«Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ υπήρξε μια εμβληματική μορφή της παγκόσμιας πανεπιστημιακής κοινότητας, μια Ελληνίδα διανοούμενη με διεθνές κύρος, που τίμησε τη χώρα μας με το έργο, το ήθος και την ακαδημαϊκή της πορεία.

Από τα φοιτητικά της χρόνια στην Αθήνα έως την κορυφή της Σορβόννης, την οποία υπηρέτησε ως η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία της, απέδειξε ότι η γνώση, η αριστεία και η προσήλωση στις ακαδημαϊκές αξίες μπορούν να υπερβούν σύνορα. Απέδειξε ότι η ελληνική παιδεία μπορεί να σταθεί ισάξια στο διεθνές στερέωμα, να καινοτομήσει και να πρωτοπορήσει.

Με το ερευνητικό της έργο ανέδειξε το Βυζάντιο ως θεμέλιο της ευρωπαϊκής ταυτότητας και γέφυρα ανάμεσα στην αρχαία και τη σύγχρονη Ελλάδα.

Η ζωή της αποτελεί παράδειγμα για κάθε νέα και νέο επιστήμονα. Με το πνεύμα της, τη διορατικότητα και τη δημόσια παρουσία της, υπήρξε μια αυθεντική πρέσβειρα του ελληνικού πολιτισμού και της πανεπιστημιακής ελευθερίας.

Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο της ακαδημαϊκής και της πνευματικής ζωής. Το αποτύπωμά της, όμως, θα παραμείνει ζωντανό μέσα από το έργο της, τους μαθητές της και την παγκόσμια αναγνώριση που κατέκτησε για την ελληνική της σκέψη.

Η μνήμη της θα παραμείνει φωτεινός οδηγός για την πανεπιστημιακή κοινότητα και την πατρίδα μας».

Μετά από δέκα ώρες διαδικασίας, γεμάτες παράλληλους διαλόγους αλλά και «παράλληλους μονολόγους», η Γενική Συνέλευση Προέδρων της ΟΛΜΕ κατέληξε –για ακόμη μία φορά– σε αδιέξοδο.

Η πρόταση για απεργιακή κινητοποίηση τον Μάρτιο δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη στήριξη, καθώς απορρίφθηκε από τις παρατάξεις του ΠΑΜΕ και των Παρεμβάσεων. Ως αποτέλεσμα, η συνέλευση ολοκληρώθηκε χωρίς καμία ουσιαστική απόφαση, αφήνοντας τον κλάδο χωρίς σαφή κατεύθυνση δράσης.

Την ώρα που τα προβλήματα στη δημόσια εκπαίδευση οξύνονται, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να περιμένουν πότε οι αυτοαποκαλούμενες λεγόμενες «δημοκρατικές δυνάμεις» θα κατορθώσουν να βρουν κοινό βηματισμό. Μέχρι τότε, η αδυναμία συνεννόησης μεταφράζεται σε αδράνεια και σε απουσία διεκδίκησης των πραγματικών αναγκών του κλάδου.

Η επανάληψη τέτοιων άκαρπων διαδικασιών δεν μπορεί να αποτελεί κανονικότητα. Ο κλάδος απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και, πάνω απ’ όλα, αποτελεσματικές αποφάσεις.

Η επανεμφάνιση της συζήτησης για το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο» στον δημόσιο διάλογο αναδεικνύει, για ακόμη μία φορά, ένα χρόνιο πρόβλημα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος: την αδυναμία υλοποίησης ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων που να αγγίζουν τον πυρήνα της αξιολόγησης και της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Παρά τις επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες και τις θεωρητικές προσεγγίσεις, η συγκεκριμένη πρόταση δεν έχει μέχρι σήμερα μετουσιωθεί σε ένα εφαρμόσιμο και λειτουργικό σύστημα. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει την ύπαρξη βαθιά ριζωμένων δομικών αγκυλώσεων, που σχετίζονται κυρίως με τη διαχρονική απουσία ουσιαστικής αξιολόγησης στο ελληνικό σχολείο.

Διαπιστώσεις για τη λειτουργία του Λυκείου

Η σημερινή λειτουργία του Λυκείου χαρακτηρίζεται από περιορισμένες απαιτήσεις ως προς την αξιολόγηση των μαθητών κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους. Σε πολλές περιπτώσεις, η προαγωγή από τάξη σε τάξη δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη εμπέδωση γνώσεων και δεξιοτήτων.

Η πρώτη ουσιαστική και καθοριστική αξιολόγηση εμφανίζεται στο τέλος της σχολικής διαδρομής, μέσω των Πανελληνίων Εξετάσεων . Εκεί, συχνά καταγράφονται υψηλά ποσοστά αποτυχίας, ακόμη και σε μαθήματα με σχετικά προσιτά θέματα, γεγονός που αναδεικνύει το κενό που έχει προηγηθεί στα προηγούμενα στάδια της εκπαίδευσης.

Η εικόνα αυτή δεν συνδέεται με την ικανότητα των μαθητών, αλλά με την απουσία μιας κουλτούρας αξιολόγησης, προσπάθειας και συνεχούς βελτίωσης εντός του σχολικού περιβάλλοντος.

Προσεγγίσεις και αντιπαραθέσεις

Στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου, διατυπώνονται προτάσεις που κινούνται προς την κατεύθυνση της μείωσης ή ακόμη και της κατάργησης των εισαγωγικών εξετάσεων. Ωστόσο, τέτοιες προσεγγίσεις εγείρουν σοβαρά ερωτήματα ως προς τη διασφάλιση της ποιότητας των σπουδών και την ισότιμη πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Η διεθνής εμπειρία καταδεικνύει ότι τα εκπαιδευτικά συστήματα που βασίζονται σε σαφείς και αντικειμενικές διαδικασίες αξιολόγησης επιτυγχάνουν καλύτερα μαθησιακά αποτελέσματα και ενισχύουν τη διαφάνεια και την αξιοκρατία.

Παράλληλα, το επιχείρημα ότι η ενίσχυση της αξιολόγησης οδηγεί αναπόφευκτα σε αύξηση της παραπαιδείας δεν επιβεβαιώνεται από τη διεθνή πρακτική. Η ύπαρξη υποστηρικτικών δομών μάθησης αποτελεί φαινόμενο που παρατηρείται σε πολλές χώρες, ανεξαρτήτως του μοντέλου αξιολόγησης που εφαρμόζεται.

Η σημασία της καλλιέργειας κουλτούρας αξιολόγησης

Αξιοσημείωτο είναι ότι σημαντικός αριθμός μαθητών συμμετέχει οικειοθελώς σε απαιτητικές διαδικασίες αξιολόγησης, όπως οι διαγωνισμοί της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, γεγονός που αποδεικνύει ότι όταν το πλαίσιο είναι σαφές, αξιόπιστο και απαιτητικό, οι μαθητές ανταποκρίνονται θετικά.

Η καλλιέργεια μιας τέτοιας κουλτούρας εντός του σχολείου αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την ουσιαστική προετοιμασία των μαθητών για τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας.

Αναγκαιότητα ουσιαστικών παρεμβάσεων

Η διαρκής ανακύκλωση προτάσεων, χωρίς την υλοποίηση συγκεκριμένων και εφαρμόσιμων πολιτικών, οδηγεί σε στασιμότητα και αναπαραγωγή των ίδιων προβλημάτων. Η ενίσχυση της αξιολόγησης σε όλα τα στάδια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η σαφής στοχοθεσία και η διασφάλιση αντικειμενικών κριτηρίων αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση.

Συμπερασματικά

Η συζήτηση για το «Εθνικό Απολυτήριο» δεν μπορεί να παραμένει σε θεωρητικό επίπεδο. Απαιτούνται τολμηρές αποφάσεις και πολιτική βούληση, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο, αξιόπιστο και δίκαιο σύστημα αξιολόγησης.

Η εκπαίδευση οφείλει να προετοιμάζει τους μαθητές για τις πραγματικές συνθήκες της ζωής, καλλιεργώντας δεξιότητες, υπευθυνότητα και διάθεση για συνεχή βελτίωση. Η αναβολή ουσιαστικών αλλαγών συντηρεί τα υφιστάμενα προβλήματα και στερεί από τη νέα γενιά τις προοπτικές που δικαιούται.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ  ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΘΕΣΗΣ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗ ΜΟΥΦΤΕΙΑ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού  προκηρύσσει την πλήρωση μιας (1) θέσης Μουφτή στη Μουφτεία Κομοτηνής, η οποία εδρεύει στην ΠΕ Ροδόπης.

Ο Μουφτής θα προσληφθεί με θητεία πέντε (5) ετών, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μία (1) φορά. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του Μουφτή είναι τα αναφερόμενα στο άρθρο 146 του ν. 4964/2022 (Α΄150) σε συνδυασμό με τα άρθρα 24-28 του ν. 3528/2007 (Α΄26), όπως ισχύει.

Στην προκήρυξη  αναφέρονται  τα  απαιτούμενα  προσόντα πρόσληψης, τα πρόσθετα προσόντα, ο τρόπος απόδειξης προσόντων, η προθεσμία και ο τρόπος υποβολής αίτησης  συμμετοχής, τα  αναγκαία  δικαιολογητικά, τα κωλύματα - ασυμβίβαστα διορισμού σε θέση Μουφτή, ο τρόπος επιλογής και εγκατάστασης Μουφτή. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είναι αποκλειστική, αρχίζει από την επομένη της δημοσίευσης της περίληψης της προκήρυξης στον τύπο και λήγει σε δέκα (10) εργάσιμες ημέρες από την τελευταία δημοσίευση στον τύπο. Το πλήρες κείμενο της προκήρυξης έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στο τεύχος Α.Σ.Ε.Π 6 /09.02.2026 (ΑΔΑ: Ψ9ΑΗ46ΝΚΠΔ-ΜΞ0), έχει αναρτηθεί  στον δικτυακό ιστότοπο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (http://www.minedu.gov.gr) και της Περιφερειακής Δ/νσης  Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (http://www.pdeamth.gr).

Για το πλήρες κείμενο της προκήρυξης πατήστε ΕΔΩ

 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ  ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΘΕΣΗΣ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗ ΜΟΥΦΤΕΙΑ ΞΑΝΘΗΣ

Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού  προκηρύσσει την πλήρωση μιας (1) θέσης Μουφτή στη Μουφτεία Ξάνθης, η οποία εδρεύει στην ΠΕ Ξάνθης.

Ο Μουφτής θα προσληφθεί με θητεία πέντε (5) ετών, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μία (1) φορά. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του Μουφτή είναι τα αναφερόμενα στο άρθρο 146 του ν. 4964/2022 (Α΄150) σε συνδυασμό με τα άρθρα 24-28 του ν. 3528/2007 (Α΄26), όπως ισχύει.

Στην προκήρυξη  αναφέρονται  τα  απαιτούμενα  προσόντα πρόσληψης, τα πρόσθετα προσόντα, ο τρόπος απόδειξης προσόντων, η προθεσμία και ο τρόπος υποβολής αίτησης  συμμετοχής, τα  αναγκαία  δικαιολογητικά, τα κωλύματα - ασυμβίβαστα διορισμού σε θέση Μουφτή, ο τρόπος επιλογής και εγκατάστασης Μουφτή. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων είναι αποκλειστική, αρχίζει από την επομένη της δημοσίευσης της περίληψης της προκήρυξης στον τύπο και λήγει σε δέκα (10) εργάσιμες ημέρες από την τελευταία δημοσίευση στον τύπο. Το πλήρες κείμενο της προκήρυξης έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στο τεύχος Α.Σ.Ε.Π  7 /10.02.2026 (ΑΔΑ: ΨΜΡΓ46ΝΚΠΔ-Θ72), έχει αναρτηθεί  στον δικτυακό ιστότοπο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (http://www.minedu.gov.gr) και της Περιφερειακής Δ/νσης  Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (http://www.pdeamth.gr).

Για το πλήρες κείμενο της προκήρυξης πατήστε ΕΔΩ

Τα πρόσφατα σοβαρά επεισόδια που σημειώθηκαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης επαναφέρουν με τον πλέον επιτακτικό τρόπο στο προσκήνιο το ζήτημα της ασφάλειας στους πανεπιστημιακούς χώρους. Τα φαινόμενα βίας, βανδαλισμών και καταστροφής δημόσιας περιουσίας, τα οποία δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά επαναλαμβανόμενα γεγονότα κυρίως σε μεγάλα αστικά κέντρα, πλήττουν ευθέως τη λειτουργία των ιδρυμάτων, την ποιότητα της ακαδημαϊκής ζωής και το κύρος της δημόσιας εκπαίδευσης.

Η ανάγκη λήψης ουσιαστικών και αποτελεσματικών μέτρων καθίσταται πλέον επιβεβλημένη. Στο πλαίσιο αυτό, επανέρχεται δυναμικά η συζήτηση για την εφαρμογή ελεγχόμενης πρόσβασης στους χώρους των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, μέσω σύγχρονων συστημάτων εισόδου, όπως η χρήση ατομικής κάρτας και η εγκατάσταση τεχνολογικών μέσων ελέγχου (π.χ. τουρνικέ).

Παρά το γεγονός ότι το μέτρο αυτό έχει τεθεί επανειλημμένα στο δημόσιο διάλογο τα τελευταία χρόνια, η υλοποίησή του δεν έχει προχωρήσει με την απαιτούμενη ταχύτητα. Τα πρόσφατα γεγονότα αναδεικνύουν την ανάγκη άμεσης ενεργοποίησης των αρμόδιων αρχών και της επιτάχυνσης των διαδικασιών εφαρμογής.

Σημειώνεται ότι τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, έχουν ήδη εκπονήσει και καταθέσει εμπρόθεσμα, έως τις 31 Δεκεμβρίου, ολοκληρωμένα σχέδια ασφάλειας στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Τα σχέδια αυτά βρίσκονται σε διαδικασία αξιολόγησης από αρμόδιες υπηρεσίες, σε συνεργασία με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Ωστόσο, καθίσταται αναγκαίο να προχωρήσει χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις η υλοποίηση των προβλεπόμενων μέτρων, με ταυτόχρονη διασφάλιση της απαιτούμενης χρηματοδότησης για την προμήθεια και εγκατάσταση του απαραίτητου εξοπλισμού.

Η εφαρμογή ελεγχόμενης πρόσβασης δεν αποσκοπεί στον περιορισμό της ακαδημαϊκής ελευθερίας, αλλά στη θωράκιση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων απέναντι σε φαινόμενα παραβατικότητας, διασφαλίζοντας ένα ασφαλές περιβάλλον για φοιτητές, διδάσκοντες και εργαζόμενους.

Στο πλαίσιο των ευρύτερων μεταρρυθμίσεων στην Ανώτατη Εκπαίδευση, που περιλαμβάνουν τη διεθνοποίηση των ελληνικών πανεπιστημίων και την ενίσχυση της εξωστρέφειάς τους, η εμπέδωση συνθηκών ασφάλειας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αναβάθμιση της χώρας σε περιφερειακό εκπαιδευτικό κόμβο.

Η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των πανεπιστημίων και η προστασία της δημόσιας περιουσίας συνιστούν συλλογική ευθύνη και προτεραιότητα για την Πολιτεία και την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Η Ολομέλεια του Συμβούλιο της Επικρατείας, κατόπιν διάσκεψης κεκλεισμένων των θυρών, προχώρησε στην απόρριψη της αίτησης που είχε κατατεθεί από την ΑΔΕΔΥ και από δημόσιο υπάλληλο (εκπαιδευτικό), με αντικείμενο την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, καθώς και των επιδομάτων εορτών και αδείας στον δημόσιο τομέα.

Η υπόθεση αφορά το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ).

Ιστορικό της υπόθεσης

Ειδικότερα, εκπαιδευτικός του δημόσιου τομέα είχε καταθέσει αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου, ζητώντας να αναγνωριστεί η υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης που αντιστοιχεί στα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και στο επίδομα θερινής άδειας για τα έτη 2023 και 2024. Η διεκδίκηση βασίστηκε στην παράλειψη επαναφοράς των σχετικών παροχών στο ύψος που προβλεπόταν από τον νόμο 3205/2003.

Παράλληλα, η ΑΔΕΔΥ άσκησε παρέμβαση υπέρ του ενάγοντος, εκπροσωπώντας το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, και κατέστη διάδικος στη συγκεκριμένη δίκη.

Η υπόθεση συζητήθηκε ενώπιον της 29μελούς Ολομέλειας του Δικαστηρίου στις 5 Ιουνίου 2025, υπό την προεδρία του Μιχάλης Πικραμένος, με εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ιωάννης Μιχαλακόπουλος.

Θέσεις των εμπλεκόμενων πλευρών

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, η ΑΔΕΔΥ υποστήριξε ότι η μη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, όπως:

• η αρχή της ανθρώπινης αξίας,

• η αρχή της ισότητας,

• η ισότητα στα δημόσια βάρη,

• καθώς και η αρχή της αναλογικότητας.

Παράλληλα, επικαλέστηκε διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου, και ιδίως τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την Οδηγία 2022/2041/ΕΕ, επισημαίνοντας την ανάγκη ίσης μεταχείρισης μεταξύ εργαζομένων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και τη διασφάλιση επαρκούς κατώτατου μισθού που να εγγυάται αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.

Επιπροσθέτως, επισημάνθηκε ότι οι σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες διαφοροποιούνται σε σχέση με εκείνες της περιόδου δημοσιονομικής κρίσης, κατά την οποία καταργήθηκαν τα επιδόματα, γεγονός που – κατά την ΑΔΕΔΥ – θα μπορούσε να δικαιολογήσει την επαναφορά τους.

Αντιθέτως, η πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου υποστήριξε ότι η μη επαναφορά των εν λόγω παροχών δεν παραβιάζει συνταγματικές ή υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις. Τόνισε, δε, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι υπάγονται σε ειδικό μισθολογικό και υπηρεσιακό καθεστώς, βάσει του άρθρου 103 του Συντάγματος, το οποίο διαφοροποιείται από εκείνο των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Συμπερασματικά

Με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβούλιο της Επικρατείας, καθίσταται σαφές ότι δεν επανέρχονται ο 13ος και ο 14ος μισθός στους δημοσίους υπαλλήλους, επιβεβαιώνοντας το ισχύον θεσμικό και μισθολογικό πλαίσιο.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί καθοριστικό σταθμό για τη διαμόρφωση της μισθολογικής πολιτικής στο Δημόσιο και αναμένεται να επηρεάσει το σύνολο των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.