Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

                                      
      ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ντοκιμαντέρ:  Καβάλα 1913-2013, Οι μεταμορφώσεις του Σήμερα, Οι αντανακλάσεις του Χθες
 
Με αφορμή τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Καβάλας, το ντοκιμαντέρ ψηλαφεί τα ίχνη της ιστορίας στο σώμα της πόλης μέσα από τις αφηγήσεις σημαντικών Καβαλιωτών που, ο καθένας με το δικό του τρόπο, αφήνουν το στίγμα τους στη πόλη , αφουγκράζονται το παρελθόν και οραματίζονται το μέλλον, που τους ενώνει το πάθος και η αγάπη τους για τη Καβάλα.  
Με βήματα στο χώρο και στο χρόνο αναδύεται η ιστορία της πόλης, οι αντανακλάσεις του χθες και οι

μεταμορφώσεις του σήμερα.  

Νεάπολις- Χριστούπολη- Καβάλα: η αρχαία πόλη, η οθωμανική, η σύγχρονη. Φίλιπποι, Κρηνίδες και Λυδία, Βυζαντινά και Οθωμανικά μνημεία, ο καπνός και τα ίχνη του παντού, το λιμάνι, ο χαμένος κοσμοπολιτισμός της πόλης , οι Βουλγαρικές κατοχές , οι πρόσφυγες. Πως αξιοποιούμε το παρελθόν πλάθοντας το μέλλον; Οι σημερινοί Καβαλιώτες περπατούν στους δρόμους, θυμούνται τους παλιούς, μελετούν για τους παλιότερους και ετοιμάζουν το έδαφος για τους νεώτερους…
 
Συντελεστές Παραγωγής
Σενάριο - Σκηνοθεσία :Περικλής Χούρσογλου
Έρευνα – Αρχισυνταξία : Στέλλα Παναγιωτοπούλου
Διευθυντής Φωτογραφίας : Σταμάτης Γιαννούλης
Μουσική : Κώστας Γανωτής
Ηχολήπτης :Ορέστης Καμπερίδης
Μοντάζ /Βοηθός σκηνοθέτη : Νικολέττα Λεούση
Ενορχήστρωση :Γιώργος Μπουσούνης
Επιστημονικοί Σύμβουλοι :Νίκος Καραγιαννακίδης  Κομνηνός Απότας
Συντονισμός στην Καβάλα : Άννα Ντουνιάπιλεν
Οργάνωση Παραγωγής :  Βάσω Πατρούμπα
Εκτέλεση Παραγωγής :Ελένη Αφεντάκη
 
Για το ντοκιμαντέρ μίλησαν  :
Σαπφώ Αγγελούδη Ζαρκάδα, Αρχιτέκτων
Διαμαντής Αξιώτης , Συγγραφέας
Γιάννης Βύζικας, Πρώην Πρόεδρος Μουσείου Καπνού Δήμου Καβάλας
Θεοχάρης Ιορδανίδης, Καπνικός
Μαρία Κάπα, Καπνεργάτρια
Νίκος Ε Καραγιαννακίδης , Ιστορικός
Χάιδω Κουκούλη- Χρυσανθάκη Αρχαιολόγος
Μιχάλης Λυχούνας, Αρχαιολόγος
Πρόδρομος Μάρκογλου, Συγγραφέας
Αργύρης Μπακιρτζής,  Αρχιτέκτων
Άννα Ντουνιάπιλεν
Θεόδωρος Παπαδόπουλος,  Αντιδήμαρχος Καβάλας
Νικόλαος Ρουδομέτωφ, Πρόεδρος -Ιδρυτής Ιστορικού και Λογοτεχνικού Αρχείου Καβάλας
Κωνσταντίνος Σιμιτσής, Δήμαρχος Καβάλας
Άννα Τζούμα Μισσιριάν , Πρόεδρος Ιμαρέτ Α.Ε
Νίκος Τζούμας ,  Διευθυντής- Σύμβουλος Εταιρείας Μισσιριάν
Osman Kavala, Πρόεδρος Πολιτιστικού Οργανισμού Anadolu Kültür

1.
           ΗκαΓκαμπριέλε Τσίμερ(πρόεδροςτης Ευρωομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Βόρειας Πράσινης Αριστεράςκαι ηγετικό στέλεχος του γερμανικού ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος Die Linke)ανέπτυξε την άποψή της γιατο κούρεμα του ελληνικού χρέους,κατά τη συνάντηση μελών της Κυβέρνησης με εκπροσώπους της Διάσκεψης των Προέδρων της Ευρωβουλής, στις 26  Νοεμβρίου.
Στη συνέχεια, και επί πέντε συνεχείς μέρες, ακολούθησαν ανακοινώσεις του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών, του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, του Γραφείου Τύπου του ΠΑΣΟΚ, δημοσιεύματα στον Τύπο, συζητήσεις στην Τηλεόραση και δηλώσεις της ίδιας για τοτι ακριβώς είχε πει η κα Τσίμερ.
2.           Το δικό μας συμπέρασμα είναι πως, για το ζήτημα του κουρέματος του χρέους,εκτός

από άλλα για τα οποία υπήρξαν διαφορετικές ερμηνείες,η κα Τσίμερ μας είπε καθαρά τρία απλά πράγματα:

-Αυτό που “δεν πρέπει να αποπληρωθεί” από το χρέος σας, είναι“το ανήθικο και παράνομο σκέλος του”.
-Πέστε μαςπρώτα,εσείς οι έλληνες,ποιο συγκεκριμένα είναιαυτό“το ανήθικο και παράνομο χρέος” και“τότεθα μιλήσουμε”για το κούρεμά του.
-Μ’ αυτόν τον τρόποθα“προαχθείη αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζομένους στην Ελλάδα και τη Γερμανία”.
3.           Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από το “ηχητικό” της τοποθέτησης της κας Τσίμερ για το ελληνικό χρέος, στις 26 Νοεμβρίου, και από τις δύο παρεμβάσεις της –τη δήλωση και την επιστολή στα “ΝΕΑ”– μετά:
(α) Στο “ηχητικό” της τοποθέτησής της στις 26 Νοεμβρίου(όπως το απέδωσε,στις 28.11.13, η “ΑΥΓΗ”*), η κα Τσίμερ λέει:
-“Αξιολογήστε το χρέος. Μιλήστε για χρέος που είναι νόμιμο. Για χρέος που είναι παράνομο. Και για χρέος που είναι ανήθικο.Καιαφού αξιολογήσετε όλα αυτά, τότε θα μιλήσουμε για κούρεμα του χρέους.Κάντε το πιο συγκεκριμένο, πιο ξεκάθαρο”
-“Κάντε αυτό που πρέπει (homework)και μετά θα έχουμε καλύτερα επιχειρήματα για να δείξουμε και σε άλλες χώρες περισσότερη αλληλεγγύη".
(β) Στη δήλωσή της στις 27 Νοεμβρίου και στην επιστολή της προς  τα "ΝΕΑ", μετά(όπως παρατέθηκαν από την “ΑΥΓΗ” στις 28.11.13 και 29.11.13), η κα Τσίμερ επισημαίνει τι ακριβώς είπε στις 26 Νοεμβρίου:
“Είπα ότι είναι αναγκαίος ο λογιστικός έλεγχος του χρέους, ώστενα αποσαφηνιστεί το ανήθικο και παράνομο σκέλος του, το οποίο δεν πρέπει να αποπληρωθεί.
Είναι μία από τις οδούςγια να προαχθεί η αλληλεγγύηανάμεσα στους εργαζομένους στην Ελλάδα και τη Γερμανία”.
4.         Ας κάνουν λοιπόν “αυτό που πρέπει”,όπως μας (τους) υπέδειξε η γερμανίδα σύντροφός τους του Die Linke,οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, οι κ.κ.Δραγασάκης, Μηλιός, Τσουκαλάς κ.α.,κι ας πουν συγκεκριμένα–σε μας, την κα Τσίμερ και τους άλλους ευρωπαίους:
- Σε ποιές ευρωπαϊκές χώρεςχρωστάμε “ανήθικο και παράνομο χρέος”.
- Σε ποιο ύψοςανέρχεται σήμερα αυτό το“ανήθικο και παράνομο χρέος”για κάθε μία από τις χώρες αυτές (και σε ποιο  για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα).
Αν, βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ συμφωνεί με αυτά που υπέδειξε ότι “πρέπει να κάνουμε” το στέλεχος του γερμανικού ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος Die Linke.
* σημειώνοντας ότι“επίκειται η δημοσίευση ολόκληρης της τοποθέτησης της Γκ. Τσίμερ, σύμφωνα με την ηχογράφηση της συνεργάτιδός της”(δημοσίευση που δεν την έχουμε ακόμη δει).
 
 
Παρακαλούμε τους αποδέκτες που δεν επιθυμούν να λαμβάνουν e-mail μας με κείμενα των ΑΝΤΙΛΟΓΩΝ να μας το γνωστοποιήσουν στη διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. και θα σεβαστούμε αμέσως την επιθυμία τους.
(www.antilogoi.gr)

Κατά τη σημερινή συνεδρίαση του ΔΣ της Α ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας, πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία για την κατανομή των θέσεων στο νέο ΔΣ. Με βάση τα αποτελέσματα αυτή έχει ως εξής:

Πρόεδρος:Κατσαρός Κώστας
Γραμματέας:Κούστας Κώστας
Αντιπορόεδρος:Μαργαρίτης Θόδωρος
Ταμίας:Χατζής Γιάννης
Οργ. Γραμματέας:Πολιτοπούλου Γιώτα
Μέλη:Ρήγας Νίκος, Στούμπος Αλέκος

Το νέο Προεδρείο της Α ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας pdf

πούλμαν
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
 
                02/12/2013
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
 
Αρ.Πρωτ : 12207 /Φ.23.3
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ Π/ΘΜΙΑΣ & Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ
 
 
ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
         ΠΡΟΣ:
Όλα τα Σχολεία 


 
 
 
 
 
 
 
ΘΕΜΑ : «Νυχτερινές έξοδοι κατά τη διάρκεια Σχολικών εκδρομών»
 
        Επειδή ακούγονται και συζητιούνται στους κύκλους των μαθητών ότι κάποια Σχολεία ήδη “έκλεισαν” μεταμεσονύχτια επίσκεψη σε χώρους διασκέδασης κατά τη διάρκεια Σχολικών εκδρομών, το 8391/Φ.23.3/15.10.2012 έγγραφό μας ισχύει στο ακέραιο.


       Παρακαλούμε να γνωστοποιηθεί και στους Συλλόγους γονέων.
 
 


Επειδή κατά το παρελθόν συνέβη Σχολεία να επισκέπτονται κατά τις μεταμεσονύκτιες ώρες θεάματα και χώρους διασκέδασης όπου επικρατούν «οι κανόνες της νύχτας» με όποιες προεκτάσεις μπορεί να έχει αυτό (φασαρίες, κίνδυνοι ατυχήματος, κατανάλωση αλκοόλ κτλ.), παρακαλούμε να ξεκαθαρίσετε από πριν στους μαθητές/τριες ότι οι εκδρομές είναι εκπαιδευτικές επισκέψεις και επομένως οι όποιες νυχτερινές έξοδοι μπορεί να συνδυαστούν αυστηρά με κάποιο ποιοτικό θέατρο ή θέαμα ή κάποια ταβέρνα που να συνδυάζει το δείπνο των μαθητών με ομαδική διασκέδαση που αρμόζει στον τρόπο ζωής της μέσης Ελληνικής οικογένειας.
Επισκέψεις κατά τις μεταμεσονύκτιες ώρες σε χώρους διασκέδασης όπου στην ουσία δεν ελέγχεται τίποτε, για να ακούσουμε τα «μουσικά σχήματα» όπως λένε τα παιδιά, δεν επιτρέπονται και οι ευθύνες όσων τις ενθαρρύνουν είναι μεγάλες.
 
 
                                                     
                                                                                                           
 
                                                                   ΟΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι,
 
Σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο, όταν οι αρμόδιοι φορείς δεν θέλουν ή δεν μπορούν ή απλώς παραλείπουν να επισημάνουν τα κακώς κείμενα, η πρωτοβουλία ευαισθητοποιημένων πολιτών έρχεται να κάνει τη διαφορά. Με αφορμή λοιπόν την αντιπαράθεση για τους ζωολογικούς κήπους και τα δελφινάρια, η οποία τον τελευταίο καιρό έρχεται στο προσκήνιο της δημοσιότητας αρκετά συχνά, αποφασίσαμε να σάς στείλουμε μια επιστολή, που αποτελεί προϊόν συστηματικής μελέτης (με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων) και πολυετούς ενασχόλησης με το θέμα αυτό.
 
Η δραστηριότητα της διατήρησης αγρίων ζώων σε αιχμαλωσία εμφανίστηκε στους αρχαίους χρόνους (menageries) και συνεχίστηκε, παίρνοντας κατά καιρούς διάφορες μορφές. Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, οι ιδιωτικές συλλογές αγρίων ζώων των ηγεμόνων και αποικιοκρατών αποτελούσαν απροκάλυπτα ένα μέσον επίδειξης δύναμης και πλούτου. Σήμερα, οι ζωολογικοί κήποι και τα δελφινάρια προβάλλονται σαν φορείςπεριβαλλοντικής ευαισθητοποίησηςκαιπροστασίας των ειδώνπου απειλούνται με εξαφάνιση, και υποστηρίζουν ότι βοηθούν τους σύγχρονους ανθρώπους να

ξαναβρούν την επαφή τους με τη φύση, αποτελώντας έναν συνδετικό κρίκο του πολιτισμένου κόσμου με την άγρια ζωή. Κατά την άποψή τους, τα άγρια ζώα στην αιχμαλωσία γίνονταιπρεσβευτέςτης προστασίας των ελεύθερων συντρόφων τους.

 
Οι σύγχρονοι ζωολογικοί κήποι έχουν εξελιχθεί σε μια ανθηρότατη παγκόσμια βιομηχανία με 700 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως σε ολόκληρο τον κόσμο, και με τζίρο ο οποίος, μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, υπολογίζεται ότι φτάνει και ξεπερνά τα16 δισεκατομμύρια δολάρια. Καθώς όμως αυτή η βιομηχανία αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο από τους υπερασπιστές των ζώων, οι οποίοι θεωρούν την αιχμαλωσία, συνώνυμη με την κακοποίηση, οι εκπρόσωποί της, τους χαρακτηρίζουν υπερβολικούς και τους καλούν να σκεφτούν περισσότερο το όφελος που προκύπτει για τα παιδιά, αφού κατά την άποψή τους, οι ζωολογικοί κήποι παίζουν σπουδαίοεκπαιδευτικό ρόλο.
 
Οι μετριοπαθέστερες απόψεις διαχωρίζουν τους ζωολογικούς κήπους σε "καλούς" και "κακούς", κρίνοντας κυρίως την εξωτερική τους εμφάνιση και τις εγκαταστάσεις τους. Όμως, ηευζωία(welfare) πολλών από τα ζώα που διατηρούνται στην αιχμαλωσία, ακόμα και στους καλύτερους από τους χώρους αυτούς, αφενός είναι πολύ σοβαρά αμφισβητήσιμη, αφετέρου δεν αποτελεί το μοναδικό επιχείρημα στο οποίο στηρίζεται η αντίθετη άποψη. Πολυετείς έρευνες έχουν αποδείξει ότι για ορισμένα άγρια είδη, όπως για παράδειγμα οι ελέφαντες και,τα δελφίνια,ακόμα και κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, η ευζωία είναι αδύνατον να επιτευχθεί. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι η διακίνηση των αγρίων ζώων, πολύ συχνά, γίνεται κάτω από συνθήκες απόλυτης αδιαφάνειας, έτσι που ο μέσος επισκέπτης ενός ζωολογικού κήπου δε φαντάζεται καν ότι από την πόρτα εισόδου μπορεί να μπαίνουν ζώα που προέρχονται από "σκοτεινές" ή ακόμα και παράνομες συναλλαγές, ούτε ότι η διαδρομή που ξεκινάει από την πόρτα εξόδου μπορεί να καταλήγει στο τσίρκο ή ακόμα και στο σφαγείο. Τοπαρασκήνιοτης διαχείρισης των ζώων που προκύπτουν σανπλεόνασμααπό τα προγράμματα αναπαραγωγής, είναι εντελώς άγνωστο για το κοινό. Επισήμως, τα ζώα που πλεονάζουν ανταλλάσσονται και ταξιδεύουν από τη μια χώρα στην άλλη, στα πλαίσια των προγραμμάτων αναπαραγωγής των ειδών, στα οποία οι ζωολογικοί κήποι συμμετέχουν. Στην καλύτερη των περιπτώσεων όμως, από αυτά τα προγράμματα δεν προκύπτουν άτομα που προορίζονται για απελευθέρωση, αλλά για διατήρηση ενός σταθερού πληθυσμού αιχμαλώτων. Και ενώ η πλειονότητα των ζώων που συμμετέχουν στα προγράμματα αυτάΔΕΝ ανήκουν σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, σε διάφορα μέρη του κόσμου, ακόμα και σήμερα,άγρια ζώα συλλαμβάνονται από το φυσικό τους περιβάλλονκαι αιχμαλωτίζονται, προκειμένου να μεταφερθούν σε ζωολογικούς κήπους.
 
Σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες, είναι πολύ σοβαρά αμφισβητήσιμο το γεγονός ότι οι ζωολογικοί κήποι, στη μορφή που τους συναντάμε σήμερα, προστατεύουν τα ζώα που απειλούνται με εξαφάνιση (εκτός από ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις), καθώς επίσης αμφισβητήσιμο είναι και το ότι συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση του κοινού. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η τοποθέτηση των ανθρώπων απέναντι στα ζώα και το περιβάλλον επηρεάζεται θετικά από τις επισκέψεις στους ζωολογικούς κήπους (1,2,3,4). Εκτός αυτού, τα περισσότερα ζώα που αναπαράγονται στην αιχμαλωσίαΔΕΝ είναι απελευθερώσιμα,και οι περιπτώσεις απελευθέρωσης, μετά από παραμονή σε ζωολογικούς κήπους, είναι σπανιότατες. Και το σημαντικότερο όλων: Εάν ένα είδος μπορεί να επιζήσει μόνον μέσα στον ελεγχόμενο χώρο των ζωολογικών κήπων, αυτό το είδος λογίζεται ήδη εξαφανισμένο για το οικοσύστημα στου οποίου τη λειτουργία κάποτε συμπεριλαμβανόταν. Η προστασία των ειδών μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνον στον φυσικό τους βιότοπο και εφόσον συνοδεύεται απόπαράλληλη προστασία ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣπου τα φιλοξενεί. Και σε καμία περίπτωση η απλή έκθεση στο κοινό μιας"συλλογής από ζώα", στα οποία δεν παρέχεται η δυνατότητα να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες και να εκπληρώσουν τους δικούς τους σκοπούς, δεν μπορεί να θεωρηθεί εκπαιδευτική, καθώς πρόκειται απλώς για μια έκθεση μορφής και όχι λειτουργίας. Η διατήρηση μεμονωμένων ατόμων ενός είδους στο τεχνητό περιβάλλον ενός ζωολογικού κήπου, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να δημιουργεί μιαψευδεπίγραφη αίσθηση ασφάλειαςπου κάνει τον κόσμο να πιστέψει ότι το κόστος των ανθρώπινων παρεμβάσεων στα οικοσυστήματα δεν είναι και τόσο μεγάλο, και ότι για όλες τις ανθρωπογενείς καταστροφές υπάρχουν αντίδοτα. Και ενώ οι ζωολογικοί κήποι ξοδεύουν εκατομμύρια για να διατηρήσουν τα ζώα φυλακισμένα, τα φυσικά τους ενδιαιτήματα εξακολουθούν να καταστρέφονται και οι άγριοι σύντροφοί τους να ξεκληρίζονται, γιατί κανείς δεν αναλαμβάνει να πληρώσει το κόστος της αληθινής προστασίας.
 
Πριν από μερικά χρόνια, υπήρχαν και στην Ελλάδα παιδιά που πανηγύριζαν όταν ερχόταν μια αρκούδα-χορεύτρια στη γειτονιά τους. Πριν από ελάχιστα μόλις χρόνια, γονείς και κηδεμόνες συνόδευαν τα παιδιά τους να παρακολουθήσουν παραστάσεις στο τσίρκο Μεντράνο με τη διαφήμιση και τις ευλογίες της Ελληνικής τηλεόρασης. Σήμερα πλέον, η αρκούδα-χορεύτρια αποτελεί ένα θλιβερό κεφάλαιο της ιστορίας των ζώων που χρησιμοποιούνται για θεάματα, ενώ το τσίρκο καταδικάζεται ομόφωνα από ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο και, στη χώρα μας, απαγορεύεται δια νόμου. Την ίδια στιγμή, οι εκπαιδευτικοί προγραμματίζουν κάθε τόσο να συνοδεύσουν τα παιδιά στους ζωολογικούς κήπους και σταδελφινάρια(1,2). Όμως, ποιος είναι πρόθυμος να αναζητήσει την πραγματικότητα μέσα από τους αριθμούς; Πόσα είδη ζώων φιλοξενούνται στον ζωολογικό κήπο - προορισμό της εκάστοτε προγραμματισμένης επίσκεψης; Πώς βρέθηκαν στον συγκεκριμένο ζωολογικό κήπο (ένα προς ένα) τα είδη αυτά, και πώς ελέγχεται ηπροέλευσηκαι ηδιακίνησήτους; Πόσα από τα ζώα που φιλοξενούνται στον ζωολογικό κήπο συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των απειλουμένων ειδών; Πόσες γεννήσεις και πόσοι θάνατοι σημειώθηκαν τα πέντε τελευταία χρόνια; Ποιες ήταν οι αιτίες θανάτου; Ποια είναι η μέση ηλικία του φιλοξενούμενου πληθυσμού; Πού πάνε τα ζώα όταν αρρωστήσουν ή όταν γεράσουν και δεν αποτελούν πλέον ευχάριστο θέαμα για το κοινό; Πόσα άτομα από τα είδη που συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των απειλουμένων ειδών γεννήθηκαν στο ζωολογικό κήπο τα τελευταία πέντε χρόνια; Πόσο τοις εκατό των ετησίων εσόδων του ζωολογικού κήπου δαπανάται για το σκοπό της προστασίας φυσικών βιοτόπων; Πόσοι εκπρόσωποι απειλουμένων ειδών που γεννήθηκαν στο ζωολογικό κήπο επανεντάχθηκαν στον φυσικό τους βιότοπο τα τελευταία πέντε χρόνια;
 
Οι πληγές που απειλούν σήμερα την άγρια ζωή είναι πολλές και μεγάλες, και ανάμεσα σ' αυτές ξεχωρίζουν το παράνομο εμπόριο και η δραματική έλλειψη καταφυγίων. Υγιείς πληθυσμοί αγρίων ζώων "ξεσπιτώνονται" και εξοντώνονται από τις διάφορες ανθρώπινες δραστηριότητες, ενώ ζώα τραυματισμένα, άρρωστα, ορφανά και πρώην αιχμάλωτα που δεν μπορούν να επανενταχθούν, έχουν απελπιστικά μεγάλη ανάγκη περίθαλψης σε κάποιο προσωρινό ή μόνιμο καταφύγιο. Βεβαίως οι ζωολογικοί κήποι, στη μορφή που υπάρχουν σήμερα, δεν είναι δυνατόν να καταργηθούν από τη μια μέρα στην άλλη, όμως η απόλυτη διαφάνεια των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, καθώς επίσης και ησταδιακή μετατροπή τους από συλλεκτικά εκθετήρια σε λειτουργικά καταφύγια, είναι αυτό που ζητούν ομόφωνα πολλές περιβαλλοντικές και φιλοζωικές οργανώσεις από ολόκληρο τον κόσμο. Γιατί οι πληγές έχουν ανάγκη από βαθειά αιτιολογική θεραπεία, και όχι από επιφανειακή κάλυψη με επιδεσμικό υλικό εφησυχασμού.
 
Η διαφορά ανάμεσα σε ένα αληθινό καταφύγιο και σε έναν ζωολογικό κήπο, ενυδρείο, ή δελφινάριο είναι τεράστια. Τα καταφύγια άγριας ζωής δημιουργούνται και λειτουργούν με μοναδικό σκοπό να προσφέρουν βοήθεια σε ζώα τραυματισμένα, άρρωστα ή παραμελημένα. Στους χώρους αυτούς, τον πρώτο λόγο έχει η ευζωία των ζώων και όχι η δημόσια έκθεσή τους με σκοπό τη διασκέδαση του κοινού. Τα αληθινά καταφύγια δεν επιδιώκουν να αποκτήσουν άγρια ζώα αποσπασμένα από το φυσικό τους περιβάλλον, ούτε να διαιωνίσουν την αιχμαλωσία τους με προγραμματισμένη ή τυχαία αναπαραγωγή. Τα αληθινά καταφύγια δημιουργούνται και λειτουργούν με μοναδικό σκοπόνα προσφέρουν ασυλία και φροντίδα σε άτομα που έχουν βρεθεί σε δύσκολη θέση ή έχουν υποφέρει στα χέρια των ανθρώπων. Στα αληθινά καταφύγια, τα άγρια ζώα δεν αγοράζονται, δεν ανταλλάσσονται, δεν νοικιάζονται, δεν δανείζονται και δεν αποτελούν στατικά εκθέματα για το κοινό. Και η εκπαίδευση που προσφέρεται στους υποστηρικτές τους γίνεται μέσα από την συμμετοχή στη δυναμική συμπονετική, ηθική και υπεύθυνη επανορθωτική διαδικασία, που στα Αγγλικά αποδίδεται συνοπτικά με τα τρία R: Rescue, Rehabilitate, +-Release, που σημαίνει Διάσωση, Αποκατάσταση (Επανόρθωση), και - όπου αυτό είναι δυνατόν - Απελευθέρωση.
 
Τα κατοικίδια ζώα (ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται και τα ζώα συντροφιάς) προέκυψαν μετά από αιώνεςανθρωπίνων παρεμβάσεων στην άγρια ζωή, και η προστασία τους μπορεί να πραγματοποιηθεί με τρόπο εντελώς διαφορετικό από εκείνον με τον οποίο πραγματοποιείται η προστασία των αγρίων ζώων. Έτσι λοιπόν, η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην έννοια της προστασίας και στην έννοια της αιχμαλωσίας, καθώς επίσης η διαφορά της έννοιας της απελευθέρωσης από εκείνην της εγκατάλειψης, μπορεί να γίνεικατανοητή μόνο μέσα από την ορθή επιστημονική γνώση, ενώ παράλληλα αποτελείζήτημα ανθρώπινης ευθύνης και ηθικής(βλέπεdomestication,taming,captivity,wildness). Τα παιδιά (όπως και πολλοί ενήλικες που δε διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις), αυτές τις έννοιες (που θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία) δεν τις κατανοούν χωρίς την κατάλληλη ενημέρωση και επεξήγηση, και ούτε πρόκειται να τις κατανοήσουν στους ζωολογικούς κήπους, ώστε να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και καλύτεροι συνάνθρωποι - το αντίθετο μάλιστα. Το λιοντάρι ή το δελφίνι δεν μπορεί να γίνει "pet" μόνο και μόνο επειδή (αυτό ή και οι γονείς του) γεννήθηκε στην αιχμαλωσία, αλλά παραμένει άγριο ζώο που υποφέρει εξ ίσου με αυτό που αιχμαλωτίστηκε από τη στέππα ή από τη θάλασσα.Η εξημέρωση είναι μια εξελικτική διαδικασία αιώνωνπου δεν μπορεί να γίνει μέσα σε δύο ή τρεις ή ακόμα και πέντε γενιές. Κάποιος πρέπει να εξηγήσει στα παιδιά ότι τα άγρια ζώα δεν μπορούν να γίνουν ούτε ζώα συντροφιάς (pets), ούτε "αδέσποτα" (strays), γίνονται όμως πρόσφυγες, αν εμείς καταστρέψουμε το "σπίτι" τους, και "θλιβερές συλλογές αιχμαλώτων", αν τα φυλακίσουμε για να τα κρατήσουμε κοντά μας, σε αντίθεση με τα κατοικίδια, τα οποία δεν μπορούν να ζήσουν μακριά από τους ανθρώπους, αν εγκαταλειφθούν. Και οι περισσότεροι ζωολογικοί κήποι όχι μόνο δεν το κάνουν αυτό, αλλά πολύ συχνά, καλλιεργούν τη σύγχυση ανάμεσα σε αυτές τις λεπτές αλλά τόσο σημαντικές διαφορές, επιδιώκοντας να ικανοποιήσουν την ανάγκη των επισκεπτών τους για όσο το δυνατόν στενότερη επαφή με τα ζώα τα οποία φιλοξενούν (petting zoos,φωτο1καιφωτο2από τον ζωολογικό κήποBandon, Oregon, ΗΠΑ--φωτο3από το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο).
 
Οι ζωολογικοί κήποι και τα δελφινάρια, στη μορφή που έχει σήμερα επικρατήσει και εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, ακόμα και όταν περιστασιακά συνεισφέρουν σε μεμονωμένες περιπτώσεις περίθαλψης και αποκατάστασης, δεν παύουν να είναι επιχειρήσεις που επιζητούν το κέρδος, και τα παιδιά, με την έμφυτη αγάπη τους για τα ζώα, αποτελούν για αυτούςτον ευκολότερο στόχο, γι’ αυτόεπιδιώκουννα έχουν καλές σχέσεις με τους εκπαιδευτικούς. Όμως οι εκπαιδευτικοί ασκούν ένα λειτούργημα που στοχεύει στη διδασκαλία όχι μόνο της γνώσης, αλλά και της αγάπης για την ελευθερία και του σεβασμού προς τη ζωή, κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την επίσκεψη στα παντός είδους εκθετήρια - φυλακές, αλλά μέσα από την ορθή ενημέρωση σχετικά με τα άγρια ζώα και το φυσικό τους περιβάλλον. Γιατί η φύση έχει ανάγκη από αληθινά καταφύγια άγριας ζωής, και η Παιδεία από καταφύγια σωστής πληροφόρησης, αδιάβλητης κριτικής σκέψης και ηθικής.
 
με την ελπίδα για "ευήκοα ώτα",
με όλη μας την αγάπη για τη ζωή, για τη φύση, για τα ζώα και τα παιδιά,
με την προσδοκία ενός καλύτερου κόσμου
και με απεριόριστη εκτίμηση για το λειτούργημα που επιτελείτε,
EmailεπικοινωνίαςΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Επιλεκτικές αναφορές – Βιβλιογραφία: στον σύνδεσμοhttp://filikaki-blog.blogspot.gr/2013/10/blog-post_24.html

Μια συγκλονιστική ομολογία έκανε πριν από λίγες ημέρες ο αντιπρόεδρος της Goldman Sachs Μάικλ Σέργουντ μιλώντας στην ιστοσελίδα του Καναλιού 4 της βρετανικής τηλεόρασης. «Είμαστε απολύτως σίγουροι ότι δεν θα κάναμε σήμερα μια τέτοια συναλλαγή όπως εκείνη» αποκάλυψε (κατόπιν εορτής ασφαλώς) αναφερόμενος στο περίφημο swap που έγινε επί εποχής Σημίτη και ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό για την πορεία χρεοκοπίας της χώρας μας.
 
Αυτό το swap ήταν στην ουσία ένα σκοτεινό δάνειο που δόθηκε για να μπορέσει να εισέλθει η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ με τη βοήθεια της δημιουργικής λογιστικής, που έκανε συστηματικά η κυβέρνηση του κ. Σημίτη στην οικονομία. Και, όπως έγραψε πρόσφατα το πρακτορείο Bloomberg, τον Μάρτιο του 2012, ο πρώην επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Σπύρος Παπανικολάου έκανε μια φοβερή δήλωση αναφορικά με το θέμα: «Το 2001, την ημέρα όπου έκλεισε η συμφωνία, η ελληνική

κυβέρνηση χρωστούσε στην Goldman Sachs περίπου 600.000.000 ευρώ περισσότερα από τα 2,8 δισ. ευρώ που είχε δανειστεί».
Η συμφωνία της Goldman Sachs με την τότε ελληνική κυβέρνηση πρακτικά αφορούσε ένα swap του ελληνικού δημόσιου χρέους από δολάρια και γεν σε ευρώ με τη χρησιμοποίηση των τότε συναλλαγματικών ισοτιμιών, που επέτρεψε στην ελληνική πλευρά να εμφανίσει μικρότερο ποσοστό χρέους για να καλύπτονται έτσι οι προϋποθέσεις ένταξης στην ευρωζώνη. Ειδάλλως, η χώρα μας δεν θα κάλυπτε τα αναγκαία κριτήρια.
Το κέρδος για την Ελλάδα ήταν ότι «κέρδισε» περί το 2% επί της ονομαστικής αξίας του χρέους της, ενώ για την τράπεζα μια συμφωνία σε βάθος χρόνου που της εξασφάλισε κέρδη πέντε φορές των αρχικώς προβλεπομένων.
Στον ισολογισμό για το έτος 2010, που κατατέθηκε στη Βουλή με υπουργό Οικονομικών τον Ευ. Βενιζέλο, αναφέρεται ότι τη συγκεκριμένη χρονιά εκείνο «το εκτός αγοράς» swap πρόσθεσε στο χρέος 5,2 δισ. ευρώ. Ηταν η χρονιά που το ποσόν καταγράφηκε επίσημα στο χρέος, ύστερα από πιέσεις που άσκησαν η Eurostat και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δηλαδή με βάση αυτήν τη συμφωνία η Ελλάδα βρέθηκε να χρωστά στην τράπεζα 5,2 δισεκατομμύρια ευρώ για ένα δάνειο των 2,8 δισ.
Τα 600.000.000 ήταν η προμήθεια της Goldman Sachs, που πλήρωσε εν αγνοία του ο Ελληνας φορολογούμενος σε ένα βράδυ. Βέβαια, το κόστος εκείνου του swap δεν ήταν μόνο τα 600.000.000 της προμήθειας. Ωσπου να αποπληρωθεί το 2037 θα κοστίσει συνολικά στην Ελλάδα 16 δισ. ευρώ!
Ηταν μια από τις μαύρες σελίδες του «εκσυγχρονιστή» Κώστα Σημίτη, που τον πρόβαλε η διαπλοκή ως τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι θα άλλαζε τη χώρα. Και μπορεί η συγκεκριμένη συμφωνία να ολοκληρώθηκε το 2001 (όταν πια τον κ. Παπαντωνίου είχε διαδεχθεί στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ο έτερος εκλεκτός του κ. Σημίτη, Νίκος Χριστοδουλάκης), αλλά τα χρόνια εκείνα το μαγείρεμα των αριθμών ήταν εκτεταμένο και είχε ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν υπουργός Οικονομικών ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο οποίος είχε για δεξί του χέρι τον Γιάννη Στουρνάρα.  Στην ίδια πάντως κατεύθυνση (δηλαδή της υπερχρέωσης των επόμενων γενεών) ήταν εκτός του συγκεκριμένου swap και οι μέθοδοι των τιτλοποιήσεων που εφάρμοζε η κυβέρνηση Σημίτη. Παρουσιάζοντας τις τιτλοποιήσεις σαν πανάκεια προεισπράττονταν έσοδα από τα Λαϊκά Λαχεία, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων κ.λπ. Σήμερα, στον καιρό της φοβερής κρίσης, τα έσοδα λείπουν από τους συγκεκριμένους φορείς, καθώς είναι υποθηκευμένα για πολλά χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι να καταβάλλει στους φορείς αυτούς κονδύλια ο Προϋπολογισμός, τα οποία προέρχονται από δανεισμό.
Επί ημερών του κ. Παπαντωνίου ως υπουργού Εθνικής Οικονομίας είχαν αρχίσει άλλωστε όλες οι «προετοιμασίες» για το εκσυχρονιστικό «θαύμα» του κ. Σημίτη, που κατέληξε σε εθνική τραγωδία. Οι γνωρίζοντες μάλιστα τα παρασκήνια τονίζουν ότι το μεγάλο μυστικό βρίσκεται στο 1998, όταν ανακοινώθηκε η υποτίμηση της δραχμής στο πλαίσιο της πορείας που είχε χαραχθεί για την είσοδο στο ευρώ. (Εναν χρόνο αργότερα, το 1999, εξασφαλίστηκε η συμφωνία για την ένταξη στην ΟΝΕ και έτσι έπρεπε να ξεκινήσει η διαδικασία μετατροπής του δημόσιου χρέους σε ευρώ.) Ο κ. Σημίτης ήταν πρωθυπουργός, ο κ. Παπαντωνίου πανίσχυρος «τσάρος» της οικονομίας και ο κ. Στουρνάρας πρόεδρος του ΣΟΕ και δεξί του χέρι. Συνέβη μάλιστα τότε να προβλεφθεί με απόλυτη ακρίβεια (και πολλές απορίες στους παροικούντες) ως και το Σαββατοκύριακο της υποτίμησης από γνωστή ξένη τράπεζα, κάτι που απέφερε (εύλογα) τεράστια κέρδη σε όσους πήραν (εκ του ασφαλούς ή όχι, δεν έχει σημασία) το σχετικό ρίσκο. Λέγεται δε ότι μόνο τα νόμιμα bonus από την επιτυχή πρόβλεψη έφτασαν περί τα 10.000.000 ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση το δίδυμο Παπαντωνίου -  Στουρνάρα ήταν οι αρχιτέκτονες της πορείας που κορυφώθηκε μετά τις εκλογές του 2000. Εκτός από στενοί συνεργάτες μάλιστα οι δυο τους έγιναν και κουμπάροι και εκείνη την περίοδο απέκτησαν και τις διπλανές πολυτελείς βίλες στη Σύρο, περνώντας μαζί τις διακοπές τους και ανταλλάσσοντας, σε απόλυτα εμπιστευτική βάση (όπως και για το θέμα του swap), σχέδια και απόψεις για την οικονομική πορεία της χώρας και το δικό τους πολιτικό μέλλον.
Ο κ. Παπαντωνίου είχε υπερασπιστεί μάλιστα, όταν χρειάστηκε, το swap λέγοντας ότι «αποτελεί συνήθη πρακτική» και -αποκρύπτοντας όμως τους ακριβείς όρους του- ότι «όλες οι χώρες της ευρωζώνης το έχουν χρησιμοποιήσει εκτενώς». Στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού του 2001, επί των ημερών του, άλλωστε, έγραφε ότι «στόχος είναι η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους με τη χρήση εξελιγμένων χρηματοοικονομικών προϊόντων όπως είναι τα swaps επιτοκίων, οι ανταλλαγές επιμήκυνσης του χρέους (extension swaps) κ.τ.λ.».

Οι κύριοι με τα λευκά κολάρα που διέταζαν
Η Goldman Sachs σε ένα βράδυ από εκείνο το swap κέρδισε 600.000.000 ευρώ ντροπιάζοντας μια χώρα της Ευρώπης, της οποίας εκμεταλλεύτηκε την ανάγκη. Το περίεργο και αξιοσημείωτο είναι ότι για πολλά χρόνια μετά το 2001 (που έγινε το swap) η αμερικανική τράπεζα είχε προνομιακή πρόσβαση (τουλάχιστον έως το 2010) σε γραφεία υπουργών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα πολλοί από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ κάνουν ότι ποτέ δεν άκουσαν για την Goldman Sachs, ο αντιπρόσωπος της οποίας στην Ελλάδα άνοιγε με το «έτσι θέλω» τα υπουργικά γραφεία διακόπτοντας συσκέψεις ή οτιδήποτε άλλο. Οι Eλληνες υπουργοί (δίκην Φιλιππινέζας) χαμογελούσαν αμήχανα και συνεργάζονταν με τον επικυρίαρχο τραπεζίτη, που έκανε το κουμάντο. Ο αέρας της Goldman Sachs κόπηκε το 2010, όταν η αμερικανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς άρχισε να ερευνά το θέμα, μια εξέλιξη που τότε τρόμαξε αρκετούς από «τους κυρίους με τα λευκά κολάρα» στην Ελλάδα.
Η τωρινή ομολογία του κ. Σέργουντ για το «λάθος» του 2001 δίνει άλλη διάσταση σε ένα θέμα που κάθε άλλο παρά έχει περάσει στην αρμοδιότητα της Iστορίας και ζωντανεύει το φάντασμα αυτού του καταστροφικού swap. Εκ των πραγμάτων, όπως τονίζουν πολιτικοί αλλά και νομικοί παράγοντες, θέτει θέμα διερεύνησης ακόμη και σε ποινικό επίπεδο των εγκληματικών ευθυνών όσων χειρίστηκαν το ζήτημα και χρέωσαν την ελληνική κοινωνία με δισεκατομμύρια, που με τη σειρά τους έκαναν το δημόσιο χρέος της χώρας πιο δυσβάστακτο και καταστροφικό.
Ο κ. Παπαντωνίου ήδη ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη σε βαθμό κακουργήματος για μεγάλα ποσά που δεν έχει δηλώσει, καθώς και για την κατηγορία ξεπλύματος βρόμικου χρήματος. Ο φάκελος της περιόδου 1998-2004 είναι ασφαλώς πολύ ευρύτερος και πολλές πτυχές του παραμένουν ακόμη άγνωστες ως προς τα εγκλήματα που έχουν γίνει εις βάρος του τόπου. Ο κ. Σημίτης έχει καταφέρει ως τώρα να μη λογοδοτήσει, όπως επιχειρεί να το αποφύγει και ο κ. Στουρνάρας, που βαρύνεται ασφαλώς και με όσα διαπράττει κατά την περίοδο της υπουργίας του..
Δημοσιεύεται στην Δημοκρατία

Ο Γιάννης Στουρνάρας λέει ότι η Ελλάδα δεν υπερφορολογείται κι επίσης ότι ο φόρος ακινήτων είναι δίκαιος. Προφανώς αγνοεί ότι χιλιάδες Έλληνες πουλάνε όσο – όσο τα σπίτια τους για να μην επιβαρύνονται με φόρους.
Το δημοσίευμα τηςΗμερησίας του Σαββάτουείναι χαρακτηριστικό, Πωλούνται στην Αθήνα σπίτια με 4.800 ευρώ αν και είχαν αγοραστεί πριν χρόνια με τους κόπους μας ζωής. Και μάλιστα, η αντικειμενική αξία με την οποία φορολογούνται είναι τρεις και τέσσερις φορές μεγαλύτερη. Κι όπως είπε προχθές ο κ. Θεοχάρης, δε μειώνουμε τις αντικειμενικές διότι δεν θα εισπράξουμε τα έσοδα που θέλουμε. Δηλαδή μας κλέβουν και μας λένε και στα μούτρα ότι είμαστε κορόιδα. Εύγε.
Για να μη μιλήσουμε για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Συλλαμβάνονται 8 άτομα κάθε μέρα αλλά τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Πιο πολύ κοστίζουν οι καφέδες στην Ασφάλεια για τους μεγαλο-

οφειλέτες οι οποίοι κοροϊδεύουν τον κόσμο, σαν τον Κωστόπουλο και τους λοιπούς.

Ο Τσαυτάρης με τον Κ. Χατζηδάκη τσακώνονται στα κανάλια για το πότε το γάλα είναι φρέσκο. Στις 3 μέρες, στις 5 ημέρες ή στις 7 ημέρες; Και δεν αισχύνονται να παίζουν με την υγεία του κόσμου. Από χωριό είμαστε και ξέρουμε πότε είναι φρέσκο το γάλα και πότε μπορεί να γίνει φρέσκο με τεχνητούς τρόπους. Εύγε και σ’ αυτούς, λοιπόν, που τσακώνονται ενώ διαλύεται η ελληνική κτηνοτροφία.
Ο Κ. Αρβανιτόπουλος, μετά από 13 εβδομάδες με κλειστά πανεπιστήμια κάλεσε σε διάλογο τους υπαλλήλους, τους έταξε ότι κανείς δεν θα απολυθεί, αλλά δεν ρώτησε τον… Κ. Μητσοτάκη. Ο οποίος διαρρέει ότι οι 1.349 υπάλληλοι που μπαίνουν σε διαθεσιμότητα δεν θα επιστρέψουν, ότι κι αν υπόσχεται ο συνάδελφός του.
Ο Αδωνις Γεωργιάδης, αν και πράγματι έχει κάνει τεράστιες προσπάθειες στο χώρο του και πέτυχε σημαντική νίκη με τα φάρμακα, στην υπόθεση του ΕΟΠΥΥ δείχνει… αρρυθμίες. Από τη μια διαρρέουν από το υπουργείο του ότι ο Οργανισμός θα κλείσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου κι από την άλλη διαψεύδουν. Μα το σχέδιο με τρεις ημερομηνίες που έδωσαν σε εφημερίδα, από αυτούς προέρχεται δεν είναι δημιούργημα του δημοσιογράφου. Και αν πράγματι έχουν στο μυαλό τους ένα λουκέτο τύπου ΕΡΤ στον ΕΟΠΥΥ, εναλλακτικό σχέδιο έχουν; Πώς θα εξυπηρετούνται 9,5 εκατ. ασφαλισμένοι αν υπάρξει ξαφνικός θάνατος;  Ή μήπως έχουμε νέα γκάφα τύπου ΕΡΤ; Να δείτε που θα ορίσουν και υφυπουργό αρμόδιο μόνο για τον ΕΟΠΥΥ. Να βάλουν τον Νικήτα Κακλαμάνη μιας και ήταν… επιτυχημένος υπουργός Υγείας, να ηρεμήσουμε κι εμείς από τις παρεμβάσεις του.
Στα υπουργεία Ανάπτυξης και Υποδομών, τι να πούμε. Ούτε ανάπτυξη βλέπουμε αλλά κι όταν έρχεται αυτή μέσω των δημοσίων έργων, την πληρώνουμε πανάκριβη εμείς οι Έλληνες.
Στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων τι βλέπουμε; Ουσιαστικά τίποτε εκτός από κάποιες πωλήσεις ακινήτων οι οποίες θα μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας. Για παράδειγμα, θα πουληθεί ο Αστέρας Βουλιαγμένης περίπου στα 300 εκατ. Μιλάμε για 300 στρέμματα γης με εγκαταστάσεις και με άδειες δόμησης πολυτελών κατοικιών, στο καλύτερο ίσως σημείο της Μεσογείου. Περίπου 1 εκατ. ευρώ το στρέμμα δηλαδή, όσο πουλιόνταν προ κρίσης τα οικόπεδα στον… Γέρακα. Για να μη μιλήσουμε για την πώληση με 653 εκατ. ευρώ του 66% της Εθνικής Πανγαία, την εταιρείας που έχει τα ακίνητα του ομίλου. Καμιά 400αριά εκατομμύρια από το τίμημα, όμως, θα δοθούν με δάνειο της Εθνικής στον πωλητή.
Υπάρχουν βεβαίως και οι περιπτώσεις του IBC στον όμιλο Λάτση όπως επίσης και οι αστοχίες του ΤΑΙΠΕΔ σε διαγωνισμούς όπως η ΔΕΠΑ και το Ελληνικό. Αλήθεια ο νέος διαγωνισμός που θα έβγαινε μέχρι το τέλος του έτους για τη ΔΕΠΑ που είναι; Επίσης, οι Καταριανοί που θα γέμιζαν την Ελλάδα με πετροδολάρια, γιατί αποχώρησαν από το Ελληνικό κι έμειναν ως διεκδικητές κάποια funds παντελώς άγνωστα και σίγουρα κερδοσκοπικά, ο Λάτσης και ο Μίλτος Καμπουρίδης με τις γνωστές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη;
Τέλος, τι θα γίνει με τους «τουρίστες» υπουργούς; Που κάνουν ταξιδάκια αλλά καθόλου έργο; Που ενδιαφέρονται μόνο για την προβολή τους κι αφήνουν τα κορόιδα να βγάζουν το φίδι από την τρύπα. Που βρίσκονται στην οπισθοφυλακή προκειμένου να μην τους πάρουν οι σφαίρες κι αφήνουν τον Σαμαρά να εκτίθεται;
Είπαμε ότι ο κόσμος έχει υπομονή και πιστεύει ότι κάτι θα αλλάξει. Αλλά η υπομονή έχει και τα όριά της. Ας μαζευτούν ορισμένοι γιατί έρχεται η μέρα της κρίσης. Και θα είναι πολύ άσχημη μέρα.


Sequence 22
Ορκίστηκαν σήμερα Πέμπτη οι σπουδαστές των τμημάτων διοίκησης επιχειρήσεων – διαχείριση πληροφοριών και λογιστικής του Τει Καβάλας ενώ αύριο Παρασκευή δεύτερη ημέρα , θα πραγματοποιηθεί η ορκωμοσία των σπουδαστών των τμημάτων μηχανικών τεχνολογίας πετρελαίου και φυσικού αερίου , ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών πληροφορικής του ΤΕΙ Καβάλας.

Είναι πολύ πιθανό να έχετε ακούσει πως κάποιος νεαρής ηλικίας γνωστός σας γιατρός έφυγε από την Ελλάδα για να βρει μία θέση σε νοσοκομείο της Αγγλίας ή της Γερμανίας. Πιθανόν να έχετε ακούσει επίσης πως κάποιος Ελληνας μηχανικός βρήκε ή αναζητεί εργασία στο εξωτερικό.
Η συζήτηση έπειτα από μια τέτοια είδηση κινείται δικαίως γύρω από το ζήτημα της ανεργίας των νέων στη χώρα μας, που αγγίζει πλέον το 50%. Η ανεργία ή υποπαασχόληση των πτυχιούχων είχε παρατηρηθεί ήδη από τη δεκαετία του ’90, αλλά σήμερα παίρνει τον χαρακτήρα της μάστιγας την ίδια ώρα που η Ελλάδα παρουσιάζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά φοιτητών σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο. Λιγότερο συχνά, αναρωτιόμαστε πόσο κρίμα είναι να σπαταλώνται οι πολύτιμοι και όχι τόσο άφθονοι πόροι των φορολογουμένων προκειμένου να διατηρήσουμε μια υπερβολικά διογκωμένη ανώτατη εκπαίδευση, ιδιαίτερα σε τομείς που είναι πολυδάπανοι στη συντήρηση και λειτουργία τους

(Ιατρικές Σχολές και Πολυτεχνεία). Είμαστε, λοιπόν, μάρτυρες ενός παράδοξου: τα πανεπιστήμια απορροφούν τα καλύτερα και πιο φιλόδοξα νεανικά μυαλά της χώρας, αλλά δεν υπάρχουν πραγματικές θέσεις εργασίας για τους αποφοίτους τους.

Λίγοι, ίσως, αντιλαμβάνονται πως το παραπάνω γεγονός ενέχει ένα χαρακτήρα ανακατανομής πλούτου από τους φτωχούς στους πλούσιους. Η φτωχή, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, Ελλάδα πληρώνει την εκπαίδευση των γιατρών, που στη συνέχεια πηγαίνουν να εργασθούν και να στελεχώσουν τα νοσοκομεία των πλούσιων ευρωπαϊκών κρατών. Τα τελευταία παρουσιάζουν έλλειψη σε επιστήμονες και χρειάζεται να κάνουν εισαγωγή από άλλες χώρες που έχουν πλεόνασμα. Γιατί όχι; Είναι προφανές πως τους κοστίζει πιο φθηνά να φέρνουν γιατρούς ή μηχανικούς από την Ελλάδα, την Πορτογαλία ή την Ινδία παρά να ξοδεύουν οι ίδιοι πολύτιμο χρήμα για να εκπαιδεύσουν περισσότερους επιστήμονες απ’ ό,τι χρειάζονται. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για είδος μεταφοράς πόρων από φτωχούς προς πλούσιους, που αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο σπάταλη και με μία έννοια αφελής είναι η λειτουργία του ελληνικού κράτους.
Η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση, όπως και άλλοι τομείς του ελληνικού κράτους, πάσχει από υπερδιόγκωση και νεοπλουτισμό. Υπερβολικός αριθμός πανεπιστημίων, σχολών και τμημάτων που δεν αντιστοιχούν στις ανάγκες ή τις δυνατότητες της αγοράς και τις προοπτικές των αποφοίτων. Είναι μάλιστα τέτοια η ζήτηση για πτυχία που ο ανταγωνισμός έχει μεταφερθεί πλέον στις μεταπτυχιακές σπουδές. Σε λίγα χρόνια, αμφιβάλλω αν θα υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη που θα έχει τόσους κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων.
Η ανεξέλεγκτη ίδρυση πανεπιστημίων και ΤΕΙ, ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια, προέκυψε εξαιτίας τεσσάρων βασικών λόγων:
α) Της πιεστικής ζήτησης εκ μέρους της ελληνικής οικογένειας για πτυχία γιατί πίστευε πως μέσα από αυτά αναβαθμίζεται η θέση των παιδιών της – ιδιαίτερα οι φτωχότεροι προσδοκούσαν μια κάποια ανοδική κοινωνική κινητικότητα, προσδοκία που είχε βάση μέχρι τη δεκαετία του ’80.
β) Της τεράστιας συμμετοχής του κράτους στην οικονομία και της ζήτησης για αποφοίτους στους διαγωνισμούς του.
γ) Της γενικευμένης πεποίθησης πως το πανεπιστήμιο πρέπει να είναι προσβάσιμο σε όλους.
δ) Των πελατειακών δικτύων της κεντρικής πολιτικής εξουσίας που προσπαθούσε να δημιουργήσει πλασματική ανάπτυξη στην περιφέρεια μέσω της ίδρυσης ΑΕΙ και ΤΕΙ. Οπως χαρακτηριστικά είχε πει ένας δήμαρχος: «Κλείνουν τα στρατόπεδα, ας φέρουν τουλάχιστον μια σχολή».
Δυστυχώς το μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού πανεπιστημίου ναυάγησε. Το πανεπιστήμιο είναι και πολυδάπανο και συνιστά όχημα προς την ανεργία. Η τελευταία κρίση στο ελληνικό πανεπιστήμιο με επίκεντρο το ζήτημα των διοικητικών υπαλλήλων είναι απλώς ένα σύμπτωμα της ασθένειας. Δυστυχώς, όμως, η κρίση δεν φαίνεται να μας κάνει να θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα. Είμαστε μια χώρα στην οποία η υποκρισία υπεραφθονεί και η σχέση μας με τον ορθολογισμό αποδεικνύεται χαλαρή.
Αν θέλουμε, πάντως, να είμαστε ρεαλιστές οφείλουμε άμεσα να αλλάξουμε υπόδειγμα, καθώς δεν μπορούμε να συντηρούμε ένα τόσο μεγάλο, κατακερματισμένο και πολυδάπανο πανεπιστήμιο. Πρέπει λοιπόν να διαλέξουμε: ή θα αποφασίσουμε να βάλουμε δίδακτρα στη φοίτηση ώστε οι χρήστες να καλύπτουν ένα μέρος της δαπάνης που προορίζεται για αυτούς ή θα μειώσουμε σημαντικά τον αριθμό των εισακτέων μέσα από το κλείσιμο μεγάλου αριθμού σχολών ιδιαίτερα στην περιφέρεια. Δεν μπορεί να θέλουμε ταυτόχρονα εκπαίδευση για όλους χωρίς ανταπόκριση στην αγορά εργασίας και αυτό να απαιτούμε να το πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Είναι σαν να απαιτείς να πληρώνουν οι φορολογούμενοι για την έξοδό σου το βράδυ στο σινεμά ή στην ταβέρνα. Αλλά στην Ελλάδα μπορεί και να το ακούσουμε και αυτό.
* Ο κ. Νίκος Μαραντζίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα και στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.
kathimerini.gr
Προς :
τον Υπουργό Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλο
Κοιν.:
1.Υφυπουργό Παιδείας κ. Σ. Κεδίκογλου
2. Γεν . Γραμματέα Υπ. Παιδείας κ. Θ. Κυριαζή
3. Δ.Ο.Ε.
 
 
 
Θέμα : Μεταθέσεις εκπαιδευτικών σχολικού έτους 2013-14
Κύριε Υπουργέ,
 
Σύμφωνα με το Π.Δ. 50/96 (άρθρο 6, παράγραφος 2) οι αιτήσεις μετάθεσης των εκπαιδευτικών υποβάλλονται μέσα στο μήνα Νοέμβριο κάθε έτους. Πέρυσι η διαδικασία των μεταθέσεων είχε καθυστερήσει λόγω της ψήφισης, από τη Βουλή, διατάξεων σχετικών με τις μεταθέσεις (κατάργηση της υποχρεωτικής διετίας στην οργανική θέση για την Γενική και την Ειδική Αγωγή,
δικαίωμα θεμελίωσης μετάθεσης και των εκπαιδευτικών που εισήχθησαν στα Διδασκαλεία Δημοτικής Εκπαίδευσης το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011, κτλ). Γι΄ αυτό άλλωστε εκδόθηκε και συμπληρωματική εγκύκλιος μεταθέσεων εκπαιδευτικών Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης για το σχολικό έτος 2012-13, στις 24-1-13.
Ήδη βρισκόμαστε στον Δεκέμβρη και η σχετική εγκύκλιος για τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών του 2013-2014 δεν έχει εκδοθεί, σε αντίθεση με ό,τι ορίζει το Π.Δ. 50/96, χωρίς μάλιστα να συντρέχουν οι λόγοι καθυστέρησης της περσινής χρονιάς. Όπως, μάλιστα, με ενημέρωσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου σας η σχετική εγκύκλιος βρίσκεται στο γραφείο σας, εδώ και 20 μέρες , κι ακόμη δεν την έχετε υπογράψει.
Κύριε Υπουργέ,
Καθημερινά γίνομαι αποδέκτης της αγωνίας των συναδέλφων μου, οι οποίοι εκφράζουν τους φόβους και την αγωνία τους για τυχόν επανάληψη της περσινής καθυστέρησης. Δεν είναι δυνατόν η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, που καθημερινά αναφέρεται στη νομιμότητα, να παραβιάζει ρητές διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, χωρίς μάλιστα να επικαλείται γι΄ αυτό κανένα λόγο. Επιπλέον, η στάση αυτή δηλώνει αδιαφορία και περιφρόνηση προς τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που περιμένουν τη σχετική εγκύκλιο.
Επειδή τυχόν περαιτέρω καθυστέρηση έκδοσης της εγκυκλίου θα συμπαρασύρει όλες τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών Π.Ε. (ανακοίνωση μεταθέσεων , αποσπάσεις, προσλήψεις αναπληρωτών) σας καλώ να την υπογράψετε άμεσα, ώστε να ξεκινήσει η υποβολή των αιτήσεων από τους εκπαιδευτικούς.
 
Ο αιρετός ΚΥΣΠΕ
Δημήτρης Μπράτης

Εδώ και λίγες ώρες βρίσκεται σε εξέλιξη μυστική συνάντηση των διοικητικών υπαλλήλων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και του Πανεπιστημίου Αθηνών στο υπουργείο Παιδείας, με σκοπό να ανοίξουν αύριο τα πανεπιστήμια, σε μια ύστατη προσπάθεια να μην χαθεί το εξάμηνο.
Στη συνάντηση στο υπουργείο Παιδείας μετέχουν τόσο τα σωματεία των διοικητικών υπαλλήλων που θέλουν να τερματιστεί η απεργία, όσο κι εκείνοι που επιμένουν στη σκληρή γραμμή της συνέχισης

της απεργίας.

Οι διοικητικοί υπάλληλοι σε Καποδιστριακό και Πολυτεχνείο έχουν κηρύξει απεργία μέχρι την Τρίτη, όμως από την Παρασκευή είχε φανεί πως, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στις τάξεις των διοικητικών υπαλλήλων διαμορφώνονταν δυο τάσεις: μια υπέρ και μια κατά της απεργίας.
Το προεδρείο των υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αθηνών έχει αποδεχθεί τις θέσεις του υπουργείου, ενώ η απεργιακή επιτροπή τάσσεται υπέρ των κινητοποιήσεων.
Στο Μετσόβιο από την άλλη, λειτουργούν 4 από τις 9 σχολές του πανεπιστημιακού ιδρύματος.
Λύση διαφαίνεται στο πρόβλημα των σχολικών φυλάκωνΠρος επίλυση φαίνεται να οδεύει το πρόβλημα των σχολικών φυλάκων, οι οποίοι είχαν το μεσημέρι συνάντηση με τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο κ. Μητσοτάκης παρουσίασε πρόταση στους σχολικούς φύλακες, σύμφωνα με την οποία προτείνεται να απορροφηθούν 300 ως τραυματιοφορείς, ενώ όσοι γνωρίζουν ξένες γλώσσες μπορεί να απασχοληθούν στο υπουργείο Πολιτισμού για τη φύλαξη μουσείων και αρχαιολογικών χώρων.
Σε ό,τι αφορά το πάγιο αίτημα των σχολικών φυλάκων για αναδρομική ασφάλιση των ετών

2001-2006, οπότε εργάζονταν μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων και ως εκ τούτου δεν ήταν ασφαλισμένοι, ο υπουργός δήλωσε ότι θα εισηγηθεί σχετικό αίτημα στους αρμόδιους υπουργούς.

Στην περίπτωση αυτή, μπορεί να συνταξιοδοτηθούν 700-800 σχολικοί φύλακες.
Σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό Star, ο πρόεδρος των σχολικών φυλάκων του δήμου Αθηναίων Χάρης Μπάστας σημείωσε ότι «παρότι δεν μπορεί κανένας να είναι απόλυτα ικανοποιημένος, όταν έχουμε απολύσεις, φαίνεται ότι τα πράγματα αλλάζουν. Για πρώτη φορά έχουμε μια συγκεκριμένη απόφαση και πρόταση από υπουργό, που κινείται σε θετική κατεύθυνση. Εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να υπάρξει η καλύτερη δυνατή λύση, διότι ως κλάδος δεν υπάρχουμε πλέον».



Τώρα αυτός τι είναι; Έλληνας, Βούλγαρος, Σέρβος, Κροάτης; Τέλος πάντων έγινε και αυτός ήρωας «Μακεδόνας»! Μνημείο του «πατέρα» τους , Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, έστησαν χθες το βράδυ- μέσα στο σκοτάδι- οι Σλάβοι των Σκοπίων, μπροστά το ομώνυμο γυμνάσιο στο κέντρο της πόλης.
Το μνημείο τοποθετήθηκε την παραμονή της 29ης Νοεμβρίου, που ήταν εορτή κατά την «Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας», που
γιόρταζε την Ημέρα της Δημοκρατίας.
Το γλυπτό είναι έργο του Αντούν Αουγκουστίντσιτς. (Αντώνη Αυγούστου).
Σύμφωνα με ερωτήσεις δημοσιογράφων το γλυπτό έχει τα κατάλληλα τεχνικά έγγραφα, αλλά δεν έχει αποκαλυφθεί ποιος έδωσε την άδεια (!).
Οι επιθεωρητές του Δήμου θα πάνε αύριο να ...ερευνήσουν το γεγονός!
--
The Hellenic Information Team
©Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος
Δευτέρα, 02 Δεκεμβρίου 2013 00:35

Τα «μαγικά κόλπα» άσχημα καίγονται


Κάποιος είχε πει ότι «το πρώτο καθήκον στην πολιτική είναι να μετράς». Αυτό ισχύει κυρίως για την οικονομία. 

 
Αν κάποιος δεν υπολογίζει τις δαπάνες και τα ελλείμματα (όπως κάναμε εμείς την ανέμελη δεκαετία), τότε ξυπνάει κάποιο πρωί χρεοκοπημένος. 

Ισχύει όμως και για τις διεθνείς σχέσεις. Πρέπει να μετράμε συμμάχους και αντιπάλους και να υπολογίζουμε την αποδοχή των προτάσεών μας στο εξωτερικό· ειδικά όταν η επιβίωσή μας εξαρτάται από εταίρους ή/και δανειστές.Η ορθή χαρτογράφηση της πραγματικότητας είναι το καλύτερο εργαλείο για την αλλαγή αυτής της πραγματικότητας. Αν δεν ξέρεις πού πας, το πιθανότερο είναι
να καταλήξεις εκεί όπου δεν θες να είσαι. 
Και η χώρα βρέθηκε πολλές φορές εκεί όπου δεν ήθελε να είναι, επειδή ακριβώς βασίστηκε σε έναν αστήριχτο βολονταρισμό, ο οποίος τροφοδοτήθηκε από τον εγχώριο λαϊκισμό.Ο έσχατος λαϊκισμός της χώρας είναι ο αντιμνημονιακός. Σύμφωνα με μια περίεργη θεωρία, η χώρα θα μπορούσε να συνεχίζει να δημιουργεί, όπως το 2009, πρωτογενές έλλειμμα 24 δισεκατομμυρίων τον χρόνο κάνοντας απλώς μερικά «κόλπα», απειλητικά και μάγκικα. 
Σ’ αυτήν την προσπάθεια θα είχε μαζί της την «Ευρώπη των (υπόλοιπων) λαών». 
Αυτοί οι λαοί θα πλήρωναν διά της φορολογίας τα επιδόματα χρήσης υπολογιστή στο ελληνικό Δημόσιο. 
Πιθανότατα, μάλιστα, οι εργαζόμενοι της Ευρώπης θα πήγαιναν και μία ώρα νωρίτερα στη δουλειά έτσι ώστε να μπορούν οι Ελληνες να παίρνουν το «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία».Τα αντιμνημονιακά φληναφήματα –από το «περήφανο όχι» της Κύπρου μέχρι και τα ...«δανεικά» των Ρώσων– καταρρίπτονται ένα ένα, αλλά όσο επιβιώνουν, δημιουργούν σημαντικό κόστος καθυστέρησης για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. 
Ενα από αυτά τα φληναφήματα, που περιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στον δημόσιο διάλογο, είναι πως με κάποιου τύπου διαπραγματεύσεις –που αυτός μόνο ξέρει– θα καταργήσει το Μνημόνιο και θα ελαφρυνθεί το χρέος. 
Ελα όμως που ούτε καν οι αριστεροί στην Ευρώπη δεν συμμερίζονται τους σχόχους του.Η κ. Γκ. Τσίμερ, πρόεδρος της ευρωομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (GUE/NGL)υποστήριξε –με λεξιλόγιο Σόιμπλε– ότι «αν δεν κάνετε το μάθημά σας και δεν εκπληρώσετε τα προαπαιτούμενα, ο φτωχός Γερμανός δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη σας. Αλλά το “κούρεμα” ξεχάστε το, ούτως ή άλλως, διότι η Ευρώπη δεν μπορεί να συναινέσει». 
Μετά τον σχετικό θόρυβο που προκλήθηκε, για το άδειασμα των «συντρόφων» της στην Ελλάδα, η κ. Τσίμερ προσπάθησε να επανορθώσει ρίχνοντας την μπάλα στην κερκίδα. «Μίλησα για επιτροπή χρέους, που θα αξιολογήσει τη νομιμότητα του ελληνικού χρέους... Είναι απαραίτητη μια επιτροπή για το χρέος που θα επανεξετάσει τη νομιμότητα του χρέους. Χρέος παράνομο και ανήθικο δεν θα ζητηθεί και δεν θα επιστραφεί». 
Καλά όλα αυτά, αλλά το πρόβλημα είναι ότι σχεδόν το σύνολο του χρέους έχει περάσει στους θεσμικούς επενδυτές (Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ) και δεν θα υπάρξει ποτέ ζήτημα «παράνομου κι ανήθικου χρέους»· ότι κι αν μπορεί να σημαίνει ο όρος.Ετσι, ακόμη μια «μαγική λύση» για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας σκάει σαν φούσκα, εν τω μεταξύ, όμως, έχει δηλητηριάσει την πολιτική. 
Πολλοί πιστεύουν ότι οι λύσεις είναι απλές, αλλά δεν τις εφαρμόζουν οι «προδότες πολιτικοί», οι οποίοι συν τοις άλλοις είναι όλοι ίδιοι...
Του Πάσχου Μανδραβέλη
kathimerini

Ξέρετε γιατί οι πρόγονοί μας μιλούσαν τόσο πολύ για το μέτρο; Γιατί ήταν αυτό που έλειπε και σε κείνους.
 
Από την εποχή της τυραννίδας και την κλασική εποχή έως σήμερα τα πάθη μας ήταν μεγάλα.
 
Η έλλειψη μέτρου και η παθιασμένη μας φύση μάς οδήγησαν σε μεγάλα επιτεύγματα, αλλά και στο να κόψουμε ο ένας το λαρρύγγι του άλλου, ουκ ολίγες φορές, όταν η αμετροέπειά μας ερχόταν να δέσει με τη δημαγωγία και την ανομία.
 
Τη δε ανομία τα προγόνια μας τη θεωρούσαν από τις χειρότερες συμφορές, γιατί
αυτή φέρνει όλες τις υπόλοιπες.
 
Η αλόγιστη και πέραν πάσης λογικής λαθρομεταναστευτική εισβολή, η χαλάρωση του κράτους του νόμου επί χρόνια οδήγησαν κομμάτι της κοινωνίας να αποδεχτεί από οργή ότι μπορούν κάποιοι άλλοι να υποκαταστήσουν τον ρόλο της Αστυνομίας και ότι με τσαμπουκάδες θα έφευγαν οι λαθραίοι.
 
Από την άλλη, οι κάφροι του ψευτοδιεθνισμού Κολωνακίου, Εξαρχείων και βορείων προαστίων αγωνίζονταν για το «μπάτε, σκύλοι, αλέστε» με αντίστοιχες κραυγές με των αντιπάλων τους, απλώς με πρόσθετο μπόλικο ανθελληνισμό και με τη συκοφαντική ταύτιση του πατριωτισμού με τον ναζισμό, τον πρωτόγονο κεντροευρωπαϊκό ρατσισμό κι όποια άλλη ιδεοληψία έχει πιάσει σαν μάκα ο εγκέφαλός τους.
 
Βλακώδης «πολιτική» εκατέρωθεν, πεζοδρομιακή, που όχι μόνο δεν έλυσε το πρόβλημα, αλλά ως μια λογική ανομίας και ανόητου φανατισμού έστειλε ήδη τρεις νέους Ελληνες δολοφονημένους στον τάφο κι έναν να χαροπαλεύει.
 
Κανείς δεν επιτρέπεται να υποκαθιστά το κράτος.
 
Οταν αυθαιρετούν οι ιδιώτες ή και ολόκληρος όχλος, την πληρώνουν οι απλοί άνθρωποι, και γενικά, όταν κάνει ο καθένας ό,τι του καπνίσει, την πληρώνει η πατρίδα.  
 
Η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση θα ήταν να κάνει ο καθένας τη δουλειά του,  μέσα στο πλαίσιο που ορίζουν οι νόμοι και οι θεσμοί. Να εκτελεί την αποστολή του χωρίς παρεμβάσεις, με κοινή λογική και γνώμονα το εθνικό συμφέρον αλλά και με κάτι άλλο, έτερο είδος εν ανεπαρκεία: την αλήθεια.
 
Η αλήθεια πολλές φορές δεν αρέσει.
 
Αντί να πεις «θέλω να χωρίσουμε, γιατί βαρέθηκα και μου ‘χεις πρήξεις το συκώτι», λες «ξέρεις, θέλω να μείνω μόνος μου να βρω τον εαυτό μου». Γιατί, αγαπητέ, πού σου έπεσε; Κάπου εδώ θα ‘ναι και θα τον βρεις.
 
Σε λίγους αρέσει η αλήθεια όταν είναι δυσάρεστη και συνήθως θυμώνουν με τον κομιστή της. Αντί να αποδεχθούν το αληθές μήνυμα και να δουν τι θα κάνουμε, τσαντίζονται με τον αγγελιοφόρο!
 
Οταν λες ότι αυτό κι αυτό συμβαίνει, διότι απλούστατα τέρμα το πάρτι με δανεικά, δεν έχουμε λεφτά και πρέπει να τη βγάλουμε σπαρτιάτικα, μέχρι να βγάλουμε δικό μας χρήμα, σε πολλούς δεν αρέσει. Δεν ασχολούνται με το αν είναι αλήθεια ή όχι. Απλά δεν τους κάνει κέφι αυτό που ακουν, ούτε αυτός που τους το λέει.
 
Και, αδέρφια, για να είμαστε σωστοί κι εξηγημένοι, είναι αλήθεια ότι υπάρχει τεράστιο έλλειμμα παραδείγματος από μεγάλο κομμάτι της πολιτικής τάξης, υπάρχει ατιμωρησία για πολλούς από τους ενόχους των εγκλημάτων που μας έφεραν εδώ, για λόγους νομικούς και πολιτικούς, που δεν είναι της παρούσης.
 
Ομως αυτό δεν αλλάζει τηβασική αλήθεια, ότιτελειώσανε τα δανεικά, τελειώσανε και τα ψέματα.
 
Ακόμη κι αν αύριο πρωί ντουφεκίζαμε όλα τα λαμόγια των τελευταίων 40 ετώνκαι ο χειρότερος των βουλευτών ήταν εφάμιλλος του Αριστείδη του Δίκαιου,δεν θα άλλαζε η βασική αλήθεια, την οποία λίγοι αποδέχονται: 
 
No money, no honey.
 
Ναι, γίνονται μεγάλα λάθη, έχουν γίνει χειρουργικές επεμβάσεις στην κοινωνία με αλυσοπρίονο και τακτ… κατερπίλαρ!
 
Ναι, η μεσαία τάξη βάλλεται πανταχόθεν και είμαστε υπερφορολογημένοι.
 
Παρένθεση, κ. Στουρνάρα, πάνω που έλεγα ότι τουλάχιστον λες καμιά αλήθεια, τι την ήθελες την τορπίλη κατά της κοινής λογικής; 
Δεν δέχεσαι ότι οι Ελληνες υπερφορολογούνται; Συμφωνώ. Δεν υπερφορολογούνται απλώς. Τους έχουμε ξεσκίσει, τους έχουμε πιει το μεδούλι. Τους «φάγαμε το καϊμάκι», όπως μου έλεγε βαρυγκομώντας εκπαιδευόμενος «παγουράς» αλεξιπτωτιστής, που είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια μου! 
Αν έλεγες «προσωρινά υπερφορολογούμαστε, γιατί δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς, ώστε να πιάσουμε τους στόχους και να βγούμε μια ώρα αρχύτερα από το Μνημόνιο κι αυτό θα αλλάξει», μπορεί κάποιος να το αποδεχόταν καλόπιστα.
 
Αλλά ο ελέφαντας δεν κρύβεται, ούτε φτιασιδώνεται.
 
Ακόμη κι οι δηλώσεις θέλουν μέτρο και αλήθεια.
 
Να το ξαναπώ:
 
Οταν λες την αλήθεια κι αυτό που πραγματικά πιστεύεις, είναι εύκολη δουλειά, εύκολη η ζωή σου, διότι δεν χρειάζεται να σκαρφίζεσαι δικαιολογίες και πάντα θυμάσαι τι έχεις πει. 
Κι επειδή στο τέλος η αλήθεια πάντα επικρατεί πάνω από τα φούμαρα και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, στο τέλος ο ντόμπρος είναι αυτός που μένει όρθιος και δεν χρειάζεται να σκύβει το κεφάλι από ντροπή, όπως θα το σκύβουν όσοι υπόσχονται προσλήψεις, αυξήσεις, δίφραγκα τετράγωνα, για να μην κατρακυλούν όταν σας πέφτουν και τα κυνηγάτε.
 
Οι ίδιοι που Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή σκίζουν το Μνημόνιο και Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο το γυαλίζουν.
 
Και την Κυριακή; Ε, την Κυριακή κάνουν φασίνα σε κάτι φαρμακέμπορους και άλλους εκπροσώπους της «μεγαλοαστικής τάξης»…
 
 
 
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
dimokratianews


 
Ποιες δημοτικές επιχειρήσεις θα απολύσουν 2.000 υπαλλήλουςΣυνολικά 29 δημοτικές επιχειρήσεις που απασχολούν περί τους 2000 εργαζόμενους έχουν μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης προκειμένου να οδηγηθούν σε κατάργηση. Στόχος, να γεμίσει η δεξαμενή των 11.000 απολύσεων του 2014 αλλά και των 1.300 που απομένουν για το 2013.
Πρόκειται για τις:-          Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ): Ρόδου, Ιωαννίνων, Ηρακλείου, Κομοτηνής, Δράμας, Ζακύνθου, Αγρινίου, Αιγίου, Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου, Ορεστιάδας και Εορδαίας-          Δημοτική Εταιρεία Πληροφόρησης Θεάματος και Επικοινωνίας (ΔΕΠΘΕ)
-          Δήμος Αθηναίων, Επιχείρηση Ραδιοφωνίας – Αθήνα 9,84-          Δήμος Αθηναίων, Ανώνυμη Αναπτυξιακή Εταιρεία Μηχανογράφησης και Επιχειρησιακών Μονάδων ΟΤΑ-          Κοινωφελής Επιχείρηση Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης-          Δημοτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΠΚΑ – ΔΙΕΚ)-          Κοινωφελής Επιχείρηση Υπηρεσιών Νεάπολης-Συκεών-          Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και Αθλητισμού Θέρμης-           Δημοτική Επιχείρηση Συγκοινωνιών «Ρόδα»-          Δημοτική Επιχείρηση Τηλεθέρμανσης Πτολεμαίδας-          Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Καλαμαριάς-          Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτισμού, Περιβάλλοντος Νεολαίας και Άθλησης Δήμου Ιωαννιτών-          Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Καλαμάτας «ΦΑΡΙΣ»-          Περιβαλλοντική Αναπτυξιακή Δυτικής Θεσσαλίας Α.Ε.-          Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Έδεσσας-          Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου-          Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Κασσάνδρας-          Δημοτική Επιχείρηση Ραδιοφωνίας Ηρακλείου Αττικής – Επικοινωνία FM-          Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Θερμαϊκού
Δευτέρα, 02 Δεκεμβρίου 2013 00:32

Νέες απολύσεις στον Ριζοσπάστη


Έγινε γνωστό, πως απολύθηκαν ο Γρηγόρης Τραγγανίδας επί 20ετία, συντάκτης του πολιτιστικού ρεπορτάζ και ο Κώστας Τρακόσας που κάλυπτε το

εργατικό ρεπορτάζ.

Συνολικά έχουν απολυθεί από τον Ριζοσπάστη 31 εργαζόμενοι.

 

Εκπαιδευτικά Νέα