Νίκη Κ. Κεραμέως, Βουλευτής Επικρατείας ΝΔ: «Μικροπολιτικά παζάρια στον βωμό της ανώτατης εκπαίδευσης»
|
|
κ. Κωνσταντίνο Γαβρόγλου
Η διαδικασία αναδιάταξης του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, όπως επιλέγετε να την υλοποιήσετε, μας βρίσκει απολύτως αντίθετους, καθώς επιχειρείται πρόχειρα, δίχως συνολικό σχεδιασμό, δίχως ακαδημαϊκά κριτήρια, δίχως να λαμβάνεται υπ’ όψιν η αξιολόγηση τμημάτων και ιδρυμάτων από την ΑΔΙΠ, δίχως διαφάνεια, δίχως πρόβλεψη για τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων, με στόχευση πρωτίστως μικροπολιτική και κριτήρια τοπικιστικού χαρακτήρα.
Σήμερα, δυστυχώς, επιβεβαιωνόμαστε με τον πιο εύγλωττο τρόπο. Μικροπολιτικά «παζάρια» και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι αποτελούν την περιβόητη διαδικασία αναδιάταξης του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας. Αυτό είναι το σχέδιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ για την ανώτατη εκπαίδευση του τόπου.
1. Επιβεβαιώνετε τα όσα αποκαλύπτει ο Πρύτανης του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας;
2. Ποια είναι, τελικά, τα κριτήρια τα οποία ακολουθείτε, κατά τη διαδικασία των συγχωνεύσεων των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων;
Ταταρίδης Ιωάννης Καθηγητής Πληροφορικής (ΠΕ86) Υποψήφιος αιρετός στο ΠΥΣΔΕ Έβρου με το ψηφοδέλτιο της ΔΑΚΕ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΚΑΒΑΛΑΣ.
Συγκρότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Επιλογής για την κατάρτιση των πινάκων επιλογής και την επιλογή των Διευθυντών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης
Αλέξιος Α' Κομνηνός: Ο άνθρωπος της τελευταίας στιγμής (Α' μέρος)
Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας του το Βυζάντιο βρέθηκε αρκετές φορές στο σημείο κρίσεων τόσο σοβαρών, που απείλησαν την ίδια του την ύπαρξη. Μέσα από το χάος αυτών των εποχών, την αυτοκρατορία διέσωζε μία ισχυρή ηρωική προσωπικότητα. Όταν λοιπόν ο βυζαντινός κόσμος κατέρρεε μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ, θα ανέτειλε το άστρο ενός νεαρού Πόντιου στρατηγού. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Αλέξιο Κομνηνό.
Ο Αλέξιος γεννήθηκε το 1056 και ήταν ο δευτερότοκος γιος του οίκου των Κομνηνών, μιας αριστοκρατικής οικογένειας στρατιωτικών και γαιοκτημόνων από την Παφλαγονία. Μεγάλωσε σε μία από τις πιο καταστροφικές και επικίνδυνες περιόδους της Βυζαντινής ιστορίας.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:
Cognosco Team
Εισαγωγή αθλητών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019
Ευρωπαϊκή εβδομάδα επαγγελματικών δεξιοτήτων 2018
Ευρωπαϊκή εβδομάδα επαγγελματικών δεξιοτήτων 2018
Η ευρωπαϊκή εβδομάδα επαγγελματικών δεξιοτήτων αποτελεί μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία επιδιώκει να καταστήσει ελκυστικότερη την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση στους ανθρώπους όλων των ηλικιών.
Μετά την επιτυχία της πρώτης και δεύτερης διοργάνωσης, η τρίτη εβδομάδα επαγγελματικών δεξιοτήτων θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 9 Νοεμβρίου, με εκατοντάδες εκδηλώσεις και δράσεις ανά χώρα, οι οποίες θα κορυφωθούν στη Βιέννη της Αυστρίας.
Η αντιπροσώπευση της Ελλάδας θα γίνει από την Όλγα Παπακυριακού, μεταπτυχιακή παιδιατρική νοσηλεύτρια με εξειδίκευση στην αιμοδοσία, η οποία επελέγη ως Πρέσβειρα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης για το 2018 (περισσότερα εδώ: https://goo.gl/fW15JQ).
Η Πρέσβειρα δήλωσε πως «η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Επαγγελματικών Δεξιοτήτων είναι μια εξέδρα στην οποία αναδεικνύουμε τις σημαντικές δυνατότητες που προσφέρει η Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση και βοηθά τους νέους να κάνουν τη σωστή επιλογή σπουδών που τους ταιριάζει».
Η Marianne Thyssen, Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και αρμόδια για την Απασχόληση, τις Κοινωνικές Υποθέσεις, τις Δεξιότητες και την Εργασιακή Κινητικότητα, δήλωσε: «είναι μεγάλη μας χαρά που η κα Παπακυριακού αποδέχτηκε τον ρόλο της Πρέσβειρας. Είμαι απόλυτα πεπεισμένη ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή για μια πρώτης τάξεως σταδιοδρομία και οφείλουμε να μεταδώσουμε το μήνυμα αυτό με ηχηρό και ξεκάθαρο τρόπο».
Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων διοργανώνει εναρκτήρια εκδήλωση, την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου και ώρα 18:00 στη Σιβιτανίδειο Σχολή Τεχνών & Επαγγελμάτων.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παρουσιασθεί το πρόγραμμα «Μια Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ», από μαθητές και εκπαιδευτικούς που το υλοποίησαν πιλοτικά το προηγούμενο σχολικό έτος. Επιπλέον, θα παρουσιασθεί ο θεσμός «Μεταλυκειακό Έτος-Τάξη Μαθητείας», από εκπαιδευτικούς, μαθητές και εργοδότες.

Η πρόσκληση σε μορφή pdf
Το ΔΤ της Ευρωπαικής Επιτροπής για την Ευρωπαική εβδομάδα επαγγελματικών δεξιοτήτων σε μορφή doc
Ε.Κ.Δ.Δ.Α.: Διοργάνωση επιμορφωτικής δράσης - Ημερίδας με τίτλο: "Τα Παιδιά που Υπόσχονται: Δημόσιες Πολιτικές Προστασίας Ανηλίκων και Κοινωνικό Πλαίσιο Υποστήριξης"
Μήπως ζούμε σε άλλη χώρα;
Η ανάπτυξη δεν ήρθε ακόμη να μας συναντήσει.
Και για να είμαστε ειλικρινείς δεν πρόκειται να έρθει όσο η ελληνική κυβέρνηση δεν αποφασίσει να αποδεχθεί ότι ο φορέας της ανάπτυξης είναι η υιοθέτηση των φιλικών προς την επιχειρηματικότητα πολιτικών.
Το τέλος μιας εποχής
Είναι αλήθεια ότι τίποτα στην πολιτική δεν είναι αιώνιο.
Ωστόσο, μετά από 13 συναπτά έτη στο τιμόνι της γερμανικής κυβέρνησης, και μάλιστα σε μια περίοδο πολύ πυκνή σε γεγονότα, καθώς -μεταξύ άλλων- συνέπεσε με την εκδήλωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η παρουσία της κ. Μέρκελ στην ηγεσία της Γερμανίας είχε καταστεί ένα είδος πανευρωπαϊκής ή και παγκόσμιας σταθεράς.
Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι τον Νοέμβριο του 2005, όταν η κ. Μέρκελ ανέλαβε για πρώτη φορά την καγκελαρία, πρόεδρος της Γαλλίας ήταν ο Ζακ Σιράκ, πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας ο Τόνυ Μπλαιρ και πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τζωρτζ Μπους – όλοι αυτοί οι ηγέτες ακούγονται σήμερα σαν να ανήκουν σε ένα πολύ μακρινό παρελθόν.
Η απόφαση της κ. Μέρκελ δεν υπήρξε κεραυνός εν αιθρία. Προέκυψε ως αποτέλεσμα αλλεπάλληλων δυσμενών αποτελεσμάτων του κόμματός της στις τοπικές εκλογές διαφόρων γερμανικών κρατιδίων.
Η Γερμανίδα καγκελάριος πληρώνει τη φθορά που μοιραία δημιουργεί η μακρόχρονη παραμονή στην εξουσία. Πληρώνει, επίσης, τη στάση που κράτησε στην προσφυγική κρίση που κορυφώθηκε το 2015.
Ένα σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) απέρριψε την πολιτική της υποδοχής προσφύγων στο γερμανικό έδαφος και μετακινήθηκε δεξιότερα. Οι απώλειες της γερμανικής κεντροδεξιάς γίνονται κέρδη της ευρωσκεπτικιστικής Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD). Εξάλλου, το φαινόμενο της ανόδου του ευρωσκεπτικισμού φουντώνει σε ολόκληρη της Ευρώπη εν όψει των ευρωεκλογών του προσεχούς Μαΐου.
Η προοπτική απόσυρσης της κ. Μέρκελ από το πολιτικό προσκήνιο δρομολογεί εξελίξεις στη Γερμανία. Η ίδια δήλωσε ότι σκοπεύει να παραμείνει στην καγκελαρία έως το 2021. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε θα ξεπεράσει τον Κόνραντ Αντενάουερ σε διάρκεια παραμονής στην καγκελαρία, θα υπολείπεται κατά λίγες εβδομάδες του ρεκόρ του Χέλμουτ Κολ, και θα βρίσκεται τρίτη στη σχετική λίστα μόνο διότι πρώτος είναι ο Όττο φον Μπίσμαρκ.
Ωστόσο, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα τα καταφέρει. Η κυβέρνησή της γίνεται ολοένα πιο ασταθής, καθώς βασίζεται στη συνεργασία με τους σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι υφίστανται την ίδια ή και ακόμα μεγαλύτερη πτώση των ποσοστών τους. Κατά συνέπεια, οι επισφάλειες αυξάνονται.
Λόγω του μεγέθους και του ειδικού βάρους της Γερμανίας, το μέλλον της κ. Μέρκελ θα επηρεάσει αναπόφευκτα τις ισορροπίες και τις εξελίξεις στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε πολλά σημεία οι επιλογές της κ. Μέρκελ έχουν κατά καιρούς επικριθεί – κάποιες φορές δίκαια, άλλες φορές όχι.
Όμως, δύσκολα κάποιος θα μπορούσε να αρνηθεί ότι, με τις αρετές και τα ελαττώματά της, υπήρξε η σημαντικότερη ηγετική μορφή της Ευρώπης την τελευταία δεκαπενταετία. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο όποιος ή η όποια διάδοχος θα σταθεί στο ίδιο ύψος με την κ. Μέρκελ.
Αντίθετα, υπάρχουν εύλογες ανησυχίες για το αντίθετο.
Τι θα συμβεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση εάν μια νέα γερμανική ηγεσία υιοθετήσει πιο επιφυλακτική στάση στο εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης; Ή εάν μετακινηθεί προς θέσεις που είναι δημοφιλής στο εσωτερικό της Γερμανίας, αλλά ανησυχητικές για τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Το ζήτημα της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών είναι το προφανές, αλλά όχι το μοναδικό παράδειγμα.
Στην Ελλάδα, στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, η κ. Μέρκελ έγινε συχνά το συνώνυμο του εχθρού της χώρας και του λαού της. Χωρίς καμία περίσκεψη και δίχως την παραμικρή ιστορική επίγνωση, η Γερμανίδα καγκελάριος έφτασε να παρουσιάζεται ως η επικεφαλής ενός φαντασιακού Δ’ Ράιχ. Πολιτικές, δημοσιογραφικές και άλλες καριέρες χτίστηκαν -και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, με μεγάλη επιτυχία- πάνω στον «αντιμερκελισμό». Κι όμως, στις πιο κρίσιμες στιγμές για την πορεία και εν τέλει την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, ήταν η κ. Μέρκελ που έβαλε το πολιτικό της βάρος υπέρ της Αθήνας.
Τον Ιούλιο του 2015, όταν η χώρα μας βρέθηκε κυριολεκτικά στον αέρα, λιγότερο από μισό βήμα από την αποχώρηση συνολικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και όχι μόνο από το ευρώ, καμία συμφωνία δεν θα είχε επιτευχθεί εάν η κ. Μέρκελ δεν την είχε επιδιώξει: αρκεί να θυμηθούμε ποιο ήταν το κλίμα εκείνων των ημερών σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ιδίως των ανατολικών κρατών.
Της οφείλουμε ευγνωμοσύνη; Όχι ακριβώς – στη διεθνή πολιτική τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι. Ό,τι έκανε, το έκανε γιατί πίστευε πως έτσι εξυπηρετούσε τα γερμανικά, αλλά και τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Όμως, την ίδια στιγμή, υπήρχαν πολλοί άλλοι, στη Γερμανία αλλά και αλλού, που επιχειρηματολογούσαν ότι ακριβώς τα ίδια συμφέροντα θα εξυπηρετούνταν καλύτερα με την ελληνική χρεοκοπία και την απόσυρση της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Στη σημερινή συγκυρία, οι κλυδωνισμοί της κ. Μέρκελ δυσκολεύουν κάθε προσπάθεια χαλάρωσης των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Αθήνα για δημοσιονομικά και άλλα θέματα.
Μια από τις ελάχιστες -μετριούνται στα δάχτυλα- γερμανικές λέξεις που ξέρω είναι το «tschüss», που σημαίνει «γεια».
Το «tschüss» της κ. Μέρκελ σίγουρα κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο. Το πρόβλημα είναι ότι το επόμενο κεφάλαιο ίσως αποδειχθεί πιο περίπλοκο.
Η ιστορία εκδικείται. Κι αν ορισμένοι από τους πιο φανατικούς δεδηλωμένους αντιπάλους της κ. Μέρκελ, μετατράπηκαν σε νεόκοπους θαυμαστές της, δεν αποκλείεται να την αναπολήσουν κιόλας.
Του Αντώνη Κλάψη
liberal.gr
Please wait...











