Συνδικαλιστές και τους ονόμαζαν γραφικούς, και κάποιοι άλλοι κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου ασχολούμενοι με τα δικά τους προβλήματα και τις δικές τους «δουλειές».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του Έθνους, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι έτοιμο να νομοθετήσει άμεσα για τους νέους εισαγωγικούς μισθούς και με τη συγκεκριμένη παρέμβαση ο μισθός του νεοεισερχόμενου υπαλλήλου Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ) διαμορφώνεται στα 684 από 780 ευρώ (-96), του υπαλλήλου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στα 752 από 858 (-106), ενώ στους Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΤΕ)
από 1.037 σε 889 ευρώ (-148) και στους Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) από 1.092 σε 957 ευρώ (-135).

 

Οι περικοπές στους εισαγωγικούς μισθούς του Δημοσίου και η εξίσωσή τους με τους αντίστοιχους μισθούς του ιδιωτικού τομέα αποτελούσε αίτημα της τρόικας με στόχο να μην υπάρχουν τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ των εργαζομένων των δύο κλάδων.

 

Το μέτρο αφορά μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους, όπου για το 2015 οι νέες προσλήψεις θα αφορούν μόνο πτυχιούχους και κυρίως εκπαιδευτικούς και νοσηλευτές. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα αμείβονται με μισθούς... ιδιωτικού τομέα για τη δοκιμαστική περίοδο των πρώτων δύο ετών και κατόπιν, εάν κριθούν ικανοί να μονιμοποιηθούν, θα εντάσσονται στο μισθολόγιο του Δημοσίου.

 

Οι ίδιοι κύκλοι σημειώνουν ότι δεν θα επηρεαστούν οι αμοιβές των υπόλοιπων εργαζομένων στο Δημόσιο ούτε και οι βαθμοί και τα μισθολογικά κλιμάκια από τις μειώσεις των εισαγωγικών μισθών, καθώς θα δημιουργηθεί ένας νέος βαθμός (Ζ) για τους νεοεισερχόμενους και θα ισχύει για τα δύο χρόνια της δοκιμαστικής περιόδου μέχρι να αξιολογηθούν ότι είναι ικανοί για μονιμοποίηση.

 

Στην κυβέρνηση συμφωνήθηκε επίσης ότι θα θεσμοθετηθεί και ειδικό επίδομα ενοικίου για τους νεοπροσληφθέντες που θα διοριστούν στην ελληνική περιφέρεια.

Από το κονδύλι που θα εξοικονομηθεί με την περικοπή των βασικών μισθών θα διαμορφωθεί επίδομα ενοικίου ύψους 150-200 ευρώ για τους εκπαιδευτικούς, νοσηλευτές και γιατρούς που εκτιμάται ότι θα προσληφθούν το 2015 και θα διοριστούν στην ελληνική περιφέρεια. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένα κίνητρο για τους νεοπροσλαμβανόμενους και καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό οι απώλειες από τη μείωση των εισαγωγικών μισθών.

 

Σε χθεσινή σύσκεψη που είχε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, με το προεδρείο της ΚΕΔΕ ανακοίνωσε ότι εντός του Δεκεμβρίου θα τεθεί σε διαβούλευση το μόνιμο σύστημα αξιολόγησης που θα ισχύσει από τον επόμενο χρόνο σε όλο το Δημόσιο και στην τοπική αυτοδιοίκηση.

 

Υπενθυμίζεται ότι τα κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν συμφωνήσει στη θεσμοθέτηση ενός μόνιμου συστήματος αξιολόγησης που δεν θα περιλαμβάνει ποσόστωση όσον αφορά την αρνητική βαθμολογία των υπαλλήλων και θα συνδέει τον μισθό με την παραγωγικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, θα απελευθερωθούν οι προαγωγές των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν παγώσει από το 2010.

Το 10% θα ισχύσει και για τους απόφοιτους του 2013 σύμφωνα με τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας. Οι απόφοιτοι του 2013 θα διεκδικήσουν το 40% των θέσεων της κατηγορίας 10% και οι

 

 

Από την άνοιξη του 2010, όταν ξεκίνησε η πρώτη διαδικασία εφαρμογής αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, μέχρι σήμερα, που προχωρά η ατομική αξιολόγηση των Διευθυντών, έχουν ειπωθεί πολλά για τη στόχευση και τις ακολουθούμενες διαδικασίες της αξιολόγησης. Από τη μεριά μας επισημαίνουμε, επιπρόσθετα των όσων και στο παρελθόν έχουμε αναφέρει, τα εξής:

Το σύστημα των κινήτρων που προβλέπεται από την αξιολόγηση περιέχει στρεβλώσεις: έχει δώσει τον υψηλότερο βαθμό «Α» και τα υψηλότερα επιδόματα μόνο σε στελέχη που δεν βρίσκονται στην τάξη (Περιφερειακοί, Δ/ντές Εκπ/σης, Σχολικοί Σύμβουλοι). Είτε δοθεί αντίστοιχος βαθμός και
στους Διευθυντές σχολείων είτε όχι, με τις υπάρχουσες ποσοστώσεις ελάχιστοι εκπαιδευτικοί της τάξης θα εισέρχονται στον Α΄ Βαθμό και μετά από πάρα πολλά χρόνια υπηρεσίας. Άρα έχουμε ένα σύστημα αξιολόγησης εκπ/κών που ωθεί τον «εξαιρετικό» εκπαιδευτικό της τάξης να την εγκαταλείψει για μια πολύ πιο καλοπληρωμένη θέση εκτός τάξης. Αυτοί που παίρνουν μακράν τις καλύτερες αμοιβές είναι αυτοί που έχουν μικρότερη ή μηδενική άμεση συνεισφορά στην τάξη. Η αναφορά δεν γίνεται για να μειωθούν ισοπεδωτικά οι αμοιβές των Στελεχών, αλλά για να γίνουν πιο ελκυστικές οι αμοιβές των εκπαιδευτικών της τάξης, αφού ακόμα και ο «εξαιρετικός» αλλά με λίγα χρόνια υπηρεσίας εκπαιδευτικός, θα εξακολουθεί να αμείβεται με πολύ χαμηλό μισθό.

Ο εκπαιδευτικός γνωρίζει ότι η εργασία του στη τάξη πρέπει να είναι η καλύτερη δυνατή, για λόγους αίσθησης καθήκοντος, προσωπικής αξιοπρέπειας, προσφοράς στους μαθητές, για λόγους δηλαδή που ελάχιστη σχέση έχουν με τα χρήματα που παίρνει. Επομένως, αυτό που χρειάζεται είναι να αυξηθούν τα «εσωτερικά κίνητρα» του εκπαιδευτικού, δηλαδή η στήριξή του, η ανατροφοδότησή του, η κατάλληλη καθοδήγηση για βελτίωση της παρουσίας του και της εργασίας του στην τάξη με τελικό στόχο τη βελτίωση του ίδιου, του παρεχόμενου έργου του και των μαθητών του. Λιγότερα χρήματα που προκύπτουν από μια μέτρια αξιολόγηση του εκπαιδευτικού δεν ωφελούν ούτε τον ίδιο, ούτε το εκπαιδευτικό σύστημα, ούτε το μαθητή, μόνο αυτόν που πληρώνει…

Με την συγκεκριμένη αξιολόγηση δίνεται έμφαση στην ποσότητα με την ποσοτικοποίηση των πάντων κι όχι στην ποιότητα.Υφίσταται όμως, αντικειμενικά, δυσκολία μετατροπής κάθε ποιοτικού χαρακτηριστικού της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε αριθμητικό –ποσοτικό –μετρήσιμο. Και το ζήτημα είναι ότι οι αριθμητικές διαφορές επηρεάζουν την τελική κατάταξη των εκπαιδευτικών με τελικό στόχο τη διαφοροποίηση της αμοιβής.

Επιπλέον, η ύπαρξη διαφορετικών βαθμολογητών, διαφορετικών ειδικοτήτων εκπαιδευτικών, σχολείων διαφορετικών περιοχών, σχολείων που έχουν διαφορετική στόχευση και απαιτήσεις, αποτελούν απλώς εγγύηση αφερεγγυότητας ενός συστήματος αξιολόγησης που λειτουργεί ισοπεδωτικά από το Δημοτικό ως το Ενιαίο Λύκειο, το ΕΠΑΛ και τα Εσπερινά σχολεία. Δουλειές του ποδαριού. Ούτε οι «ρούμπρικες» μπορεί να εξασφαλίσουν αντικειμενικότητα: είναι γνωστό τι έγινε το καλοκαίρι με την αξιολόγηση Δ/ντων Εκπ/σης και Σχολικών Συμβούλων: η αξιολόγηση τόσο λίγων στελεχών σε σχέση με το πλήθος των εκπαιδευτικών και τα προβλήματα που αυτή ανέδειξε, προϊδεάζουν για το τι θα συμβεί όταν μερικές δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικών θα αξιολογηθούν από χιλιάδες διαφορετικούς αξιολογητές, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι για μια αξιόπιστη αξιολόγηση οι υπάρχοντες σχολικοί σύμβουλοι δεν επαρκούν. Επιπλέον, από τη στιγμή που η ακριβής αριθμητική αποτίμηση είναι ευθύνη του αξιολογητή, το λάθος ή η αυθαιρεσία δεν μπορούν να αποκλειστούν. Επομένως, η αξιολόγηση δεν προσφέρεται για σύνδεση με αμοιβή, αλλά για ανάδειξη προβλημάτων και ελλείψεων στο χώρο της εκπαίδευσης.

Επίσης, η πιθανότητα να αισθανθεί κανείς ότι αδικείται (κακή αξιολόγηση/ποσοστώσεις), ότι δηλαδή ενώ προσπαθεί δεν ανταμείβεται ανάλογα, θα επηρεάσει την προσπάθεια, την αφοσίωση, την προθυμία εργασίας. Συνέπεια θα είναι η μη παρακίνησή του για βελτίωση. Ποιος θα ωφεληθεί από αυτό;

Απαραίτητη προϋπόθεση για να αξιολογηθεί κάποιος είναι να ξέρει τι του ζητούν να κάνει, πρώτα δηλαδή να τον ενημερώσουν σχετικά, να τον επιμορφώσουν κατάλληλα, ειδικά αν πρόκειται για μεθόδους διδασκαλίας που πιθανόν δεν έχει εφαρμόσει: Όπως προβλέπεται από το ΠΔ152/2013 ο «πολύ καλός» εκπαιδευτικός πρέπει να κάνει διαφοροποιημένη διδασκαλία και ο «εξαιρετικός» να οδηγεί τους μαθητές σε παραγωγή γνώσης. Παράλληλα πρέπει να αξιολογείται αν οι μέθοδοι που «εντέλλεται» να ακολουθήσει ο εκπαιδευτικός έχουν θετικό αποτέλεσμα στην εκπαίδευση των μαθητών. Ας αναλογιστούμε πόσες αλλαγές και ανατροπές στην παιδαγωγική και διδακτική πρακτική έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες. Αφού γίνουν όλα αυτά, τότε μπορεί ίσως να μιλάει κανείς για αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.

Πάντως, μεγαλύτερη παρακίνηση για τον εκπαιδευτικό είναι η τάξη του και η αγάπη του σε αυτό που κάνει εκεί. Δεν είναι δυνατόν να γίνει δεκτή η συγκεκριμένη αξιολόγηση που μετατρέπει τους εκπαιδευτικούς λειτουργούς σε επαγγελματίες «μοριοσυλλέκτες». Πράγματι ήδη, με στόχο τη δημιουργία ενός «portfolio», κατά την κ. Διαμαντοπούλου, συχνά χωρίς προτεραιότητες και επιλογή, ανθεί μια «βιομηχανία» αμφιβόλου συχνά ποιότητας σεμιναρίων με πληρωμή ή όχι, και ένας αγώνας για εκδηλώσεις και κινητικότητες, χωρίς κάθε φορά να εξασφαλίζεται η ουσία κάθε δραστηριότητας. Παράλληλα σε πολλές περιπτώσεις παίζεται ένα «παιχνίδι» επαφών, γνωριμιών και σχέσεων. Ουσιαστικά έχουμε αύξηση της ποσότητας δράσεων με άγνωστη ποιότητα, στόχους και εκπαιδευτική χρησιμότητα. Επισημαίνουμε, τέλος, ότι η παρακίνηση μέσα από ατομικά κίνητρα μπορεί να υπονομεύσει την ομαδική εργασία, την ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση, γιατί δημιουργεί καταστάσεις αθέμιτου και αντισυναδελφικού ανταγωνισμού.

Τα πολλά άγχη της εργασίας του εκπαιδευτικού από την κατακόρυφη αύξηση των απαιτήσεων και την έλλειψη στηρίξεων (αύξηση ωραρίου, αύξηση εξωδιδακτικών –διοικητικών εργασιών, απουσία διοικητικής υπηρεσίας στα σχολεία, απουσία ουσιαστικής επιμόρφωσης, «δαμόκλειος σπάθη» της αξιολόγησης - κατηγοριοποίησης…) επηρεάζουν αρνητικά το κλίμα, την παραγωγικότητα και την απόδοση στο χώρο εργασίας. Ο εκπαιδευτικός θα έπρεπε να ασχολείται περισσότερο με τους μαθητές του με διάφορους τρόπους, αλλά παράλληλα να είναι απαλλαγμένος από διοικητικές εργασίες. Επιπλέον, πρέπει να μειωθεί η εργασιακή ανασφάλεια με τη σταθεροποίηση στις υπηρεσιακές μεταβολές, το ολοκληρωμένο πλαίσιο αναθέσεων μαθημάτων, τη σταθεροποίηση των αναλυτικών προγραμμάτων γυμνασίου και λυκείων, τη μη εφαρμογή του προωθούμενου σχεδίου αξιολόγησης, τη διοικητική στελέχωση σχολείων, την μη διάθεση σε πολλά σχολεία…

Σε αυτήν την κατάσταση άγχους και ανασφάλειας έχουν προστεθεί και τα δεδομένα του «Νέου Λυκείου», τα οποία δίνουν στο Λύκειο σχιζοφρενικά χαρακτηριστικά: Αν η στόχευση της ατομικής αξιολόγησης του εκπαιδευτικού είναι «η παραγωγή νέας γνώσης από τους μαθητές», τότε αυτό απαιτεί συγκεκριμένες παιδαγωγικές και διδακτικές πρακτικές. Αν όμως οι συνεχείς εξετάσεις Πανελλαδικού τύπου στο Λύκειο σπρώχνουν προς την παπαγαλία της ύλης και των θεμάτων της «τράπεζας θεμάτων», τότε οι δράσεις και η αυτενέργεια μαθητών και εκπ/ων περιορίζονται. Να μην ρωτήσουμε για το ποια είναι η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών που παλεύουν να κινηθούν ανάμεσα στα δύο αυτά άκρα! Ή μήπως εμείς θα αγωνιζόμαστε για το δημόσιο σχολείο των «κοινωνιοπολιτισμικών θεωρήσεων για τη μάθηση», των σύγχρονων εκπαιδευτικών λογισμικών και περιβαλλόντων, των ομαδοσυνεργατικών μεθόδων που θα οδηγούν στις ατομικές Πανελλαδικές εξετάσεις(!), της εφαρμογής του παιδαγωγικού δόγματος «μαθαίνω πώς να μαθαίνω», της «προτζεκτοποίησης» της γνώσης, των διάφορων «βιωματικών», των «σχεδίων μαθημάτων» κλπ, ενώ τη γνώση για τις εξετάσεις των τριών πλέον τάξεων του Λυκείου και των Πανελλαδικών θα την αφήσουμε να την παρέχουν τα Φροντιστήρια; Αυτό δεν συνιστά κίνδυνο για την απόρριψη του δημοσίου σχολείου από την κοινωνία, με ό,τι αυτό συνεπιφέρει; Είναι φανερό ότι όλα αυτά συνιστούν τον απόλυτο ορισμό του παραλογισμού και επιβάλλουν την επανεξέταση του στησίματος του «Νέου Λυκείου».

 

·  Ζητάμε να σταματήσει η διαδικασία εφαρμογής του ΠΔ 152/ 2013, ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που υπάρχουν τόσο ως προς τη στόχευση όσο και ως προς τις διαδικασίες που ακολουθούνται για την υλοποίησή του, να ενημερωθούν και να επιμορφωθούν όλοι οι συνάδελφοι σχετικά με τις απαιτήσεις του έργου μας.

·  Ζητάμε την άμεση επανακατάταξη σε Βαθμούς και Μισθολογικά κλιμάκια όλων των συναδέλφων με βάση την προϋπηρεσία τους, καθώς η προαγωγή σε Βαθμό έχει «παγώσει» από την αρχική κατάταξη στις 1/11/2011 και υπάρχουν μεγάλες στρεβλώσεις και αδικίες.

·  Ζητάμε την τακτοποίηση όλων των υπηρεσιακών θεμάτων που γεμίζουν ανασφάλεια τους συναδέλφους.

·  Ζητάμε να γίνει ουσιαστική συζήτηση για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση που να λαμβάνει υπόψη τις σύγχρονες απαιτήσεις και τις προτεραιότητες της χώρας μας.

·  Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για την αξιολόγηση των δομών, των βιβλίων, των προγραμμάτων σπουδών, των μεθόδων, των μέσων κλπ με προϋπόθεση την κατάργηση των παραπάνω στρεβλώσεων και με στόχο τη συνολική βελτίωση και αναβάθμιση της ίδιας μας της εργασίας κι όχι την τιμωρία και την βαθμολογική και μισθολογική καθήλωσή μας.

Οι απόφοιτοι του 2015 τόσο των ΓΕΛ όσο και των ΕΠΑΛ το 2016 θα εξεταστούν με το παλιό σύστημα πανελλαδικών εξετάσεων, όπως αναφέρεται σε τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας.