Το τέλος του μύθου

Πριν από οκτώ μήνες, την ημέρα των εκλογών, γράφαμε ότι «σήμερα, με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, θα κλείσει ο κύκλος ενός τεράστιου μύθου που ήθελε την Αριστερά να μπορεί να κυβερνήσει κατά τελείως διαφορετικό τρόπο από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις της χώρας, εντός, πάντοτε, του πλαισίου της Ευρωζώνης».

Πολλοί προέβλεψαν ότι οι απόψεις και οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσαν να περάσουν σε ένα δεδομένο ευρωπαϊκό πλαίσιο, στο οποίο ούτως ή άλλως η Ελλάδα μπήκε (αλλά και κυρίως βρίσκεται ακόμα)… κάπως σαν ρουσφέτι στην Ιστορία μας, για να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας.

Δυστυχώς τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ άσχημα το οκτάμηνο αυτό και τελικώς η Πρώτη Φορά

Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα τα πήγε χειρότερα απ’ ό,τι θα μπορούσε καν να φανταστεί ο ίδιος. Κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Την αιτία αυτής της απίστευτης πολιτικής αποτυχίας κάποια στιγμή ας ψάξει να τη βρει. Γιατί, όπως έχουμε ξαναγράψει, στο τέλος την ευθύνη την έχει πάντα ο ένας που αποφασίζει, ο αρχηγός.

Ο Τσίπρας έκανε λάθος σε όλα.

Πρώτα απ’ όλα διάλεξε ό,τι πιο αναχρονιστικό κυκλοφορεί στην πολιτική σκηνή για πολιτικό συνεταίρο του (εξαιρώ τη Χρυσή Αυγή).

Επίσης, έπεσε τελείως έξω σε όλες τις βασικές επιλογές του ξεκινώντας από τον επικίνδυνο, αλλοπρόσαλλο και τελικώς μοιραίο Βαρουφάκη. Δεν είναι ότι δεν κατάλαβε αυτόν τον τόσο οφθαλμοφανώς υπερφίαλο και ανίκανο για τέτοια δουλειά τύπο, ο οποίος οδήγησε τη χώρα σε μια περιπέτεια που ακόμα δεν ξέρουμε αν θα γλιτώσουμε την εθνική τραγωδία της δραχμής, αλλά και ότι όταν το πήρε χαμπάρι, διακινδύνευσε την Ελλάδα για να μην πάρει το πολιτικό κόστος της αποπομπής του. Τον κατάλαβε από τον Απρίλιο και τον έδιωξε στο τέλος.

Κόστισε πολύ και η εγκληματική αφέλεια της Τασίας που έδωσε το σήμα από τον χειμώνα στους διακινητές και τη φρούδα ελπίδα σε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες να έρθουν εδώ.

Ο ίδιος πληρώνει σήμερα την ιδεοληψία της αριστερής του πτέρυγας που έφυγε μεν από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τη θέση της πήραν κάποιοι από τους «53» που θα τον εκβιάζουν και αυτοί με τη σειρά τους από Δευτέρα στη Βουλή.

Σιγά μην ψηφίσουν τα προαπαιτούμενα ο Τσακαλώτος και η παρέα του μετά το τρακάρισμα που θα φάνε στις κάλπες.

Αυτή είναι η δική μας άποψη και φυσικά την είπαμε έντονα, όπως πάντα, από την πρώτη ημέρα, καθαρά και ξάστερα, έστω και αν μερικές φορές μπορεί να υπερβάλλαμε.

Ομως ούτε θα την αλλάξουμε αν ξαναβγεί ο Τσίπρας πρώτος, μια που τη λέγαμε ακόμα και όταν ήταν παντοδύναμος, αδιαφορώντας πλήρως για τις… συνέπειες, γιατί πολύ απλά εμείς δεν έχουμε άλλες δουλειές και δεσμεύσεις, άρα μπορούμε και γράφουμε ό,τι βλέπουμε και ό,τι μαθαίνουμε. Μάλλον μείναμε… εκκωφαντικά μόνοι μας στην κριτική του «αρχάγγελου της κάθαρσης», αφού οι υπόλοιποι μιντιάρχες και όλοι οι διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες της Ελλάδας τον στήριξαν με μανία στην αρχή και τώρα βλέπουν ότι δεν τραβάει, αλλά φοβούνται και σιωπούν.

Αυτά είναι μια μικρή αναφορά για την Ιστορία, όμως, αφού η ουσία είναι τι μας ξημερώνει.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αυτοδυναμία δεν θα υπάρχει με τίποτα και το πιθανότερο ότι θα χρειαστούν πάνω από δύο κόμματα για να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Από εκεί και πέρα αν ο Τσίπρας είναι πρώτος, το πιο πιθανό σενάριο είναι να σχηματίσει κυβέρνηση με το ζόρι με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, με αμφίβολο όμως αποτέλεσμα για τη χώρα. Διότι, όπως προαναφέραμε, δεν θα ψηφίζουν τα δύσκολα οι «Τσακαλώτοι» και οι λοιποί τεθλιμμένοι συγγενείς και θα είναι δύσκολο να βρεθούν χημείες και ισορροπίες, αφού Αλέξης, Σταύρος και Φώφη απλά δεν ταιριάζουν. Είπαμε, οι τέως ένοικοι του Μεγάρου Μαξίμου (και όχι πάντως όλη η Αριστερά) ταιριάζουν μόνο με τον Καμμένο, είναι ένα και το αυτό.

Αν βγει η Ν.Δ. πρώτη, τα πράγματα είναι κάπως πιο εύκολα, αφού θα μπορέσουν να κυβερνήσουν και να πάρουν το κόστος της φθοράς του τρίτου μνημονίου με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτή η φθορά θα είναι δική τους και κανείς δεν θα θυμάται σε δύο χρόνια ποιος το υπέγραψε.

Μπορεί άραγε μετά από αυτό το τραγικό οκτάμηνο να ρεφάρει ο Τσίπρας και να αλλάξει τα μαύρα γράμματα που θα περιβάλλουν το όνομά του στην Ιστορία;

Ναι, θεωρητικά μπορεί, αν τα κάνει όλα πέρα και συνδράμει σε μια μεγάλη εθνική κυβέρνηση με όλους πλην των αντιμνημονιακών κομμάτων.

Μακάρι να το κάνει για το καλό όλων μας, γιατί είτε διαφωνούμε είτε όχι θα τον ψηφίσουν πολλοί Ελληνες, άρα έχει το δημοκρατικό δικαίωμα να μιλάει. Αλλά και την ευθύνη να πράξει έστω και τώρα το σωστό.

Τ.Καραμήτσος

protothema.gr