Οι μαθητές μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας, οι οποίοι φοιτούν σε δημόσια σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Θράκης και έχουν απαλλαγεί από το μάθημα των Θρησκευτικών, έχουν την δυνατότητα, εφόσον το επιθυμούν, να διδαχθούν το Κοράνιο στο σχολείο στο οποίο φοιτούν, σύμφωνα με απόφαση που υπέγραψε ουπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος.
Σύμφωνα με την απόφαση:
Α.Η διδασκαλία του Κορανίου θα γίνεται εντός του ωραρίου διδασκαλίας χωρίς να εντάσσεται στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα Σπουδών.
Β.Το Κοράνιο διδάσκεται στους μαθητές μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας από τους προσληφθέντες κατά τη διαδικασία που ορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4115/2013 ιεροδιδασκάλους, εφόσον και οι ίδιοι το επιθυμούν.
Γ.Η διαδικασία καθορισμού των σχολείων στα οποία θα διδάσκεται το Κοράνιο καθώς και η

διαδικασία της επιλογής των ιεροδιδασκάλων που θα διδάξουν στα σχολεία αυτά ορίζεται ως ακολούθως:
α. Κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς και εντός πέντε ημερών αναρτάται πρόσκληση ενδιαφέροντος στην οικεία Περιφερειακή Διεύθυνση και Μουφτεία , η οποία απευθύνεται στους ιεροδιδασκάλους της κάθε Μουφτείας που επιθυμούν να διδάξουν το Κοράνιο σε μαθητές μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας που
έχουν απαλλαγεί από το μάθημα των Θρησκευτικών. Ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης δύναται να επαναλάβει την ανωτέρω διαδικασία οποτεδήποτε εντός του διδακτικού έτους εφόσον προκύψει σχετική ανάγκη. Οι ενδιαφερόμενοι ιεροδιδάσκαλοι υποβάλλουν σχετική αίτηση στην οικεία Περιφερειακή Διεύθυνση.
β. Οι Διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προσδιορίζουν τις ανάγκες των σχολείων της περιοχής τους ανάλογα με την εκδήλωση ενδιαφέροντος εκ μέρους του μαθητή, εφόσον είναι ενήλικος, ή των  γονέων ή νόμιμων κηδεμόνων των ανήλικων μαθητών για την παρακολούθηση του Κορανίου. Οι αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος υποβάλλονται στους Διευθυντές των σχολείων των μαθητών οι οποίοι τις διαβιβάζουν αμελλητί στους αρμόδιους Διευθυντές Εκπαίδευσης.
γ. Οι Διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αποφασίζουν για την τοποθέτηση των ιεροδιδασκάλων στα σχολεία της αρμοδιότητάς τους, σύμφωνα με πίνακα που συντάσσεται από την οικεία πενταμελή Επιτροπή. Κάθε Επιτροπή συστήνεται με απόφαση του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης και αποτελείται από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης, τους οικείους Διευθυντές της Πρωτοβάθμιας και
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, έναν Σχολικό Σύμβουλο Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και έναν Διευθυντή σχολικής μονάδας της αντίστοιχης Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Έργο της Επιτροπής είναι η συλλογή και επεξεργασία των αιτήσεων συμμετοχής και η σύνταξη πίνακα των ιεροδιδασκάλων που θα τοποθετηθούν στα σχολεία με απόφαση των Δ/ντών Εκπαίδευσης, λαμβάνοντας υπόψη τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των ιεροδιδασκάλων, την παιδαγωγική τους επάρκεια και την τυχόν εκπαιδευτική πείρα.
Δ.Οι ιεροδιδάσκαλοι, κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους και ανά τρίμηνο, καταθέτουν στον Διευθυντή του σχολείου συνοπτική έκθεση των διδαχθέντων κατά το διάστημα αυτό.
Ε.Οι μαθητές, που παρακολουθούν τη διδασκαλία του Κορανίου, λαμβάνουν κατά τη λήξη του διδακτικού έτους βεβαίωση παρακολούθησης, η οποία εκδίδεται από τον Διευθυντή του σχολείου κατόπιν εισηγήσεως του διδάσκοντος ιεροδιδασκάλου ο οποίος και την συνυπογράφει .__

35.000 υπερωρίες

Εδωσε την έγκρισή του ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης για 35.000 υπερωρίες του προσωπικού των δικαστηρίων έως 31 Δεκεμβρίου του 2013, για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες των δικών.

«Υποχρεωτικές εργαστηριακές δραστηριότητες μαθημάτων Φυσικών Επιστημών στα Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια και ΕΠΑ.Λ. για το σχολικό έτος 2013-2014

Ο γιος μου με έσωσε από τον καρκίνο

Ιοί των Νεάντερταλ ζουν μέσα μας!

Πρόσκληση Υποβολής Προτάσεων ΕΑCEA/18/13 για την υλοποίηση του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus Mundus

Η δημοκρατία της κυψέλης

Παλλάδιο: σφουγγάρι υδρογόνου

Αλλαγές στα κριτήρια και τη διαδικασία απόδοσης δεύτερης ειδικότητας με υπουργική απόφαση

ακόλουθες αλλαγές:

Για το Δελτίο Τύπου πατήστεεδώ.

Βιβλία

Εδώ ΠολυTechnion

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΟΑΚΑ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ 2013-2014.

Εκπαιδευτικά Προγράμματα του ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ(ΛΕΜΜ-Θ)

Ξεκινάς από το Χαλάνδρι όλο όρεξη να φτάσεις στο Αριστοτέλειο για μια δουλειά.

εκτινάσσεται στα 150 ευρώ. Το GPS σου λέει να μπεις Αττική Οδό για να βγεις γρηγορότερα στην Αθηνών-Λαμίας.

διασώθηκαν με χρήματα των φορολογουμένων, μεταξύ των οποίων και αυτοί που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους).

Αν από την αρχή είχε ξεκαθαριστεί πως η χώρα δεν μπορεί να αντέξει ένα κοινωνικό χάος, που, σε περίπτωση απελευθέρωσης των πλειστηριασμών, θα ερχόταν να προστεθεί στις συνέπειες της δημοσιονομικής προσαρμογής, δεν θα χρειαζόταν να τρέχουμε την τελευταία ώρα.

Σήμερα, την τελευταία ώρα δηλαδή, ηχεί στα αυτιά μας πολύ εκνευριστική η δήλωση του υπουργείου των Οικονομικών της 13ης Αυγούστου 2013, σύμφωνα με την οποία «το θέμα της άρσης απαγόρευσης πλειστηριασμών ακινήτων από τις τράπεζες δεν τέθηκε ποτέ στις συζητήσεις με την τρόικα».

Δεν έλεγαν την αλήθεια, διαφορετικά πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν θα χρειαζόταν να ασχοληθούν με ένα «ανύπαρκτο θέμα» πριν καν περάσουν δέκα ημέρες.

Και αν το θέμα ήταν ανύπαρκτο τον Αύγουστο, τότε (λογικά) πρέπει να είναι ανύπαρκτο και σήμερα.

Αλλά, όπως αποδείχθηκε, το θέμα κάθε άλλο παρά ανύπαρκτο ήταν.

Έκτοτε, διάφοροι συναρμόδιοι υπουργοί και υφυπουργοί δηλώνουν πότε το ένα και πότε το άλλο, προσπαθώντας να διασκεδάσουν τις ανησυχίες και εφευρίσκοντας λέξεις για να περιγράψουν αυτούς των οποίων η πρώτη κατοικία δεν κινδυνεύει.

Και περάσαμε όλο το Νοέμβριο με τους συναρμόδιους υπουργούς να διαπραγματεύονται με την τρόικα, η οποία είχε στυλώσει τα πόδια.

Οι δε συχνές – πυκνές αναφορές στα θέματα αναδιάρθρωσης και ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος, αποδεικνύουν πως οι καταφεύγοντες σε τέτοιες δηλώσεις δεν αντελήφθησαν (και εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται) πως το συγκεκριμένο θέμα είναι καθαρά πολιτικό – και πως υπάρχει ο κίνδυνος όχι μόνο οι τράπεζες, αλλά η χώρα ολόκληρη να καταρρεύσει μέσα σε ένα χάος κοινωνικής αναταραχής.

Εκ των υστέρων, όλοι αυτοί προβαίνουν σε καθησυχαστικές δηλώσεις του τύπου «θα βρεθεί μια λύση και μια διέξοδος», με αναφορές περί της ανάγκης για «μεταβατικό στάδιο» και περί «συνεργάσιμου δανειολήπτη».

Και βέβαια, αν το θέμα ήταν ανύπαρκτο, δεν θα έκανε την παραμικρή αναφορά σ’ αυτό ο κ. Π. Τόμσεν, στην πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή» (24 Νοεμβρίου), όπου ανέφερε τους πλειστηριασμούς ως ένα από τα ζητήματα εξαιτίας των οποίων καθυστερεί η αξιολόγηση της τρόικας, καθώς εγείρει «κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες, οι οποίες περιπλέκουν τον σχεδιασμό των πολιτικών».

Έτσι απλά, αφού δεν του ξεκαθαρίστηκε εγκαίρως πως όταν εδώ θα γίνεται ο κακός χαμός, ο ίδιος θα κινείται μεταξύ Κοπεγχάγης και Νέας Υόρκης.

Την προηγούμενη Πέμπτη, από την Αθήνα, ο Επίτροπος Μπαρνιέ είπε πως επί της ελληνικής προεδρίας θα ολοκληρωθεί ένα σημαντικό μέρος της τραπεζικής ένωσης, ενώ ήδη από τον Αύγουστο έχει ανακοινωθεί πως η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών ετοιμάζει έναν ενιαίο ορισμό των μη εξυπηρετουμένων δανείων για την ΕΕ.

Πώς είναι δυνατόν ο ένας από τους δανειστές (η ΕΕ) να αποφασίζει την ενοποίηση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και να αναζητά κοινό τόπο (και επομένως και τρόπο αντιμετώπισης) για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και ο άλλος (το ΔΝΤ) να γυρεύει από ένα μέλος της ΕΕ να προχωρήσει σε αποφάσεις ερήμην της Ένωσης στην οποία ανήκει;

Συχνά δημιουργείται η αίσθηση πως η αδυναμία διαπραγμάτευσης, οδηγεί κάποια κυβερνητικά στελέχη όχι μόνο στην παραίτηση από αυτήν, αλλά και στην απόλυτη προσχώρηση στις θέσεις της τρόικας και στην υιοθέτηση διαφόρων τεχνοκρατικών επιχειρημάτων – με αποτέλεσμα να δημιουργείται στην τρόικα η ψευδής εντύπωση πως αφού έπεισε τους συνομιλητές της, σημαίνει ότι και αυτοί με τη σειρά τους, ως βασιλικότεροι του βασιλέως, θα πείσουν όλους τους υπόλοιπους…

Υπό αυτήν την έννοια, υπαρκτός είναι ο κίνδυνος να συμφωνηθεί μεταβατικό στάδιο ενός έτους, υπό τον όρο να υπάρξει πλήρης απελευθέρωση από το 2015.

Θα πρόκειται, βέβαια, περί ετήσιας αναβολής χάους, αλλά, Θεού θέλοντος, κάποιοι σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να ζούμε στη χώρα και μετά το 2015.

διασώθηκαν με χρήματα των φορολογουμένων, μεταξύ των οποίων και αυτοί που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους).

Αν από την αρχή είχε ξεκαθαριστεί πως η χώρα δεν μπορεί να αντέξει ένα κοινωνικό χάος, που, σε περίπτωση απελευθέρωσης των πλειστηριασμών, θα ερχόταν να προστεθεί στις συνέπειες της δημοσιονομικής προσαρμογής, δεν θα χρειαζόταν να τρέχουμε την τελευταία ώρα.

Σήμερα, την τελευταία ώρα δηλαδή, ηχεί στα αυτιά μας πολύ εκνευριστική η δήλωση του υπουργείου των Οικονομικών της 13ης Αυγούστου 2013, σύμφωνα με την οποία «το θέμα της άρσης απαγόρευσης πλειστηριασμών ακινήτων από τις τράπεζες δεν τέθηκε ποτέ στις συζητήσεις με την τρόικα».

Δεν έλεγαν την αλήθεια, διαφορετικά πρωθυπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν θα χρειαζόταν να ασχοληθούν με ένα «ανύπαρκτο θέμα» πριν καν περάσουν δέκα ημέρες.

Και αν το θέμα ήταν ανύπαρκτο τον Αύγουστο, τότε (λογικά) πρέπει να είναι ανύπαρκτο και σήμερα.

Αλλά, όπως αποδείχθηκε, το θέμα κάθε άλλο παρά ανύπαρκτο ήταν.

Έκτοτε, διάφοροι συναρμόδιοι υπουργοί και υφυπουργοί δηλώνουν πότε το ένα και πότε το άλλο, προσπαθώντας να διασκεδάσουν τις ανησυχίες και εφευρίσκοντας λέξεις για να περιγράψουν αυτούς των οποίων η πρώτη κατοικία δεν κινδυνεύει.

Και περάσαμε όλο το Νοέμβριο με τους συναρμόδιους υπουργούς να διαπραγματεύονται με την τρόικα, η οποία είχε στυλώσει τα πόδια.

Οι δε συχνές – πυκνές αναφορές στα θέματα αναδιάρθρωσης και ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος, αποδεικνύουν πως οι καταφεύγοντες σε τέτοιες δηλώσεις δεν αντελήφθησαν (και εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται) πως το συγκεκριμένο θέμα είναι καθαρά πολιτικό – και πως υπάρχει ο κίνδυνος όχι μόνο οι τράπεζες, αλλά η χώρα ολόκληρη να καταρρεύσει μέσα σε ένα χάος κοινωνικής αναταραχής.

Εκ των υστέρων, όλοι αυτοί προβαίνουν σε καθησυχαστικές δηλώσεις του τύπου «θα βρεθεί μια λύση και μια διέξοδος», με αναφορές περί της ανάγκης για «μεταβατικό στάδιο» και περί «συνεργάσιμου δανειολήπτη».

Και βέβαια, αν το θέμα ήταν ανύπαρκτο, δεν θα έκανε την παραμικρή αναφορά σ’ αυτό ο κ. Π. Τόμσεν, στην πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή» (24 Νοεμβρίου), όπου ανέφερε τους πλειστηριασμούς ως ένα από τα ζητήματα εξαιτίας των οποίων καθυστερεί η αξιολόγηση της τρόικας, καθώς εγείρει «κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες, οι οποίες περιπλέκουν τον σχεδιασμό των πολιτικών».

Έτσι απλά, αφού δεν του ξεκαθαρίστηκε εγκαίρως πως όταν εδώ θα γίνεται ο κακός χαμός, ο ίδιος θα κινείται μεταξύ Κοπεγχάγης και Νέας Υόρκης.

Την προηγούμενη Πέμπτη, από την Αθήνα, ο Επίτροπος Μπαρνιέ είπε πως επί της ελληνικής προεδρίας θα ολοκληρωθεί ένα σημαντικό μέρος της τραπεζικής ένωσης, ενώ ήδη από τον Αύγουστο έχει ανακοινωθεί πως η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών ετοιμάζει έναν ενιαίο ορισμό των μη εξυπηρετουμένων δανείων για την ΕΕ.

Πώς είναι δυνατόν ο ένας από τους δανειστές (η ΕΕ) να αποφασίζει την ενοποίηση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και να αναζητά κοινό τόπο (και επομένως και τρόπο αντιμετώπισης) για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και ο άλλος (το ΔΝΤ) να γυρεύει από ένα μέλος της ΕΕ να προχωρήσει σε αποφάσεις ερήμην της Ένωσης στην οποία ανήκει;

Συχνά δημιουργείται η αίσθηση πως η αδυναμία διαπραγμάτευσης, οδηγεί κάποια κυβερνητικά στελέχη όχι μόνο στην παραίτηση από αυτήν, αλλά και στην απόλυτη προσχώρηση στις θέσεις της τρόικας και στην υιοθέτηση διαφόρων τεχνοκρατικών επιχειρημάτων – με αποτέλεσμα να δημιουργείται στην τρόικα η ψευδής εντύπωση πως αφού έπεισε τους συνομιλητές της, σημαίνει ότι και αυτοί με τη σειρά τους, ως βασιλικότεροι του βασιλέως, θα πείσουν όλους τους υπόλοιπους…

Υπό αυτήν την έννοια, υπαρκτός είναι ο κίνδυνος να συμφωνηθεί μεταβατικό στάδιο ενός έτους, υπό τον όρο να υπάρξει πλήρης απελευθέρωση από το 2015.

Θα πρόκειται, βέβαια, περί ετήσιας αναβολής χάους, αλλά, Θεού θέλοντος, κάποιοι σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να ζούμε στη χώρα και μετά το 2015.