σε κάθε συνάδελφο χωρίς διακρίσεις όπως κάναμε μέχρι σήμερα
Τέλος στέλνουμε μήνυμα στους κυβερνώντες να αφουγκραστούν τα προβλήματα του εκπαιδευτικού και να δώσουν λύσεις. Δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση.
Από την παράταξη μας εκλέγονται για το Π.Υ.Σ.Δ.Ε οι Κοντσιώτης Κωνσταντίνος (τακτικό μέλος) και Τζιατζιάς Μιχάλης (αναπληρωματικό μέλος) και για το Α.Π.Υ.Σ.Δ.Ε. οι Καρκαλής Νικόλαος (τακτικό μέλος) και Καραβασίλης Χρήστος (αναπληρωματικό μέλος).
Αναλυτικά τα αποτέλεσματα για το Π.Υ.Σ.Δ.Ε.:
Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών                                                                  136
ΔΑΚΕ                                                                                                                        483
Μέτωπο Ανατροπής (Αγωνιστική Παρέμβαση –ΣΥΝΕΚ-Ανένταχτοι)                       786    
Προοδευτική Ενότητα                                                                                                 254
 
για το Α.Π.Υ.Σ.Δ.Ε.:
Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών και Ανεξάρτητοι                               441
Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών                                                          175
ΔΑΚΕ                                                                                                                 473
ΣΥΝΕΚ                                                                                                              416    
Προοδευτική Ενότητα                                                                                        165
 
το Κ.Υ.Σ.Δ.Ε.:
Αγωνιστική Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις                                                          312
Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών                                                          173
ΔΑΚΕ                                                                                                               572
ΣΥΝΕΚ                                                                                                             335   
Προοδευτική Ενότητα                                                                                      142
 
 
 
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

                                                                                     ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε. Ν.ΛΑΡΙΣΑΣ  

 
Γρίφος Περιστέρη για την Αμφίπολη: Παρακάτω είναι ευχάριστα«Πάντα τα παρακάτω είναι ευχάριστα», είπε η επικεφαλής των ερευνών για τα ευρήματα στον Τύμβο Καστά στην Αμφίπολη στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία πραγματοποιείται συμβολικά στην Αμφίπολη.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ο πρόεδρος της ΠΕΔ, Λάζαρος Κυρίζογλου, τίμησε για την
προσφορά της την επικεφαλής της ανασκαφής, Κατερίνα Περιστέρη.
Από την πλευρά της, η κα Περιστέρη ευχαρίστησε τους αιρετούς για την τιμή και σημείωσε ότι πρόκειται για καταπληκτική οικουμενική ανασκαφή που όμοιά της δεν υπάρχει.
Δίνει χαρά όχι μόνο στους αρχαιολόγους, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο σημείωσε χαρακτηριστικά.
Σε ερώτηση για το αν έχει να ανακοινώσει κάτι ευχάριστο για το θέμα, η κα Περιστέρη είπε: Πάντα τα παρακάτω είναι ευχάριστα.

Τα τεκμηριωμένα βιβλία ιστορίας λειτουργούν μερικές φορές ως νυστέρι που κόβει πέπλα άγνοιας, συσσωρευμένα το ένα πάνω στο άλλο, εξηγούν τους κρατικούς μετασχηματισμούς, τεκμηριώνουν ποιες αντιλήψεις για τη νεότερη Ελλάδα θα πρέπει να αμφισβητηθούν ριζικά και ποια ζητήματα απαιτούν περαιτέρω επιστημονική έρευνα.

Το πρώτο από αυτά τα πέπλα το φοράμε όταν διδασκόμαστε ιστορία στο σχολείο. Στη συνέχεια, προστίθενται νέα πέπλα δημιουργώντας ψευδείς βεβαιότητες, στο πλαίσιο της κυρίαρχης κάθε φορά εκδοχής της δημόσιας ιστορίας. Σε αυτή τη δημόσια και όχι την επιστημονική ιστορία θητεύουν πανεπιστημιακοί ιστορικοί, πολιτικοί αρχηγοί, ερασιτέχνες ιστοριοδίφες, δημοσιογράφοι χωρίς ιστορική παιδεία, μεταξύ πολλών άλλων. Λαμβάνουν ως ιστορικό δεδομένο ό,τι ίσχυε ως ιστορικό συμπέρασμα προ πολλών δεκαετιών και το αναπαράγουν αδιαφορώντας για πρόσφατες έρευνες της ιστορικής επιστήμης.
Για να ξηλώσει κανείς τέτοια πέπλα απαιτείται μια θεωρητική αφετηρία, ειδικά μάλιστα στην πολιτική και κοινωνική ιστορία ένα ερμηνευτικό σχήμα για την εξέλιξη του κράτους. Αυτό συνήθως στηρίζεται
σε «δοκιμασμένα» επιστημονικά σχήματα που βρίσκονται στο κέντρο των σύγχρονων αναζητήσεων της ιστορίας, της ιστορικής κοινωνιολογίας και της πολιτικής ανάλυσης. Μας θυμίζει ότι κάθε νέο κράτος επιδιώκει να αποκτήσει νομιμοποίηση μεταξύ των υπηκόων του και ταυτόχρονα να τους ελέγξει, κυρίως μέσω των μηχανισμών της φορολογίας, του στρατού και της εκπαίδευσης. Το πώς ακριβώς μετασχηματίζεται το κράτος είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ αφενός των εγχώριων αντιδράσεων που προκαλούν οι ανωτέρω επιδιώξεις του νεοπαγούς κράτους και αφετέρου των πιέσεων που αυτό δέχεται από το διεθνές περιβάλλον του, στην περίπτωση της Ελλάδας των αρχών του 19ου αιώνα από τους κατά πολύ ισχυρότερους εταίρους της, τους νικητές της ναυμαχίας του Ναυαρίνου.
Η ρευστή και ετεροβαρής σχέση της Ελλάδας με τις τρεις Προστάτιδες Δυνάμεις χρωμάτισε και τη δημόσια εικόνα για την Ελλάδα της εποχής εκείνης. Πώς άραγε έβλεπαν ορισμένοι δυτικοί σχολιαστές τους νεοέλληνες μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους (1830): Τους θεωρούσαν κατοίκους μιας πρώην επαρχίας του οθωμανικού κράτους οι οποίοι είχαν συνεγείρει αισθήματα συμπάθειας κατά τον απελευθερωτικό αγώνα τους, αλλά μετά την ανεξαρτητοποίησή τους συμπεριφέρονταν απαιτητικά, με αξιώσεις που, ακόμα και αν ανταποκρίνονταν στην αρχαία ελληνική κληρονομιά, πάντως δεν αντιστοιχούσαν καθόλου στο ειδικό βάρος της χώρας τους.
Η αδυναμία «ρεαλιστικής» ανάγνωσης της πραγματικότητας, αν όχι η σκόπιμη παραγνώρισή της προκειμένου να οικοδομηδεί το απαραίτητο για κάθε νέο κράτος εθνικό αφήγημα μεγαλείου και συνοχής των μελών του έθνους, υποκρύπτεται ακόμα και σήμερα σε πλήθος εσφαλμένων παραδοχών. Θεωρείται, για παράδειγμα, προφανές ότι ο ελληνικός λαός εξεγέρθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1843, στο Σύνταγμα, κατά του Όθωνα. Με βάση τις πηγές, ελάχιστοι συγκεντρώθηκαν εκείνη τη μέρα μπροστά στο τότε ανάκτορο, τη σημερινή Βουλή. Τέτοια στοιχεία είναι οικεία στους ερευνητές της νεοελληνικής ιστορίας. Αυτοί καταφέρνουν να ανασυστήσουν το παζλ του νεοελληνικού κράτους με συνθετική μαεστρία για χάρη του μη εξειδικευμένου αναγνώστη, ενώ παράλληλα, χωρίς να κατονομάζουν προσωπικά τους μύστες μύθων μεταξύ των ομολόγων τους ιστορικών και κοινωνικών επιστημόνων, τους εγκαλούν με πολλούς έμμεσους τρόπους. Πράγματι, δεν φορά πέπλα άγνοιας μόνο το ευρύτερο κοινό, δηλαδή ο καταναλωτής της δημόσιας ιστορίας, της ιστορίας που διαμεσολαβείται από διάφορους ακόμη και αυτόκλητους ιστορικούς. Αναπόφευκτα, το ίδιο συμβαίνει και με τις επιστημονικές κοινότητες που είναι γειτονικές της ιστορίας, δηλαδή τις κοινότητες των υπόλοιπων κοινωνικών επιστημών.
Περισσότερες από τρεις δεκαετίες τώρα είναι διάχυτη, αν όχι κυρίαρχη, μεταξύ πολλών κοινωνιολόγων και πολιτικών επιστημών η προσέγγιση που αντιλαμβάνεται το νεοελληνικό κράτος με όρους καπιταλιστικού κέντρου-περιφέρειας, που θεωρεί το κράτος ως εξαρτημένο από ισχυρότερα κράτη και γι’ αυτό αντικείμενο εκμετάλλευσης από αυτά και που παρουσιάζει το κράτος ως υπερμέγεθες σε σχέση με τον ελληνικό πληθυσμό κατά τον 19ο αιώνα.
Θα έλεγε κανείς ότι τέτοιες διάχυτες, αλλά εσφαλμένες, βεβαιότητες υπήρξαν αποτέλεσμα του συνδυασμού ελλιπούς εμπειρικής έρευνας και προσαρμογής στις επιστημονικές «μόδες» της πρώτης εποχής της μεταπολίτευσης του 1974, όταν στους επιστημονικούς κύκλους μεσουρανούσε η κακοχωνεμένη «θεωρία της εξάρτησης» και η μάταιη αναζήτηση της κεφαλαιοκρατικής τάξης σε μια κοινωνία με ελάχιστους αυθεντικούς κεφαλαιοκράτες. Για τη μελέτη του 20ού αιώνα οι «μόδες» αυτές είναι ακόμα λιγότερο χρήσιμες από ότι για τη μελέτη του 19ού, καθώς παρά τους πολέμους κάθε λογής, υπήρξαν ανορθωτικές προσπάθειες και μεταρρυθμίσεις, όπως και άνιση έστω οικονομική ανάπτυξη, οι οποίες εν τέλει έφεραν την Ελλάδα στον «σκληρό πυρήνα της Ευρώπης».
Δεν είναι καθόλου αυτονόητο, βέβαια, ότι η χώρα στο μέλλον θα παραμείνει εκεί. Μάλιστα μέμφομαι τις πολιτικές ελίτ ( θα προσέθετα και τις ισχυρές, ακόμα και σήμερα ευημερούσες «ομάδες πίεσης») γιατί πίστεψαν ότι η συμμετοχή της χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα ήταν αρκετή για να λύσει όλα τα προβλήματα και, σαν ένας αυτόματος πιλότος, να κατευθύνει την Ελλάδα στη Γη της Επαγγελίας χωρίς μείζονος σημασίας μεταρρυθμίσεις.
Ένα τέτοιο ερμηνευτικό σχήμα είναι κατά το μάλλον απεκδυμένο από τις συνήθεις ιδεολογικές παρωπίδες και δεν έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα. Δεν επιδιώκει να συνετίσει τους οπαδούς της εθνοκεντρικής ή κοινωνικοκεντρικής δημόσιας ιστορίας, ούτε όμως να τους υπερασπίσει. Απλώς, καθώς περιγράφει και εξηγεί τους μετασχηματισμούς του κράτους, τεκμηριώνει ποιες διαδεδομένες αντιλήψεις για τη νεότερη Ελλάδα θα πρέπει να αμφισβητηθούν ριζικά και ποια ζητήματα απαιτούν περαιτέρω επιστημονική έρευνα. Σκέφτεται κανείς ότι δεν υπήρξαν μόνο οι πολίτες του νεοελληνικού κράτους κακομαθημένα παιδιά έναντι των ευρωπαίων προστατών τους. Παιδιά, αν και όχι πάντοτε κακομαθημένα, υπήρξαμε και συνεχίζουμε να είμαστε όσοι ως μαθητές, φοιτητές και ενήλικοι καταναλώσαμε ευκολοχώνευτους, βολικούς μύθους για τη νεοελληνική ιστορία.
Γενικότερα χρειάζονται προσπάθειες πιο οργανωμένες από το κράτος και την κοινωνία, οι οποίες να γίνονται βάσει κάποιου σχεδιασμού. Το πώς αυτοοργανώνεται η κοινωνία είναι πάντα συναρπαστικό και έχει νόημα να το παρακολουθεί κανείς. Άλλωστε, πάντοτε και σε κάθε εποχή, υπάρχουν ανήσυχα πνεύματα που αγωνίζονται να δημιουργήσουν. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι υπάρχουν τα πάντα: οργανισμοί, υπουργεία, θέσεις… Θεωρητικά έχουμε όλες τις υποδομές. Το τραγικό όμως είναι ακριβώς αυτό: ότι υπάρχουν όλα και την ίδια στιγμή δεν υπάρχει τίποτα. Παραγωγή μηδέν. Αυτό είναι τρομερό, σκανδαλώδες. Όχι μόνο στην τέχνη, στην πολιτική, στην επιστήμη, αλλά σε κάθε τομέα της ζωής.
Χρειάζονται, παράλληλα, έξυπνες επιλογές προσώπων. Για τον ίδιο λόγο αυτή η εποχή της οικονομικής δυσπραγίας είναι ταυτόχρονα μοναδική ευκαιρία. Άλλωστε, δεν μπορεί να επέλθει Ανάσταση χωρίς Σταύρωση, αφού δεν πρόκειται για ζήτημα μόνο θρησκευτικό αλλά και για ανθρώπινο. Σε ποιο από τα δύο άραγε είμαστε πιο κοντά ; Ανησυχώ βλέποντας πως, ακόμη και σήμερα, στο σημείο που έχουμε φθάσει, αρνούμαστε να αλλάξουμε πράγματα. Προσπαθούμε να συντηρήσουμε ένα σύστημα το οποίο είναι αποδεδειγμένα αποτυχημένο. Και δυστυχώς, την πληρώνουν οι νέοι άνθρωποι, 20 και 30 ετών, οι οποίοι σχεδόν στερούνται ονείρων. Κι όμως, όσο αργεί η αλλαγή τόσο η προσαρμογή σε μια νέα κατάσταση θα είναι πιο βίαιη. Δεν νομίζω ότι λέω κάτι καινούργιο. Όλος ο κόσμος το ξέρει.
Προεκτείνοντας τη σκέψη μου κάνω λόγο για ευρύτερη κρίση αξιών. Τόσα χρόνια έχει διαγραφεί μια πορεία η οποία έχει αγνοήσει τον παράγοντα άνθρωπο. Υπάρχουν μόνο οικονομικοί οργανισμοί οι οποίοι αντιμετωπίζουν κοινωνίες ολόκληρες σαν αριθμούς. Παρ’ όλα αυτά, θα πρέπει να παραδεχθούμε και εμείς τις ευθύνες μας. Σε περίπτωση που κάποια από αυτές τις καταστάσεις ήταν επικερδής για εμάς, οι ίδιοι που διαμαρτυρόμαστε σήμερα δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα. Δυστυχώς, έχουμε φθάσει σε σημείο οικονομικού κανιβαλισμού. Η ανθρώπινη ζωή έχει ευτελιστεί εντελώς.
Επομένως η ενίσχυση των άκρων χαρακτηρίζεται φυσιολογική υπό αυτές τις συνθήκες. Γιατί ό,τι υπάρχει από τη μία πλευρά, υπάρχει και το αντίθετό του. Δεν μπορεί από τη μία, στο όνομα των όποιων κέντρων αποφάσεων να δημιουργείται η απόλυτη ανισορροπία και επειδή αυτό βαφτίζεται δημοκρατία να έχουμε την απαίτηση ο κόσμος να το “καταπιεί”, να μην αντιδράσει. Το πρόβλημα είναι ότι, δυστυχώς, αυτή η αντίδραση δεν βασίζεται σε ώριμη και συνθετική σκέψη. Είναι ενστικτώδης, παρορμητική, γι’ αυτό μπορεί να γίνει και επικίνδυνη. Είναι όμως, επαναλαμβάνω, αναμενόμενη. Τα τελευταία 30 χρόνια είμαστε μάρτυρες του συστηματικού ευτελισμού της Παιδείας. Ο άνθρωπος απομακρύνεται τελείως από τις αρχές και από τα ήθη του, του επιβάλλεται μια απονεύρωση από το ευρύτερο περιβάλλον. Απομακρυνόμαστε από τις τέχνες, από τον ουσιαστικό πολιτισμό. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να περιμένουμε ότι αυτός ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε κάτι θετικό; Προσωπικά θεωρώ ότι η κατάσταση που υπάρχει σήμερα μας οδηγεί σε ασύλληπτες καταστροφές...
Καταλογίζω μεγάλες ευθύνες και στους ίδιους τους πολίτες. Έχουμε την τάση να τα ρίχνουμε όλα στους πολιτικούς, αλλά αναρωτιέμαι: αυτούς τους ανθρώπους ποιος τους ψήφισε; Οι ίδιες οικογένειες κυβερνούν τη χώρα εδώ και 30-40 χρόνια. Δεν τους ξέραμε; Θεωρητικά όλοι αποδεχόμαστε την ανάγκη να γίνουν τομές, αλλαγές, αλλά την ίδια στιγμή κοιτάζουμε να σώσουμε ό,τι μπορούμε.
Δεν έχω διάθεση για καταστροφολογία, αλλά αισθάνομαι πως η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη εδώ και 25 τουλάχιστον χρόνια. Μια ζωή με δανεικά… Όσο νιώθαμε ότι τα δανεικά αυτά δεν τα πληρώναμε εμείς αλλά αυτό το απρόσωπο κράτος, δεν υπήρχε πρόβλημα. Τώρα που ήρθε η ώρα να βάλουμε κι εμείς το χέρι στην τσέπη και να πληρώσουμε, μας «καίει» ασφαλώς. Μάθαμε να ζούμε με περισσότερα απ’ όσα βγάζαμε… Φθάσαμε στο σημείο να παίρνουμε δάνεια ακόμη και για να πάμε για ένα μπάνιο στη θάλασσα… Και αναρωτιέμαι: Γιατί να ζητάμε από τους άλλους να είναι φιλικοί και επιεικείς μαζί μας και να μην είμαστε εμείς οι ίδιοι εντάξει; Στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, όπως αυτή θεωρείται στην Ελλάδα, πόσοι από τους τραγουδιστές δεν έπαιρναν λεφτά από το κράτος για τις περιοδείες τους; Αν είσαι άξιος, κύριε, βγες έξω μόνος σου και κατάκτησε τον κόσμο… Είναι τα ίδια αυτά πρόσωπα που τώρα βγαίνουν και ασκούν κριτική...
Και οι πνευματικοί άνθρωποι; Αισθάνεται κανείς άραγε ότι αρθρώνεται ένας διαφορετικός λόγος απ’ αυτούς σήμερα; Όμως δεν έχει σημασία το τι λέει κανείς αλλά το τι κάνει. Με τον τρόπο που λειτουργεί η κοινωνία στην εποχή μας, ανά δευτερόλεπτο γίνεται κάτι που αποσπά την προσοχή μεταφέροντάς την από το ένα σημείο στο άλλο. Να βγει ο πνευματικός άνθρωπος να πει τι; Το θέμα είναι να έχει την εξουσιοδότηση ή να αισθάνεται την υποχρέωση και το καθήκον να κάνει ορισμένα πράγματα… Αυτή τη στιγμή υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που υφίστανται τρομερούς «βιασμούς». Πάει ένα παιδί 18 ετών να γραφτεί στο Πανεπιστήμιο με όνειρα, ο γονιός πληρώνει, και κάποιοι το κρατούν κλειστό. Πώς θα μάθει το παιδί αυτό να σέβεται και να υπηρετεί την κοινωνία στην οποία ζει όταν βλέπει ότι οι προηγούμενες γενιές την απαξιώνουν;
(Δακτυλογράφηση: Βάσω Κ. Ηλιάδη)

 

 
 
Για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016 το Ε.Α.Π. προσφέρει 6 Προπτυχιακά (4.790 θέσεις) και 26 Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών (5.210 θέσεις). Αν επιθυμείτε να υποβάλετε αίτηση,αφού διαβάσετε τις προϋποθέσεις εισαγωγής, πιέστε εδώ (Προσοχή! ΟΧΙ για Α.Μ.Ε.Α. ή μέλη εκπαιδευτικού προσωπικού Α.Τ.Ε.Ι.
   
Η περίοδος υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος έχει οριστεί από την 1η Νοεμβρίου 2014 μέχρι το βράδυ της 10ης Δεκεμβρίου 2014 (ώρα 12:00). Η δημόσια και ανοικτή για τους ενδιαφερόμενους κλήρωση θα πραγματοποιηθεί την 15η Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 10:00 π.μ.

Το κορυφαίο βιβλίο του ρώσου συγγραφέα και δημοσιογράφου Βασίλι Γκρόσμαν, πανόραμα και αμείλικτη κριτική της σοβιετικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κυκλοφορεί στα ελληνικά είκοσι τρία χρόνια μετά την πρώτη του έκδοση στη Δύση.

Η κοινοτοπία, λέει ο Αναστάσης Βιστωνίτης, που πρωτοπαρουσίασε και διατύπωσε στα βασικά σημεία του παρόντος κειμένου την εύστοχη κριτική του, πως κανένα μυθιστόρημα, ακόμη και αν είναι καλογραμμένο, δεν μπορεί να θεωρηθεί σημαντικό μόνο από το περιεχόμενό του ισχύει και για το αριστούργημα του Βασίλι Γκρόσμαν Ζωή και πεπρωμένο. Έχει όμως μεγάλη σημασία το γεγονός ότι ένα έργο που ολοκληρώθηκε πριν από μισό περίπου αιώνα εκδόθηκε πρώτα στη Δύση πριν από τρεις και πλέον δεκαετίες και στη χώρα του το 1989. Και αν ο συγγραφέας του δεν είχε προνοήσει να εμπιστευθεί δύο αντίγραφά του σε φίλους του, εκ των οποίων ο ένας, ο Αντρέι Ζαχάροφ, το μετέγραψε σε μικροφίλμ και το έστειλε στη Δύση, το βιβλίο θα ήταν σαν να μην είχε υπάρξει. Ο

Γκρόσμαν το ολοκλήρωσε το 1960 και το έδωσε να δημοσιευθεί στο περιοδικό «Ζνάμια» της Μόσχας. Οι υπεύθυνοι τρομοκρατημένοι το έστειλαν στις Αρχές. Ο Μιχαήλ Σουσλόφ, μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΣΕ και υπεύθυνος για τα ιδεολογικά θέματα, ειδοποίησε τον συγγραφέα ότι το βιβλίο του δεν επρόκειτο να εκδοθεί ούτε έπειτα από διακόσια χρόνια. «Γιατί να προσθέσουμε το βιβλίο σου στις ατομικές βόμβες των εχθρών μας;» του είπε.

Μετά από αυτό ο Γκρόσμαν απευθύνθηκε στον Χρουστσόφ. «Εγώ είμαι ελεύθερος αλλά το βιβλίο μου βρίσκεται στη φυλακή» του έγραψε. Το ερώτημα γιατί ο Χρουστσόφ έδωσε την άδεια να δημοσιευθεί το Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς του Σολζενίτσιν, όπου περιγράφεται η ζωή σε ένα σταλινικό στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, μπορεί να απαντηθεί ευκολότατα για όποιον διαβάσει συγκριτικά και τα δύο μυθιστορήματα. Η έκδοση του βιβλίου του Σολζενίτσιν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως έκφραση της αποσταλινοποίησης. Το μυθιστόρημα του Γκρόσμαν όμως ήταν μια αμείλικτη κριτική του σοβιετικού συστήματος σε όλα τα πεδία.
Ο Γκρόσμαν πέθανε από καρκίνο του στομάχου το 1964 χωρίς να προλάβει να δει το βιβλίο του τυπωμένο. Το σύστημα τον είχε εξαφανίσει κι ας ήταν ο επιφανέστερος πολεμικός ανταποκριτής του Κόκκινου Στρατού που έζησε από κοντά τις μεγαλύτερες μάχες: του Στάλινγκραντ, του Κουρσκ και της Μόσχας, όπως και την κατάληψη του Βερολίνου. Ας έζησε από πρώτο χέρι την απελευθέρωση των κρατουμένων στο ναζιστικό στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα. Κι ας χρησιμοποιήθηκαν οι συνεντεύξεις που πήρε από τους επιζώντες κρατουμένους ως ντοκουμέντο στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Στο Ζωή και πεπρωμένο, όπου τα γεγονότα τα οποία περιγράφει εκτυλίσσονται κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως τον ονόμασαν οι Σοβιετικοί, δεν έχουμε μόνο την ας πούμε «κουλτούρα» του πολέμου αλλά και μιας ολόκληρης κοινωνίας όπως είχε διαμορφωθεί από το σοβιετικό σύστημα.
Έργο πολυεπίπεδο που κινείται όχι μόνο στα πεδία των μαχών (ιδίως του Στάλινγκραντ, όπου ο Γκρόσμαν πέρασε τρία χρόνια μαζί με τον Κόκκινο Στρατό) αλλά και των ναζιστικών και σοβιετικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, τον κόσμο των πολιτικών στελεχών και των κομισαρίων, των πιστών στο σύστημα και των αμφισβητιών, της κοινωνίας σε στιγμές κρίσης όπου αναλύεται η ίδια της η σύσταση και η συγκρότηση. Όπως συμβαίνει και στο Πόλεμος και ειρήνη του Τολστόι, που αποτέλεσε και το πρότυπο του Γκρόσμαν, που το είχε μαζί του στα χρόνια του πολέμου και το διάβασε δύο φορές. Επομένως ο χαρακτηρισμός «κόκκινος Τολστόι», που του αποδόθηκε μεταθανάτια στη Δύση, δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα.
Πρόκειται λοιπόν για ένα ρεαλιστικό πανόραμα στο οποίο οι κεντρικοί χαρακτήρες υπερβαίνουν τους είκοσι. Το ογκώδες μυθιστόρημα ο Γκρόσμαν το χωρίζει σε τρία μέρη. Όμως οι αμέτρητες ιστορίες επικαλύπτουν η μία την άλλη χωρίς να διακόπτεται η ροή της αφήγησης. Υπάρχει βέβαια, κατά το τολστοϊκό πρότυπο, μια οικογένεια και μαζί της το πλήθος των ανθρώπων που σχετίζονται μαζί τους. Είναι η οικογένεια του πυρηνικού φυσικού Βίκτορ Στουρμ, της συζύγου του Λουντμίλας και της κόρης του Νάντιας, φίλων, γνωστών και εραστών. Η υπόθεση δεν εκτυλίσσεται μόνο στο Στάλινγκραντ αλλά και στα γερμανικά και τα σοβιετικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο Γκρόσμαν χειρίζεται εξαίρετα και το ζήτημα του πώς ήταν η ζωή στα πεδία των μαχών και πώς στις πόλεις, ποιες οι διαφορές τους, η ατμόσφαιρα, το ψυχολογικό κλίμα και η συμπεριφορά. Πολλά από τα όσα φέρεται να λέει ο Βίκτορ Στουρμ απηχούν ενδεχομένως τις απόψεις και του ίδιου του συγγραφέα. Το γεγονός ότι ο Γκρόσμαν βρίσκει ομοιότητες ανάμεσα στο ναζιστικό και το σοβιετικό καθεστώς πρέπει ενδεχομένως να το εκλάβουμε ως απόδειξη του ότι σε πολλές περιπτώσεις εξισώνει τα δύο συστήματα. Βεβαίως υπάρχουν σελίδες όπου περιγράφεται όχι μόνον η τυφλή υπακοή των κομματικών στελεχών στον Στάλιν και το κόμμα αλλά και ο αντισημιτισμός του καθεστώτος, που ο Γκρόσμαν, εβραϊκής καταγωγής ο ίδιος από την Ουκρανία, γνώριζε πολύ καλά.
Κι αυτό όμως δεν είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου. Ο αναγνώστης πρέπει να έχει υπόψη του ότι πρόκειται για μυθιστόρημα σοβιετικού συγγραφέα, τα προηγούμενα βιβλία του οποίου εξυμνούσαν το καθεστώς. Ταυτοχρόνως, είναι έργο ελεύθερου ανθρώπου, γι’ αυτό και στο τρίτο μέρος του εμφανίζονται κάποιοι χαρακτήρες που παραμένουν ανώνυμοι, παραπέμποντας σε μια παγκόσμια πλέον κοινωνία, έναν κόσμο που του αξίζει η ελευθερία της εκλογής σε ένα περιβάλλον ειρήνης. Το τελευταίο δεν παρουσιάζεται σαν αφελές κήρυγμα, σαν ηθικοπλαστική πρόταση ή μια, ας πούμε, αντιστροφή των δραμάτων που προηγήθηκαν αλλά σαν προοπτικό κοίταγμα στο μέλλον.
Η έκδοση του Ζωή και πεπρωμένο έρχεται να προστεθεί σε δύο ακόμη σημαντικά έργα της σοβιετικής εποχής που ήταν ως πρόσφατα άγνωστα στη χώρα μας: το Τσεβενκούρ του Αντρέι Πλατόνοφ και της Ελπίδας στα χρόνια της απελπισίας της Ναντιέζντα Μαντελστάμ. Και αν θεωρήσουμε, όπως υποστηρίζει ο Αναστάσης Βιστωνίτης πως δύο από τα σημαντικότερα έργα για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι το Καπούτ του Κούρτσιο Μαλαπάρτε και το Οι γυμνοί και οι νεκροί του Νόρμαν Μέιλερ, το μυθιστόρημα του Γκρόσμαν είναι ανώτερο επίτευγμα.
(Δακτυλογράφηση: Βάσω Κ. Ηλιάδη)
 
Η κατανομή πιστώσεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών ΠΕ 70 για ΖΕΠ,  ανά άξονα προτεραιότητας και Περιφερειακή Διεύθυνση Π.Ε. & Δ.Ε.
 

Συναδέλφισσες , συνάδελφοι

Σας ενημερώνω ότι η κατανομή των 376 πιστώσεων για τις προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών ΠΕ 70 για ΖΕΠ, ανά άξονα προτεραιότητας και Περιφερειακή Διεύθυνση Π.Ε. & Δ.Ε., έχει ως εξής :
 
 
ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΠΕ 70 
ΑΝΑ ΑΞΟΝΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Π.Ε. & Δ.Ε.
Α/Α
ΑΞΟΝΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ (ΑΠ)
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΠΕ 70
ΓΙΑ Τ.Υ. Ζ.Ε.Π.
1. ΑΠ 1 ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
  36 
2. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
 21 
3. ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ & ΘΡΑΚΗΣ
63
4. ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
11 
5. ΗΠΕΙΡΟΥ
8 
6. ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
20 
7. ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
10 
8. ΚΡΗΤΗΣ
35 
9. ΑΠ 2 ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
57 
10. ΑΤΤΙΚΗΣ
89 
11. ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
5 
12. ΑΠ3 ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
10 
     
13. ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
11 
       
       
 
ΣΥΝΟΛΟ  376

Σύμφωνα με ενημέρωση από το Υπουργείο Παιδείας οι προσλήψεις αυτές πρόκειται να ανακοινωθούν την προσεχή Τετάρτη ή Πέμπτη.


Ο αιρετός του ΚΥΣΠΕ
Δημήτρης Μπράτης

 

 

Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255
FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338                                
www.olme.gr                                                             
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.                                             Αθήνα, 11/11/2014
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ «ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ» ΕΡΓΑΣΙΑ, ΣΤΗΝ ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ – ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
 
Η πολιτική της πλήρους απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών ολοκληρώνεται. Ενώ παραμένουν ακόμα απλήρωτοι συνάδελφοι αναπληρωτές και υπάρχουν ταυτόχρονα σενάρια για προσλήψεις εκπαιδευτικών με 5-μηναμέσω του ΟΑΕΔ, έγιναν από τον Υπουργό Παιδείας ανακοινώσεις για το ότι μπορούν να καλυφθούν τα κενά των σχολείων με προσλήψεις αδιόριστων εκπαιδευτικών χωρίς μισθό, με κίνητρο μπόνους –μόρια για την μελλοντική τους πρόσληψη στη δημόσια εκπαίδευση όποτε γίνει διαγωνισμός ΑΣΕΠ!!!
Έφτασαν στο σημείο, μετά τις απαράδεκτες αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις της προηγούμενης

περιόδου (αύξηση διδακτικού ωραρίου, υποχρεωτικές υπερωρίες, συμπτύξεις τμημάτων, μετακινήσεις εκπαιδευτικών με διδασκαλία μέχρι και σε 5 σχολεία, προσλήψεις ωρομισθίων, διαθεσιμότητες-απολύσεις), να μεθοδεύουν εφιαλτικά σενάρια προσλήψεις εκπαιδευτικών χωρίς μισθό.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη καταρράκωση της αξιοπρέπειας του εργαζόμενου και πιο ανήθικη εκμετάλλευση της ανεργίας – αδιοριστίας. Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από το «Η Εργασία Απελευθερώνει (ArbeitMachtFrei)» των στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Είναι οι τραγικές συνέπειες και η κατάληξη των πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού παγκοσμίως και των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης: από εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα φτάσαμε τώρα στους εργαζόμενους χωρίς μισθό.
Η όποια προσπάθεια κάνουν να το παρουσιάσουν ως «εθελοντισμό» και βοήθεια στο δημόσιο σχολείο, για τα παιδιά που δεν κάνουν μάθημα, είναι απλώς ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ.
Καλούμε τους συναδέλφους, με αξιοπρέπεια και με ευθύνη για τη ζωή και τα δικαιώματα όλων, να αντισταθούν σε αυτές τις μεθοδεύσεις.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους, μόνιμους, αδιόριστους , σε διαθεσιμότητα, απλήρωτους, ωρομίσθιους σε:
 
παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας, την Παρασκευή στις 2 το μεσημέρι,
για να απαιτήσουμε μαζικούς διορισμούς τώρα.
 
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Εκπαιδευτικά Νέα