«Μαφία»: λέξη πανάρχαια, αραβικής προέλευσης, η οποία πέρασε στην σικελική ιδιόλεκτο και έφτασε να είναι συνώνυμη με το μυστικό δίκτυο του οργανωμένου εγκλήματος κυρίως στη Νότια Ιταλία και στις ΗΠΑ, υπό τη διεύθυνση «οικογενειών» προερχόμενων από το φτωχό ιταλικό νότο: την Καλαβρία, την Απουλία, την Μπαζιλικάτα, την Καμπανία μέχρι και τη Σικελία.

Περιοχές που άλλοτε συνέθεταν το γεωγραφικό μωσαϊκό, την επικράτεια της Magna Graecia, της Grande Ellade ή πιο απλά της Μεγάλης Ελλάδας, δηλαδή των πολυάριθμων αρχαίων Ελληνικών αποικιών στα εδάφη του σημερινού ιταλικού νότου, που μπορεί μεν να αποτελούν μακρινό ιστορικό παρελθόν, γονιδιακά όμως και ιδιοσυγκρασιακά εμποτίζουν ακόμη τον φτωχό ιταλικό νότο.

ΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Συγκεκριμένα, η λέξη «mafia» προέρχεται από το παλιό σικελικό επίθετο «mafiusu», το οποίο έχει τις ρίζες του στο αραβικό «mahjas» που σημαίνει αυτόν που κομπάζει με επιθετικό τρόπο. Μια κυριολεκτική μετάφραση είναι το «κόρδωμα», η «πόζα», αλλά μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως «τόλμη», «νταηλίκι». Ως επιθετικός προσδιορισμός, το «mafiusu» στη Σικελία του 19ου αιώνα ήταν ασαφές και σήμαινε αυτόν που εκφοβίζει, τον τραμπούκο, υπερόπτη, τολμηρό, δραστήριο, και περήφανο.

Η σύνδεση της λέξης με την εγκληματική μυστική οργάνωση έγινε για πρώτη φορά στο θεατρικό έργο «I mafiusi di la Vicaria», των Τζουζέπε Ριτσότο και Γκαετάνο Μόσκα, του οποίου κεντρική υπόθεση είναι εγκληματικές συμμορίες στη φυλακή του Παλέρμο. Οι λέξεις «Mafia» ή «mafiusi» δεν αναφέρονται καμιά στιγμή στο έργο, και κατά πάσα πιθανότητα μπήκαν στον τίτλο μόνο για να δώσουν τοπικό χρώμα.

Για πολλούς ιστορικούς, η προέλευση της μαφίας πηγαίνει πολύ πίσω, ίσως στον Μεσαίωνα: δεν αποκλείεται η πρωταρχική μορφή της μαφίας να σχηματίστηκε ως μυστική οργάνωση τον 15ο αιώνα για να προστατέψει τους Σικελούς από ισπανικές λεηλασίες.

Σήμερα, το 10% του εργατικού δυναμικού στις μεγαλύτερες περιφέρειες του ιταλικού Νότου, απασχολείται σε μπίζνες της Ντραγκέτα, της Καμόρα και της Κόζα Νόστρα, της Αγίας Τριάδας του ιταλικού δικτύου οργανωμένου εγκλήματος.

Σε όλο αυτό το συγκεχυμένο παρελθόν το ελληνικό στοιχείο δεν εκλείπει, καθώς από τα πρώτα χρόνια ήδη της επέκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα ελληνικά εδάφη, πολλές οικογένειες, κυρίως γαιοκτημόνων και αριστοκρατών της Νότιας Πελοποννήσου και της Μάνης μετοίκησαν με ειδική άδεια σε πόλεις και χωριά της Νότιας Ιταλίας, της Σικελίας μέχρι και της Κορσικής, όπου συγκρότησαν φατρίες που ενδεχομένως να συνέβαλαν σε μία πρώτη διαμόρφωση του κλειστού κυκλώματος των «οικογενειών» με στρατιωτική οργάνωση και αιματηρές «βεντέτες» στο ιστορικό τους. Όλες αυτές όμως οι συσχετίσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιβεβαιωθούν ιστορικά.

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΚΗΣ ΚΟΖΑ ΝΟΣΤΡΑ

Το ζήτημα της οργάνωσης και της δομής του δικτύου οργανωμένου εγκλήματος έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτενούς ιστορικής μελέτης: λόγου χάρη, οι διαφορές μεταξύ του «κάθετου», «δενδροειδούς» συστήματος οργάνωσης της σικελικής Κόζα Νόστρα, η οποία δομείται βάσει ενός «κέντρου-κεφαλής» και του «οριζόντιου», «αποκεντροποιημένου» τρόπου οργάνωσης της ναπολιτάνικης Καμόρα, η οποία απλώνεται σε παρακλάδια.

Τις γνώσεις αναφορικά με την εσωτερική οργάνωση της σικελικής μαφίας τις οφείλουμε στο έργο του Τζοβάνι Φαλκόνε, του πρώτου Ιταλού δικαστή που αντιμετώπισε με σοβαρότητα και επιτυχία τη μαφία.

Η οργάνωση Κόζα Νόστρα αποτελείται από μαφιόζους που αυτοαποκαλούνται uomini d'onore (άνδρες τιμής) και η δομή της είναι κάθετη και έχει σχήμα πυραμίδας. Στη βάση της οργάνωσης βρίσκονται οι famiglie (οικογένειες), στις οποίοιες όλα τα μέλη γνωρίζονται μεταξύ τους, που διοικούνται από τον capo-famiglia (ο Δον, το αφεντικό της οικογένειας).

Άλλα σημαντικά πρόσωπα είναι ο sottocapo (υπό του αφεντικού) και οι consiglieri (σύμβουλοι), οι οποίοι δεν είναι περισσότεροι από τρεις. Οι οικογένειες χωρίζονται σε ομάδας των 10 ανδρών, τις λεγόμενες decine(δεκάδες), διοικούμενες από τον capo-decina (αφεντικό, ομαδάρχης). Τρεις οικογένειες σε μια περιοχή αποτελούν το mandamento (περιοχή), του οποίου εκπρόσωπος είναι ο capo-mandamento (αφεντικό της περιοχής), ο οποίος κατά κανόνα δεν είναι αφεντικό κάποιας από τις οικογένειες ώστε να μην τυγχάνει καμίας προνομιακής μεταχείρισης.

Οι διάφοροι capi-mandamento απαρτίζουν μια commissione ή cupola (επαρχιακή επιτροπή), η πιο σημαντική από τις οποίες είναι εκείνη του Παλέρμο. Αυτής της επαρχιακής επιτροπής προεδρεύει από κάποιονcapo-mandato ο οποίος, για να τονιστεί ο ρόλος του ως "πρώτος μεταξύ ίσων", αρχικά ονομαζόταν segretario (γραμματέας), αν και φαίνεται ότι σήμερα έχει πάρει τον τίτλο capo (αφεντικό). Για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπήρχε η ανάγκη για κάποιο όργανο ανώτερο από την επαρχιακή επιτροπή, δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι οικογένειες βρίσκονταν στην επαρχία του Παλέρμο.

Όταν όμως η οργάνωση άπλωσε ρίζες σε όλη τη Σικελία, προέκυψε η ανάγκη για μια περιφερειακή επιτροπή, τη λεγόμενη interprovinciale (διεπαρχιακή), στην οποία μετείχαν όλοι οι εκπρόσωποι των διαφόρων επαρχιών και όπου ο τίτλος του capo διδόταν στο αφεντικό της πιο ισχυρής επαρχιακής επιτροπής, δηλαδή του Παλέρμο.

Η εγκληματική δραστηριότητα της Κόζα Νόστρα έχει δύο πτυχές. Από τη μια, προσπαθεί να εγγυηθεί τον έλεγχο της περιοχής όπου βρίσκεται, μέσω της οικονομικής επιβολής στις εμπορικές και βιομηχανικές δραστηριότητες της ζώνης, και να τιμωρήσει άμεσα και σκληρά όποιον αντιτίθεται ή αρνείται (η προστασία). Από την άλλη, προσπαθεί να έχει επιρροή στην πολιτική εξουσία και τους αξιωματούχους του κράτους, μέσω της προσφοράς χρημάτων και ψήφων, ώστε να μπορεί να διεξάγει ανενόχλητη τις δραστηριότητές της.

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να αντιμετωπίζει οποιονδήποτε εχθρό, είτε του υποκόσμου είτε θεσμικό, από θέση ισχύος και να έχει πάντοτε ένα σίγουρο καταφύγιο και φίλους στους οποίους μπορεί να προστρέξει, συχνά εκμεταλλευόμενη ακόμη και τις δυνάμεις του ίδιου του κράτους.

Ο 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Από τα τέλη του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου, το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα από το φτωχό ευρωπαϊκό νότο προς την Αμερική, μέσω Νέας Υόρκης, έφερε μαζί του και τη «μάστιγα»: μία νέα ολόκληρη αγορά παράνομων δραστηριοτήτων ανοιγόταν μπροστά στα πεινασμένα για «ψωμί» μάτια των Ιταλών και Ελλήνων μεταναστών.

Ο στερεότυπος βέβαια θέλει τους πρώτους συνυφασμένους με τη μαφιόζικη δράση και τους δεύτερους με την ταπεινή «προκοπή»: μία εικόνα στη διαμόρφωση της οποίας συνέβαλε φυσικά και η έβδομη τέχνη με εξέχοντα παραδείγματα τις σχεδόν μυθοποιητικές κινηματογραφικές ταινίες των Φράνσις Φορντ Κόπολα και Μάρτιν Σκορτσέζε, που μας έμαθαν πολλά για τη δράση της ιταλικής μαφίας στις ΗΠΑ του 20ου αιώνα.

Δεν υπάρχει πλέον σύγχρονος άνθρωπος που να μην έχει μία ορισμένη αντίληψη για το τι εστί «ιταλική μαφία». Ποιος όμως γνωρίζει τη δράση της ελληνικής;

Είναι γνωστή η ρήση γνωστού Ιταλού μαφιόζου της περίφημης οικογένειας Λουκέζε: «Η ελληνική μαφία είναι τόσο καλή και ισχυρή επειδή ακριβώς, σε αντίθεση με την ιταλική ή την ρωσική, κατάφερνε πάντα να μην κάνει αισθητή την παρουσία της».

Σε αυτό το στοιχείο της σιωπηλής δράσης οφείλει τη φήμη της ως μία από τις καλύτερες και αποτελεσματικότερες στον κόσμο.

Κυριότεροι τόποι δράσης της στις ΗΠΑ, η Αστόρια της Νέας Υόρκης, η Φιλαδέλφεια, το Σικάγο και το Τορόντο, όπου ειδικευόταν στο τζόγο, τη νυχτερινή ζωή, την εμπορεία οινοπνευματωδών και άλλους τομείς της παρανομίας.

Φημολογείται ότι οι οικογένειες της ελληνικής μαφίας πραγματοποιούσαν τις συναντήσεις τους σε ελληνορθόδοξες εκκλησίες, προκειμένου να διαφύγουν την παρακολούθηση από το FBI. Επίσης, είχαν ανέκαθεν πολλές και υψηλές διασυνδέσεις με τον πολιτικό κόσμο των ΗΠΑ, σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.

Στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα ελληνικά συνδικάτα οργανωμένου εγκλήματος δρούσαν στο πλευρό των Ιταλών «αδελφών» του, κυρίως των οικογενειών Λουκέζε, Τζενοβέζε και Γκαμπίνο.

Με την τελευταία τα «έσπασαν» το 2001, όταν συνεργάτες των Γκαμπίνο (οι Τόνι Μοσκιατέλο, Τόνι Φεράρι και Τζέιμς Φιορίλο) δολοφόνησαν μέλη του ελληνικού συνδικάτουμ όπως ο Γκας Μπούλης, ιδιοκτήτης των SunCruz Cazinos στη νότια Φλόριντα.

Η ελληνοαμερικανική μαφία επιχειρεί κυρίως στην ανατολική ακτή – Βοστόνη, Φιλαδέλφεια, Κουίνς – όπου η περίφημη «οικογένεια Βελέντζα» ήλεγχαν τα underground casinos και άλλες μυστικές χαρτοπαικτικές λέσχες. Άλλες «οικογένειες» δραστηριοποιούνται επίσης στην περιοχή της Φλόριντα, όπως η «οικογένεια Pappas».

Η ΔΙΑΒΟΗΤΗ «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΕΛΕΝΤΖΑ»

Απ' όλες τις οικογένειες ελληνικής καταγωγής, όμως, υπήρξε μία που έκανε τη διαφορά: η διαβόητη «Οικογένεια Βελέντζα», η οποία προήλθε από τα σπάργανα της «Οικογένειας Κουράκου», Ελλήνων από τη Μάνη, ηγέτης της οποίας ήταν επί χρόνια ο Πίτερ «Pete the Greek» Κουράκος.

Η «Οικογένεια Βελέντζα» κυριάρχησε κατά τις δεκαετία του '80 και του '90, υπό τη σιδηρά χείρα του Σπυρίδωνα Βελέντζα, Έλληνα γκάνγκστερ που συνεργαζόταν στενά με την οικογένεια Λουκέζε.

Η ομάδα, η οποία αριθμούσε 30 μέλη, έλεγχε το δίκτυο παράνομου τζόγου σε όλη την Αστόρια, το Κουίνς και το Μπρούκλιν.

Στις 20 Ιουνίου του 1992, ο Σπυρίδων Βελέντζας, γνωστός και ως «Σακαφλιάς», κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε 20ετή φυλάκιση κι εν συνεχεία σε ισόβια για δολοφονία, φοροδιαφυγή και παράνομο τζόγο, μαζί με τους συνεργάτες του Πίτερ Δρακούλης και Μάικλ Γκρίλο. Λέγεται πως τη δολοφονία την είχε διατάξει η οικογένεια Λουκέζε.

Σήμερα, ο 75χρονος Βελέντζας συνεχίζει να εκτίει την ποινή του.

Θρυλική υπήρξε επίσης η σύγκρουση της Οικογένειας Βελέντζα με την ιταλική Οικογένεια Γκαμπίνο, μέλος της οποίας έχει κάνει την εξής ιστορική δήλωση:

«Οι Έλληνες ξέρουν να παίζουν το "παιχνίδι" τόσο μα τόσο καλά που ήταν ικανοί να μας εξαπατούν κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη μας».

iefimerida.gr

[Μονόδρομος η αποχώρηση Μπένυ απ' το ΠΑΣΟΚ και μετά δύο δρόμοι: Ο ένας με Φώφη ή Χρυσοχοϊδη ή Σαχινίδη κ.λπ για αρχηγό που οδηγεί στην εξαφάνιση κι ο άλλος με Κωνσταντινόπουλο και άλλους νέους με διαφορετική νοοτροπία, μήπως και μπορέσουν και επιβιώσουν μεταξύ φθοράς και αυθαρσίας και επωφεληθούν από την έξοδο από την κρίση...]
Ίσως και πριν τις ευρωεκλογές η αποχώρηση - Τον «σπρώχνουν» πλέον και οι μιντιακοί του σύμμαχοι...
Τα όσα δήλωσε στο newsbomb.gr ιστορικό, έμπειρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ δείχνουν πως η αποχώρηση του Β. Βενιζέλου απ' την ηγεσία του Κινήματος, στην οποία έχουμε κατ' επανάληψη αναφερθεί, έχει πλέον δρομολογηθεί!Το εν λόγω στέλεχος, με πλούσια εμπειρία στις εσωκομματικές διεργασίες και μεγάλη ικανότητα προσέγγισης κι ερμηνείας τους, μας επεσήμανε ότι όλες οι κινήσεις του Βενιζέλου το τελευταίο διάστημα παραπέμπουν στην εκτίμηση ότι έχει εισέλθει στον οδό της εξόδου.Μάλιστα σχολίασε με ενδιαφέρον αποσπάσματα απ' τη συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα Sabah και την ερμήνευσε ως προάγγελο της κυοφορούμενης αποχώρησής του.Υπενθυμίζουμε, ότι στη συνέντευξή του αυτή ο Β. Βενιζέλος μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο μεγάλο κόστος που εισέπραξε ο Γ. Παπανδρέου λόγω της επιλογής των μνημονίων και τόνισε ότι κόστος σοβαρό θα εισπράξει κι ο ίδιος, αν και δεν φταίει...«Θα αναγκαστώ να πληρώσω ένα ιστορικό τιμολόγιο, ενώ δεν έχω ευθύνη», υπογράμμισε σχετικά.Όλα δείχνουν, ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε ένα τέλμα, ένα αδιέξοδο, χωρίς κανένα φως στην άκρη του τούνελ.Η δημοσκοπική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται χωρίς τελειωμό. Πλέον έχει συρρικνωθεί σε ποσοστά γύρω στο 4%.Όλες οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει ο Βενιζέλος απ' το καλοκαίρι πήγαν «άκλαυτες». Δεν απέδωσαν απολύτως τίποτα.Επίσης, οι συνεχείς επιθέσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ του βγήκαν μπούμερανγκ. Μέχρι... σενάρια αποστασίας εφηύρε μαζί με μιντιακούς του συμμάχους για να πλήξει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.Επίσης μηδέν αποτέλεσμα...Ειδικά οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών τον έχουν πλήρως απογοητεύσει, τον έχουν φέρει σε αδιέξοδο. Δείχνουν, ότι το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει στις ευρωεκλογές του Μάη να πιάσει πάτο!Ο Βενιζέλος δεν θέλει επ' ουδενί να χρεωθεί αυτή την καταστροφή. Δεν είναι άλλωστε της πολιτικής του κουλτούρας, ούτε συνάδει με την άμετρη πολιτική του αλαζονεία...Απ' την άλλη, πληθαίνουν οι εντός του ΠΑΣΟΚ διεργασίες, με στόχο και την αποχώρησή του. Γεύματα και δείπνα βουλευτών, στελεχών, συνδικαλιστών πάνε κι έρχονται.Αλλά έχει μετρήσει πάρα πολύ στις επιλογές του και μία εξέλιξη των τελευταίων –κυριολεκτικά- ημερών:· Συγκεκριμένοι μιντιακοί του σύμμαχοι του υποδεικνύουν διακριτικά –προς το παρόν- ότι είναι ώρα να λάβει «γενναίες αποφάσεις, για το «καλό της παράταξης»!Δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς του υποδεικνύουν την έξοδο.Έτσι, σύμφωνα με απόλυτα έγκυρες, αποκλειστικές πληροφορίες μας, προσανατολίζεται στην δρομολόγηση της αποχώρησής του.Απλώς αναζητά τον πλέον εύσχημο τρόπο.Ίσως να είναι αυτός η «γενναία» παραχώρηση της ηγεσίας ενός «κεντροαριστερού» σχήματος σε κάποιο άλλο στέλεχος, που θα μπορεί να είναι ή κάποιο άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ή στέλεχος του ευρύτερου χώρου.Και αυτό είναι πολύ πιθανό να γίνει πριν τις ευρωεκλογές, αφού άλλωστε το ΠΑΣΟΚ θα κατέβει σε ένα ευρύτερο σχήμα, δεν θα πάρει μέρος ως ΠΑΣΟΚ...Και στο μεταξύ η μάχη των επιγόνων έχει ξεκινήσει, με ενδιαφερόμενους τη Φώφη Γεννηματά, τον Σαχινίδη, τον Χρυσοχοϊδη, τον Κωνσταντινόπουλο...newsbomb.gr

Ένα σπάνιο θησαυρό ελληνικών χειρογράφων εγκαινίασε χθες η Βοδληιανή Βιβλιοθήκη της Οξφόρδης και η Αποστολική Βιβλιοθήκη του Βατικανού που ψηφιοποίησαν τα αρχεία τους και τα ανήρτησαν σε μια κοινή ιστοσελίδα.
Ανάμεσα στα χειρόγραφα βρίσκονται συν τοις άλλοις τα ομηρικά έπη, έργα του Σοφοκλή, του Πλάτωνα και του Ιπποκράτη ενώ το πρόγραμμα ψηφιοποίησης αναμένεται να διαρκέσει τέσσερα χρόνια και στη διάρκειά του θα ψηφιοποιηθούν και θα είναι ελεύθερα προσβάσιμες στους ερευνητές και στο ευρύ κοινό 1,5 εκατομμύριο σελίδες αρχαίων, κυρίως, κειμένων.Ανάμεσα στα τεκμήρια της Βοδληιανής που θα ψηφιοποιηθούν, όπως αναφέρει το Βήμα, είναι ένα από τα καταστατικά επιτεύγματα της τυπογραφίας του Γουτεμβέργιου, ένα από τα 50 σωζόμενα αντίτυπα της Βίβλου. Τυπωμένη με κινητά μεταλλικά στοιχεία το 1455, η Βίβλος του Γουτεμβέργιου θεωρείται το βιβλίο-σταθμός που σηματοδοτεί την αρχή της «επανάστασης της τυπογραφίας».Η μεγάλη σημασία της συλλογής ελληνικών χειρογράφων της Βατικανής Βιβλιοθήκης έγκειται κυρίως στην ποιότητα του υλικού, αφού πολλά από τα χειρόγραφα της συλλογής είναι ανυπολόγιστης αξίας, είτε λόγω της ιστορικής σημασίας των κειμένων που περιέχουν είτε λόγω της απαράμιλλης ομορφιάς τους.Για να επισκεφτείτε τη σελίδα πατήστε εδώ.

Ο αρθρογράφος-σταρ των New York Times και βραβείο Νόμπελ Οικονομίας Πολ Κρούγκμαν δεν έχει καταλάβει τίποτα απ'όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη. Αυτό γράφει σε ένα άρθρο-φωτιά ο σουηδός οικονομολόγος Anders Åslund στο περιοδικό Slate και εξηγεί το γιατί.

Από το 2008, εκτός από τον βραβευμένο με Νόμπελ, δημοσιογράφο στους New York Times και καθηγητή Οικονομίας στο Princeton, Πολ Κρούγκμαν, ελάχιστοι άνθρωποι έχουν γράψει για την οικονομική κρίση της Ευρώπης.

Πέντε χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε ότι η ευρωζώνη ζει ακόμη, παρά τις προβλέψεις του και παρά το γεγονός ότι οι χώρες που επέλεξαν να επιβάλλουν λιτότητα -αντίθετα με ό,τι διακήρυσσε ο Κρούγκαν- τα κατάφεραν τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.
Η άποψη του Κρούγκμαν γίνεται ευρέως αποδεκτή στον οικονομικό αγγλοσαξωνικό κόσμο. Τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής και επιβολής πάνω στις πολιτικές που οι χώρες επιλέγουν να υιοθετήσουν. Γι'αυτό αξίζει να κάνουμε έναν απολογισμό των λεγομένων του για την κρίση στην Ευρώπη.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι προβλέψεις του βγήκαν λάθος. Ολοι κάνουν λάθη. Αυτό που είναι προβληματικό είναι ότι εκπροσωπεί μόνος του ένα λανθασμένο όραμα οικονομικής πολιτικής.

Την πρώτη φορά που εξεπλάγην από την λανθασμένη εικόνα του Κρούγκμαν για την χρηματοπιστωτική κρίση της Ευρώπης ήταν τον Δεκέμβριο του 2008. Είχε γράψει ένα άρθρο σε μπλογκ που με άφησε άφωνο. Το άρθρο είχε τίτλο «Η Λεττονία είναι η νέα Αργεντινή». Ακόμη και η σύγκριση που έκανε ήταν περίεργη.

Η Αργεντινή έχει μια σημαντική και κλειστή οικονομία επικεντρωμένη σε λαικίστικες οικονομικές πολιτικές. Η Λεττονία παρουσιάζει μια μικρή και ανοιχτή οικονομία, όντας μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης με λίγα χρέη και ένα εξαιρετικό εμπορικό περιβάλλον. Οι μόνες ομοιότητες που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα στις δύο χώρες είναι οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις που προκλήθηκαν από ελλείμματα σημαντικά που τις οδήγησαν σε αποκλεισμό από τις αγορές.Ξεκινώντας από αυτή την εύκολη αναλογία ο Κρούγκμαν συμπέραινε ότι η Λεττονία έπρεπε να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα, όπως έκανε και η Αργεντινή, αλλά φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Η κυβέρνηση της Λεττονίας αγνόησε τη συμβουλή του. Εμεινε σταθερή στην ευρωζώνη και επέβαλε δρακόντεια μέτρα λιτότητας. Σύντομα η εμπιστοσύνη στις αγορές αποκαταστάθηκε και πραγματοποιήθηκαν πολλές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.Σήμερα η Λεττονία έχει την γρηγορότερη ανάπτυξη της Ευρώπης. Το λάθος του Κρούγκμαν ήταν ότι έβλεπε μόνο ένα μέρος από τους δείκτες και έβγαζε απλουστευτικά συμπεράσματα.Ωστόσο το πιο χτυπητό λάθος του Κρούγκμαν είναι η προφητεία του ότι θα διαλυθεί η ευρωζώνη και μάλιστα την τοποθετούσε μεταξύ Απριλίου 2010 και Ιουλίου 2012. Ε, λοιπόν, πάλι έκανε λάθος. Οχι μόνο η ευρωζώνη δεν διαλύθηκε αλλά επιπλέον, το 2009, η Σλοβακία έγινε μέλος της, και ακολούθησε η Εσθονία το 2011. Η Λεττονία θα κάνει το ίδιο τον Ιανουάριο του 2014.Ακόμη κι αν όλοι έχουμε δικαίωμα στο λάθος, αυτό που έκανε ο Κρούγκμαν ήταν πολύ βαρύ...Δεν κατάλαβε ότι ακόμη κι αν το ευρώ εξαφανιζόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση θα επιβίωνε. Το δήλωσε και ο Μάριο Ντράγκι τον Ιούλιο 2011 ότι η ΕΚΤ θα έκανε ό,τι χρειαζόταν για να σώσει το ευρώ.Τον περασμένο αιώνα, τρεις οικονομικές ενώσεις διαλύθηκαν: Η Αυστρο-Ουγγαρία, η Γιουγκοσλαβία και η Σοβιετική Ενωση. Κάθε φορά το αποτέλεσμα ήταν ο υπερ-πληθωρισμός από τον οποίο υπέφεραν οι χώρες για πολλά χρόνια, ορισμένες ακόμη δεν έχουν συνέλθει.Σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα που δίνουν οι συμβουλές του Κρούγκμαν. Οι χώρες που τον άκουσαν και αύξησαν τα ελλείμματά τους (οι χώρες της Νότιας Ευρώπης) τα βρήκαν σκούρα με την ανάπτυξη και την ανεργία σε σχέση με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, και κυρίως τις χώρες της Βαλτικής, που εφάρμοσαν πολιτικές λιτότητας.Αλλά και σε πολιτικό επίπεδο δεν έγινε αυτό που προέβλεψε ο Κρούγκμαν. Στα 5 χρόνια που μεσολάβησαν από τον Οκτώβριο του 2008 ως τον Σεπτέμβριο του 2013, 8 ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (Εσθονία, Φινλανδία, Γερμανία, Λεττονία, Πολωνία, Σουηδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία) οι δημοκρατικές κυβερνήσεις επανεξελέγησαν και έμειναν στην εξουσία εν μέσω μεγάλης οικονομικής κρίσης.Ολες οι ευρωπαίκές χώρες με μεγάλες δημόσιες δαπάνες πρέπει να τις μειώσουν -κι αυτό ο Κρούγκμαν δεν θέλει να το αναγνωρίσει. Είδε με κακό μάτι την επιλογή των Λεττονών να επιβάλουν μέτρα και να μειώνουν τις δημόσιες δαπάνες κατά 2/3 ενώ αύξησαν μόνο κατά 1/3 τους φόρους.

Τι λέει ο Σουηδός για την ΕλλάδαΟσο για τις χώρες του Νότου αρκέστηκαν στο να αυξήσουν τους φόρους, κάτι που αρέσει μάλλον στον Κρούγκμαν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, το 2012, οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα να εκπροσωπούν το 55% του ΑΕΠ (περισσότερο και από τη Σουηδία 52%) κι αυτό είναι απαγορευτικό για την ανάπτυξη. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες πολύ πιο γρήγορα ώστε το δημόσιο χρέος της να είναι πι ο κοντά σε αυτό των χωρών της Βαλτικής. Τίτλος του άρθρου «Désolé, mais Paul Krugman se trompe», Slate

http://www.iefimerida.gr/node/133404#ixzz2mViQeFW3

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος διαδραματίζει κορυφαίο ρόλο στην κατάρτιση του οικονομικού προγράμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο left.gr, αναφέρθηκε στην περίφημη φράση «λεφτά υπάρχουν» που είπε το 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου -και δέχτηκε σκληρή κριτική- και σχολίασε:

«Αδικούμε λίγο τον Γιώργο Παπανδρέου. Είχε πει το «υπάρχουν λεφτά» με την έννοια πού πάνε τα λεφτά. Το 2008 η κυβέρνηση είχε να διαχειριστεί περίπου 60 δις ευρώ! 15 δις ευρώ από την αύξηση του ΑΕΠ, 3 -4 δις ευρώ από κοινοτικούς πόρους και άλλα 39 από δανεισμό. Αρα το ερώτημα ήταν πού πάνε τα λεφτά».

Η δήλωση αυτή του Γιάννη Δραγασάκη, προκάλεσε αίσθηση τόσο στο επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του ΠΑΣΟΚ, με πολλά στελέχη και από τις δύο πλευρές να το ερμηνεύουν ως ένα «άνοιγμα» του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ προς την πτέρυγα των «παπανδρεϊκών» του ΠΑΣΟΚ, με στόχο είτε την «μετακόμιση» τους, είτε την στήριξη τους σε ένα κυβερνητικό σχήμα με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ.

Χαρακτηριστικό είναι δε, ότι ο επικεφαλής της «Κίνησης των 75» της Χαριλάου Τρικούπη Μιχάλης Καρχιμάκης, ζητωκραύγασε μέσω twitter για την δικαίωση του Γιώργου Παπανδρέου από τον βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης γράφοντας: «Ο Δραγασάκης δικαιώνει τον Παπανδρέου για το ιστορικό ''λεφτά υπάρχουν''».

Ωστόσο ένα τέτοια «άνοιγμα» της Κουμουνδούρου, αναμένεται να βρει την σθεναρή αντίδραση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι αντιδρούν έντονα στο ενδεχόμενο μιας ενδεχόμενης συνεργασίας ή σύμπραξης με στελέχη προσκείμενα στον Γιώργο Παπανδρέου. Ενδεικτικό των αντιδράσεων στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η τοποθέτηση που έκανε την Τρίτη ο βουλευτής του κόμματος Στάθης Παναγούλης στο Action24, ο οποίος αναφερόμενος σε έναν τέτοιο ενδεχόμενο είπε: «Εάν έρθει ο Γιώργος Παπανδρέου στον ΣΥΡΙΖΑ, εγώ θα φύγω».

«Θέλουμε διαγραφή του χρέους- Να μείνουμε στο ευρώ χωρίς Μνημόνιο»

Όσον αφορά τι επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ αν γίνει κυβέρνηση, ο κ. Δραγασάκης δήλωσε ότι «θέλουμε ένα μορατόριουμ στις υποχρεώσεις για το χρέος για μια περίοδο, όσο θα χρειαστεί για να βγει η οικονομία από το τούνελ που έχει μπει. Δεύτερον, θέλουμε να διαγραφεί ή γίνει απομείωση του συσσωρευμένου χρέους με οποιονδήποτε τρόπο και, το πιο σημαντικό, θέλουμε ρήτρα ανάπτυξης.»

Ο βουλευτής εξηγεί ότι σε μακροοικονομικό επίπεδο τα λεφτά μπορούν να βρεθούν από τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, ενώ σε μικροοικονομικό επίπεδο μπορούν να εξοικονομηθούν μεγάλα ποσά από τον εξορθολογισμό των δαπανών και της αξιοποίησης των πόρων, τον περιορισμό της σπατάλης και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στην οποία είναι εθισμένοι οι πλούσιοι Έλληνες.

Ανέβηκαν οι τόνοι στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, μεταξύ της Εκπροσώπου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας Άννας Ασημακοπούλου και του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη.

Αφορμή της κόντρας η οικονομική πολιτική, τα έσοδα από τη λίστα Λαγκάρντ και η φορολόγηση των σκαφών αναψυχής.

Δείτε το βίντεο από τον ΑΝΤ1:

Είχε πραγματικό άγιο ο άνθρωπος στο βίντεο που ακολουθεί!

Το όχημα που χτύπησε τον πεζό κινούνταν με 95χλμ. την ώρα. Παρά την σφοδρότητα του ατυχήματος, ο νεαρός τραυματίστηκε ελαφρά, ενώ το σοκ σίγουρα θα ήταν πιο μεγάλο!