Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Fyrom-mapΗ διαμάχη για το όνομα δεν μπορεί να επιλυθεί χωρίς τη διαμεσολάβηση της διεθνούς κοινότητας, δήλωσε ο Αλί Αχμέτι, επικεφαλής του αλβανικού κόμματος του νοτιοσλαβικού κράτους, Δημοκρατική Ένωση για Ενσωμάτωση-DUI, το κόμμα του οποίου συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό.
Η δήλωση έγινε κατά τη συνάντηση που είχε με τον Διευθυντή του State Department για την Νοτιοανατολική Ευρώπη, Thomas Yazdgerdi, στην πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στα Σκόπια.
«Το κλειδί για βιώσιμη σταθερότητα στη χώρα και για υγιείς διεθνοτικές σχέσεις, είναι η ευρω-ατλαντική ενσωμάτωση, με ιδιαίτερη έμφαση η ένταξη της

χώρας στη βορειοατλαντική συμμαχία.

Οι διεθνοτικές σχέσεις είναι ο πυλώνας της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας, αλλά αυτές οι σχέσεις, τώρα, είναι τεταμένες, στάσιμες σε ένα Status Quo λόγω του ονόματος, το οποίοι καθυστερεί την ολοκλήρωση της χώρας», είπε ο Αχμέτι.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ο φιλοδυτικός προσανατολισμός των Αλβανών δεν θα αλλάξει ποτέ, γιατί αποτελεί σημαντικό στοιχείο της αλβανικής εθνικής αναγέννησης.
Ο ηγέτης του DUI, υπογράμμισε τη μεγάλη ελπίδα που τρέφουν οι Αλβανοί για την επίλυση της διαφοράς του ονόματος στην Ουάσιγκτον και στο Βερολίνο, όπως γράφει το makfax.
 

Sultan-Erdogan
Στις 15 Ιανουάριου του 2015 θα γίνουν στην Άγκυρα τα επίσημα εγκαίνια της νέας υπερπολυτελούς προεδρικής κατοικίας, για την οποία έχουν γραφτεί πάρα πολλά, αρκετά σκανδαλώδη, και ο νέος πρόεδρος της Τουρκίας, ο Ταΐπ Ερντογάν, που πολλοί τον έχουν χαρακτηρίσει σαν τον νέο χαλίφη, θα εγκατασταθεί επίσημα στο για πολλούς «ανάκτορο-σαράι» του.
Αλλά ποιος είναι ο ηγέτης της σημερινής Τουρκίας, ο πολιτικός που επανέφερε μαζί με τον Αχμέτ Νταβούτογλου τα οθωμανικά οράματα σαν προοπτική της Νέας Τουρκίας, ο άνθρωπος που παίζει έντονα στην διεθνή σκηνή, αλλά και για πολλούς ο μοιραίος άνθρωπος που μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία στην διάλυση της ; Ένας πολιτικός που μας αφορά άμεσα, καθώς τον έχουμε γείτονα και εκπροσωπεί μια μόνιμη πρόκληση εξ’ ανατολών για την οποία
θα πρέπει να γνωρίζουμε τα πάντα, για να είμαστε σε θέση ανά πάσα στιγμή να απαντήσουμε σαν έθνος, σαν ελληνισμός και σαν Ορθόδοξοι χριστιανοί.
Ο άνθρωπος που οδήγησε την Τουρκία στον εικοστό πρώτο αιώνα είναι αναμφισβήτητα ο Ταΐπ Ερντογάν, ένας άγνωστος.. ποδοσφαιριστής μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα. Ο Ερντογάν θεωρήθηκε ότι ήταν ένας από τους χαρισματικούς πολιτικούς ηγέτες και πολλοί οπαδοί του τον είχαν παρομοιάσει με τον πρώην πρόεδρο της χώρας, τον Τουργκούτ Οζάλ. Το κοινό στοιχείο τού Οζάλ με τον Ερντογάν ήταν ότι και οι δύο κινήθηκαν κάτω από την αντίληψη ότι η σύνθεση του κεμαλικού εθνικισμού με τον τουρκικό ισλαμισμό είναι αυτή που θα εξασφάλιζε τη συνοχή και τη συνέχεια της ύπαρξης μιας πολύπλοκης χώρας όπως είναι η Τουρκία. Παράλληλα, πρεσβεύουν ότι η σύνθεση αυτή θα φέρει την Τουρκία στην πρώτη σειρά των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων. Η βασική όμως διαφορά μεταξύ τους είναι πως ο Οζάλ είχε αναδειχτεί με την στήριξη της στρατιωτικής ιεραρχίας, καθώς ήταν αυτός που ανέλαβε να πολιτικοποιήσει το πραξικόπημα των Τούρκων στρατηγών τού 1980, ενώ παράλληλα εκμεταλλεύτηκε τις συγκρούσεις της εποχής και κατάφερε να πετύχει τη συνεργασία του ισλαμισμού με τον στρατό για την αντιμετώπιση της αριστερής τότε απειλής καθώς και του κουρδικού ζητήματος. Σε αντίθεση με τον Οζάλ, ο Ταΐπ Ερντογάν έχει διατελέσει για πολλά χρόνια το «κόκκινο πανί» για τη στρατιωτική ιεραρχία, κάτι που βέβαια στη συνέχεια έπαψε να ισχύει καθώς μετά το 2008 επικράτησε κατά κράτος με άμεσες συνέπειες τον θρίαμβο του Πολιτικού Ισλάμ. Ένα άλλο διαχωριστικό στοιχείο μεταξύ τους είναι ότι ο Οζάλ είχε καταφέρει να ελέγξει και να κυριαρχήσει, για πρώτη φορά στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Τουρκίας, πάνω στο στρατό, κάτι που ο Ερντογάν δεν το επιδίωξε τουλάχιστον φανερά. Άλλωστε δεν υπήρχε η ανάγκη αυτή καθώς η πλήρης πολιτική του επικράτηση τού έδινε μεγάλες δυνατότητες, να προωθήσει την υποτιθέμενη φιλοευρωπαϊκή του πολιτική.
Ο Ερντογάν άρχισε την πολιτική του σταδιοδρομία το 1980 όταν γίνεται μέλος του ισλαμικού κόμματος «Ρεφάχ». Το 1984 εκλέγεται πρόεδρος της οργάνωσης του κόμματος στην περιοχή του Μπεΐογλου της Κωνσταντινούπολης. Το 1986, για πρώτη φορά βάζει υποψηφιότητα για βουλευτής ενώ το 1989 βάζει υποψηφιότητα για δήμαρχος του Μπεΐογλου. Το 1991 ξαναβάζει υποψηφιότητα για βουλευτής ενώ στις δημοτικές εκλογές τού 1994, (27 Μαρτίου), εκλέγεται τελικά δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης με τη σημαία του «Ρεφάχ». Όσο ήταν δήμαρχος δεν έπαψε καθόλου να δραστηριοποιείται στους κόλπους του «Ρεφάχ» και για κάποιο δημόσιο λόγο που έβγαλε τον Δεκέμβριο του 1997 στην πόλη Σιίρτ της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, όπου είχε πει πως «οι μιναρέδες είναι τα ιδεολογικά σπαθιά μας», (τις δηλώσεις του αυτές που φανερώνουν και ένα καθαρά επιθετικό ισλαμικό στυλ ποτέ δεν τις απαρνήθηκε ουσιαστικά), καταδικάστηκε σε φυλάκιση για προσβολή τού κοσμικού καθεστώτος της Τουρκίας. Μετά από πολλές αναβολές, τελικά κλείνεται στη φυλακή στις 26 Μαρτίου τού 1999 για να αποφυλακιστεί μετά τέσσερις μήνες, στις 24 Ιουλίου καθώς ξεσηκώθηκε διεθνής κατακραυγή ενώ ο ίδιος είχε ηρωοποιηθεί στις τουρκικές λαϊκές μάζες. Από τότε ανέλαβε ενεργό πολιτική δράση. Μάλιστα το γεγονός της φυλάκισης του προκάλεσε και την έντονη αντίδραση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, που για άλλη μια φορά τόνισε πως οι δημοκρατικές διαδικασίες καταπατούνται στην Τουρκία και δεν υπάρχει πλήρης ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. O Ερντογάν κατάφερε να κερδίσει τις λαϊκές συμπάθειες οργανώνοντας ένα ευρύ δίκτυο κοινωνικών παροχών και ιατρικοφαρμακευτικής περίθαλψης στις φτωχογειτονιές της Κωνσταντινούπολης και έτσι, σιγά σιγά, άρχισε να φαίνεται πως διεκδικούσε με πολύ σοβαρές πιθανότητες τη διαδοχή τού Ερμπακάν στο κόμμα των Ισλαμιστών. Το ηγετικό του προφίλ ενισχύθηκε μετά το δικαστικό κλείσιμο τού «Ρεφάχ» και στον πόλεμο της διαδοχής που είχε ξεσπάσει φαινόταν ο επικρατέστερος. Σε σφυγμομέτρηση, που είχε κάνει η εφημερίδα «Χουριέτ», τέλος Νοεμβρίου τού 1998, μεταξύ των στελεχών του κόμματος, ο Ερντογάν συγκέντρωσε το 54% για την αρχηγία. Βλέποντας ο ίδιος τη μεγάλη του δημοτικότητα, από την πρώτη κιόλας μέρα της δικαστικής απαγόρευσης τού Ερμπακάν, έκανε αρχηγική εμφάνιση με κατευθείαν επίθεση κατά τού τότε πρωθυπουργού, Μεσούτ Γιλμάζ. Αυτό δυσαρέστησε τον Ερμπακάν, που έσπευσε να ορίσει τον παλιό του φίλο και βουλευτή Σμύρνης, Ρετζάι Κουτάν, ως διάδοχό του. Ο Ερντογάν όμως δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. Πύκνωσε τις δημόσιες εμφανίσεις του και τις συνεντεύξεις και μαζί με τον άλλο ισλαμιστή δήμαρχο της Άγκυρας, τον Μελίχ Γκιοκσέλ, σχημάτισε ένα πανίσχυρο πολιτικό δίδυμο. Βλέποντας αυτόν το νέο κίνδυνο οι στρατιωτικοί κύκλοι της Άγκυρας, αποφάσισαν να χτυπήσουν από τότε το ανερχόμενο αυτό αστέρι της πολιτικής ζωής, με τη γνωστή συνταγή της δικαστικής καταδίκης που δεν αφήνει περιθώρια για πολιτικό μέλλον. Ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Μουράτ Μπαχτσεσίογλου, (μετέπειτα ο ίδιος προσχώρησε στον Ερντογάν), σε δηλώσεις του προσπάθησε να δώσει κύρος στην απόφαση του δικαστηρίου του Ντιαρμπακίρ που είχε καταδικάσει τον Ερντογάν, χαρακτηρίζοντας τη δικαιοσύνη ανεξάρτητη. Η απόφαση αυτή πυροδότησε νέες μεγάλες λαϊκές εκδηλώσεις υπέρ τού Ερντογάν, που δεν φαινόταν να πτοείται και με ιδιαίτερα έντονες ομιλίες του προς τον κόσμο που έσπευσε να τον συμπαρασταθεί, έδειξε αποφασισμένος να συνεχίσει την πορεία του. Τελικά, μετά από ένα διάστημα έντονων πολιτικών διαβουλεύσεων και μετά τη νέα απαγόρευση του ισλαμικού κόμματος «Φαζιλέτ», διαδόχου του «Ρεφάχ», ο Ερντογάν θα προχωρήσει στην ίδρυση του δικού του κόμματος. Έτσι, 16 Αυγούστου του 2001, αναγγελλόταν επίσημα η ίδρυση του νέου κόμματος «Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη». Το καινούργιο κόμμα της «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης», που εν συντομία αποκαλείται «ΑΚ Παρτισί», δημιουργήθηκε κατ’ αρχήν από τα στελέχη του κόμματος των Ισλαμιστών «Φαζιλέτ», που είχε απαγορευτεί μετά από απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας. Εκτός όμως από τους Ισλαμιστές, ο Ταΐπ Ερντογαν είχε προσελκύσει και μεγάλη μερίδα δυσαρεστημένων από τα άλλα κόμματα και κυρίως από τα δύο κόμματα της δεξιάς, δηλαδή της «Μητέρας Πατρίδας» και του «Ορθού Δρόμου», ενώ φιλοδοξούσε, όπως τόνιζε ο ίδιος, να αποτελέσει το νέο πολιτικό πόλο της κεντροδεξιάς που θα κυβερνήσει τα επόμενα χρόνια την Τουρκία.
Σταθμός στην πολιτική του πορεία ήταν το ταξίδι του στις ΗΠΑ, τον Φεβρουάριο του 2002, λίγους μήνες δηλαδή πριν γίνει ο νέος ηγέτης της Τουρκίας. Στο ταξίδι αυτό, όπως υποστήριξαν πολλοί πολιτικοί του αντίπαλοι στην Τουρκία, είχε πάρει το οριστικό χρίσμα από διάφορες αμερικανικές οργανώσεις να προωθηθεί στην εξουσία της Τουρκίας και είναι χαρακτηριστικό ότι είχε επαφές με τις μεγαλύτερες οργανώσεις του ισραηλινού λόμπι των ΗΠΑ. Ο Ερντογάν στις ΗΠΑ είδε αρκετούς παράγοντες της δημόσιας ζωής και της οικονομίας, εμφανίστηκε και μίλησε σε αμερικανική κοινοβουλευτική επιτροπή, ενώ είχε σημαντικές επαφές με παράγοντες της αμερικανικής κυβέρνησης και Αμερικανούς γερουσιαστές . Όλους αυτούς ο Ερντογάν τους διαβεβαίωσε ότι το κόμμα του δεν είναι κλασικό ισλαμικό κόμμα και δεν έχει καμία πρόθεση να αλλάξει την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας προσανατολίζοντας την προς τον ισλαμικό κόσμο, κάτι που το είχε αποπειραθεί ο προκάτοχος του Ερμπακάν, με παταγώδη όμως αποτυχία. Στο μέλλον όμως ο Ερντογάν θα αποδεικνύονταν πολύ πιο έξυπνος καθώς θα πετύχαινε αυτά που δεν μπόρεσε να πετύχει ο Ερμπακάν. Οι δηλώσεις αυτές του Ερντογαν είχαν γίνει τότε δεκτές με μεγάλη ικανοποίηση από τους Αμερικανούς Στις ΗΠΑ τον Ερντογάν συνόδευαν ο μετέπειτα πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ, που ήταν και ο διερμηνέας του, ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Γιασάρ Γιακίς, και ο τότε γενικός γραμματέας του κόμματος του, Μουράτ Μερτζάν. Από τότε ο Ερντογάν θα άρχιζε την ξέφρενη κούρσα του που θα τον έφερνε στην εξουσία και μάλιστα με αυτοδύναμη πλειοψηφία κατά που συνέβαινε για πρώτη φορά στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας . Το πρόβλημα βέβαια ήταν το πως θα κυβερνούσε με το δεδομένο ότι από τότε ήταν ήδη το «κόκκινο πανί» για τους στρατηγούς, οι οποίοι επανειλημμένα είχαν παρουσιάσει αναφορές στα Εθνικά Συμβούλια χαρακτηρίζοντας τον αυτόν και τον γνωστό Ισλαμιστή αρχηγό, Φετουλάχ Γκιουλέν, που ζούσε στις ΗΠΑ, σαν μεγάλο κίνδυνο για το τουρκικό καθεστώς. Εδώ οι Αμερικανοί δεν θέλησαν να επέμβουν, αφήνοντας τα πράγματα να εξελιχτούν από μόνα τους με μόνιμο όμως τον κίνδυνο της εσωτερικής σύγκρουσης. Παράλληλα όμως οι Αμερικανοί, προβλέποντας ίσως κάποιες εντάσεις, είχαν εκφράσει τις ανησυχίες τους όσον αφορά κάποια στελέχη του Ερντογάν που θεωρούνται σαν σκληροπυρηνικοί και στο παρελθόν είχαν αντιταχτεί έντονα στην φίλοϊσραηλινή πολιτική της Τουρκίας, μια πολιτική που θα άλλαζε ριζικά μετά το 2008 με την καθαρή ισλαμική στροφή και με απώτερο στόχο την ηγεμονία σε όλο τον ισλαμικό κόσμο . Πάντως στην αρχή οι Ερντογάν και Γκιούλ «φρόντισαν» στο καινούργιο υπουργικό συμβούλιο να μετέχουν κυρίως πρώην μέλη των κομμάτων της Μητέρας Πατρίδας και του Ορθού Δρόμου, που είχαν προσχωρήσει πρόσφατα στο κόμμα τους, παρά οι παλιοί τους σύντροφοι και παραδοσιακοί ισλαμιστές, φοβούμενοι μήπως υπάρξουν ανεξέλεγκτες προκλήσεις προς το κατεστημένο.
Από την αρχή όμως ο Ερντογάν έδειξε τις διαθέσεις του για την αλλαγή του κατάστικτου χάρτη της χώρας με φανερή πρόθεση την εγκαθίδρυση πλέον ισλαμικών προτύπων στην διακυβέρνηση φέροντας τον σε απ” ευθεία σύγκρουση με το στρατιωτικό κατεστημένο. Ο πρώτος του αντίπαλος ήταν ο τότε πρόεδρος, Αχμέτ Σεζέρ, ο οποίος ήδη είχε μια πρόωρη σύγκρουση με τους ισλαμιστές, όσον αφορά την ισλαμική μαντίλα ενώ φέρονταν αντίθετος σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Ο κυριότερος όμως αντίπαλος του θα ήταν το ίδιο το κεμαλικό κατεστημένο που άρχισε στην αρχή δειλά και στη συνέχεια με αποφασιστικά βήματα να το ξηλώνει για να το αντικαταστήσει του από ένα καινούργιο ισλαμικό κατεστημένο. Αυτό βέβαια δεν έγινε χωρίς έντονες συχνά συγκρούσεις, κυρίως με την στρατιωτική ιεραρχία, η οποία μέχρι το 2008 όταν άρχισαν να έρχονται στη δημοσιότητα οι στρατιωτικές συνομωσίες και να συλλαμβάνονται ανώτεροι αξιωματικοί που φέρονταν να αντιστέκονταν σθεναρά στις φιλοισλαμικές μεταρρυθμίσεις, άρχισε να υποχωρεί άτακτα. Οι πρώτες αψιμαχίες άρχισαν από τις πρώτες μέρες της επικράτησης του Ερντογάν και είναι εντυπωσιακό εδώ να παρατηρήσουμε πως την ίδια ώρα, (στις 4/11/2002), που κλιμάκιο υψηλόβαθμων Τούρκων στρατιωτικών υπό την ηγεσία του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, στρατηγού Χιλμί Οζκιόκ, βρίσκονταν στην Ουάσιγκτον την επόμενη των εκλογών, για συνομιλίες με την αμερικανική στρατιωτική ηγεσία, ο νικητής των εκλογών, Ρετζεπ Ταγιπ Ερντογάν, εξέφραζε την αντίθεση του, στην υλοποίηση των αμερικανικών πολεμικών σχεδίων κατά του Ιράκ. Η διατύπωση τότε της θέσης αυτής του Ερντογάν εκτιμήθηκε από μια πρώτη ματιά ότι δημιουργούσε πρόβλημα στις προσπάθειες κλίματος ενότητας μεταξύ των χωρών της περιοχής που προωθούσε η αμερικανική διπλωματία, προκειμένου να υλοποιήσει τις επιδιώξεις της. Το κυριότερο όμως ήταν πως το γεγονός αυτό εκτιμήθηκε σαν μια ένδειξη των πιθανών αντιθέσεων που θα προκύψουν στο μέλλον μεταξύ στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας. Οι εκτιμήσεις των αναλυτών έδειχναν να προδιαγράφουν κλίμα σύγκρουσης μεταξύ των στρατιωτικών και της νέας κυβέρνησης, Οι βασικές βέβαια επιδιώξεις της νέας τουρκικής κυβέρνησης, όπως φάνηκαν και από τις προγραμματικές της δηλώσεις θα επικεντρώνονταν σε οικονομικά θέματα, χωρίς βέβαια να μην υπήρχε από τότε η διάθεση της εδραίωσης ενός καθαρά φιλοισλαμικού προφίλ .Η εκδηλωμένη πρόθεση της υποβάθμισης του ρόλου του τουρκικού στρατού, με την έξυπνη κατ’ αρχή έως πονηρή επιλογή της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης και της αναθεώρησης του τουρκικού συντάγματος ήταν τα πρώτα χρόνια της κυβέρνησης Ερντογάν οι βασικές κατευθύνσεις του . Σε κάθε περίπτωση οι εξελίξεις αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρων, καθώς άρχισε να διαφαίνεται για πρώτη φορά τόσο δυναμικά η ανάδυση μιας μετακεμαλικής Τουρκίας με καθαρά ισλαμικό πρόσωπο. Από την αρχή της ισλαμικής επικράτησης είχαν αρχίσει να γίνονται συζητήσεις για την λεγόμενη κρυφή ισλαμική ατζέντα του νέου πρωθυπουργού Ταΐπ Ερντογάν. Αυτή η κρυφή ατζέντα αναφέρονταν στην πρόθεση των Ισλαμιστών για την εφαρμογή ενός νέου μοντέλου κοσμικού ισλαμικού κράτους που θα καταργούσε όλα τα στρατιωτικά προνόμια και θα αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο ένα πρότυπο για όλο τον ισλαμικό κόσμο. Πρωταγωνιστής αυτής της ατζέντας, ήταν σύμφωνα με εξέχοντα τότε, (2002), στελέχη του Λαϊκού κόμματος της τουρκικής αντιπολίτευσης, (όπως ο πολύ γνωστός στην Τουρκία μουσικοσυνθέτης, Ζουλφού Λιβανελί), ο γνωστός Τούρκος Ισλαμιστής που ζούσε τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, ο Φετουλάχ Γκιουλέν. Σύμφωνα με τον Λιβανελι, πίσω από την επιφάνεια της κυβέρνησης Ερντογάν υπήρχε μια κρυφή ατζέντα που θα οδηγούσε σταδιακά την χώρα σε ένα είδος ισλαμικής Σαρίας, δηλαδή ισλαμικού νόμου. Χαρακτηριστικός ήταν και ο τίτλος με τον οποίο είχε κυκλοφορήσει η τουρκική εφημερίδα Χουριέτ, την επόμενη της εκλογής του Αμπντουλάχ Γκιούλ στην προεδρία στις 28 Αυγούστου του 2007: «Merhaba Abdulah merhaba Fethulah», δηλαδή «Χαίρετε Αμπντουλάχ, Χαίρετε Φετουλάχ», εννοώντας τον μεγάλο Τούρκο ισλαμιστή ηγέτη, Φετουλάχ Γκιουλέν, που βρίσκετε στις ΗΠΑ. Ο Γκιουλέν, (ευνοούμενος των Αμερικανών), είχε ονομαστεί από τους Αμερικανούς, «απόστολος του Ισλάμ» και θεωρούνταν από πολλούς στην Τουρκία ότι είναι ο κρυφός δάσκαλος των Γκιουλ-Ερντογάν και ότι τον καθοδηγούσε από το παρασκήνιο. Μάλιστα αναφέρθηκε πως η στρατιωτική επέμβαση της 27 Απριλίου 2007 που ανέτρεψε προσωρινά την διαδικασία εκλογής του Ισλαμιστή Αμπντουλάχ Γκιούλ στην προεδρία της τουρκικής Δημοκρατίας, προκλήθηκε, σύμφωνα με κάποιους Τούρκους έμπειρους σχολιαστές, εξ αιτίας του Γκιουλέν. Ο ίδιος ο Γκιουλέν, που ζούσε από το 1998 στις ΗΠΑ, όπου συχνά ήταν το τιμώμενο πρόσωπο σε πολλά αμερικανικά πανεπιστήμια και είχε εντυπωσιάσει με το στυλ και τις ομιλίες του, είχε υπό τον έλεγχο του στην Τουρκία τις μεγαλύτερες ισλαμικές αλυσίδες στον χώρο της οικονομίας, των ΜΜΕ και της εκπαίδευσης και αποτελούσε ένα από τους πιο ισχυρούς παράγοντες στον χώρο των θρησκευτικών ταγμάτων της χώρας. Από το 1972 είχε ήδη αποκτήσει μεγάλη επιρροή στην Τουρκία και τότε κατηγορήθηκε για πρώτη φορά από τους στρατιωτικούς ότι με τις διδασκαλίες του σκόπευε να ανατρέψει το κοσμικό καθεστώς της Τουρκίας και να εγκαθιδρύσει ισλαμικό καθεστώς.
Οι αναφορές για την σχέση στον Γκιουλέν με τον Ταΐπ Ερντογάν άρχισαν από τις αρχές του 2002, όταν είχε αρχίσει να ανατέλλει το «άστρο» του Ερντογάν που προαλείφονταν ήδη σαν ο νέος πολιτικός ηγέτης της Τουρκίας. Το ενδιαφέρων όμως ήταν, όπως ανέφερε τότε το παρασκήνιο, ότι ο Ερντογάν είχε σε εκείνο το πρώτο του ταξίδι στις ΗΠΑ, τον Φεβρουάριο του 2002, μυστική συνάντηση με τον Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος από το 2000 βρίσκονταν στις ΗΠΑ. Στην συνάντηση αυτή ο Ερντογάν εξέφρασε τον μεγάλο του θαυμασμό προς το πρόσωπο του κορυφαίου ισλαμιστή ηγέτη. Η συνάντηση, όπως είχε διαρρεύσει, διεξήχθη σε πολύ θερμό κλίμα και διαπιστώθηκε πως οι απόψεις των δυο αντρών συνεπίπτανε σε πολλά θέματα. Αυτό όμως δεν πέρασε από τότε απαρατήρητο στην Τουρκία και από τότε είχαν αρχίσει οι γκρίνιες από πλευράς στρατιωτικών και κεμαλικών για τις προοπτικές της διακυβέρνησης της χώρας από ένα ισλαμικό κόμμα, που ενώ παρουσίαζε ένα εκσυγχρονιστικό προφίλ και μάλιστα υπερθεμάτιζε υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, (βέβαια αυτό για ευνόητους λόγους καθώς όπως πιστεύονταν η ένταξη θα επέτρεπε στους Ισλαμιστές να εφαρμόσουν ελεύθερα τα ισλαμικά τους πρότυπα), από πίσω έκρυβε ένα μεγάλο ισλαμικό κίνδυνο παρεκτροπής για την Τουρκία. Εντωμεταξύ η υποβόσκουσα διαμάχη μεταξύ Ερντογάν και στρατιωτικών γρήγορα θα εκδηλώνονταν και δημόσια . Την πρώτη Μαΐου του 2003, λίγους δηλαδή μήνες μετά την επικράτηση του Ερντογάν με μεγάλη πλειοψηφία, εμφανίστηκε στον τύπο μια έκθεση- αναφορά των Τούρκων στρατηγών, που καταφέρονταν με σκληρά λόγια για το ισλαμικό προφίλ της τουρκικής κυβέρνησης του Ερντογάν. Αφορμή για την αναφορά αυτή έδωσε η δημόσια εμφάνιση των συζύγων πολλών υπουργών της κυβέρνησης, ακόμα και της κυρίας Ερντογαν, με την ισλαμική μαντίλα. Το κύριο όμως σημείο που προκάλεσε την έντονη αντίδραση των στρατηγών, ήταν οι προθέσεις της κυβέρνησης να τοποθετήσει σε καίρια πόστα, (όπως αυτό του γενικού διευθυντή της τουρκικής κρατικής τηλεόρασης), άτομα με έντονο ισλαμικό παρελθόν. Ιδιαίτερα οι κατηγορίες στρέφονταν κατά της προσπάθειας να προωθηθούν σε δημόσιες θέσεις άτομα που πρόσκεινται στον Φετουλάχ Γκιουλέν, που παρέμενε η «πέτρα του σκανδάλου» για την τουρκική στρατιωτική ιεραρχία Το θέμα του Γκιουλέν επανήλθε στην επικαιρότητα με έντονο τρόπο λίγους μήνες μετά. Συγκεκριμένα στις 10 Δεκεμβρίου του 2004, η τουρκική εφημερίδα Σαμπάχ, άρχισε μια σειρά δημοσιευμάτων με τίτλο : «Από τον Σεΐχη Νουρσί, στον Φετουλάχ Γκιουλέν». Τα δημοσιεύματα αναφέρονταν στην σύγχρονη ιστορία του θρησκευτικού τάγματος των Νουρσί, το οποίο, όπως έλεγε το δημοσίευμα, είναι παρακλάδι του μεγάλου τάγματος των Νακσμπεντί, που έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας και σε βιογραφικά σημειώματα του Φετουλαχ Γκιουλέν. Το εντυπωσιακό όμως σε αυτήν την σειρά των δημοσιευμάτων ήταν η μεγάλη ανταπόκριση του κοινού το οποίο έδειξε με αυτόν τον τρόπο την μεγάλη δημοτικότητα του Γκιουλέν. Έτσι το τιράζ της Σαμπάχ ανέβηκε κατακόρυφα, με αποτέλεσμα να «ζηλέψει» την κίνηση αυτή και η άλλη γνωστή τουρκική εφημερίδα, η Μιλιέτ και στις 7 Ιανουαρίου του 2005 άρχισε με την σειρά της νέα σειρά δημοσιευμάτων για τον Γκιουλέν ανταγωνιζόμενη την Σαμπάχ και ρίχνοντας μάλιστα στην αγορά ακόμα και CD και κασέτες σχετικά με την ζωή και το έργο του Γκιουλέν. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις άλλων εφημερίδων που έσπευσαν να υπερασπιστούν το τουρκικό κοσμικό καθεστώς, καθώς όπως προαναφέραμε ο Γκιουλέν θεωρήθηκε και θεωρείτε ακόμα σαν ένας από τους μεγαλύτερου κινδύνου του τουρκικού κεμαλισμού. Έτσι ο γνωστός δημοσιογράφος, Φατίχ Αταλάϊ, της Χουριέτ, εξαπέλυσε επίθεση στις 8 Ιανουαρίου 2005 κατά αυτής της σειράς δημοσιευμάτων χαρακτηρίζοντας τα σαν κίνδυνο για το καθεστώς, ενώ ειρωνεύτηκε τις δυο άλλες μεγάλες εφημερίδες, Σαμπάχ και Μιλιέτ, με τον τίτλο, «Η νέα μόδα στον τουρκικό τύπο είναι ο Φετουλάχ Γκιουλέν», υποδηλώνοντας ότι εκμεταλλεύονται αυτό το θέμα για να πουλήσουν φύλλα με ανυπολόγιστες όμως συνέπειες για την ίδια την ασφάλεια του τουρκικού καθεστώτος. Είχε ανοίξει έτσι μια μεγάλη δημόσια διαμάχη για τον ρόλο του Φετουλάχ Γκιουλέν στην σύγχρονη τουρκική ιστορία και για τον αν είναι σωστό να εμπορεύεται η ιστορία του για καθαρά κερδοσκοπικούς λόγους.
Η όλη υπόθεση γρήγορα πήρε νέα διάσταση στην διαμάχη Ερντογάν στρατιωτικών καθώς προκάλεσε την ανοιχτή επέμβαση των στρατηγών. Έτσι στις 2 Φεβρουάριου 2005 ο τότε υπαρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ, έκανε δημόσιες δηλώσεις για τον Φετουλάχ επιβεβαιώνοντας ότι είχε συνταχθεί στις αρχές του 1999 έγγραφο που περιέχει όλες τις κατηγορίες για τον Φετουλάχ Γκιουλέν για υπονόμευση του τουρκικού κεμαλικού καθεστώτος και είχε παραπεμφθεί στην δικαιοσύνη. Όμως το ενδιαφέρων στοιχείο στις δηλώσεις του Τούρκου στρατηγού ήταν ότι με την αμνηστία που έχει δώσει τότε η σύζυγος του τότε κεμαλικού πρωθυπουργού, Μπουλέντ Ετσεβίτ, Ραχσάν, είχε καλύψει και τον Γκιουλέν από τις διώξεις που του ετοίμαζαν οι στρατηγοί και έτσι είχε καταφέρει να διαφύγει στο εξωτερικό. Αποκαλύφτηκε πως ο Μπουλέντ Ετσεβίτ και περισσότερο η σύζυγος του είχαν ειδικές σχέσεις με τον Γκιουλέν και μάλιστα αυτός ήταν ο λόγος που το 1999 είχε αποχωρήσει από το κόμμα του Ετσεβίτ, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, γνωστός πολιτικός, Μουμτάζ Σοϊζάλ, κατηγορώντας τον Ετσεβίτ ότι σχετίζεται μα τον Γκιουλέν που θέλει να εγκαθιδρύσει θρησκευτικό καθεστώς. Αλλά το πιο εκπληκτικό και συνάμα αποκαλυπτικό, ήταν πως τότε έγινε γνωστό πως… εν γνώσει των στρατηγών ο Γκιουλέν κατάφυγε στις ΗΠΑ. Το θέμα είχε και συνέχεια από την κεμαλική εφημερίδα Τζουμχουριέτ, η οποία από τις αρχές Μαρτίου 2005 εξαπέλυσε μεγάλη επίθεση κατά του Γκιουλέν και των οπαδών του, που σύμφωνα με την εφημερίδα χρησιμοποιούν τα δικά τους ΜΜΕ για να προωθήσουν την θρησκευτική και αντικαθεστωτική τους προπαγάνδα. Τότε άρχισε μια δημόσια συζήτηση για το αν θα πρέπει να εφαρμοστεί λογοκρισία στα ελεγχόμενα από τον Γκιουλέν ΜΜΕ. Ορισμένες εφημερίδες και δημοσιογράφοι, όπως ο Εκρέμ Ντουμανλί της Ζαμάν, κατηγόρησαν τις εφημερίδες που πρόβαλαν τον Γκιουλέν ότι παραβίαζαν την νομιμότητα με κύριο σκοπό το οικονομικό κέρδος. Το θέμα πήρε και πολιτική έκταση, καθώς ο βουλευτής του κεμαλικού Λαϊκού Κόμματος, Μουσταφά Γκαζαλί, ζήτησε να γίνει συζήτηση την τουρκική βουλή για το αν η κερδοσκοπία ορισμένων εφημερίδων μπορεί να υποθάλπει το τουρκικό καμελικό καθεστώς προβάλλοντας τον «ανατροπέα» Φετουλάχ Γκιουλέν. Εντωμεταξύ ένεκα των διαστάσεων που είχε πάρει ήδη το ζήτημα υπήρξανε και αντιδράσεις από τις ΗΠΑ όπου βρίσκονταν ο Γκιουλέν και έχει δημιουργήσει στενές σχέσεις με ορισμένες προτεσταντικές και ευαγγελικές εκκλησίες. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της εφημερίδας Γκιουνές, Ριζά Ζεϊλούτ, στις 10 Μαρτίου 2005, στις ΗΠΑ είχε εκδηλωθεί μεγάλη ανησυχία για την διαφαινόμενη λογοκρισία στις δηλώσεις και στο κηρύγματα του Γκιουλέν με την αιτίαση ότι δεν βοηθάει στον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας τέτοιες κινήσεις. Ο Φετουλάχ Γκιουλέν επανήλθε ξανά στην επικαιρότητα στην κρίση του 2007 μεταξύ Κεμαλικών και Ισλαμιστών της κυβέρνησης Ερντογάν. Οι κεμαλικοί υποστήριξαν ότι πίσω από την επιφανειακή πολιτική του Ερντογάν, που παρουσιάζει ένα «λάιτ Ισλάμ», βρίσκεται μια κρυφή ατζέντα επιβολής ενός θρησκευτικού καθεστώτος υπό την καθοδήγηση του ίδιου του Γκιουλέν. Όπως ισχυρίζονταν ο Γκιουλέν μέσω του Ερντογάν θέλει να προβληθεί σαν ένας από τους παγκόσμιους θρησκευτικούς ηγέτες του Ισλάμ, σε μια εποχή όπου το θρησκευτικό στοιχείο παίζει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση των παγκόσμιων εξελίξεων. Λίγα χρόνια αργότερα δηλαδή το 2012 ο Ερντογάν ο οποίος είχε πλέον επικρατήσει κατά κράτος κατά των στρατιωτικών θα έρχονταν σε σύγκρουση με τον παλιό του πνευματικό πατέρα ο οποίος τον κατηγόρησε για αλαζονεία και για κατάχρηση εξουσίας. Οι καιροί αλλάζουν και για πολλούς οπαδούς του Γκουλέν ο Ερντογάν είχε ξεφύγει από τις αρχικές τους θέσεις και διαπνέονταν πλέον από μια μεγαλομανία θεωρώντας τον εαυτό του σαν τον νέο σουλτάνο μιας νοοθωμανικής Τουρκίας, κάτι που όμως προκαλούσε πολλαπλά προβλήματα με όλες τις γειτονικές της χώρες.
Και πράγματι η αλαζονεία αυτή του Ερντογάν επεκτείνονταν σε πολλά πεδία και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου στις 2 Απριλίου του 2010 όπου για πρώτη φορά ο Ερντογάν προβλήθηκε σαν ο προστάτης των μουσουλμάνων όλης της Ευρώπης εκτός από τους μουσουλμάνους τουρκικής καταγωγής που βρίσκονται σαν μετανάστες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες όπως στην Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία, Βέλγιο, Δανία και Αυστρία. Σύμφωνα λοιπόν με μια έκθεση που υποβλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, η Τουρκία θα πρέπει να λάβει «μέτρα» κατά της καταπίεσης των μουσουλμάνων που υφίστανται σε μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών. Όπως αναφέρονταν στην έκθεση αυτή, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το Ισλάμ υφίσταται μεγάλη καταπίεση και οι μουσουλμάνοι αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα στην ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων. Μια σειρά ισλαμικά σύμβολα όπως ο μιναρές, η ισλαμική μαντίλα και το όνομα και σύμβολο του προφήτη Μωάμεθ, υφίστανται μεγάλη καταπίεση έως και προσβολή, όπως τα σκίτσα που είχαν δημοσιευτεί κατά του Μωάμεθ στην Δανία. Οι χώρες αυτές κατά σειρά όπως παρουσιάζονταν στην έκθεση αυτή ήταν, Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Ελλάδα, Δανία, Ολλανδία και Αγγλία. Η έκθεση προχωρούσε και σε λεπτομέρειες σχετικά με την καταπίεση των «αδελφών» μουσουλμάνων στις χώρες αυτές, επισημαίνοντας ότι με πρόσχημα πολλές φορές την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στις χώρες αυτές λαμβάνονται συχνά μέτρα κατά των στοιχειωδών θρησκευτικών ελευθεριών του μουσουλμανικού στοιχείου που διαβεί και εργάζεται στην Ευρώπη. Έτσι, σύμφωνα με την έκθεση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, στην Γαλλία επισημαίνονταν η απαγόρευση της ισλαμικής μαντίλας που έχει θεσπιστεί με νόμο του γαλλικού κράτους, ενώ γίνεται αναφορά για την δημόσια συζήτηση που γίνονταν τότε για το καθορισμό της εθνικής ταυτότητας των Γάλλων, ένα γεγονός που… αντίβαινε σύμφωνα με τη έκθεση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών στα στοιχειώδη δικαιώματα των μουσουλμάνων που ζούνε στην χώρα αυτή. Για το Βέλγιο γίνεται αναφορά στον νέο νόμο που απαγορεύει, όπως και στην Γαλλία, την μουσουλμανική αμφίεση και την ισλαμική μαντίλα σε δημόσιους χώρους. Μετά την Γαλλία και το Βέλγιο, σύμφωνα με την έκθεση, και η Ιταλία βαβίζει στα χνάρια αυτών των χωρών και όπως αναφέρεται εκκρεμεί στο ιταλικό κοινοβούλιο σχετικό νομοσχέδιο που έχει συνταχτεί από το προηγούμενο έτος, ενώ στο στόχαστρο έχει τεθεί και η οικοδόμηση τζαμιών και μιναρέδων στην Ιταλία. Για την Ελβετία είναι γνωστό το δημοψήφισμα που απαγορεύει την ανέγερση ισλαμικού τεμένους, κάτι που κατηγορήθηκε έντονα από την Τουρκία. Στην Γερμανία, όπου ζούνε περίπου τρία εκατομμύρια Τούρκοι μουσουλμάνοι, γίνετε αναφορά ότι για να κτιστεί ένα μουσουλμανικό τέμενος χρειάζεται τοπικό δημοψήφισμα όπως στην Ελβετία και παράλληλα απαιτούνται πολύπλοκες νομικές διαδικασίες που αποθαρρύνουν την ανέγερση μουσουλμανικών τεμενών, ενώ γίνεται αναφορά σχετικά με την δήλωση Ερντογάν για την ανάγκη να ανοίξουν τουρκικά κολέγια σε γερμανικό έδαφος. Όσον αφορά την Ελλάδα, γίνεται σφοδρή κριτική για την μη ανέγερση ακόμα μουσουλμανικού τεμένους στην ελληνική πρωτεύουσα και γίνεται επίσης λόγος για την μεγάλη καταπίεση εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων που ζούνε στην ελληνική πρωτεύουσα. Για την Δανία αναφέρεται η γνωστή ιστορία με τα σκίτσα του Μωάμεθ που ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων εκτός από την Τουρκία και σε πολλές άλλες ισλαμικές χώρες καθώς θεωρηθήκαν σαν μεγάλη προσβολή στο μεγαλύτερο σύμβολο του Ισλάμ. Για την Ολλανδία αναφέρετε η άνοδος τού ακροδεξιού κόμματος που θεωρεί τους μουσουλμάνους σαν παρείσακτα στοιχεία που πρέπει να απομακρυνθούν από την χώρα, διαγράφοντας ένα σοβαρό κίνδυνο ακόμα και για την ύπαρξη του μουσουλμανικού στοιχείου στην χώρα αυτή. Τέλος για την Αγγλία γίνεται λόγος για την κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μουσουλμάνων με αφορμή την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και καταγγέλλεται η βρετανική αστυνομία για παράνομες έρευνες σε ισλαμικά κτίρια και ισλαμικά ιδρύματα, προσβάλλοντας ανοιχτά την θρησκευτική συνείδηση της μουσουλμανικής κοινότητας της χώρας αυτής.
Αλλά για τις στενές σχέσεις του Ερντογάν με το ακραίο και φανατικό Ισλάμ απόδειξη είναι και μια αποκαλυπτική φωτογραφία όπου ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταΐπ Ερντογάν εμφανίζεται από την νεανική του ηλικία δίπλα σε ένα από τους πιο ακραίους ισλαμιστές ηγέτες μιας οργάνωση παρακλάδι της Αλ Κάιντα. Η φωτογραφία αυτή δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα, Aydınlık στις 20/9/2013 (είχε και παλαιοτέρα βρει στην δημοσιότητα αλλά γρήγορα είχε αποσυρθεί) και δείχνει τον νεαρό τότε, Ταΐπ Ερντογάν, να στέκεται στα δεξιά του Gilbeddin Hikmetyar, αρχηγού της ακραίας ισλαμικής οργάνωσης, Hizb-i İslami, παρακλάδι της Αλ Κάιντα και η οποία ευθύνεται για πολλές δολοφονίες και ακρότητες στο Αφγανιστάν και αλλού. Η οργάνωση αυτή, της οποίας ζηλωτής ήταν στην νεανική του ηλικία και ο σημερινός πρωθυπουργός της Τουρκίας, είχε σαν έμβλημα της το χαρακτηριστικό ρητό, «Allah için savaşir en önde», δηλαδή, «Πάνω από όλα να πολεμάς για τον Αλλάχ». Βρίσκεται στην λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων του ΟΗΕ και των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών οι οποίες σήμερα έχουν συμμαχήσει με τον Ερντογάν για να πολεμήσουν το καθεστώς του Άσαντ στην Συρία. Ο αρχηγός της οργάνωσης αυτής, Gilbeddin Hikmetyar, από το 1996 είχε συνεργαστεί με τον Οσάμα Μπεν Λάντεν και είχε αναλάβει σε μυστικό στρατόπεδο στο Αφγανιστάν αλλά και σε περιοχή του Πακιστάν την εκπαίδευση των ανταρτών της Αλ Κάιντα για τρομοκρατικές επιθέσεις σε μια σειρά χωρών στην Ασία, Καύκασο και σε άλλες περιοχές. Η οργάνωση του Hikmetyar συνεργάζονταν πάντα στενά με τους Ταλεμπάν και ο αρχηγός της είχε στενές σχέσεις με τον αρχηγό τον Ταλεμπαν, Molla Muhamed Ömer, με τον οποίο επίσης συνδέθηκε στο παρελθόν ο Ταΐπ Ερντογάν και όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες όταν είχε ανέλθει στη εξουσία είχε προσφέρει στους εξτρεμιστές ισλαμιστές μεγάλη οικονομική στήριξη.
Όλες αυτές οι αποκαλύψεις εξηγούν με το καλύτερο τρόπο την επιμονή του Ερντογάν δέκα περίπου χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας και την σταθεροποίηση του στα πολιτικά πράγματα κλείνοντας στην φυλακή ένα αριθμό κεμαλικών στρατηγών, να προχωρήσει στην σταδιακή εφαρμογή της ισλαμικής σαρίας, (ισλαμικού νόμου), στην τουρκική κοινωνία, προκαλώντας όμως έντονες αντιδράσεις από πολλά πλευρές. Παράλληλα έτσι εξηγείται και η μεγάλη και συνεχή υποστήριξη που έδωσε η Τουρκία στον εμφύλιο της Συρίας στις οργανώσεις της Αλ Κάιντα που ευθύνονται για δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες στον συριακό εμφύλιο πόλεμο βάφοντας με αίμα τις χριστιανικές κοινότητες της Συρίας. Αλλά στο θέμα της διασύνδεσης της Τουρκιάς του Ερντογάν με τους ισλαμιστές αντάρτες της Συρίας που είναι παρακλάδι της Αλ Κάιντα, έχει ασχοληθεί σε μεγάλη έκταση πάλι η τουρκική επιθεώρηση, Aydınlık. Στις 9/9/2013 η Aydınlık δημοσίευσε δυο αποκαλυπτικά άρθρα με τους τίτλους, «AKP El Nusra’ya gönderdi 400 tonluk silah sevkiyatı», δηλαδή, «Το ΑΚΡ, (το κόμμα του Ερντογάν), παρέδωσε 400 τόνους οπλισμό στην ΑΛ ΝΟΥΣΡΑ», και, «Geylanpınardaki Tiğem arazısı El Nusra’ ya mı tahsis edildi», δηλαδή, «Η περιοχή του TİĞEM στα σύνορα Τουρκίας Συρίας παραχωρήθηκε για να γίνει αρχηγείο στην ΑΛ ΝΟΥΣΡΑ», ενώ στις 12/9/2013 δημοσίευσε ένα πολύ αποκαλυπτικό δημοσίευμα με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «NUSRA TÜRKIYE DE SARİN ÜRETTİ», δηλαδή το γνωστό χημικό όπλο SARIN που χρησιμοποιεί η ΑΛ ΝΟΥΣΡΑ, παράγεται στην Τουρκία, (για να παραδοθεί στη συνέχεια στην εξτρεμιστική αυτή ισλαμική οργάνωση).
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 
Μεγάλη νίκη! Οι Πεσμεργκά εισήλθαν στην πόλη ΣιντζάρΜεγάλη νίκη για τις κουρδικές ένοπλες δυνάμεις. Οι Κούρδοι Πεσμεργκά εισήλθαν στην πόλη Σιντζάρ, την πόλη των Γιαζίντι στο βόρειο Ιράκ, η οποία είχε κατακτηθεί από το Ισλαμικό Κράτος τον Αύγουστο.
Ο αξιωματούχος του Κουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος (KDP) Σαέντ Σιντζάρι (Saed Sinjari) σε δηλώσεις του στο BasNews το
Σάββατο επιβεβαίωσε ότι μεγάλες δυνάμεις των Πεσμεργκά εισήλθαν στην πόλη Σιντζάρ, ενώ «μικρός αριθμός τζιχαντιστών παραμένουν στην πόλη και οδομαχίες βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ Πεσμεργκά και τζιχαντιστών στο κέντρο της πόλης».
Επίσης, δεκάδες τζιχαντιστές παραδόθηκαν στους Πεσμεργκά. Οι δυνάμεις των Κούρδων που εισήλθαν στην πόλη υπολογίζονται σε 400 άνδρες με βαρύ οπλισμό.
 
Οι Κούρδοι έδιωξαν το Ισλαμικό Κράτος από έξι συνοικίες της ΚομπάνιΟι κουρδικές δυνάμεις που υπερασπίζονται την πολιορκημένη από το Ισλαμικό Κράτος πόλη Κομπάνι, στα σύνορα Συρίας – Τουρκίας, κατάφεραν μετά από σκληρές μάχες να ανακαταλάβουν 6 γειτονιές που κατέχονταν από τους τζιχαντιστές.
Επίσης οι Κούρδοι αντάρτες του YPG έθεσαν υπό τον έλεγχό τους και το σχολείο Γιαρμούκ, νοτιοανατολικά της Κομπάνι, όπου και βρήκαν οκτώ τζιχαντιστές νεκρούς.
Το Ισλαμικό Κράτος ξεκίνησε την πολιορκία της Κομπάνι στα μέσα
Σεπτεμβρίου, καταλαμβάνοντας ένα μέρος της πόλης όπως και δεκάδες χωριά στην ευρύτερη περιοχή. Στις μάχες που μαίνονται όλο αυτό το διάστημα εκατοντάδες έχουν σκοτωθεί και από τις δύο πλευρές.
Η ανακατάληψη 6 συνοικιών της Κομπάνι έγινε μια ημέρα μετά την άλλη επιτυχία των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, όπου 8.000 άνδρες των Πεσμεργκά κατάφεραν να σπάσουν την πολιορκία του όρους Σιντζάρ και να διαλύσουν τις δυνάμεις των τζιχαντιστών που μάχονταν στην περιοχή.
 
sinjar Μετά το Κομπάνι όπου μια χούφτα νέοι, μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες με καλάσνικοφ του 1970 κατάφεραν όχι απλά να αντισταθούν, αλλά πλέον να πάρουν κεφάλι, φαίνεται πως έρχεται ΘΡΙΑΜΒΟΣ των Κούρδων και στο μαρτυρικό όρος Σιντζάρ.

 Οι κουρδικές δυνάμεις αναφέρουν πως κατάφεραν να σπάσουν την πολιορκία των τζιχαντιστών στο όρος Σιντζάρ, ανοίγοντας δίοδο ενώ και το αμερικανικό Πεντάγωνο αναφέρει πως οι επιχειρήσεις των κούρδων είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο αρκετών υψηλόβαθμων στελεχών της ISIL.

O ηγέτης των κουρδικών ημι-αυτόνομων περιοχών του βορείου Ιράκ, Μασρούρ Μπαρζανί, δήλωσε πως οι μαχητές πεσμεργκά «έφτασαν στο βουνό και απελευθερώθηκε μία τεράστια περιοχή.

Έχει ανοίξει διάδρομος και ευελπιστούμε πως σύντομα ολόκληρο το Σιντζάρ θα απευλευθερωθεί από την ISIL».

Έρχεται λοιπόν η στιγμή ώστε ο τόπος του μαρτυρίου για χιλιάδες αθώους ανθρώπους, για πατεράδες που δολοφονήθηκαν μπροστά στα παιδιά, για παιδιά που αποκεφαλίστηκαν στη θέα των γονιών τους, να ελευθερωθεί.

Το αθώο αίμα ήρθε η στιγμή να δικαιωθεί.

  Του Στρατή Μαζίδη

 
Παράταση της προθεσμίας υποβολής δηλώσεων στοιχείων ακινήτων (Ε9), που έληγε σήμερα μέχρι και την 30-12-2014 έδωσε το υπουργείο Οικονομικών.

 
Όπως διευκρινίζεται στη σχετική ανακοίνωση, η παράταση θα προβλέπεται από τροπολογία που θα
κατατεθεί εντός των επομένων ημερών, για λόγους διευκόλυνσης των φορολογουμένων.

Σε ότι αφορά μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης των φορολογουμένων, που πραγματοποιήθηκαν μέσα στο 2014, θα δηλωθούν μέχρι και 31-03-2015.

Με την ίδια τροπολογία θα προβλέπεται ότι η διαρκής ενημέρωση του περιουσιολογίου ακινήτων με τις μεταβολές περιουσιακής κατάστασης θα ισχύσει από 01-01-2015.
 
Το παραμύθι πλησιάζει σιγά - σιγά στο τέλος του! Η Ελλάδα φαίνεται να μην αντέχει στη μεγάλη κατηγορία του ευρώ και κινδυνεύει να αποχαιρετήσει τα σαλόνια και να επιστρέψει στα αλώνια. Η χώρα είναι κατεστραμμένη και η αίτηση για την εγκατάλειψη της ζώνης του ευρώ -εφόσον τελικά γίνει- θα είναι μόνο το πιστοποιητικό του θανάτου. Η ελπίδα της διάσωσης δεν κρύβεται στην προεδρική εκλογή ή στις εθνικές εκλογές. Αλλά στην αλλαγή νοοτροπίας ενός ολόκληρου λαού.

Θα μπορούσε να αποτραπεί μία τέτοια εξέλιξη; Η απάντηση είναι θετική. Ναι, αλλά με μεγάλη προσπάθεια. Κάτι τέτοιο, όμως, θα απαιτούσε μία ευρύτατη συναίνεση. Ένα εθνικό πρόγραμμα για
την επανεκκίνηση της μηχανής της Οικονομίας. Θα απαιτούσε, επίσης, ένα ικανό πολιτικό προσωπικό για να διαχειριστεί αυτή την υπόθεση.

Για να μην λέμε παραμύθια μεταξύ μας! Τέτοιο ενδεχόμενο δεν υπάρχει στο ορατό μέλλον! Τους μιλάς για συναίνεση και νομίζουν ότι αναφέρεσαι στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας! Πρωί, μεσημέρι και βράδυ οι άνεργοι κοιμούνται και ξυπνάνε με αυτή την αγωνία.

Οι πολιτικοί μας έχουν τόση επαφή με την πραγματικότητα όση έχουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι με την πυρηνική φυσική. Μας λένε ότι καταλαβαίνουν καλά τα προβλήματα της ελληνικής Οικονομίας κι ότι έχουν λύση. Ρωτήστε, λοιπόν, τους ξενοδόχους! Αν γνωρίζουν τόσο καλά την Οικονομία όσο γνωρίζουν τα τεκταινόμενα στον τουρισμό, θα τους παρακαλούσαμε να ασχοληθούν καλύτερα με την Οικονομία μιας άλλης χώρας.

Άκουσαν στην κυβέρνηση ότι πήγε καλά ο τουρισμός και είπαν να αυξήσουν τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία. Μόνο που η αύξηση θα ισχύσει από την τρέχουσα περίοδο. Οι ξενοδόχοι έχουν κλείσει τις τιμές τους το περασμένο καλοκαίρι. Δεν μπορούν, λοιπόν, να μετακυλήσουν το κόστος στους πελάτες. Κατά συνέπεια, η αύξηση του ΦΠΑ θα επιβαρύνει αυτούς και μόνο αυτούς! Ποιό είναι το μήνυμα που τους στέλνει; Ότι στη χώρα αυτή δεν ξέρουν οι επιχειρηματίες τι τους περιμένει. Κι ότι το κράτος στην αγωνία του να βρει έσοδα μπορεί να πυροβολεί με άνεση τα πόδια του...

Αλλά το ίδιο ... εύστοχος ήταν και ο κ. Τσίπρας. Ο οποίος υποσχέθηκε με το πρόγραμμα για τον τουρισμό να ζήσουν μόνο τα παραδοσιακά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Επιστροφή στην παράδοση και απώλεια δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι προτάσεις Τσίπρα για τον τουρισμό ήταν υπερβολικά πρόχειρες και επιπόλαιες και αποκάλυψαν  τη γύμνια του κόμματος στον τομέα αυτόν. Όπως  αντίστοιχα οι θέσεις του κ. Μηλιού και του κ. Σταθάκη για την Οικονομία στο Λονδίνο αποκάλυψαν τη γύμνια και για όλα εκείνα που τόσο καιρό μας  λένε ότι έχουν έτοιμες λύσεις.

Η πιθανότητα να βγούμε από το ευρώ δεν έχει να κάνει με το χρέος, ούτε με το ύψος των μισθών, ούτε με κάποια συνωμοσία που εξυφαίνεται σε ένα από τα σκοτεινά "ξένα κέντρα αποφάσεων". Είναι αποτέλεσμα μιας νοοτροπίας που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι μία δήθεν διεκδικητική αντίληψη, η οποία επιτρέπει στους Έλληνες να είναι και με το χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα! Θέλουν την Ελλάδα μέσα στη ζώνη του ευρώ, αλλά δεν θέλουν τις μεταρρυθμίσεις εκείνες που χαρακτηρίζουν ένα σύγχρονο δημοκρατικό και δυτικό κράτος.

Θέλουν μισθούς Βρυξελλών, αλλά οποιαδήποτε προσπάθεια να περάσει η αξιολόγηση στο δημόσιο, για παράδειγμα, εκλαμβάνεται ως παραβίαση των... εργατικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Ακόμη και εντός της κυβέρνησης που έχει κληθεί να εφαρμόσει μία μεταρρυθμιστική πολιτική, οι μεταρρυθμιστές μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού! Πως μπορεί να εφαρμόσει κάποιος κάτι που δεν πιστεύει; Κοιτάξτε τι προσπαθούν να περάσουν την τελευταία στιγμή βουλευτές της συμπολίτευσης από τη Βουλή! Αντί για μεταρρυθμιστικό οίστρο οι τροπολογίες τους μυρίζουν παλαιοκομματισμό και μπαγιατίλα.

Κι οι πολίτες; Να μην τους βγάλουμε από το κάδρο. Αν οι πολίτες αυτής της χώρας ήθελαν μεταρρυθμίσεις θα τις είχαν επιβάλλει! Αλλά στην πραγματικότητα δεν θέλουν κάτι να αλλάξει. Θέλουν μόνο να γυρίσουμε το χρόνο στο 2008! Αυτό δεν γίνεται. Σήμερα τους φταίει ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, επειδή δεν το έκαναν. Αύριο θα τους φταίει και ο Τσίπρας για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Αν ο κόσμος δεν συνειδητοποιήσει πόσο λάθος είναι ο δρόμος που ακολουθούμε, δεν πρόκειται αυτός να αλλάξει.

Ήδη κάποιοι αναγνώστες σκέφτονται αν ο τίτλος περί κινδύνου εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ είναι... τρομοκρατικός! Βλέπετε, σε αυτή τη χώρα έχουμε μάθει να ρίχνουμε ανάθεμα, αλλά έχουμε ξεχάσει να σκεφτόμαστε.

Το πρόβλημα δεν είναι αν θα μπορέσει η Βουλή να βγάλει Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή όχι. Αλλά η πορεία της πραγματικής οικονομίας σε μία χώρα που τους τελευταίους μήνες υπάρχει επενδυτική ανομβρία. Χάσαμε άλλους έξι μήνες σε τσακωμούς για το αν θα εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή όχι κι αν θα έχουμε εκλογές ή όχι. Χάσαμε έξι μήνες που θα μπορούσαμε να δουλεύουμε σκληρά για να καταφέρουμε την επιστροφή της χώρας σε συνθήκες ομαλότητας.

Ας πούμε, λοιπόν, ότι γίνονται εκλογές και τις κερδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Πως θα λύσει τα προβλήματα; Διάβασα προχτές τον εν... αναμονή υπουργό Οικονομίας ή Ανάπτυξης κ. Σταθάκη να αναφέρει ως μοχλό ανάπτυξης της Οικονομίας τις δημόσιες επενδύσεις. Κύριε Σταθάκη, αυτό διδάσκετε στους φοιτητές σας και το καταλαβαίνουμε. Μόνο που δεν μας λέτε που θα βρεθούν τα χρήματα για να γίνουν οι δημόσιες επενδύσεις. Εκτός κι αν αναφέρεστε στο ΕΣΠΑ! Θεωρείτε, δηλαδή, δεδομένο ότι θα παραμείνουμε στην Ευρώπη, κι αυτό είναι ευχάριστο, διότι σημαίνει ότι θα εφαρμόσετε τα μνημόνια. Δημόσιες επενδύσεις δίχως ΕΣΠΑ και δίχως Ευρώπη, δεν υπάρχουν. Εκτός κι αν κόψετε δραχμές! Βγείτε, λοιπόν, και ξεκαθαρίστε την κατάσταση. Τι ακριβώς θα κάνετε και με ποιόν ακριβώς τρόπο. Εμείς ειλικρινά θα θέλαμε να ακούσουμε θετικά πράγματα. Το ίδιο και οι επενδυτές στο Λονδίνο!

Να πούμε και κάτι ακόμη; Όποια και αν είναι η αυριανή κυβέρνηση θα αναγκαστεί να πάρει μέτρα από 1,5 ως 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ και ανάλογα με το πόσο θα έχει φτάσει μέχρι τότε το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κενό. Το κενό θα αυξάνεται όσο διαψεύδονται οι προβλέψεις για αύξηση του ΑΕΠ. Και πως θα έχουμε αύξηση του ΑΕΠ πηγαίνοντας σε εκλογές και με δεδομένη τη ζημιά στον τουρισμό; Δεν λέμε κάτι άλλο πέρα από το ότι το ΑΕΠ δεν θα αυξηθεί όσο λένε οι προβλέψεις, επειδή οι εκλογές μέσα στον Ιανουάριο θα πλήξουν τα πακέτα του τουρισμού. Δεν μας προκαλεί εντύπωση ότι τα δύο μεγάλα κόμματα δεν δίνουν δεκάρα γι’ αυτό. Αν τους ένοιαζε θα είχαν ήδη επιβάλλει ένα πολιτισμένο κλίμα...

Θα ψηφίσει η αυριανή κυβέρνηση νέα μέτρα 1,5 ή 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ; Ούτε για αστείο! Ποιοί θα πληρώσουν τους νέους φόρους; Εκείνοι που οφείλουν ακόμη το ΕΝΦΙΑ; Όταν θα έρθει, λοιπόν, η ώρα του λογαριασμού, τότε θα τα ξαναπούμε. Αλλά με τον πρόχειρο τρόπο με τον οποίο γίνονται όλα τα πράγματα σε αυτή την χώρα, σιγά μην έχουν φτάσει τον "προγραμματισμό" τους τόσο μακριά. Είναι αμφίβολο αν ξέρουν τι θα συμβεί την επομένη της δεύτερης ψηφοφορίας.

Υπάρχει, όμως, και κάτι πιο σοβαρό! Αυτή τη στιγμή ένας εργαζόμενος καλείται να πληρώσει όλους τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές για να μπορέσει να συντηρηθεί ένας συνταξιούχος. Είναι θέμα χρόνου να φτάσουμε σε ένα σημείο που το δημόσιο θα έχει πρόβλημα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Εκτός κι αν το 100% των εσόδων του πάει για μισθούς και συντάξεις. Τότε και πάλι θα έχουν δύο επιλογές: Η μία θα είναι να μειώσουν δραματικά τις συντάξεις. Η άλλη να πληρώνουν σε ένα άλλο νόμισμα. Εσείς τι λέτε ότι θα κάνουν;

Να είμαστε ξεκάθαροι! Η συναίνεση είναι το ζητούμενο. Αλλά συναίνεση δεν σημαίνει ότι καταλήγουν σε μία συμφωνία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και για την ημερομηνία της διεξαγωγής των επόμενων εθνικών εκλογών. Αυτό ενδιαφέρει μόνο τους ίδιους. Η συναίνεση χρειάζεται για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Εκεί βρίσκεται το κλειδί της ιστορίας: Δουλειές, δουλειές, δουλειές.

Προσωπικά θεωρώ τις εκλογές μία θανάσιμη παγίδα. Επειδή δεν είναι εκείνο που χρειάζεται ο τόπος. Από την άλλη μεριά, δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν υπήρχε λύση, αν υπήρχε περιθώριο για τη δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση, θα το γνωρίζαμε ήδη. Αν πρέπει να πέσουμε στο γκρεμό για να μάθουμε ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, τότε μοιραία θα πέσουμε.

Η δραχμή δεν είναι λύση, αλλά και οι σημερινές ακραίες λογικές είναι αδιέξοδες. Οι πολίτες θα πρέπει να ζητήσουν πρώτα απ΄ όλους τις μεταρρυθμίσεις. Αν κρίνουμε από τις ευρωεκλογές, αυτό είναι ακόμη μία μακρινή μουσική. Δίχως μεταρρυθμίσεις, η δραχμή είναι προ των πυλών και ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση θα είναι στην εξουσία.

Αντί επιλόγου να κάνουμε μία επισήμανση που μας έρχεται από το Βερολίνο: Μέχρι χτες η κυρία Μέρκελ δεν ήθελε συζητήσεις με τους ευρωσκεπτικιστές που συνεχώς αυξάνουν τη δύναμή τους στη Γερμανία και οι οποίοι ζητούν την υιοθέτηση παράλληλων νομισμάτων. Με άλλα λόγια, ζητούν τον θάνατο του ευρώ. Τον τελευταίο καιρό είναι θέμα συζήτησης στους χριστιανοδημοκράτες αν θα πρέπει να ανοίξουν ένα δίαυλο επικοινωνίας με τους "αντάρτες" ή όχι.

Θανάσης Μαυρίδης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

 

vo0Την 08 έως 11 Δεκεμβρίου 2014, το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς, διεξήγαγε με επιτυχία τις προγραμματισμένες Βολές Πυροβολικού, στο πεδίο βολής Κιτίου.

Η δραστηριότητα, διεξήχθη με όλα τα ληφθέντα μέτρα ασφαλείας και ήταν επωφελής για το προσωπικό, το οποίο εκπαιδεύτηκε στις προβλεπόμενες διαδικασίες βολής.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
 
 
Υπό αστυνομική φρούρηση στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται βρίσκεται η 37χρονη μητέρα η οποία κατηγορείται ότι δολοφόνησε τα 8 παιδιά - τα 7 εκ των οποίων ήταν δικά της - που βρέθηκαν νεκρά την Παρασκευή στο σπίτι τους στο Κέρνς της βόρειας Αυστραλίας. Η γυναίκα, η οποία νοσηλεύεται στο νοσοκομείο, φέρει τραύματα από μαχαίρι, ενώ δεν της έχουν απαγγελθεί ακόμα επισήμως κατηγορίες.

«Έχει τις αισθήσεις της και είναι σε θέση να μιλήσει», ανέφερε ο επιθεωρητής
Μπρούνο Ασκινκάρ. Σύμφωνα με την αστυνομία, η γυναίκα είναι μητέρα των 7 από τα 8 παιδιά, ηλικίας μεταξύ 18 μηνών και 15 ετών, που βρέθηκαν μαχαιρωμένα. Το όγδοο παιδί ήταν μια ανιψιά της. Ο ίδιος δήλωσε ότι οι σοροί των παιδιών έχουν απομακρυνθεί από το σπίτι, ενώ οι αρχές εντόπισαν πολλά όπλα, μεταξύ των οποίων και μαχαίρια.

«Έχουμε εντοπίσει σωρεία όπλων», συμπεριλαμβανομένων πολλών μαχαιριών, δήλωσε σε δημοσιογράφους ο Ασκινκάρ. «Σήμερα, ο ιατροδικαστής και ο παθολόγος διεξάγουν έρευνες με τη βοήθεια της οικογένειας των θυμάτων», είπε ο ίδιος.

Ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Τόνι Άμποτ, χαρακτήρισε τα γεγονότα στο Κερνς ως «θλιβερά» και δήλωσε ότι αυτές αποτελούν «ημέρες δοκιμασίας» για την Αυστραλία.
Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014 00:26

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ;;;

 

ΦωτόΠριν από λίγο καιρό και πολύ πριν από την πρόσφατη επίσκεψη του Πάπα στον Πατριάρχη και τα όσα πολύ «όμορφα» έγιναν εκεί, ένας γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος με τον οποίο κατά καιρούς επικοινωνώ και για τον οποίο πάντα υποψιαζόμουν ότι ίσως έχει κάποιες κρυπτοχριστιανικές καταβολές, μου έγραψε το εξής που μου είχε έρθει σαν ηχηρό «χαστούκι». «Πως μπορεί κάποιος σήμερα στην Τουρκία να τρέφει συμπάθεια στην Ορθοδοξία και να επιδιώξει να γνωρίσει τα δόγματα της, όταν ο ίδιος Πατριάρχης σας έχει χαρακτηρίσει δημόσια πως το Κοράνι είναι ιερό βιβλίο και μάλιστα δεν χάνει τη ευκαιρία να το δωρίζει με όλες τις τιμές που του προσάπτει;». Προσπάθησα τότε να δικαιολογήσω τον Πατριάρχη όπως έκανα όταν ήμουν στην Τουρκία σαν ανταποκριτής και έγραφα
συχνά για την καταπίεση του Πατριαρχείου από τις τουρκικές αρχές, αλλά τότε όλα τα σχετικά μου άρθρα κόβονταν στην Αθήνα από τους σημερινούς όψιμους, ένθερμους υποστηρικτές του Βαρθολομαίου. Μέσα μου όμως κάτι «κρύωνε» συνεχώς για τον προκαθήμενο.
Πριν από λίγες μέρες σε επικοινωνία που έχω με κάποιον Έλληνα φίλο που ζει πολλά χρόνια στην Γερμανία μου έγραψε το έξης που με προβλημάτισε έντονα. Όπως μου ανέφερε, εδώ και τρία χρόνια ένας φίλος Γερμανός, παπικός και πολύ θρησκευόμενος που έρχονταν συχνά να λειτουργηθεί στην δικιά μας ελληνορθόδοξη εκκλησία, είχε δείξει τάση να βαπτιστεί Ορθόδοξος. Δυστυχώς όμως, όπως μου ομολόγησε ο φίλος από την Γερμανία, εδώ και ένα χρόνο ο ιερέας της εκκλησίας μας έχει φορέσει παπικά άμφια, αφήνει τους παπικούς να μπαινοβγαίνουν ελευθέρα μέσα στην εκκλησία, ακόμα και στο ιερό, σαν να έχει ήδη γίνει η ένωση των εκκλησιών και το πιο φρικτό, όπως μου ανέφερε αλλά δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω, κάνουν… κοινό ποτήρι. Βουτούν την Όστια στο δισκοπότηρο και κοινωνούν!!! Ο Γερμανός προσήλυτος μετά από όλα αυτά, όπως ανέφερε ο φίλος από την Γερμανία, διστάζει πλέον να βαπτιστεί γιατί όπως αναρωτιέται, αφού δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ Παπικών και Ορθοδόξων, αφού οι Παπικοί και οι Ορθόδοξοι είναι σε διαδικασία ένωσης τότε ποιος είναι ο λόγος να βαπτιστεί Ορθόδοξος ;;
Υπάρχουν Ορθόδοξοι ποιμένες που κηρύττουν, (ακόμα), πως η Ορθοδοξία είναι η μόνη οδός της Αλήθειας, είναι η μόνη Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Πως μπορεί όμως αυτό να καταξιωθεί σήμερα με όλα όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια, με την θρησκευτική αποστασία να οργιάζει, με τον Οικουμενισμό να σαρώνει τα πάντα, με Πατριάρχες να δωρίζουν το Κοράνι σαν ιερό βιβλίο, με Ορθόδοξους ιερείς που εμφανίζονται εν πλήρη σύμπνοια με τους Παπικούς αλλά και ότι άλλο θρησκευτικό μόρφωμα μπορεί να φανταστεί κανείς ;
Ο πάτερ Παΐσιος είχε πει κάποτε πως, «για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού πάμε». Ο διάλογος με τους Παπικούς και τα αλλά χριστιανικά δόγματα είχε αρχίσει με την καλή θέληση να καταδειχτεί πως η μόνη Αλήθεια είναι η Ορθοδοξία και για να τους δοθεί η ευκαιρία να μετανοήσουν και να επιστρέψουν. Σήμερα ο διάλογος γίνεται για να καταδειχτεί πως όλα τα χριστιανικά δόγματα και ακόμα περισσότερο όλες οι θρησκείες, είναι τμήματα μιας «αλήθειας» και πως όλοι έχουν δίκιο και στο τέλος πως η θρησκεία είναι για τον καθένα ότι του αρέσει και ότι του βολεύει, όλα «ωραία» και «όμορφα». Έτσι δεν χρειάζεται να υπάρχει φόβος Θεού γιατί στο τέλος όλα συγχωρούνται και όλα είναι ανεκτά και γιατί όχι και οι ομοφυλόφιλοι ιερείς, οι γυναίκες επίσκοποι και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Η πανθρησκεία της φαντασίας! Για όλους αυτούς δεν υπάρχει καμία Κρίση των πράξεων μας, αλλά όλα είναι μυθεύματα που χρειάζονταν για άλλες καθυστερημένες και σκοτεινές εποχές.
Αλήθεια για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού πήγαμε! Η ευθύνη την ποιμένων που οδήγησαν τα πράγματα ως εδώ είναι τεράστια, αλλά και η ευθύνη του ποιμνίου που δεν αντιδρά γιατί θεωρεί πως κάνει «υπακοή» και πως δεν πρέπει να κάνουμε «κατάκριση» σε αυτούς τους ποιμένες, είναι επίσης τεράστια
Τι έχουμε να πούμε τώρα σε όλους αυτούς τους αλλόδοξους, ακόμα και αλλόθρησκους, (όπως γνώρισα προσωπικά πολλούς στην Τουρκία), που διψούν να ακούσουν από εμάς την γλώσσα της Αλήθειας ;
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
 
Τουρκος αρχιναυμαρχος
Προκλητικός για άλλη μια φορά κατά της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας στο Αιγαίο και όχι μόνο, εμφανίστηκε ο αρχηγός του Επιτελείου Ναυτικού της Τουρκίας, Bülent Bostanoğlu, σε δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Cumhuriyet, για την ναυτική παρουσία και προοπτική της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, ο Τούρκος αντιναύαρχος υπερασπίστηκε το Casus Beli, δηλαδή την κήρυξη πολέμου κατά της Ελλάδας που ψήφησε η τουρκική βουλή το 1995 στην περίπτωση που η χώρα μας ασκήσει το νόμιμο
δικαίωμα της να επεκτείνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα στα δώδεκα μίλια σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Ο Bülent Bostanoğlu αναφερόμενος στη μελλοντική προοπτική της Τουρκίας, τόνισε πως η Τουρκία θα αναδειχτεί μέχρι το 2023, δηλαδή μέσα σε οχτώ περίπου χρόνια, σε παγκόσμια ναυτική δύναμη. Για τούτο είναι ζωτικής σημασίας το δικαίωμα στον τουρκικό στόλο να «αλωνίζει» όπου θέλει στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, απορρίπτοντας με σαφήνεια τα ελληνικά δικαιώματα στην περιοχή αυτή. Η οικονομική σημασία του Αιγαίου αλλά και της ανατολικής Μεσογείου, σύμφωνα με το Τούρκο αντιναύαρχο, είναι μεγίστη και γι’ αυτό η Τουρκία δεν θα πρέπει ποτέ να απαρνηθεί τα δικαιώματα της στις δυο αυτές μεγάλης στρατηγικής σημασίας θαλάσσιες περιοχές, όπου η παρουσία της έχει και… ιστορική διάσταση.
Το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειο, όπως υποστήριξε ο Bülent Bostanoğlu, θα αποτελέσουν στο εγγύς μέλλον τους δυο άξονες της οικονομικής ανάπτυξης της Τουρκίας, καθώς από αυτές τις δυο θαλάσσιες περιοχές θα προωθούνται οι τουρκικές εξαγωγές προς την Δύση, αλλά και προς την Αφρική και την Μέση Ανατολή. Οι χερσαίοι δίοδοι της Μέσης Ανατολής, όπως προέβλεψε, θα είναι επισφαλείς γιατί θα επικρατεί για μεγάλο χρονικό διάστημα αστάθεια και πολεμικές συγκρούσεις που θα αποκλείουν την ελεύθερη συγκοινωνία για τα τουρκικά προϊόντα. Σύμφωνα με τον Τούρκο αντιναύαρχο, η Ελλάδα έχει παραβιάσει κατάφορα την συνθήκη της Λοζάνης με την επιδίωξη της να αποκλείσει την Τουρκία από την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο και για τον λόγο αυτό, η τουρκική πλευρά θα διεκδικήσει τα δικαιώματα της ακόμα και με πόλεμο.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο Bülent Bostanoğlu, εξαπολύοντας έντονες κατηγορίες κατά της ελληνοκυπριακής πλευράς, για τις «μονομερείς» κινήσεις της να εκμεταλλευτεί τα ενεργειακά κοιτάσματα της κυπριακής υφαλοκρηπίδας, αγνοώντας την λεγομένη, «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Σύμφωνα με τον Τούρκο αρχιναύαρχο, η Κύπρος παρανομεί και γι αυτό θα πρέπει να υποστεί τις κυρώσεις από την Τουρκία αν συνεχίσει αυτή την… «ολίσθηση». Για τον λόγο αυτό η Τουρκία συγκεντρώνει μεγάλες ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή, ικανές να αντιμετωπίσουν την κυπριακή «προκλητικότητα» και να προασπίσουν τα τουρκικά και τα τουρκοκυπριακά συμφέροντα. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην πρόσφατη συμφωνία Ελλάδας- Κυπριακής Δημοκρατίας και Αιγύπτου για την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της περιοχής, την οποία καταδίκασε τονίζοντας πως η Τουρκία δεν την αναγνωρίζει και πως ο τουρκικός στόλος θα υπερασπίσει με κάθε μέσο τα τουρκικά συμφέροντα από όσους τα επιβουλευτούν.
Όπως φαίνεται ο κύριος αυτός, που είναι και αρχηγός του τουρκικού στόλου, γράφει στα «παλαιοτέρα των υποδημάτων» του την εθνική μας κυριαρχία. Άραγε ποιοι ευθύνονται από την δική μας πλευρά για αυτή την κατάσταση και κυρίως ποιοι, και πως θα αντιμετωπίσουν τον κύριο αυτό που δεν διστάζει να μας απειλεί ακόμα και με πόλεμο, αν θέλουμε να υπερασπιστούμε το από αιώνων ελληνικό Αιγαίο, καθώς και την κυπριακή ΑΟΖ ; Οι Τούρκοι βρίσκουν και κάνουν ότι κάνουν. Το ζήτημα είναι εμείς, με την μνημονιακή μας μιζέρια, τι έχουμε να τους αντιπαραθέσουμε ;
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος


Παραθέτουμε έγγραφo του Υπουργείου Παιδείας με θέμα: «Μεταθέσεις εκπαιδευτικών για τα Μειονοτικά Σχολεία»

Συναδέλφισσες , συνάδελφοι

Σας κοινοποιώ τα ονόματα των 38 εκπαιδευτικών Π.Ε. τις αιτήσεις παραίτησης των οποίων ενέκρινε χθες ο Υπουργός Παιδείας.
Σας υπενθμίζω ότι το ΚΥΣΠΕ στις σχετικές συνεδριάσεις του είχει εγκρίνει όλες τις αιτήσεις των
συναδέλφων που πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου.
Για να δείτε τα ονόματα κάντε κλικ  "εδώ"

Ο αιρετός του ΚΥΣΠΕ
Δημήτρης Μπράτης
 
 
Τα πρώτα λεωφορεία χωρίς οδηγό κάνουν πρεμιέρα στα ΤρίκαλαΤην επιλογή της πόλης των Τρικάλων ως τον μεγάλο πιλότο του έργου, "Τρίκαλα, ο πρώτος παγκόσμιος πιλότος για την κυκλοφορία αυτοματοποιημένων μέσων μαζικής μεταφοράς χωρίς οδηγό σε αστικό περιβάλλον", στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος CityMobil2, ανακοίνωσε σήμερα σε συνέντευξη τύπου ο, πρόεδρος της e-Trikala A.E. Χριστόφορος Ρόμπος.
Ο Crister Mattson σύμβουλος της Ε.Ε. σε θέματα ευρυζωνικότητας (Acreo, Σουηδία), υπογράμμισε πως όταν ήρθε στα Τρίκαλα – πρώτη φορά – το 2008 τότε η πόλη και η e-Trikala A.E. ξεκινούσε δειλά τα έργα ευρυζωνικότητας.
Ο σημερινός δήμαρχος και τότε αντιδήμαρχος είχε ξεκινήσει, πρόσθεσε ο κ. Mattson, το πρώτο
Ασύρματο Δίκτυο της πόλης με δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Σήμερα μετά από τόσα χρόνια, βρίσκει την πόλη να καινοτομεί σε παγκόσμιο επίπεδο με την πιλοτική κυκλοφορία αυτοματοποιημένων οχημάτων μαζικής μεταφοράς χωρίς οδηγό. “Από την πλευρά μoυ, ως σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα ευρυζωνικότητας, σας προτρέπω να συνεχίσετε”, είπε.
“Τολμούμε με την καινοτομία και την έρευνα”, είπε μεταξύ άλλων ο δήμαρχος Τρικκαίων κ. Παπαστεργίου, και “δεν διστάζουμε να εφαρμόζουμε νέες “πράσινες” οικολογικές λύσεις”. Σε ερώτηση για το πώς θα αντιμετωπίσουν οι κάτοικοι την παρουσία αυτοκινήτων χωρίς οδηγό, ανέφερε το πώς αντιμετωπίστηκε πριν από πολλά χρόνια η χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή αρχικά και του διαδικτύου αργότερα, αισιοδοξώντας ότι ο πιλότος που μας ανέθεσε η Ε.Ε. θα είναι επιτυχημένος.
Ο Γιάννης Καρασεϊτανίδης, από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών (ΕΠΙΣΕΥ) εξήγησε τις τεχνικές λεπτομέρειες του προγράμματος και τη διαδικασία προετοιμασίας των υποδομών της πόλης για την υποδοχή του πιλότου. “Στόχος, είναι την 1η Σεπτεμβρίου του 2015, έξι οχήματα να κυκλοφορούν στο κέντρο της πόλης των Τρικάλων”, είπε.
Ιστορικό
Το διάστημα 1 και 2 Δεκεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας συνάντηση των εταίρων του ευρωπαϊκού προγράμματος CityMobil2. Στο έργο συμμετέχει ως επίσημος εταίρος η e-Trikala AE, εκπροσωπώντας τον Δήμο Τρικκαίων.
Τη Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014, δημοσιοποιήθηκαν οι σκοποί του έργου σε φορείς σχετικούς με την κίνηση αυτοματοποιημένων οχημάτων χωρίς οδηγό (εταιρείες, εκπρόσωποι πόλεων, τεχνικοί σύμβουλοι προς πόλεις, κατασκευαστές αυτόματων οχημάτων, εταίροι αντίστοιχων ευρωπαϊκών προγραμμάτων). Παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα, τα προβλήματα και ο θετικός αντίκτυπος από την πρώτη επίδειξη του έργου CityMobil2 στο Οριστάνο στη Σαρδηνία (Ιταλία). Εκεί το αυτοματοποιημένο όχημα κινήθηκε σε παραλιακό δρόμο για διάστημα δύο μηνών, διανύοντας συνολικά 1700 χιλιόμετρα και μεταφέροντας πάνω από 3000 επιβάτες.
Την Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014, πραγματοποιήθηκε αποκλειστική συνάντηση των εταίρων του CityMobil2. Συζητήθηκε η συνολική πρόοδος του έργου, ενώ επικυρώθηκε το σχέδιο επίδειξης για τις πόλεις πιλότους μέχρι το τέλος του έργου. Τα Τρίκαλα, λοιπόν, θα φιλοξενήσουν τον μεγαλύτερο και πολυπλοκότερο “πιλότο” πανευρωπαϊκά, ξεκινώντας από τον Σεπτέμβριο του 2015 έως το Φεβρουάριο του 2016, με συνολική διάρκεια δοκιμών τους έξι μήνες.
Η διαδρομή της επίδειξης στους δρόμους των Τρικάλων προέκυψε μετά από την εισήγηση του Πανεπιστημίου της Ρώμης, σε συνεννόηση με τον Δήμο Τρικκαίων. Αξιοσημείωτο γεγονός αποτελεί ότι τα Τρίκαλα είναι η μοναδική περίπτωση όπου αναμένεται να χρησιμοποιηθεί δοκιμαστικά η “κατά παραγγελία” (on demand) κίνηση του οχήματος!
 
 
Επίδομα ευθύνης σε υποδιευθυντές ΙΕΚ, ΣΕΚ, ΣΔΕΑρνητικό είναι προς στιγμήν το Υπουργείο Παιδείας στη χορήγηση επιδόματος θέσης ευθύνης στους υποδιευθυντές μονάδων μη τυπικής εκπαίδευσης που υπάγονται στη Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέα Γενιάς καθώς κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το ισχύον νομικό πλαίσιο. 
Σύμφωνα με το νόμο 4024/2011 προβλέπεται, μεταξύ των άλλων, επίδομα ευθύνης ύψους 150 ευρώ για τους εκπαιδευτικούς οι
οποίοι ασκούν καθήκοντα υποδιευθυντή στις Σχολικές Μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης καθώς και στους υποδιευθυντές Σχολικών Εργαστηριακών Κέντρων.
Αντίστοιχο επίδομα, όπως αναφέρουν οι Βουλευτές Ρεπούση και Τσούκαλης, δεν προβλέπεται για τους εκπαιδευτικούς που ασκούν ανάλογα καθήκοντα στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας στα ΔΙΕΚ και στις νεοϊδρυθείσες Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης. 
Ανάλογο επίδομα θέσης ευθύνης  με τις μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προβλέπεται για τους Διευθυντές των πιο πάνω δομών που ανήκουν στη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης. 
Σύμφωνα με τους Βουλευτές της ΔΗΜΑΡ η παράλειψη αυτή είναι μη τεκμηριωμένη, συνιστά άνιση και άδικη μεταχείριση εις βάρος των υποδιευθυντών των συγκεκριμένων δομών και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης. 
Καλόγηρος Βασίλειος
news.gr
 
Μετά τη χθεσινή ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ δύο είναι τα συμπεράσματα που προκύπτουν:
1) Με την ανακοίνωση δεν διαψεύδεται ότι ο σκελετός ανήκει στην μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα.
2) Επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά πως δεν υπάρχει άμεση ενημέρωση για τη ροή των εξελίξεων. Στο σημείο αυτό γεννάται το εξής εύλογο ερώτημα:
Για ποιο λόγο περίμεναν  το άρθρο του amfipolinews.blogspot.grγια ν’ανακοινώσουν ότι ξεκίνησε η  μελέτη του οστεολογικού υλικού, που
βρέθηκε στον τέταρτο χώρο του ταφικού μνημείου, στο λόφο Καστά, από διεπιστημονική ομάδα, που συγκροτείται από ειδικούς επιστήμονες των Πανεπιστημίων Αριστοτελείου και Δημοκριτείου;
Συγκεκριμένα, από τη σημερινή ανακοίνωση μάθαμε ότι, η ανάλυση του συγκεκριμένου υλικού εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ερευνητικό πρόγραμμα, που περιλαμβάνει την ολιστική προσέγγιση ενός δείγματος τριακοσίων περίπου σκελετών, που προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή της Αμφίπολης και καλύπτουν χρονολογικά την περίοδο από το 1000 π.Χ έως 200 π.Χ.
Όπως αναφέρει το δελτίο τύπου, τα αποτελέσματα-όπως φύλο, ηλικία, ανάστημα-της μακροσκοπικής μελέτης του οστεολογικού υλικού, από τον τέταρτο χώρο του ταφικού συγκροτήματος, θα ανακοινωθούν εντός του Ιανουαρίου.
Στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος, το οποίο είναι διετές, θα εφαρμοστούν οι αναγκαίες σύγχρονες αναλυτικές μέθοδοι. Τα αποτελέσματα των ερευνών του συνολικού υλικού θα ολοκληρωθούν σε διάστημα είκοσι μηνών αναφέρει το amfipolinews.blogspot.gr
Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014 16:07

ΤΕΙ ΑΜΘ ΜΒΑ: ΕΥΧΕΣ

 

 
Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών
Master in Business Administration - ΜΒΑ
ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Tel/Fax: +30 2510 462293
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

1. Έγινε δεκτή 1 αίτηση παραίτησης εκπαιδευτικού.
2. Έγινε δεκτή 1 αίτηση για άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου.
3. Απορρίφθηκε 1 αίτηση παραίτησης εκπαιδευτικού μειοψηφούντων των αιρετών.
4. Παράλληλα έγιναν δεκτές 2 αιτήσεις επανεξέτασης παραίτησης εκπαιδευτικών, ενώ απορρίφθηκαν 5 αιτήσεις, μειοψηφούντων των αιρετών.
5. Απορρίφθηκε 1 ένσταση επί των μεταθέσεων σε Μουσικά Σχολεία μειοψηφούντος του αιρετού.
6. Έγινε δεκτή 1 ανάκληση μετάταξης εκπαιδευτικού από την ΠΕ και επαναφορά στη ΔΕ.
7. Συζητήθηκαν 72 αιτήσεις εκπαιδευτικών που ζητούν αποδέσμευση για μετάταξη σε Διοικητική

θέση. Εξ αυτών έγιναν δεκτές (69) και απορρίφθηκαν (3). Σύμφωνα με το άρθρο 80 του Ν. 4310/2014 (ΦΕΚ 2458/τ.Α΄/8-12-2014) οι μετατάξεις Εκπ/κων σε θέσεις Διοικητικών Υπαλλήλων μπορούν να διενεργούνται και σε κατώτερη κατηγορία. Το αμέσως επόμενο διάστημα αναμένεται να ξεκινήσει στο ΚΥΣΔΙΠ η συνολική συζήτηση επί των αιτήσεων αυτών.

8. Σχετικά με τις προσλήψεις αναπληρωτών μετά και τις σημερινές 141 προσλήψεις στην παράλληλη στήριξη (εκ των οποίων 37 στη ΔΕ), οι επόμενες προσλήψεις θα γίνουν πλέον μετά τις γιορτές. Υπάρχουν περίπου 140 ανακλήσεις από τις τελευταίες τοποθετήσεις αναπληρωτών στη ΔΕ, ενώ απομένουν και άλλες 100 πιστώσεις. Σχετικά με τον αριθμό των ενεργών αναπληρωτών στα Μουσικά υπηρετούν 360 αναπληρωτές και 250 ωρομίσθιοι (ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά κενά), στη Γενική Εκπαίδευση υπηρετούν συνολικά 3248 Αναπληρωτές (1760 από το ΠΔΕ και 1129 από τον Τακτικό Προϋπολογισμό) και στην Ειδική Εκπαίδευση 1468 (274 στην παράλληλη στήριξη μέσω ΕΣΠΑ, 152 στην εξατομικευμένη μέσω ΠΔΕ και 1042 στην εξατομικευμένη μέσω ΕΣΠΑ).

 

Έγγραφο 208439 /ΓΔ4/19-12-2014 του ΥΠΑΙΘ προς το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος
Σε συνέχεια του αιτήματός σας με αριθμ.πρωτ.120200/Γ7/29-7-2014 (κεντρικό πρωτ. ΥΠΑΙΘ) για χορήγηση άδειας πραγματοποίησης ενημερωτικών επισκέψεων σε Λύκεια, για θέματα που αφορούν στο θεσμό του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, σας ενημερώνουμε ότι οι σχετικές

απαντήσεις (α) και (β) δεν θα ενεργοποιηθούν, διότι μετά από πλήθος ερωτημάτων που υπεβλήθησαν στην υπηρεσία μας, επαναδιαβιβάσαμε το αίτημά σας στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) και αναμένουμε την εκ νέου γνωμοδότησή του.

 

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Παιδείας (Π.Ο.Σ.Υ.Π.) κατέθεσε σήμερα, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) και κατά του υπουργού Παιδείας, αίτηση ακυρώσεως της υπ ́ αριθμ. 174480/φ1/27- 10-2014 Απόφασης του Υπουργού «Τοποθέτηση Προϊσταμένων Διευθύνσεων στις οργανικές μονάδες του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων».
Η αίτηση ακυρώσεως αφορά το μέρος της ανωτέρω απόφασης, με το οποίο τοποθετήθηκαν σε θέσεις

Προϊσταμένων Διευθύνσεων του υπουργείου Παιδείας αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί και συγκεκριμένα οι κ. Παπαχρήστος Κων/νος, Παπαδαντωνάκης Ανδρέας, Λολίτσας Κων/νος και Δασκαλάκης Στυλιανός, κατά παράλειψη διοικητικών υπαλλήλων του ΥΠΑΙΘ, που πληρούν τις νόμιμες προς τούτο προϋποθέσεις, όπως αυτές προβλέπονται από τον Οργανισμό του Υπουργείου (Π.Δ. 114/2014) αλλά και τις κείμενες διατάξεις του Ν.4275/2014.

Εκπαιδευτικά Νέα