Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Οκτώβριος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018 01:01

Η επόμενη μέρα του Αντώνη Αντωνάκου

Η επόμενη μέρα.

Ο χρόνος των εκλογών πλησιάζει και οι δύο μονομάχοι, Ν.Δ. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α., μετρούν τις δυνάμεις και τους συμμάχους τους. Η πρώτη θέση της φιλελεύθερης παράταξης δεν αμφισβητείται. Εδώ και καιρό είναι ξεκάθαρο ότι θα κόψει πρώτη και με διαφορά το νήμα των εκλογών. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά και ο κύριος Τσίπρας. Παρ’ όλα αυτά έχει κάθε δικαίωμα να αισθάνεται ικανοποιημένος αφού έχει εξουδετερώσει τον βασικό του αντίπαλο που όσο κι αν φαίνεται παράδοξο δεν είναι η Ν.Δ. αλλά το ΠΑ.ΣΟ.Κ.(ΚΙΝ.ΑΛ.). Παρά τις κυβιστήσεις ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παραμένει κυρίαρχος στο χώρο της κεντροαριστεράς και καθιερώνεται σαν μια από τις βασικές κυβερνητικές παρατάξεις.

Τα ενδεχόμενα για την επομένη των εκλογών, όποτε και αν γίνουν αυτές, έχουν ιδιαίτερη σημασία. Το πρώτο ερώτημα είναι αν η Ν.Δ. θα καταφέρει να εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Με τις μέχρι τώρα μετρήσεις αυτό φαντάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Έχοντας απολέσει ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων της -κυρίως προς την Χ.Α. και τους ΑΝ.ΕΛ.- η εκλογική της βάση έχει συρρικνωθεί σε σχέση με την προ μνημονίων εποχή ενώ, πέρα από την παγιοποίηση ενός μέρους των εκλογικών κερδών του ’12 και του ’15, οι οφειλόμενες στην δικαιολογημένη οργή του εκλογικού σώματος νέες προσελεύσεις δεν δείχνουν ικανές να της εξασφαλίσουν την αυτοδυναμία ακόμα και σε Βουλή πέντε κομμάτων. Όμως, ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση, η αυτοδυναμία με ποσοστό γύρω στο 35% με την λαιμητόμο της απλής αναλογικής να καραδοκεί και με την Προεδρική εκλογή στον ορίζοντα, δεν είναι ικανή να εξασφαλίσει αποτελεσματική κυβερνησιμότητα στη χώρα.

Το ΚΙΝ.ΑΛ. πέρα από τις προσπάθειες ορισμένων παραγόντων -τόσο στο προσκήνιο όσο και κυρίως στο παρασκήνιο- είναι «γενετικά» τοποθετημένο απέναντι στην Ν.Δ. αποτελώντας συνεπώς ευνοϊκό πεδίο για τον κυρίαρχο «θηρευτή» που κινείται στον ίδιο κεντροαριστερό χώρο. Διατρέχοντας απόλυτο και άμεσο κίνδυνο εξαΰλωσης θα δώσει μάχη ζωής και θανάτου για να μείνει αποστασιοποιημένο από την ενδεχόμενη κυβερνητική θητεία της Ν.Δ. αποφεύγοντας αυτό που θα μπορούσε να αποτελέσει θανάσιμο εναγκαλισμό. Ακόμα και αν κάποιος αριθμός βουλευτών επιλέξει την συνεργασία μετά τις εκλογές η κυβέρνηση που θα σχηματισθεί θα είναι ευάλωτη.

Οι πραγματικοί σχεδιασμοί τους, σύμφωνα και με την κοινή λογική, είναι άλλοι. Η μοναδική περίπτωση να επιβιώσουν την επόμενη μέρα και να επανέλθουν ως βασική πολιτική δύναμη περνάει μέσα από τον ανασχηματισμό του εκλογικού χάρτη. Αφού η προσπάθεια τους να υπερκεράσουν τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. απέτυχε, οι νέοι σχεδιασμοί προσδοκούν την επόμενη μέρα την ανασύσταση μιας «κεντροαριστερής» παράταξης στην οποία θα έχουν τον πρώτο λόγο. Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος δεν μπορεί να εξασφαλισθεί μόνο από την συγκέντρωση των διάσπαρτων σε διάφορους συγκυριακούς πολιτικούς φορείς ψηφοφόρων οι οποίοι δεν είναι αρκετοί για να καλύψουν τις τεράστιες απώλειες προς τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Άλλωστε αυτό επιχειρήθηκε πριν από ένα χρόνο και ήδη έχει ναυαγήσει. Η επιτυχία του σεναρίου απαιτεί την απόσχιση και την ενσωμάτωση στο νέο εγχείρημα, υπό την μορφή της ισότιμης συνεργασίας, ενός σημαντικού τμήματος της Ν.Δ..

Αν η Ν.Δ. αποτύχει να εξασφαλίσει αυτοδυναμία είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εκβιαστεί να συμμετάσχει σε κυβέρνηση «ευρείας πλειοψηφίας» ο χρόνος ζωής της οποίας θα εξαρτάται από την βούληση των «εταίρων» της. Ο σχηματισμός μιας τέτοιας κυβέρνησης θα προκαλέσει σεισμικές δονήσεις στη βάση και στο στελεχιακό δυναμικό της Ν.Δ.. Το ίδιο θα συμβεί και στην περίπτωση επαναληπτικών εκλογών όπου η απλή αναλογική θα εξαϋλώσει την κοινοβουλευτική της δύναμη. Επομένως υφίσταται και για την φιλελεύθερη παράταξη το αγωνιώδες ερώτημα της επόμενης μέρας.

Η εκλογική αναμέτρηση Μπακογιάννη-Σαμαρά το 2009 κατά την οποία η Ντόρα ηττήθηκε, παρά την συντριπτική στήριξη εκ μέρους των κομματικών στελεχών, έδειξε ότι δεν αρκεί να ελέγχεις τους μηχανισμούς αν δεν αγγίζεις την ψυχή της βάσης. Υπό το πρίσμα αυτό ίσως δεν έχουν άδικο εκείνοι που υποστηρίζουν ότι είναι καλύτερα να είσαι: «νοικοκύρης στο καλύβι σου παρά μουσαφίρης στο σεράι». Ο πειρασμός της επανάληψης της γέννησης –με πολιτική εξωσωματική με ποικίλους μάλιστα δότες και χορηγούς- της Ένωσης Κέντρου το 1961 δοκιμάζει κάποιους φιλελεύθερους και σοσιαλφιλελεύθερους πολιτικούς εγκεφάλους. Το πρόβλημα είναι ότι σε τέτοια εγχειρήματα ισχύει το «όπου λαλούν πολλά κοκόρια…» με αποτέλεσμα οι διαμάχες για την ηγεσία να τα οδηγούν σύντομα στην διάλυση στα εξ ων συνετέθησαν.

Αντωνάκος Αντώνης

13-10-2018

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">antonakosantonis@gmail.com http://www.antonakos.edu.gr

Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:57

Διαδικασία προμήθειας ξενόγλωσσων βιβλίων για την Ιταλική γλώσσα στο Γυμνάσιο για το σχολικό έτος 2018-2019

Διαδικασία προμήθειας ξενόγλωσσων βιβλίων για την Ιταλική γλώσσα στο Γυμνάσιο για το σχολικό έτος 2018-2019

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:55

Σύντομα νέες προσλήψεις αναπληρωτών σε ΤΥ Αθμια και ΔΥΕΠ

Μετά από ενημέρωσή που είχε ο ΠΑΣΑΔ από τα αρμόδια τμήματα έχουμε :

ΖΕΠ

Από σήμερα, το αργότερο αύριο, θα σταλούν οι εντολές για την ίδρυση τμημάτων που θα είναι τόσο από σχολεία που υπήρχαν στο προηγούμενο όσο κι από σχολεία του νέου ΦΕΚ.
Ο αριθμός των πιστώσεων που απομένουν είναι περίπου 550 κι αυτές θα διατεθούν με προτεραιότητα στη δευτεροβάθμια όπου οι προσλήψεις θα είναι μειωμένου ωραρίου (15ωρα) και κατόπιν στην πρωτοβάθμια (150 έως 200 υπολογίζουμε) και πάνε για το τέλος αυτής ή τις αρχές της άλλης εβδομάδας.

ΔΥΕΠ

Οι προσλήψεις αναμένονται στο επόμενο δεκαήμερο και σίγουρα ΜΕΤΑ ΤΑ ΖΕΠ.
Αριθμητικά θα είναι αρκετές (λιγότερες όμως απ τις πρώτες) λόγω της λειτουργίας 30 νέων δομών ενώ και 23 συνάδελφοι πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας δεν ανέλαβαν.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:53

Έρχονται αρκετές οι προσλήψεις και στις ΤΥ για φιλολόγους

Αρκετές όπως φαίνεται θα είναι οι προσλήψεις των φιλολόγων για τις Τάξεις Υποδοχής.

Το προηγούμενο έτος λειτούργησε για πρώτη φορά ο θεσμός με περίπου 120 προσλήψεις φέτος το νούμερο αναμένεται να είναι διπλάσιο και να διαμορφωθεί στις 250-300 περίπου προσλήψεις ίσως και περισσότερες.

Στο γεγονός αυτό μας οδηγεί και η ανακοίνωση του ΠΑΣΑΔ που ενημερώνει ότι για τις ΤΥ έχουν μείνει περίπου 550 πιστώσεις με τις 150-200 όπως εκτιμά ο ΠΑΣΑΔ να κατευθύνονται στην Α/θμια.

Χαρακτηριστικά ο ΠΑΣΑΔ αναφέρει:

Ο αριθμός των πιστώσεων που απομένουν είναι περίπου 550 κι αυτές θα διατεθούν με προτεραιότητα στη δευτεροβάθμια όπου οι προσλήψεις θα είναι μειωμένου ωραρίου (15ωρα) και κατόπιν στην πρωτοβάθμια (150 έως 200 υπολογίζουμε) και πάνε για το τέλος αυτής ή τις αρχές της άλλης εβδομάδας.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:46

Για τις νέες προσλήψεις σε Τ.Υ. και ΣΜΕΑΕ

Εκπρόσωπος του ΠΣΑΕΠ παρευρέθηκε σήμερα στο Υπουργείο Παιδείας και ενημερώθηκε ότι:

Στο γραφείο του Υπουργού βρίσκεται προς υπογραφή η απόφαση για τα τμήματα υποδοχής.

Αφορά 93 επιπλέον σχολεία κάτι που σημαίνει ότι οι προσλήψεις θα ξεπερνούν τον αριθμό αυτόν.

Αφού υπογράφει, υπάρχει μια διαδικασία λίγων ημερών για να βγει το ΦΕΚ και να προχωρήσουν οι προσλήψεις.

Εκτιμούμε ότι ο χρόνος των προσλήψεων θα είναι τέλη Οκτωβρίου – αρχές Νοεμβρίου

Σε ότι αφορά τις προσλήψεις σε ΣΜΕΑΕ υπάρχουν ορισμένα κενά αυτή τη στιγμή, χωρίς να αναμένονται όμως προσλήψεις καθώς ο αριθμός είναι μικρός.

Όπως έχουμε ενημερώσει εδώ και περίπου έναν μήνα, είναι αρκετά πιθανό οι προσλήψεις ΣΜΕΑΕ να πραγματοποιηθούν μαζί με αυτές της παράλληλης την 1η Νοεμβρίου.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:44

ΠΕΦ: Παρατηρήσεις επί του σχεδίου του ΙΕΠ για το μάθημα της Ιστορίας

ΠΕΦ: Παρατηρήσεις επί του σχεδίου του ΙΕΠ για το μάθημα της Ιστορίας

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:40

Μαθηματικοί, φυσικοί, χημικοί, βιοεπιστήμονες και γεωλόγοι εναντίον Υπουργού Παιδείας

Σφοδρή επίθεση Μαθηματικών, Φυσικών, Χημικών, Βιοεπιστημόνων και Γεωλόγων στον Υπουργό Παιδείας, λόγω της κατάργησης των μαθημάτων τους από την Α’ και Β’ Λυκείου.

Πιο συγκεκριμένα, δηλώνουν πως η

«Η οπισθοδρόμηση είναι πρωτοφανής. Όσοι συμφωνήσουν στη διάλυση του Λυκείου θα είναι υπόλογοι στις επόμενες γενιές γιατί θέτουν σε κίνδυνο το μέλλον της Ελλάδας».

Επισημαίνεται πως στη Β’ Λυκείου δεν εξετάζεται κανένας μαθητής στη Γεωμετρία Γενικής Παιδείας ενώ στην Άλγεβρα μόνο οι μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης και στα Μαθηματικά προσανατολισμού οι μαθητές της θετικής κατεύθυνσης. Αντίστοιχα στην Α’ Λυκείου θα εξετάζεται μόνο Φυσική, Χημεία και όχι η Βιολογία η οποία θα επιστρέφει στη Β’ Λυκείου.

Η ανακοίνωση της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας έχει ως εξής:

Με λειψή άλγεβρα και χωρίς γεωμετρία, το Υπουργείο Παιδείας καλλιεργεί τον μαθηματικό αναλφαβητισμό και την γνωστική ερήμωση των σχολείων.

Με μια ανιστόρητη απόφαση, το Υπουργείο Παιδείας προγραμματίζει την αλλοίωση του επιστημονικού περιεχομένου της μαθηματικής εκπαίδευσης. Λησμονώντας το «Αγεωμέτρητος μηδείς εισίτω» της Ακαδημίας του Πλάτωνα και αγνοώντας τόσο τη σύνθετη εξέλιξη της μαθηματικής επιστήμης, όσο και τις σύγχρονες προσεγγίσεις της μαθηματικής εκπαίδευσης, προχωρούν σε μια καινοφανή κατάτμηση και αποπλαισίωση των σχολικών μαθηματικών από την επιστημολογική τους αναφορά.

Η συγκεκριμένη απόφαση περιλαμβάνεται, με έναν θεμελιακά λανθασμένο τρόπο, στην επιδίωξη της μείωσης του εξεταστικού φόρτου του Λυκείου. Υπουργείο και ΙΕΠ δείχνουν και πάλι να αντιλαμβάνονται το σύστημα των εξετάσεων ως απολύτως ανεξάρτητο από το σύστημα και τους στόχους της διδασκαλίας και μάθησης. Οδηγούν κατά συνέπεια σε διπλά αρνητικό αποτέλεσμα, ερημώνοντας το μαθησιακό περιεχόμενο της εκπαιδευτικής λειτουργίας. Ενισχύουν την ασκησιολογία στο περιεχόμενο της διδασκαλίας και την παπαγαλία στο περιεχόμενο των εξετάσεων.

Ο περιορισμός της εκπαιδευτικής βαρύτητας και η κατάργηση της συνοχής στην εξέταση των διδασκόμενων μαθημάτων Μαθηματικών στη Β΄ Λυκείου,
(α) ισοδυναμεί με ουσιαστική ακύρωση του ενδιαφέροντος και της διδασκαλίας αυτών των μαθημάτων,
(β) συντελεί στην υποβάθμιση του Λυκείου και στην αναζήτηση ελιτίστικων επιλογών στην εκπαιδευτική αγορά,
(γ) συντελεί στην υποβάθμιση της μαθηματικής εκπαίδευσης, από κεντρικό στοιχείο του σύγχρονου αλφαβητισμού σε περιορισμένο εργαλείο μαθηματικοποίησης μόνο των φανερά εκμαθηματικευμένων πεδίων.

Οι συνεχείς και συνεχώς αυτοαναιρούμενες δηλώσεις και η έκδηλη προχειρότητα των ανακοινώσεων εγείρουν πλέον σοβαρά ερωτήματα ως προς την παιδαγωγική και πολιτική επάρκεια των σχεδιαστών και των ιθυνόντων του Υπουργείου Παιδείας και του ΙΕΠ.

Φαίνεται πως η κλειστοφοβική συμπεριφορά του ΙΕΠ και η αλαζονική άρνηση κάθε συζήτησης με την ΕΜΕ -παρά τις επίσημες δεσμεύσεις για συστηματική ενημέρωση και συζήτηση- δεν είναι απλά ένα ύφος πολιτικής συμπεριφοράς απέναντι στην ανεξάρτητη και κριτική σκέψη.

Η αντίστοιχη περιφρονητική συμπεριφορά σε όλες τις επιστημονικές ενώσεις δηλώνουν μάλλον ένα σύμπτωμα βαθύτερης ανεπάρκειας σε ζητήματα εκπαιδευτικού σχεδιασμού. Αν αντιγράφουν, αντιγράφουν λανθασμένες μεταφράσεις. Αν επινοούν, επινοούν στο κενό.

Κόβουν και ράβουν την εξεταστέα ύλη, αδιαφορώντας για τη συνοχή της διδακτέας ύλης. Αυθαιρετούν, χωρίς επίγνωση της επιστημολογίας και των εσωτερικών διαρθρώσεων που νοηματοδοτούν τη μάθηση των Μαθηματικών στο Λύκειο. Η μαθηματική εκπαίδευση κομματιάζεται με τρόπο που αναιρείται ως μαθηματική και ως εκπαίδευση. Αποφασίζουν χωρίς συναίσθηση των κοινωνικών και γνωστικών επιπτώσεων που έχει η αποτυχία στα Μαθηματικά στη γενικότερη σχολική αποτυχία.

Το κατά καιρούς προβαλλόμενο σχίσμα ανάμεσα στο Υπουργείο και στο ΙΕΠ δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε να μειώσει το αποθαρρυντικό κλίμα και τη μεγάλη ανησυχία για το δημόσιο σχολείο. Αντίθετα, προκαλεί αναστάτωση σε μαθητές και μαθήτριες, αγωνία στις οικογένειες και απόγνωση στο σώμα των εκπαιδευτικών.

Η ΕΜΕ καλεί τον Υπουργό Παιδείας να αναλάβει μια γενναία πρωτοβουλία ανατροπής αυτής της καταστροφικής εξέλιξης. Να ακυρώσει και να θέσει σε νέα επεξεργασία το ζήτημα της μείωσης του εξεταστικού φόρτου σε Γυμνάσιο και Λύκειο. Να διερευνήσει εναλλακτικές θεωρήσεις και πρακτικές για την αξιολόγηση της μάθησης και της διδασκαλίας. Να τιμήσει την ανακήρυξη του 2018 ως έτους Μαθηματικών, αναζητώντας έγκυρη ενημέρωση και εγκαινιάζοντας έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο για τη Μαθηματική Εκπαίδευση στο σύγχρονο σχολείο.

Η κοινή ανακοίνωση Φυσικών, Χημικών, Γεωλόγων και Βιοεπιστημόνων έχει ως εξής:

Με μία αιφνιδιαστική κίνηση, χωρίς διάλογο και ανταλλαγή απόψεων, και κατόπιν της σχετικής εισήγησης του ΙΕΠ, δημοσιεύθηκε η απόφαση σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης των μαθητών στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Λυκείου.

Μετά την καταστροφική πολιτική της κατάργησης των εξετάσεων στα περισσότερα μαθήματα του Γυμνασίου, έρχεται η σειρά του Λυκείου.

Προφανώς, εμπνευστές της πρότασης από την ηγεσία του ΙΕΠ, μετά τις ‘επιτυχείς΄ προτάσεις τους, που μετέτρεψαν το Γυμνάσιο σε μια άχρηστη εκπαιδευτική βαθμίδα και ένα τρίχρονο parking παιδιών, έβαλαν στο στόχαστρο το Λύκειο, του οποίου την διάλυση με περισσή ενάργεια απεργάζονται. Είναι φανερό ότι καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε η μέση εκπαίδευση να παράγει ανειδίκευτους εργάτες με πτυχία δήθεν επαγγελματικής επάρκειας μόνο. Η οπισθοδρόμηση είναι πρωτοφανής.

Η χώρα βρίσκεται εδώ και σχεδόν μία δεκαετία σε μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση, από όπου μπορεί να διαφύγει μόνο αν επενδύσει στη γνώση και την καινοτομία. Όσοι συμφωνήσουν στη διάλυση του Λυκείου θα είναι υπόλογοι στις επόμενες γενιές, γιατί θέτουν σε κίνδυνο το μέλλον της Ελλάδας.

Είμαστε αντίθετοι σε ένα σχολείο της αμάθειας και της “μη γνώσης”, το οποίο φαίνεται να βρίσκει θερμούς υποστηρικτές στην ηγεσία του σημερινού ΙΕΠ του κυρίου Κουζέλη.

Η ελληνική οικογένεια πάντα είχε και έχει ως προτεραιότητα τη μόρφωση των παιδιών της, προτεραιότητα που δεν έχει αλλάξει ακόμα και στους δύσκολους καιρούς που περνά η κοινωνία μας. Αν θα αναγνωρίζαμε ένα πλεονέκτημα σήμερα στην Ελλάδα, είναι ότι ακόμα υπάρχει μια δημόσια εκπαίδευση, η οποία δίνει την δυνατότητα στους νέους, ανεξάρτητα από την οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση, να αποκτήσουν μόρφωση και τους παρέχει το απαραίτητο επιστημονικό υπόβαθρο για να προχωρήσουν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά κι αν χρειαστεί, και στις χώρες του εξωτερικού, όπως δυστυχώς απέδειξε η φυγή 500 000 νέων επιστημόνων.

Με ποιο επιχείρημα άραγε μπαίνουν στο περιθώριο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της εκπαιδευτικής αξιολόγησης τα μαθήματα των θετικών επιστημών; Υπάρχουν σήμερα μαθητές που δεν προάγονται εξαιτίας των θετικών μαθημάτων; Πού συζητήθηκαν όλα αυτά και ποιοι σχετικοί επιστήμονες συμμετείχαν και τα υποστήριξαν; Είναι για την Ελλάδα του 21ου αιώνα διαφορετικά τα κριτήρια για μια αποτελεσματική εκπαίδευση από ότι για τις άλλες χώρες για τις οποίες τόσο η UNESCO, όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστούν αύξηση της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών, ώστε να υπάρξει βιώσιμη και αειφόρα ανάπτυξη;

Πολύ φοβόμαστε ότι “κλειστές ομάδες” δήθεν προοδευτικών παιδαγωγών, που ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα της σημερινής εκπαίδευσης, κάνουν κυριολεκτικά “ό,τι τους κατέβει”, με γνώμονα ό,τι δυσκόλευε τους ίδιους όταν ήταν μαθητές και αυτό είναι το καλό σενάριο. Το κακό είναι να πρόκειται για μια εσκεμμένη και προγραμματισμένη επίθεση στο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να πάψει να εξομαλύνει τις ανισότητες και να μετατρέψει την πλειοψηφία του μη προνομιούχου μαθητικού πληθυσμού, σε εγκλωβισμένο και χειραγωγήσιμο εργατικό δυναμικό χαμηλής εξειδίκευσης.

Η πρόταση δεν αντέχει σε καμία απολύτως κριτική. Μετά την επίθεση στις Φυσικές Επιστήμες, που συνεχίζεται με μανία και δε φαίνεται να κα ταλαγιάζει με τίποτα, ήρθε και η σειρά των υπολοίπων επιστημών, με μοναδική εξαίρεση την Κοινωνιολογία του Προέδρου του ΙΕΠ.

Οι νέες εξαγγελίες για τις ενδοσχολικές εξετάσεις στο Λύκειο επαληθεύουν τις ανησυχίες μας για την τύχη αυτής της πολύτιμης βαθμίδας εκπαίδευσης και
επαναφέρουν το αίτημα για συνολικό σχεδιασμό της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Η « κοπτορραπτική» λογική της «ομάδας σοφών» του ΙΕΠ, που είχαμε εγκαίρως επισημάνει ως ΕΕ, όχι μόνο δεν θεραπεύει τις παθογένειες του υφιστάμενου Λυκείου και την απαξίωση της μαθησιακής διαδικασίας, αλλά επιπροσθέτως, προχωρά σε αποδόμηση. Η μείωση του εξεταστικού φορτίου, αν δε στοχεύει σε στρατηγικές απομάθησης των μαθητών, προυποθέτει επανασχεδιασμό της αξιολόγησης, και με εναλλακτικά, αξιόπιστα εργαλεία, καθώς και εγκαιρες παρεμβάσεις στην εκπαιδευτική κοινότητα, κατεξοχήν αρμοδιότητες του ΙΕΠ. Αντ΄ αυτού , χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε κινήσεις αιφνιδιασμού που το μόνο που μπορούν να «υποσχεθούν» είναι η διάλυση της κουλτούρας αξιολόγησης. Μπορούν άραγε αυτές οι αλλαγές να υποστηρίξουν τις αλλαγές στο εξεταστικό για την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια;

Οι Επιστημονικές Ενώσεις των Φυσικών Επιστημών θα αντισταθούν με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο στις εμμονές, όπως αυτές διατυπώνονται μέσω αυτής της πρότασης με στόχο να αποτρέψουν την αποδόμηση του μορφωτικού και κοινωνικά εξισορροπητικού χαρακτήρα του εκπαιδευτικού συστήματος.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 14:38

Έναρξη της λειτουργίας του νέου θεσμού των Περιφερειακών Κέντρων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.)

Αρχίζει από σήμερα, 16 Οκτωβρίου, τη λειτουργία του ο νέος θεσμός των Περιφερειακών Κέντρων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.) σε εφαρμογή του νόμου 4547/18 για την αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Με τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ. μεταβιβάζεται η ευθύνη υποστήριξης της σχολικής κοινότητας από το μονοπρόσωπο όργανο των Σχολικών Συμβούλων -που μετά από 35 χρόνια καταργείται- σε μια διεπιστημονική́ ομάδα που θα συμβάλλει με συλλογικό και συνεργατικό τρόπο στην αντιμετώπιση των σύνθετων προβλημάτων της σύγχρονης σχολικής πραγματικότητας.

Με το νέο όργανο, δίνεται έμφαση στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό, την επιστημονική και παιδαγωγική καθοδήγηση και υποστήριξη των εκπαιδευτικών, την οργάνωση της επιμόρφωσης καθώς και την υποστήριξη του προγραμματισμού και της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων σε κάθε Περιφερειακή Διεύθυνση.
Ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Κώστας Γαβρόγλου δήλωσε:
«Είναι μία σημαντική ημέρα στην πορεία αναβάθμισης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Από σήμερα αρχίζει η λειτουργία των Περιφερειακών Κέντρων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.). Στο επίκεντρο του νέου θεσμού των ΠΕ.Κ.Ε.Σ. βρίσκεται η σχολική́ μονάδα. Οι νέες δομές υπηρετούν τον μαθητή, παρέχοντας στους εκπαιδευτικούς ολοκληρωμένη επιστημονική υποστήριξη από εξειδικευμένους συναδέλφους τους και κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν στην εκπαιδευτική πράξη μέσα από́ μια ολιστική́ προσέγγιση.
Με βάση τις ανάγκες αυτές θα σχεδιαστεί και θα υλοποιηθεί η κατάλληλη επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών.
Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλα τα στελέχη των ΠΕ.Κ.Ε.Σ. που διαθέτουν αυξημένα ακαδημαϊκά και διοικητικά προσόντα και επιλέχθηκαν μέσα από τις άψογες και αντικειμενικές διαδικασίες των 13 Περιφερειακών Συμβουλίων Επιλογής. Είναι βέβαιο ότι οι εκπαιδευτικοί θα εμπιστευθούν και θα αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που παρέχει ο νέος θεσμός υποστήριξης του έργου τους».
Το σχετικο ΦΕΚ σε μορφή pdf

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 02:00

Foreign Affairs: «Νέο όνομα, ίδιες ψευδαισθήσεις -Το πρόβλημα με τη «Βόρεια Μακεδονία»

Αυτό το καλοκαίρι, η Ελλάδα και η πΓΔΜ -που είναι γνωστή διεθνώς με τον όρο βάσει του οποίου έγινε αποδεκτή στον ΟΗΕ, ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ή FYROM- μπήκαν στα πρωτοσέλιδα με μια ασυνήθιστη ανακοίνωση:

Υπό μια προσωρινή συμφωνία γνωστή ως «Συμφωνία των Πρεσπών», η οποία συνομολογήθηκε από τις κυβερνήσεις της Ελλάδος και της πΓΔΜ, η πΓΔΜ θα αλλάξει το όνομά της σε «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».

Οι υποστηρικτές της συμφωνίας υποστήριξαν ότι η προσθήκη του προσδιοριστικού «Βόρεια» θα διαλύσει τους φόβους της Ελλάδας ότι η λέξη «Μακεδονία» συνεπάγεται εδαφική απαίτηση για την ομώνυμη περιοχή της Ελλάδας, διευθετώντας έτσι μια μακρόχρονη διαμάχη.

Ωστόσο, η διαμάχη για την ταυτότητα μεταξύ των δύο χωρών απέχει πολύ από το να τελειώσει:

Μετά από πρόσφατο δημοψήφισμα σχετικά με το θέμα στην πΓΔΜ, το οποίο απέτυχε λόγω της χαμηλής προσέλευσης ψηφοφόρων, οι ηγέτες της χώρας αγωνίζονται να μαζέψουν αρκετές ψήφους για να προωθήσουν την αλλαγή ονόματος μέσω του κοινοβουλίου.

Τα πράγματα δεν φαίνονται πιο ευοίωνα για τους οπαδούς της συμφωνίας στην Ελλάδα, όπου το κοινοβούλιο δεν έχει ακόμη επικυρώσει την συμφωνία και το 72% των πολιτών την απορρίπτει.

Είναι απίθανο ότι και οι δύο κυβερνήσεις θα επιβιώσουν και θα δουν την συμφωνία να περνά.

Στο πρόσφατο άρθρο του στο Foreign Affairs [1] (Το όνομα είναι Μακεδονία. Βόρεια Μακεδονία), ο Victor Friedman υποστηρίζει ότι οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της πΓΔΜ πρέπει να προχωρήσουν σε μια συμφωνία, παρά την λαϊκή αντίθεση και στα δύο κράτη:

Κατά τον Friedman η συμφωνία είναι το καλύτερο στοίχημα της περιοχής για σταθερότητα, παρέχοντας στην πΓΔΜ αναγνώριση και νομιμοποίηση χωρίς να παραβιάζει την αίσθηση της εδαφικής ενότητας της Ελλάδας, και θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Το πιο σημαντικό, γράφει ο Friedman, η συμφωνία «αναγνωρίζει ότι ο ίδιος όρος –Μακεδόνας- είναι δυνατόν να έχει διαφορετικές έννοιες και νοηματοδοτήσεις ανάλογα με τον χρόνο και τον τόπο.

Υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι υπάρχουν περισσότερες από μια ερμηνείες της ιστορίας».

Η ανάγνωση της ιστορίας, ωστόσο, δεν πρέπει να βασίζεται σε ανακρίβειες των ιστορικών και γεωγραφικών δεδομένων, και σε αυτό το πλαίσιο οι θέσεις του Friedman είναι προβληματικές σε αρκετές περιπτώσεις.

Ας ξεκινήσουμε με το θέμα της γλώσσας.

Ο Friedman ορθώς επισημαίνει ότι η γλώσσα της ΠΓΔΜ, γνωστή στην βιβλιογραφία ως Σύγχρονη Μακεδονική (Modern Macedonian), είναι εντελώς άσχετη με την Αρχαία Μακεδονική και ότι οποιοσδήποτε αντίθετος ισχυρισμός συνιστά «γλωσσικό παραλογισμό».

Ωστόσο, ο Friedman θα μπορούσε να είχε προσδιορίσει με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια στο κείμενό του –ως γλωσσολόγος άλλωστε- τις επιστημονικώς διαπιστωμένες σχέσεις μεταξύ της αρχαίας μακεδονικής διαλέκτου και της γενικής αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Η αρχαία μακεδονική ήταν ελληνική διάλεκτος, η οποία παρουσιάζει μορφολογική συγγένεια με τις διαλέκτους της Θεσσαλίας και της βορειοδυτικής Ελλάδας [2].

Η ελληνική ταυτότητα των αρχαίων Μακεδόνων είναι αδιαμφισβήτητη στην ιστοριογραφία. Ο Friedman παρακάμπτει πλήρως το γεγονός αυτό, γράφοντας μόνο ότι «η σχέση μεταξύ Αρχαίων Μακεδονικών και Αρχαίων Ελληνικών είναι αβέβαιη».

Ο Friedman ισχυρίζεται επίσης ότι η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Σερβία εποφθαλμιούσαν όλες τους την «γεωγραφική περιοχή που ονομάζεται Μακεδονία» κατά την διάρκεια της σταδιακής διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις αρχές του εικοστού αιώνα.

Ωστόσο, η ιδέα μιας «γεωγραφικής Μακεδονίας» πέρα από τα σύνορα της σύγχρονης Ελλάδας ήταν τότε μια καινοτομία εκείνης της εποχής, η οποία εισήχθη από τους χαρτογράφους στα τέλη του 19ου αιώνα [3].

Υπό την οθωμανική κυριαρχία από τον 15ο αιώνα έως το 1912, δεν υπήρξε ποτέ διοικητική οντότητα με την ονομασία Μακεδονία.

Σχεδόν όλοι οι ευρωπαϊκοί χάρτες, οι οποίοι δημοσιεύτηκαν μεταξύ του 13ου και του 19ου αιώνα, τοποθετούν τα βόρεια όρια της Μακεδονίας νοτίως της περιοχής των Σκοπίων, σημερινής πρωτεύουσας της πΓΔΜ.

Πριν από τον δέκατο ένατο αιώνα, εν συντομία, η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας ταυτιζόταν σε μεγάλο βαθμό με την σημερινή περιφέρεια της Μακεδονίας εντός της ελληνικής επικράτειας.

Σύμφωνα με τον Friedman, όταν τα σύνορα της Ελλάδας μετατοπίστηκαν προς τα βόρεια μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13, «το μεγαλύτερο μέρος του λαού της καταληφθείσας περιοχής μιλούσε Μακεδονικά, όχι Ελληνικά».

Πρόκειται περί εντελώς αβάσιμου ισχυρισμού.

Σύμφωνα με μια έκθεση της Επιτροπής Προσφυγικών Διευθετήσεων της Κοινωνίας των Εθνών (League of Nations’ Refugee Settlement Commission), η οποία δημοσιεύθηκε το 1926, ο πληθυσμός της περιοχής το 1913 συνίστατο στις εξής ομάδες: 42,6% Έλληνες, 39,4% Μουσουλμάνοι, 9,9% Βούλγαροι και 8,1% άλλοι (φυσικά, καθόλου «Μακεδόνες») [4].

Σύμφωνα με μια ελληνική στατιστική έρευνα, η οποία διεξήχθη τον Αύγουστο του 1915, ο συνολικός αριθμός των σλαβόφωνων στην περιοχή μόλις υπερέβαινε τα 200.000 άτομα. Με άλλα λόγια, η περιοχή διέθετε σαφή πληθυσμιακή πλειονότητα ελληνοφώνων πριν και κατά τα χρόνια αμέσως μετά την προσάρτησή της στην Ελλάδα.

Η περιοχή βορείως των ελληνικών συνόρων αρχικά ενσωματώθηκε από την Σερβία και την Βουλγαρία.

Στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, ένα μεγάλο μέρος της περιοχής αυτής ενσωματώθηκε στο νεοσύστατο κράτος της Γιουγκοσλαβίας.

Αν και η Γιουγκοσλαβία θεωρείτο ξεκάθαρα πολυεθνικό κράτος, καθ’ όλη την περίοδο του Μεσοπολέμου δεν καταγράφεται επίσημη αναφορά σε «Μακεδόνες» ως ξεχωριστή εθνοτική ομάδα ή στην «Μακεδονία» ως διακριτή διοικητική ή απλώς γεωγραφική υποδιαίρεση.

Αντ’ αυτού, η περιοχή γύρω από τα Σκόπια ονομαζόταν επαρχία του Βαρδάρη (Vardarska banovina), από το όνομα του τοπικού ποταμού Βαρδάρη/Αξιού. Στην περίπτωση της Βουλγαρίας, ο όρος «Μακεδόνες» επίσης δεν προσδιόριζε μια διακριτή εθνοτική ομάδα˙ αντίθετως αναφερόταν στους Βούλγαρους που διαβιούσαν στη νοτιοδυτική βουλγαρική επαρχία, η οποία ενίοτε προσδιοριζόταν ως Μακεδονία του Πιρίν.

Μόνο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Γιουγκοσλαβία ανασυγκροτήθηκε ως κομμουνιστικό ομοσπονδιακό κράτος υπό τον Josip Broz Tito, οι κρατικές αρχές της Γιουγκοσλαβίας άρχισαν να προωθούν την άποψη ότι ο σλαβικός πληθυσμός γύρω από τα Σκόπια σχημάτιζε μια ξεχωριστή εθνοτική ομάδα, αποκαλώντας τους Μακεδόνες [5].

Ο γεωστρατηγικός στόχος της Γιουγκοσλαβίας ήταν να αποδυναμώσει τους στενούς γλωσσικούς και ιστορικούς δεσμούς της περιοχής με την Βουλγαρία. Η ιδέα μιας ξεχωριστής μακεδονικής εθνότητας έξω από τα σημερινά σύνορα της Ελλάδας είναι κατά συνέπεια σε μεγάλο βαθμό το πνευματικό τέκνο του κομμουνιστικού καθεστώτος της Γιουγκοσλαβίας, καθώς σχεδιάστηκε για αμιγώς γεωστρατηγικούς λόγους [6].

Αυτή η νέα «μακεδονική» ταυτότητα επιβίωσε των δημιουργών της, του σοσιαλιστικού καθεστώτος της Γιουγκοσλαβίας.

Το 1991, καθώς η Γιουγκοσλαβία κατέρρεε ως ενιαία κρατική οντότητα υπό από το βάρος των αυξανόμενων εθνοτικών εντάσεων, η επαρχία του Βαρδάρη δήλωσε την ανεξαρτησία της ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Το νέο κράτος υποχώρησε σε ένα φαντασιακό προκομμουνιστικό παρελθόν, στο οποίο ένα υποτιθέμενο ενοποιημένο «μακεδονικό» έθνος και μία ενιαία «γεωγραφική Μακεδονία» είχε κατανεμηθεί από τα γειτονικά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Στην δεκαετία που ακολούθησε, οι ηγέτες της πΓΔΜ συχνά κατέφυγαν σε εχθρική ανθελληνική προπαγάνδα. Για παράδειγμα, εξέδωσαν χάρτες που υποδηλώνουν ότι μια «ενοποιημένη» πΓΔΜ θα απαιτούσε την απόσχιση των βόρειων ελληνικών επαρχιών. Μέχρι σήμερα, το Σύνταγμα της πΓΔΜ περιέχει αναφορές σε «πρόσωπα που ανήκουν στον μακεδονικό λαό στις γειτονικές χώρες» (Άρθρο 49).

Η ιδέα μιας ενιαίας «μακεδονικής» ταυτότητας, όπως αυτή προβάλλεται από τις αρχές της πΓΔΜ, εξαιρεί επίσης την σημαντική μειονότητα των μη Σλάβων αλβανόφωνων στο εσωτερικό της πΓΔΜ. Το σχετικό ποσοστό του αλβανόφωνου πληθυσμού έχει αυξηθεί σε σημαντικό βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, από 13% το 1961 σε 25,2% το 2002. Πλέον οι δημογραφικές εκτιμήσεις προσδιορίζουν το ποσοστό του αλβανόφωνου πληθυσμού σε άνω του 30%. Οι κρατικές αρχές της πΓΔΜ δεν έχουν διεξαγάγει νέα απογραφή του πληθυσμού μετά το 2002, προφανώς για να μην αναγνωριστεί η πραγματικότητα ενός αυξανόμενου αλβανόφωνου πληθυσμού.

Δεν είναι απίθανο η πΓΔΜ να εξελιχθεί σε μια συνομοσπονδιακή οντότητα, η οποία θα εδράζεται στην θεσμική συνύπαρξη του σλαβόφωνου και του αλβανόφωνου στοιχείου τις επόμενες δεκαετίες.

Στο πλαίσιο αυτό των έντονων εθνοτικών διαιρέσεων η πΓΔΜ θα ήταν προτιμότερο να επανεφεύρει τον εαυτό της ως πολυεθνικό κράτος υιοθετώντας μία ουδέτερη προσδιοριστική ονομασία, όπως «Νοτιο-ευρωπαϊκή Δημοκρατία» ή «Δημοκρατία του Βάρδαρη».

Κατ’ αυτόν τον τρόπο η νέα ονομασία θα μπορεί να ενσωματώσει όλες τις ετερογενείς εθνοτικές ομάδες της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των σλαβοφώνων και των αλβανοφώνων, των Ρομά, των Βλάχων και των Τούρκων.

Ο προσδιορισμός «μακεδονικός», ο οποίος προωθείται από το σλαβόφωνο στοιχείο της χώρας, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ενωτικός δεσμός του πολυεθνοτικού κράτους της πΓΔΜ.

Δυστυχώς, η Συμφωνία των Πρεσπών ενδυναμώνει κατά κάποιο τρόπο την έννοια μιας κυρίαρχης μακεδονικής ταυτότητας στην πΓΔΜ: Κατά την συμφωνία, η εθνικότητα των πολιτών της Βόρειας Μακεδονίας θα είναι «Μακεδόνας / πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» -ένα παράδοξο καθ΄εαυτό και αρνητική πρωτοτυπία, καθώς η εθνικότητα δεν αντιστοιχεί στην προτεινόμενη ονομασία του κράτους.

Η υπόθεση του Victor Friedman για την συμφωνία Πρεσπών είναι εν μέρει ρεαλιστική: Η συμφωνία θα επιτρέψει την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, εξέλιξη, η οποία, όπως ισχυρίζεται ο Friedman, θα αυξήσει την περιφερειακή σταθερότητα.

Ωστόσο, η ιδέα ότι η ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ θα εξαλείψει με μαγικό τρόπο την διακρατική ένταση της πΓΔΜ με γειτονικά κράτη, όπως η Αλβανία και η Βουλγαρία φαίνεται υπερβολική.

Η Ελλάδα και η Τουρκία εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ το 1952, γεγονός, το οποίο δεν συνέβαλε ιδιαιτέρως στην εξάλειψη των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών. Αν μη τι άλλο, η είσοδος της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ απλώς θα επιβάρυνε την συμμαχία με περισσότερες διακρατικές εντάσεις.

Ούτε η πΓΔΜ είναι σε θέση να προσφέρει ορατά οφέλη στην Ατλαντική Συμμαχία. Το ΝΑΤΟ έχει ήδη εξασφαλίσει την ανασχετική λειτουργία στην ανατολική πλευρά του έναντι της Ρωσίας με την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας.

Η Ελλάδα και η Τουρκία σχηματίζουν τη νότια πλευρά του. Η προσθήκη της πΓΔΜ –ενός γεωγραφικού περίκλειστου κράτους μόλις 25.713 τετραγωνικών χιλιομέτρων- δεν θα μετέβαλλε ουσιωδώς την ισορροπία ισχύος στην ευρύτερη περιοχή και δεν αποτελεί παράγοντα ενίσχυσης της Συμμαχίας.

Ποια, λοιπόν, είναι η πιο λογική πορεία προς τα εμπρός για την πΓΔΜ;

Μια ρεαλιστική στρατηγική για την πΓΔΜ, ένα κράτος εξαρτώμενο από το ελληνικό λιμάνι της Θεσσαλονίκης για εισαγωγές ενέργειας και εμπορευμάτων, θα ήταν να βελτιώσει τις τεταμένες σχέσεις της με την Ελλάδα.

Παρά τα πρόσφατα δεινά της η Ελλάδα, κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, εξακολουθεί να είναι το πλουσιότερο και ισχυρότερο κράτος της ευρύτερης περιοχής των Ευρωπαϊκών Βαλκανίων. Το μέλλον της πΓΔΜ συνίσταται στην διαμόρφωση μιας ειδικής σχέσης με την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ίσως με βάση το πρότυπο που διέπει τους στενούς οικονομικούς δεσμούς της ΕΕ με την Τουρκία.

Ωστόσο, οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη πρόοδος εξαρτάται από την ικανότητα των κυβερνώντων ελίτ της πΓΔΜ να απελευθερώσουν την χώρα τους και τον πολυεθνοτικό τους πληθυσμό από τις κρατικά επιβληθείσες ψευδείς ιστορικές ταυτότητες της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου.

Copyright © 2018 by the Council on Foreign Relations, Inc.
All rights reserved.

Στα αγγλικά:
https://www.foreignaffairs.com/articles/greece/2018-10-12/problem-north-...

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

[1] https://www.foreignaffairs.com/articles/greece/2018-10-01/names-macedoni...
[2] A. Panayotou, ‘The Position of the Macedonian Dialect’ in A.-F. Christidis (ed.), A History of Ancient Greek: From the Beginnings to Late Antiquity, Cambridge University Press, Cambridge 2007, 433-58• M.B. Hatzopoulos, ‘Macedonia and Macedonians’, in R.J. Lane Fox (ed.), Brill’s Companion to Ancient Macedon: Studies in the Archaeology and History of Macedon, 650 BC-300 AD, Brill, Leiden and Boston 2011, 44.
[3] R.M. Wilkinson, Maps and Politics: A Review of the Ethnographic Character of Macedonia, Liverpool University Press, Liverpool 1951.
[4] A. Angelopoulos, ‘Population Distribution of Greece Today According to Language, National Consciousness and Religion’, Balkan Studies 20:1 (1979), 123.
[5] G.W. White, Nationalism and Territory: Constructing Group Identity in Southeastern Europe, Rowman & Littlefield, Lanham, MD 2000, 236.
[6] S. Palmer & R. King, Yugoslav Communism and the Macedonian Question, Archon Books, Hamden, CT 1971, 199-200.

Ιωάννης Κωτούλας
foreignaffairs.gr

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018 01:59

Απίστευτο! Έκλεισαν το Γυμνάσιο και το Λύκειο Μεθώνης λόγω έλλειψης καθηγητών

Απουσιάζουν καθηγητές με βασικές ειδικότητες, όπως Φυσική και Φιλολογία, ενώ δεν υπάρχουν καθηγητές ούτε για τα Θρησκευτικά και τη Μουσική

Σε κλείσιμο του Γυμνασίου και του Λυκείου Μεθώνης προχώρησαν από σήμερα Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2018 ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Λυκείου και Γυμνασίου Μεθώνης, διαμαρτυρόμενοι για την έλλειψη καθηγητών στα Σχολεία της Μεθώνης.

Πιο συγκεκριμένα, αν και ήδη διανύουμε τον μήνα Οκτώβριο, το Λύκειο και το Γυμνάσιο της Μεθώνης δεν έχει στελεχωθεί ακόμα με βασικές ειδικότητες, όπως Φυσική, Φιλολογία, Θρησκευτικά και Μουσική, γεγονός που έχει προκαλέσει αναστάτωση σε μαθητές και γονείς.

Η καθυστέρηση στην εκπαίδευση των μαθητών μόνο απλή υπόθεση δεν είναι, δεδομένης της απαιτητικής περιόδου των μαθητών της 2ας και 3ης τάξης του Λυκείου που προετοιμάζονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις και την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Μετά τις επανειλημμένες αναφορές του Συλλόγου στη διοίκηση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και στις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις που έλαβε από τον Διευθυντή της υπηρεσίας, αποφάσισε να προβεί στο κλείσιμο των σχολείων, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.

Πηγή: www.tharrosnews.gr

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...