Συνεχίζεται μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας η υποβολή αιτήσεων από γονείς και κηδεμόνες για τη συμμετοχή μαθητών στις διαδικασίες εισαγωγής τους σε Εκκλησιαστικό Σχολείο (Ε.Σ.).

Η πλατφόρμα θα παραμείνει ανοιχτή έως τη Δευτέρα 27 Μαρτίου 2023 και ώρα 14:00, προσβάσιμη στο σύνδεσμο:

https://www.gov.gr/ipiresies/ekpaideuse/eggraphe-se-skholeio/ps-peis-es

Οι γονείς/κηδεμόνες, κατά την υποβολή της αίτησής τους, μπορούν να συμπληρώσουν το κινητό τους τηλέφωνο, στο οποίο θα λάβουν τα εξής ενημερωτικά γραπτά μηνύματα (SMS): α. ως προς το εξεταστικό κέντρο και τον κωδικό υποψηφίου, καθώς και για τα αποτελέσματα των Εκκλησιαστικών Σχολείων (2 μηνύματα), β. τα αποτελέσματα της κλήρωσης των Πειραματικών Σχολείων (1 μήνυμα).

Υπενθυμίζεται ότι κάθε μαθητής/μαθήτρια μπορεί να είναι υποψήφιοι σε  ένα Εκκλησιαστικό Σχολείο (Γυμνάσιο-Λύκειο), σε έως 2 Πρότυπα Σχολεία (Γυμνάσια-Λύκεια) και έως 1 Πειραματικό Σχολείο (Νηπιαγωγείο-Δημοτικό-Γυμνάσιο-Λύκειο) ταυτόχρονα. Η ημερομηνία διεξαγωγής της δοκιμασίας (τεστ) δεξιοτήτων για εισαγωγή στα Εκκλησιαστικά Πρότυπα Σχολεία είναι το Σάββατο 29 Απριλίου 2023 και η ημερομηνία διεξαγωγής της δημόσιας κλήρωσης για εισαγωγή στα Πειραματικά Σχολεία και της απόδοσης του τυχαίου Αριθμού Προτεραιότητας σε περίπτωση ισοβαθμίας στα Εκκλησιαστικά Σχολεία είναι η Παρασκευή 28 Απριλίου 2023, όπως έχουν ήδη ανακοινωθεί, για πρώτη φορά τόσο νωρίς, από τις 7 Σεπτεμβρίου 2022.

Η διαδικασία εισαγωγής σε Εκκλησιαστικά Σχολεία Πρότυπα Σχολεία και Πειραματικά Σχολεία θα πραγματοποιηθεί παράλληλα με τη διαδικασία εισαγωγής σε Πρότυπα Σχολεία και Πειραματικά Σχολεία.

Περισσότερες πληροφορίες, καθώς και ο πλήρης κατάλογος Εκκλησιαστικών Σχολείων εδώ:  https://www.minedu.gov.gr/gepo-menu-m/dieythynsi-thriskeftikis-ekpaidefsis-kai-diathriskeftikon-sxeseon/tmima-ekklisiastikis-ekpaidefsis-kai-thriskeftikis-agogis/ekklisiastika-sxoleia/eisagogi-mathiton-mathitrion-sta-ekklisiastika-sxoleia

Οδηγίες σχετικά με τη διαδικασία υποβολής αίτησης θα βρείτε στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/7zPDioqWoQ8

Η αντιστοίχιση των νέων τμημάτων Μηχανικών που δεν έχει γίνει έως τώρα με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης

Αγανάκτηση προκαλεί η στάση της Κυβέρνησης και Μόνο περιφρόνυση δείχνει προς τις οικογένειες η κυβέρνηση και το Υπουργέιο Παιδείας για την άρνηση έως τώρα να εφαρμόσουν την νομοθεσία και να προχωρήσουν στην αντιστοιχία των νέων τμημάτων Μηχανικών (φυσικά και άλλων ειδικοτήτων)

Προβληματισμός δημιουργείται με τα τμήματα Μηχανικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου, του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας και του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Τα περισσότερα από αυτά έγιναν πενταετούς φοίτησης, αλλά όχι ακόμη αντίστοιχα με τα τμήματα των Πολυτεχνικών Σχολών όπως προέβλεπε ο νόμος με τον οποία εισήχθησαν στις σχολές. Οι υποψήφιοι και οι γονείς τους δεν γνωρίζουν τι σημαίνουν όλα αυτά και δεν ξέρουν τι να κάνουν με τις σχολές στις οποίες πέτυχαν και έχουν εγγραφεί. Και φοιτούν ήδη τα παιδιά τους. Ήδη είναι στο τέταρτο έτος σπουδών τους. Δηλαδή Πανεπιστήμιο (Διεθνές μάλιστα) και τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, χωρίς ακόμη πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα στην Ελλάδα με ευθύνη του κράτους.

Δηλαδή το αρμόδιο υπουργείο και η Κυβέρνηση, έχει στην ελληνική επικράτεια Πανεπιστημιακά ιδρύματα, δημόσια, στα οποία φοιτούν φοιτητές και αυτοί οι φοιτητές σπουδάζουν χωρίς τα ιδρύματα αυτά του κράτους να δίνουν επαγγελματικά δικαιώματα όταν θα λάβουν το πτυχίο τους. Στην Ελλάδα ; Ναι ;

Και το αστείο είναι ότι πρόσφατα ψηφίστηκε νόμος πλαίσιο με 300 περίπου άρθρα για να εκσυγχρονιστούν τα πανεπιστήμια και να διορθωθούν τα προβλήματα που υπάρχουν. Ψηφίζουν νόμους για καλυτέρευση των πραγμάτων ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν να λειτουργούν πανεπιστήμια που δίνουν πτυχία χωρίς δικαιώματα. Ενώ είχαν εκ του νόμου υποχρέωση να έχουν ήδη κάνει επιτροπές οι οποίοες ήδη έπρεπε να έχουν ελέγξει τα προγράμματα σπουδών και όλα τα άλλα κριτήρια και να έχουν προχωρήσει σε επισημάνσεις και παρεμβάσεις όπου χρειαζόταν, αν χρειαζόταν, και ήδη να είχαν κάνει τις αντιστοιχίες των νέων τμημάτων μηχανικών.

Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Για άλλη μια φορά στην Ελλάδα

Και η περίφημη εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος και τους νόμους του, που είναι;

Μια κυβέρνηση που δεν εφαρμόζει, πεισματικά, την ψηφισμένη νομοθεσία της βουλής και δεν δίνει επαγγελματικά δικαιώματα σε φοιτητές που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια κρατικά, αλλά ουτε και προχωράει σε ρυθμίσεις για την απόδοση δικαιωμάτων. Και ενώ όλοι αυτοί οι φοιτητές μπήκαν και εγγράφηκαν στα πανεπιστήμια με την σημερινή κυβέρνηση και τα αποτελέσματα των πανελλαδικών βγήκαν με τη σημερινή κυβέρνηση στα νέα τμήματα πενταετούς διάρκειας με νέα προγράμματα σπουδών και σύμφωνα με τους νέους ψηφισθέντες νόμους.

Οι σχολές Μηχανικών των παραπάνω Πανεπιστημίων ιδρύθηκαν αρχικά ως 4ετούς φοίτησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν είχαν δώσει ακόμη τα επαγγελματικά δικαιώματα των Διπλωματούχων Μηχανικών των Πολυτεχνικών Σχολών (εγγραφή στο ΤΕΕ, υπογραφή μελετών, αναγνώριση του πτυχίου ως μάστερ - διότι το ΤΕΕ εγγράφει μόνο από Πολυτεχνεία και το ΤΕΕ δίνει άδειες άσκησης επαγγέλματος). Προβλέπεται όμως με τον ψηφισθέντα νόμο να γίνουν ισότιμα και αντίστοιχα (τα νέα πανεπιστημιακά τμήματα) με τα τμήματα των Πολυτεχνικών Σχολών με δύο προϋποθέσεις.

Η πρώτη προϋπόθεση είναι να υπογράψει ο υπουργός Παιδείας απόφαση που να ορίζει τις σπουδές στο τμήμα διάρκειας 10 εξαμήνων, 5έτη δηλαδή. Αυτό έγινε ήδη για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας. Ο ορισμός της διάρκειας σπουδών σε 5 έτη όμως δεν αρκεί για να κάνει τα τμήματα αντίστοιχα με τα τμήματα των Πολυτεχνικών Σχολών.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι μία επταμελής επιτροπή να αποφανθεί ότι το κάθε τμήμα χωριστά είναι αντίστοιχο με τα Πολυτεχνικά. Αυτό σημαίνει ότι οι απόφοιτοι του τμήματος έχουν τις ίδιες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες με τους αποφοίτους των Πολυτεχνικών Σχολών. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα και… χρονοβόρα.

Η σύνθεση της επιτροπής περιλαμβάνει δύο εκπροσώπους του ΤΕΕ, ένα εκπρόσωπο των Πολυτεχνείων και εκπροσώπους των υπουργείων Υποδομών και Μεταφορών (πρόεδρος), Παιδείας και Περιβάλλοντος. Τέλος υπάρχει και ένας εκπρόσωπος της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Αυτή η επιτροπή θα αποφασίσει αν το κάθε τμήμα χωριστά μπορεί να είναι αντίστοιχο με τα Πολυτεχνικά τμήματα.

Μόνο τότε θα έχουν οι απόφοιτοι αυτών των τμημάτων τη δυνατότητα να αποκτήσουν τα επαγγελματικά δικαιώματα των Μηχανικών των Πολυτεχνείων και θα υπάρχει και η δυνατότητα μετεγγραφών μεταξύ αυτών των τμημάτων και των Πολυτεχνείων.

Τα κριτήρια, την εκπλήρωση των οποίων θα ελέγξει η επιτροπή, έχουν ήδη ανακοινωθεί από το υπουργείο Παιδείας, αλλά δεν είχε υπογραφεί κάποια απόφαση. Η απόφαση πλέον έχει βγεί, αλλά εκεί σταμάτησαν πάλι τα πράγματα.

Δηλαδή εδώ και τέσσερα χρόνια δεν έχει γίνει μια επιτροπή για να εξετάσει τις προυποθέσεις και να γίνει η αντιστοιχία. Εδώ και 4 χρόνια

Έχει ήδη ανακοινωθεί ότι: «Το ΥΠΠΕΘ σε συνεργασία με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών κατέληξε στα βασικά κριτήρια που θα πρέπει να πληρούνται ώστε ένα τμήμα Σχολής Μηχανικών να θεωρηθεί αντίστοιχο με Τμήμα Πολυτεχνικής Σχολής σύμφωνα με το άρθρο 66 του ν. 4610/2019. Το ΥΠΠΕΘ θεωρεί ότι η ολοκλήρωση των ανωτέρω διαδικασιών βάζει ένα οριστικό τέλος στις σπουδές μηχανικών δύο ταχυτήτων στην Ανώτατη Εκπαίδευση και θέτει γερά θεμέλια για την ουσιαστική αναβάθμιση όλων των Σχολών σε Επιστήμες Μηχανικών στην Επικράτεια»

Και μετά τίποτα. Ελλαδιστάν

Επισημαίνεται ότι στο μηχανογραφικό του 2019 δεν υπήρχε καμία διαφοροποίηση στην αναγραφή των σχολών Μηχανικών (Πολιτικών Μηχανικών, Μηχανολόγων Μηχανικών, Μηχανικών Πληροφορικής, Τοπογράφων Μηχανικών κ.α.) για να κάνουν επιλογή οι υποψήφιοι και έτσι επέλεξαν σύμφωνα με την επιθυμία τους όσον αφορά τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Όλα ήταν Πανεπιστήμια και όλες ήταν σχολές μηχανικών.

            Τι θα κάνει η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο έτσι ώστε να μην θιγούν χιλιάδες οικογένειες και φοιτητές από τις παραλείψεις των αρμοδίων; Και ειδικά όταν δεν έχουν καμία ευθύνη οι πολίτες αλλά αντίθετα έχουν απόλυτο δίκιο. Οι οικογένειες πληρώνουν πολλά χρήματα για σπουδές. Θα τα χάσουν;

-πότε ακριβώς θα προχωρήσει η διαδικασία του άρθρου 66/ν.4610/2019 έτσι ώστε να αντιστοιχιστούν τα νέα πανεπιστημιακά τμήματα με τα τμήματα των πολυτεχνικών σχολών και να έχουν όταν αποφοιτήσουν ανάλογα επαγγελματικά δικαιώματα; Γιατί δεν εφαρμόζεται η ψηφισμένη ελληνική νομοθεσία;

Οι ”εξαρτημένες ελίτ” και η ”προστασία” τους.

Ο SbigniewBrzezinski–πρώην σύμβουλος ασφαλείας Προέδρου των ΗΠΑ (1977-1981) και καθηγητής στο JohnsHopkins- στο βιβλίο του ”Η Μεγάλη Σκακιέρα” (ΗΜΣ) διατυπώνει, με ανατριχιαστική ωμότητα, τους στόχους, τα μέσα και τις μεθόδους που πρέπει –κατά την άποψή του- να ακολουθήσουν οι ΗΠΑ προκειμένου να διατηρήσουν και να ενισχύσουν την παγκόσμια επικυριαρχία τους. Σε προηγούμενο άρθρο (”Η Αυτοκρατορία και τα προτεκτοράτα.”, 18/07/22) είχα αναφερθεί εκτενώς στην ωμότητα με την οποία ο Brzezinski αποκαλούσε τους ”συμμάχους” των ΗΠΑ ”υποτελείς και φόρου υποτελείς της Αμερικής” επισημαίνοντας ότι ”η Αμερική στέκεται στο κέντρο ενός διαπλεκόμενου συστήματος ” (ΔΝΤ, ΠΤ, ΝΑΤΟ) στο οποίο ”η εξουσία ασκείται μέσα από συνεχείς διαπραγματεύσεις […] αναζήτηση τυπικής συναίνεσης […] η εξουσία απορρέει τελικά από μια μόνο πηγή, συγκεκριμένα την Ουάσιγκτον” (ΗΜΣ, Σελ.58,59).

Επιπλέον ”εργαλεία”, για τον έλεγχο των ”υποτελών και φόρου υποτελών” λαών και κρατών, αποτελούν, -εκτός από τους προαναφερθέντες διεθνείς οργανισμούς- οι ” εξαρτημένες ξένες ελίτ” (ΗΜΣ, Σελ.55) των οποίων η επιρροή-έλεγχος διευκολύνεται από το γεγονός ότι: ”Απόφοιτοι των Αμερικανικών πανεπιστημίων βρίσκονται σχεδόν σε κάθε κυβέρνηση…” (ΗΜΣ, Σελ.56). Οι ”εξαρτημένες ξένες ελίτ” –που η εξάρτησή τους εξασφαλίζεται είτε κατά την φοίτησή τους σε επώνυμα ιδρύματα των ΗΠΑ είτε με την εμπλοκή τους σε σκάνδαλα και ”σκοτεινές συναλλαγές”- αποτελούν υποχείρια της υπερδύναμης. Είναι προφανές ότι αυτοί οι ”αρμοί της υποτέλειας” υπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ από όλα τα ”κάστρα” της εξουσίας.

Καθοριστικός παράγοντας της παγκόσμιας ηγεμονίας της Αμερικής είναι το νόμισμά της. Η ισχύς ενός νομίσματος όμως αντικατοπτρίζει την υγεία της οικονομίας την οποία εκπροσωπεί. Η παραγωγική υπεροχή της οικονομίας των ΗΠΑ έφτασε στο απόγειό της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με τον Ι. Παπαδάτο (”Ε.Τ.”, 17/03/23) οΤζον Κόναλι, υπουργός Οικονο­μικών των ΗΠΑτο 1971, έλεγε στους Ευρωπαίους: ”Το δολάριο είναι δικό μας νόμισμα, αλλά δικό σας πρόβλημα”. Σήμερα η αμερικανική οικονομία δεν είναι παντοδύναμη, όπως τότε. Ο ενδεχόμενος κλονισμός της ηγεμονίας του δολαρίου ως παγκόσμιου νομίσματος θα κλόνιζε την ηγεμονία της Αμερικής. Ο Παπαδάτος γράφει ότι πλέον: ”οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνταιαπό την Ανατολική Ασία μόνο για τα καταναλωτικά και τεχνολο­γικά προϊόντα, αλλά και για χρηματο­δότηση του χρέους τους”. Είναι γνωστό ότι το δολάριο ως κύριο αποθεματικό νόμισμα δίνει την ευχέρεια στην Fedνα ”βάζει μπροστά τις μηχανές” εκτυπώνοντας χρήμα σχετικά ανέξοδα.

Ο Παπαδάτος επικαλείται άρθρο του Κινέζου οικονομολόγου Αντί Σιέστη «SouthChinaMorningPost», σύμφωνα με το οποίο ”η Fed τύπωσε 4 τρις δολάρια στη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 κι άλλα τόσα τον καιρό της πανδημίας” δίχως να λάβει μέτρα για την αποτροπή νέων κρίσεων. Οι κρίσεις στο τέλος μετακυλίονται στις πλάτες των εργαζομένων των καταθετών της μεσαίας τάξης και των φορολογουμένων. Αφού, σύμφωνα με τον Σιέ: ”Οι πλούσιοι μπορούν ναεπωφεληθούν από τους ηθικούς κινδύνους παίρνοντας υπερβολικά ρίσκα, κι αν όλα καταρρεύσουν, περνάνε το λογαριασμό στους αποκάτω. Ως συνέπεια της χρηματοοικονομικής απορρύθμισης του 1990 ξεφύ­τρωσαν δισεκατομμυριούχοι αριστερά και δεξιά, ενώ οι κανονικοί άνθρωποι έγιναν φτωχότεροι. Τους πέρασαν το λογαριασμό μέσα από εσωτερικές υποτιμήσεις ή αυξήσεις φόρων”.

Την δεκαετία του 2000 η ανατίμηση της ισοτιμίας του ευρώ κλόνισε την πρωτοκαθεδρία του δολαρίου. Από 1€ προς 0,92$ την 1/1/2002 εκτινάχθηκε στο 1€ προς 1,4$ το 2008-2009. Η κρίση χρέους που ξέσπασε στην Ευρώπη, με αφετηρία την χώρα μας, συγκράτησε την ανοδική ορμή του ευρώ. Δικαιολογημένα υφίστανται ερωτηματικά ως αναφορά την ”αθωότητα” αυτής της κρίσης ή τα κίνητρα που ενδεχομένως κρύβονται πίσω από την δημιουργία της. Τα ερωτήματα ενισχύονται όταν αντιπαρατεθούν τα οικονομικά δεδομένα της αφετηρίας της κρίσης με τα σημερινά. Να θυμίσουμε ότι τότε το χρέος ήταν 299,7 δις και αντιστοιχούσε στο 129,7% του ΑΕΠ ενώ σήμερα είναι μεγαλύτερο των 400 δις και αντιστοιχεί στο 206% του ΑΕΠ! Σύμφωνα με ένα από τα διεθνή ”εργαλεία” των ΗΠΑ (ΔΝΤ) τότε το χρέος ήταν μη βιώσιμο ενώ τώρα όλα καλά. Σύμφωνα με τους Financial Times (26/1) η αθώωση Γεωργίου αποτελεί προαπαιτούμενο (!) για να πάρει η χώρα μας επενδυτική βαθμίδα. Μια ακόμα απόδειξη για την λειτουργία και την επιμονή των Δικτύων.

Ανεξάρτητα από τις αιτίες που προκάλεσαν την έναρξη της κρίσης, στις ΗΠΑ, με την πτώχευση της LehmanBrothers, η επέκτασή της στην Ευρώπη ενδεχομένως αντιμετωπίστηκε ως ευκαιρία. Ευκαιρία για μια ρεβάνς ανάμεσα σε δολάριο και ευρώ. Ευκαιρία όχι μόνο για τα κερδοσκοπικά κεφάλαια αλλά και για τις ΗΠΑ. Σε αυτήν την περίπτωση η ανάμιξη του ΔΝΤ ήταν αναγκαία και ο ρόλος του καθοριστικός. Σύμφωνα με εμπεριστατωμένα κείμενα του Σπύρου Λαβδιώτη (Χρεωκοπία) το πρόβλημα του χρέους ήταν τραπεζικό και όχι κρατικό. Οι τράπεζες διασώθηκαν με έξοδα των πολιτών. Σύμφωνα με τον Μ. Ιγνατίου (”ΤΡΟΪΚΑ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ”, εκδόσεις Λιβάνη 2015) οι εκτιμήσεις των χρηματιστών της Νέας Υόρκης την Άνοιξη του 2010 ήταν ότι: ”η πιθανή πτώση της Ελλάδος θα παρέσυρε όλο τον ευρωπαϊκό Νότο και θα προκαλούσε τραπεζικά ρήγματα στη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Βρετανία”. Αναφέρει ότι του έλεγαν: ”Σύμφωνα με τις δικές μας εκτιμήσεις βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο Παπανδρέου μπορεί να γ…. και την Ευρώπη και την Αμερική. Να του πει κάποιος να μην υπογράψει τίποτε αν δεν του χαρίσουν το μισό χρέος”. Γιατί ο ΓΑΠ δεν απαίτησε αναδιάρθρωση πριν από το μνημόνιο; Γιατί παρέδωσε την χώρα στην Τρόικα;

Ο αείμνηστος Αδαμάντιος Πεπελάσης, κεντρώος και φίλος της οικογένειας Παπανδρέου, σε συνέντευξή του (”ΜΟΝΟ”, 25/2/2012) δηλώνει με έμφαση ότι η χρεωκοπία δεν ήταν αναπόφευκτη. Συνεχίζοντας δηλώνει ότι: ”Ο Γ. Παπανδρέου, […] για κάποιους λόγους που υποπτευόμαστε μερικοί από μας, έπρεπε να προσφέρει όσα του ζήτησαν ως αντάλλαγμα για αυτά που έλαβε στη δωροθήκη του…”! Προφανώς οι υποψίες του αείμνηστου Α.Π. –και ειδικών οικονομολόγων του κύκλου του- αν και είναι κοινές σε πολλούς πολίτες είναι αδύνατον να αποδειχθούν. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο κύριος Παπανδρέου ανήκει στις ”εξαρτημένες ελίτ” τις οποίες αναφέρει ο Brzezinski δίχως τον κίνδυνο να βρεθεί κατηγορούμενος. Είναι όμως βέβαιο ότι ο ΓΑΠ και το ΠΑΣΟΚ φέρουν ακέραια την ευθύνη για την χρεωκοπία της χώρας. Από ανεπάρκεια ή λόγω ”ανειλημμένων υποχρεώσεων” αδιάφορο. Οι πολίτες έχουν βγάλει τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση την οποία αδυνατεί να ανατρέψει -παρά τις φιλότιμες και όχι αφιλοκερδείς προσπάθειές του- το ”βαθύ σύστημα της διαπλοκής”. Η πολιτική δράση του ΠΑΣΟΚ, μετά την χρεωκοπία της Lehmanκαι το ξέσπασμα της κρίσης, αλλά κυρίως το καθοριστικό πρώτο τετράμηνο της διακυβέρνησης από τον ΓΑΠ κατέστησε την χρεωκοπία αναπόδραστη.

Η προσπάθεια, στην συνέχεια, να κρυφτούν πίσω από τον Γεωργίου, την ΕΛΣΤΑΤ και την Τρόικα είναι φαιδρή. Ο Γεωργίου ανέλαβε μετά την χρεωκοπία να ”ράψει κοστούμι” στα μέτρα που βόλευαν τον Παπανδρέου και την Τρόικα. Ο Μ. Κοττάκης καταγγέλλει (”ΕΣΤΙΑ”, 19/3/23) ότι: ”Η χώρα έγινε Κολομβία για να γλιτώσουν τις ποινικές ευθύνες τους οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ και της Eurostat, οι οποίοι αποδεδειγμένα, με έγγραφα mails […] κατηύθυναν από το παρασκήνιο τις προσπάθειες αλλοίωσης του ελλείμματος”. Αυτήν την αλλοίωση του ελλείμματος κατήγγειλαν -οι διορισμένοι, από το ΠΑΣΟΚ, στο ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ- η Ζ. Γεωργαντά και ο Ν. Λογοθέτης, με αποτέλεσμα, παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες των ”Δικτύων”, την τελεσίδικη καταδίκη του. Όμως τα ”Δικτύα” είναι αχόρταγα και επίμονα. Με εκβιασμούς και απειλές απαιτούν την πλήρη αθώωση του ”σταθμάρχη” τους. Για να μπορούν να κρύβονται πίσω του.

Αντωνάκος Αντώνης

21-03-2023

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">antonakosantonis@gmail.com                http://www.antonakos.edu.gr

Η εγκύκλιος ΕΔΩ 

Αποζημίωση σε απόφοιτο κολεγίου για καθυστέρηση στην έκδοση απόφασης αναγνώρισης της επαγγελματικής ισοδυναμίας του πτυχίου αποφοίτου κολεγίου καταδικάστηκε από τα διοικητικά δικαστήρια το υπουργείο Παιδείας. Συγκεκριμένα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών επιδίκασε αποζημίωση ύψους 2.500 ευρώ σε έναν νέο που περίμενε για δύο χρόνια από το αρμόδιο Συμβούλιο του υπουργείου Παιδείας να εκδώσει την απόφαση αναγνώρισης της επαγγελματικής ισοδυναμίας του πτυχίου του. 

Έτσι, στοιχειοθετήθηκε ευθύνη του ελληνικού Δημοσίου για την καθυστέρηση και επιδικάστηκε το ποσό αυτό για την αποκατάσταση της ζημιάς εις βάρος του πολίτη που ζημιώθηκε από αυτήν.