Η Ελλάδα σταδιακά περιθωριοποιείται, γίνεται όλο και πιο παρασιτική και τελικώς εξελίσσεται σε ζωντανό παράδειγμα μιας αντι-Ευρώπης.

Μοναδικό μέλημα της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι το πώς θα μπορέσει να βγει από το τέλμα μέσα στο οποίο ζει –και το οποίο, βεβαίως, η ίδια δημιούργησε– αλλά με ποιον τρόπο θα κάνει πιο άνετη την επιβίωσή της σε αυτό! Πρόκειται για ένα φαινόμενο εκπληκτικό, που δείχνει ότι στην νεοελληνική πραγματικότητα η ιδεολογία της οικονομικής καθυστερήσεως, της κοινωνικής υπαναπτύξεως και του κατά Παν. Γεννηματά εσωστρεφούς κοινοτικού βίου, έχει βαθύτατες ρίζες, οι οποίες στον σημερινό κόσμο εγγυώνται την παρακμή.

Πέντε χρόνια μετά την εκδήλωση της κρίσεως χρέους στην Ελλάδα, δεν υπάρχει καν ένα απολύτως

Δεν εκπλήσσει έτσι το γεγονός ότι, στην πενταετία της κρίσεως, για να μην χάσει πελάτες και για να αυξήσει τον παιδισμό της ελληνικής κοινωνίας, το εγχώριο πολιτικό σύστημα διαστρέβλωνε την πραγματικότητα και, αντί να συνδέσει την βιωσιμότητα του χρέους με την ανάπτυξη, την συνέδεσε με «κουρέματα» χρέους και άλλες διευκολύνσεις, άσχετες με τον παραγωγικό δυναμισμό της χώρας. Στο πλαίσιο δε αυτής της τακτικής, η οποία είναι αποκαλυπτική νοοτροπιών και αγκυλώσεων με ισχυρά ερείσματα, το πρόβλημα που αναδείχθηκε στην Ελλάδα δεν ήταν το πώς θα αναπτυχθεί αλλά με ποιον τρόπο θα συνεχίσει να ζει με δανεικά!

Υπό αυτές τις συνθήκες, για την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, όπως πολύ παραστατικά έγραφε και ο κ. Φώτης Γεωργελές, το πρόβλημα δεν είναι η κρίση και τα βαθιά διαρθρωτικά αίτιά της, αλλά το μνημόνιο! Μάς φταίει, δηλαδή, όχι το γεγονός ότι η χώρα χρεωκόπησε και δεν μπορεί πλέον να ζήσει χωρίς δανεικά, αλλά το ότι δεν δανείζεται αρκετά για να κρατιέται στην ζωή! Δεν θέλουμε έξοδο από τον δανεισμό, αλλά περισσότερα δανεικά… Ακόμα χειρότερα, δεν μάς προβληματίζουν τα 300 δισεκατ. ευρώ που μάς έδωσαν οι εταίροι μας για να μην καταρρεύσουμε, αλλά τους βρίζουμε γιατί δεν μάς δίνουν περισσότερα μέσω διαγραφής χρέους!

Το περίφημο «αντιμνημονιακό» μέτωπο επικαλείται, έτσι, συνεχώς το χρέος για να συσκοτίσει την μη βιωσιμότητα ενός παραγωγικού συστήματος που δεν μπορεί να ζει παρά μόνον με δανεικά.

Για να καταλάβει δε κανείς ποιο είναι το μέγεθος της αθλιότητος αυτού του συστήματος, παραθέτουμε τα εξής στοιχεία. Το 1981, η Ελλάδα είχε (σε δολάρια της εποχής) 580 δολάρια κατά κεφαλήν εξαγωγές, η Ιρλανδία 340 και η Πορτογαλία 216 δολάρια. Το 2011, σε αποπληθωρισμένα δολάρια, η Ελλάδα είχε 1.900 δολάρια κατά κεφαλήν εξαγωγές, η Ιρλανδία 34.000 και η Πορτογαλία 12.600 δολάρια. Οι δύο αυτές χώρες, σε διάστημα διετίας, ξέφυγαν από την θηλιά του χρέους τους, βγήκαν από τα μνημόνιά τους, αναπτύσσονται με ρυθμό 2% και δανείζονται εκ νέου χρήματα από τις διεθνείς αγορές. Ιδιαίτερα δε η Ιρλανδία, έχει από καιρό καταλάβει τον ρόλο της γνώσεως και της καινοτομίας ως συντελεστών παραγωγής πλούτου και είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη σε εξαγωγή φαιάς ουσίας.

Εδώ, αντί να γίνεται λόγος για μιαν άλλη Παιδεία και για το αύριο στις κοινωνίες των γνώσεων, που ακόμα και η κομμουνιστική Κίνα έχει θέσει ως πρώτη της προτεραιότητα, κάποιοι προσπαθούν να μάς πείσουν ότι το Χαλιφάτο και οι τζιχαντιστές καλώς υπάρχουν διότι υπάρχει …η Δύση! Γελοίοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και δήθεν διανοούμενοι ξορκίζουν την πραγματικότητα γιατί πιστεύουν ότι ο χρόνος μπορεί να πάει προς τα πίσω. Ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο οι οικονομικοί και κοινωνικοί μετασχηματισμοί βρίσκονται στο προσκήνιο των προβληματισμών, στην χώρα μας μία μίζερη και αντιπαραγωγική κοινωνία «ονειρεύεται», αντί να αυτοπροβληματίζεται, και προκρίνει για το μέλλον της τους ανθρώπους που την χρεωκόπησαν.

Σε μία κρίσιμη, συνεπώς, καμπή της ιστορικής της πορείας, στην διάρκεια ενός απαιτητικού και εξόχως ανταγωνιστικού 21ου αιώνα, η χώρα, χωρίς σύγχρονα εφόδια παιδείας και ζωής, αντικρίζει το μέλλον της με πανικό και μίζερη ατολμία.

Τελευταία σε δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη, τελευταία σε καινοτομικά προϊόντα, δεύτερη σε διαφθορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που παραπαίει, η Ελλάδα του κρατισμού και της γραφειοκρατίας είναι παντελώς ανίκανη να δημιουργήσει μία εδραία εθνική βάση ικανή να στηρίξει μία εθνικά φιλόδοξη προσπάθεια για ανταγωνιστική επιβίωση στον απαιτητικό και δύσκολο σύγχρονο κόσμο.

Η χώρα φυγομαχεί και ενσυνειδήτως αυτοκαταστρέφεται.

 elzoni.gr

Μια και δεν πρέπει να είναι κανείς σε θέση να βεβαιώσει ότι κατάλαβε τι είπε ο νέος υπουργός Βαρουφάκης σχετικώς με το τι σκοπεύει να πράξει – με το χρέος, τη λιτότητα, τα Πόρσε Καγιέν, τους δανειστές, τη «νέα συμφωνία-γέφυρα» - ας συνεχίσουμε να καταγράφουμε τις δηλώσεις των Ευρωπαίων αξιωματούχων, ώστε να μην εκπλαγεί κανείς με τα μελλούμενα:

Ντιντιέ Ρέινερς, Βέλγος υπουργός των Εξωτερικών, στην ιστοσελίδα της δημόσιας γαλλόφωνης βελγικής ραδιοτηλεόρασης RTBF, σχετικά με την παράταση του χρόνου αποπληρωμής των ελληνικών δανείων: «Η Ελλάδα θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της, όποια κι αν είναι η κυβερνητική πλειοψηφία. Η επιστροφή σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό είναι αναπόφευκτη επιλογή για την Ελλάδα. Το σημαντικό για τους πιστωτές, δηλαδή τα κράτη και τους φορολογούμενους πολίτες τους, είναι να γνωρίζουμε ότι έχουμε αξιόπιστους συνομιλητές που θα κάνουν τα πάντα για να

Εκτίμησε μάλιστα ότι σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα «θα πρέπει να εξάγει τα συμπεράσματά της», με κίνδυνο να απομονωθεί μέσα στην Ευρώπη.

Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, Γερμανός υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος: «Στόχος μας θα πρέπει να είναι να κρατήσουμε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, αλλά πρέπει να γίνει σεβαστή η αρχή της Δικαιοσύνης προς τον δικό μας πληθυσμό, προς τους ανθρώπους στη Γερμανία και την Ευρώπη, οι οποίοι έδειξαν αλληλεγγύη στους Έλληνες με τις βοήθειες από το 2010».

Και πρόσθεσε: «Εάν η Ελλάδα δεν θέλει να προχωρήσει στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, δεν γίνεται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι αλλού. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό στους Γερμανούς και στις Γερμανίδες, δεν είναι δυνατόν».

Μισέλ Σαπέν, Γάλλος υπουργός Οικονομικών: «Είναι προς το συμφέρον της νέας κυβέρνησης της Ελλάδας να βρει μαζί με εμάς, μαζί με όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, τον σωστό δρόμο που πρέπει να πάρει για να τηρήσει τις επικείμενες προθεσμίες και να κοιτάξει προς το μέλλον, συμπεριλαμβανομένης και της σύναψης νέων συμφωνιών για νέα προγράμματα», καθώς «κανείς δεν μιλάει για διαγραφή χρέους», διότι «αυτό θα σήμαινε τη μεταφορά του βάρους από τον Έλληνα φορολογούμενο στον Γάλλο ή τον Γερμανό ή τον Βέλγο».

Γίρκι Κατάινεν, αντιπρόεδρος της Κομισιόν: «Η κατάσταση στην πραγματική οικονομία δεν έχει αλλάξει μετά τις εκλογές. Δεν αλλάζουμε την πολιτική μας ανάλογα με τα αποτελέσματα των εκλογών», καθώς «η Επιτροπή ως θεματοφύλακας των συνθηκών, οφείλει να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων».

Επομένως, «οι στόχοι που έχουν τεθεί στην ΕΕ δεν αλλάζουν και πρέπει να ικανοποιούνται από όλους», οπότε «ο χρόνος εξαντλείται», ενώ η Επιτροπή θέλει επιβεβαίωση των όσων έχει υποσχεθεί η χώρα», διότι «η τήρηση των υποσχέσεων είναι αναγκαία, όχι μόνο για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, αλλά και για τους Ευρωπαίους πολίτες».

Γεγονός που σημαίνει ότι «η ελληνική κυβέρνηση, το Eurogroup και τα ευρωπαϊκά όργανα οφείλουν να συμπεριφέρονται κατά τρόπο που να ενισχύουν τη σταθερότητα».

Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συνέντευξη στη γαλλική Figaro: «Σεβόμαστε το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα πρέπει επίσης να σεβαστεί τους άλλους, την κοινή γνώμη και τους κοινοβουλευτικούς στην υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι εφικτές ορισμένες ρυθμίσεις, αλλά αυτές δεν θα μεταβάλλουν θεμελιωδώς αυτά τα οποία ισχύουν».

Και προσθέτει:

«Δεν τίθεται θέμα διαγραφής του ελληνικού χρέους. Οι άλλες χώρες μέλη της ευρωζώνης δεν θα το δέχονταν».

Στην ίδια συνέντευξη, ο κ. Γιουνκέρ είπε ότι συνομίλησε με τον κ. Τσίπρα, ο οποίος του είπε ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του κίνδυνο, αλλά πρόκληση για την Ευρώπη.

Και πως ο ίδιος (ο Γιουνκέρ) του απάντησε (του Τσίπρα) πως «η Ευρώπη δεν είναι κίνδυνος για την Ελλάδα, αλλά πρόκληση».

Οπότε, καταλήγει:

«Ο Αλέξης Τσίπρας κρίνει ότι η Ελλάδα δεν θα δεχθεί άλλη λιτότητα. Οι χώρες της ευρωζώνης απαντούν ότι δεν θα υπάρξουν άλλες πιστώσεις εάν η Ελλάδα δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις της».

Φαντάζομαι ότι οι (νέες) δηλώσεις είναι σαφείς και δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία…

 elzoni.gr

Η ημερίδα της Ε.Π.Ε. με θέμα “Η ΕΠΕ κοντά - Η ΕΠΕ μαζί με την Κοινωνία", φιλοδοξεί να καλλιεργήσει το έδαφος για την δημιουργία μιας ΚΟΙΝΣΕΠ (ΚΟΙΝωνική Συνεταιριστική ΕΠιχείρηση) Πληροφορικών με στόχο να δώσει δημιουργικές και κοινοφελείς διεξόδους στους Έλληνες Πληροφορικούς και να αναδείξει την ισχυρή και κρίσιμη σύνδεση της Πληροφορικής με την Κοινωνία.

Αρχεία:

ekdilosi.pdf

programma.pdf

Αναμένεται να διατεθούν λόγω της αλλαγής στην ονομασία Αρκετές χιλιάδες ευρώ αναμένεται να κοστίσει η μετονομασία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων σε Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων. Δεν είναι η πρώτη φορά που το Υπουργείο Παιδείας αλλάζει όνομα.

 

Φυσική η αλλαγή της ονομασίας έχει κόστος καθώς θα πρέπει να τυπωθούν νέα λογότυπα του Υπουργείου και άλλων φορέων που εποπτεύει ενώ αλλαγές θα πρέπει να γίνουν και στις σφραγίδες, στις πινακίδες σήμανσης κ.α

 

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι οι νέες σφραγίδες για την Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου

 

Να σημειώσουμε ότι όταν το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων μόνο οι πινακίδες σήμανσης της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου στοίχισαν 734,61 ευρώ.

 

Από την άλλη πλευρά να αναφέρουμε ότι η ενοποίηση των Υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού εξοικονόμησε μια θέση κυβερνητικού στελέχους καθώς πριν την ενοποίηση στα δυο Υπουργεία είχαν τοποθετηθεί 2 υπουργοί και 4 υφυπουργοί ενώ πλέον ο αριθμός τους ανέρχεται σε 5. Αυτό θα έχει επίπτωση και στον αριθμό των συμβούλων που αναμένεται να είναι λιγότεροι.