Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιούλιος 2016 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 01:15
Διαδικασία έγκρισης εκπαιδευτικών δράσεων εντός των δομών φιλοξενίας προσφύγων
«To Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) αναλαμβάνει να ελέγξει το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων (τυπικής και μη τυπικής εκπαίδευσης) εντός των προσφυγικών καταυλισμών και των δομών φιλοξενίας και να εγκρίνει την υλοποίησή τους. Φορείς των δραστηριοτήτων μπορεί να είναι ΜΚΟ, Διεθνείς οργανισμοί κ.ά. Για την όσο το δυνατόν πιο άμεση διεκπεραίωση των σχετικών αιτημάτων δεδομένης της επιτακτικής ανάγκης για εκπαιδευτική υποστήριξη των προσφύγων, θα γίνονται δεκτά αιτήματα που υποβάλλονται απευθείας στο ΙΕΠ είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή (στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">info@iep.edu.gr). Η απάντηση στο αίτημα θα αποστέλλεται επίσης ηλεκτρονικά.
Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να αποστέλλουν το συνημμένο έντυπο για την ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ/ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.
Στο πλαίσιο της επεξεργασίας σχετικού αιτήματος το ΙΕΠ θα μπορεί να ζητήσει από τους ενδιαφερόμενους φορείς συμπληρωματικά στοιχεία ή διευκρινίσεις.
Οι φορείς που θα λάβουν έγκριση θα κληθούν να αποστείλουν στο ΙΕΠ συνοπτική έκθεση (report) των αποτελεσμάτων μετά την ολοκλήρωση των δράσεών τους.»
Κατεβάστε το συνημμένο έντυπο : εδώ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 01:13
« Ζωγραφική και Δημιουργία» Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός
Πίνακες και τρισδιάστατες κατασκευές που απεικονίζουν δέντρα, θάλασσες, ιερές, επιβλητικές μορφές, φιγούρες με ατίθασα μαλλιά και πυρακτωμένα μάτια, έντονες πινελιές και ζωηρά χρώματα, πληθωρική έκφραση και τρικυμιώδη συναισθήματα αποτελούν στοιχεία της τέχνης μερικών από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους, με έργα τους σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.Πιστοί «υπηρέτες» της τέχνης και της δημιουργίας. Από μικροί θυμούνται να ζωγραφίζουν, χωρίς να μπορούν να προσδιορίσουν τι ακριβώς τους οδήγησε στη ζωγραφική. Εξάλλου, αυτή είναι μια ερώτηση κλασική που κάνουν στους ζωγράφους και σε όσους ασχολούνται με την Τέχνη και συνήθως δεν μπορεί να απαντηθεί ξεκάθαρα: Ούτε και οι ίδιοι δεν ξέρουν ποια είναι εκείνη η στιγμή που ξαφνικά αποφασίζεις να γίνεις ζωγράφος. Οι περισσότεροι από το Δημοτικό ζωγράφιζαν. Γιατί όλα τα παιδιά ζωγραφίζουν και εκεί στην εφηβεία, αν συνεχίζουν να ζωγραφίζουν, τότε είναι μάλλον σίγουρο ότι θα γίνουν ζωγράφοι. Η εφηβεία είναι καθοριστικό σημείο για να αποφασίσεις να γίνεις ζωγράφος. Η ζωγραφική, εξάλλου, γίνεται και παιγνίδι. Είναι μέρος του παιγνιδιού, τουλάχιστον ήταν στα χρόνια τα δικά μας που φτιάχναμε παιχνίδια. Η Ζωγραφική ήταν συνυφασμένη με το παιχνίδι. Μετά αυτό το παιχνίδι γίνεται ανακούφιση και αν συνεχίζεις και τύχει να ακούσεις και καλά λόγια, αρχίζεις και συνειδητοποιείς ότι «εγώ θέλω να γίνω αυτό : να γίνω ζωγράφος».
Η ζωγραφική επομένως, ήταν πηγαία ανάγκη έκφρασης και μια επιλογή που ακολουθεί κανείς χωρίς να τον απασχολήσει η «επαγγελματική του αποκατάσταση». Στην εποχή μας, όταν αποφασίζεις να γίνεις ζωγράφος δεν το κάνεις με μοναδικό σκοπό να αποκτήσεις χρήματα. Σήμερα είναι ακόμα πιο δύσκολο ένας νέος να γίνει ζωγράφος. Δεν είναι κάτι εύκολο αν θέλεις δηλαδή να γίνεις κάτι σημαντικό, όχι απλά ένας ζωγράφος. Ένας ζωγράφος που θα είναι σημαντικός, θα κάνει τη διαφορά, θα αφήσει το ίχνος του και θα ψάξει να βρει την ταυτότητά του για να υπάρχει μέσα στην ιστορία της ζωγραφικής. Αν δεν ψάχνεις για αυτό, τότε δεν είσαι πραγματικά ζωγράφος.
Σε παλαιότερη συνεντεύξεις τους εικαστικοί καλλιτέχνες έχουν δηλώσει ότι νιώθουν περισσότερο τεχνίτες παρά ζωγράφοι. Μια δήλωση που εκφράζει την αφοσίωση με την οποία δημιουργούν αδιάκοπα εδώ και χρόνια. Η ζωγραφική είναι μια ολόκληρη διαδικασία, μια πορεία μάθησης προς την αυτογνωσία. Η διαφορά με τις άλλες τέχνες είναι ότι η ζωγραφική δεν έχει παιδιά θαύματα. Είναι μια Τέχνη πάρα πολύ αργή, μοναχική, με πάρα πολλή δουλειά και πνευματική και σωματική. Η ζωγραφική δεν είναι απλώς να «παριστάνεις» κάτι, ένα βαζάκι, ένα δέντρο… είναι κάτι βαθύτερο. Για το ευρύ κοινό ακόμα και τώρα, είναι μια τέχνη άγνωστη, ένας γρίφος, που αν θέλει κάποιος να τον λύσει θα πρέπει να ανοίξει τις αισθήσεις του στον κόσμο. Δεν υπάρχει μεγάλο κοινό το οποίο να γνωρίζει τι είναι Τέχνη… Η Τέχνη εξάλλου διδάσκει. Δείχνει μια άλλη «γωνιά» ή οπτική των πραγμάτων που ο θεατής δεν την ξέρει. Χρειάζεται ο θεατής να είναι «ανοιχτός» και όχι να προσπαθεί «να διαβάσει» τα έργα με ένα τρόπο που του είναι ήδη οικείος. Είναι σαν να πάει κάποιος σε μια γκαλερί και να προσπαθεί να διαβάσει ένα κείμενο και να μην μπορεί, καθώς δε γνωρίζει τη γλώσσα. Αν δεν γνωρίζεις τη γλώσσα, πώς θα διαβάσεις το κείμενο; Το γνωστό κείμενο για αυτόν είναι ότι η ζωγραφική είναι η αναπαράσταση ενός τοπίου, ενός προσώπου, μιας νεκρής φύσης… Αυτό όμως δεν είναι πια ζωγραφική, αυτό είναι δουλειά της φωτογραφίας….
Το κύριο χαρακτηριστικό της ζωγραφικής των σύγχρονων ζωγράφων, που εμφανίζεται από τις πρώιμες φάσεις της πορείας τους, είναι η υπαρξιακή αναζήτηση, μέσω μιας ιδιαίτερης θεματολογίας, αλλά και μέσω της ίδιας της ζωγραφικής πράξης. Το ζωγραφικό έργο που παρουσιάστηκε στα τέλη της δεκαετίας 1980 και στις αρχές της δεκαετίας 1990 υπήρξε εξαιρετικά πυκνό, με διαβαθμίσεις χρώματος και έντονη συνθετική διερεύνηση. Από τα μέσα της δεκαετίας 1990 εισάγεται επιπλέον πιο σαφής εικονογραφία, στην οποία πρωταγωνιστούν τα αφηγηματικά στοιχεία, με παραπομπές σε προσωπικές ή συλλογικές μνήμες, σε βιώματα και όνειρα με σαφώς αυτοβιογραφικό περιεχόμενο ή σε λαϊκούς μύθους και παραδόσεις με έντονη συμβολική φόρτιση. Μερικές φορές τα θέματα αποκτούν μια σουρεαλιστική διάσταση, καθώς παρουσιάζονται σε απροσδόκητους συνδυασμούς. Ανασύρονται μνήμες μέσα από ένα ευρύ προσωπικό και συλλογικό φάσμα και αναπλάθονται με φαντασία, δημιουργώντας έναν προσωπικό μυθικό κόσμο, έναν κόσμο ονείρου, μυθιστοριών, φόβων και εκπλήξεων. Στα έργο τους εκφράζεται και ανακαλύπτεται ένα προσωπικό ζωγραφικό ιδίωμα που πηγάζει ενίοτε από μια εξπρεσιονιστική γραφή. Ο τεράστιος εθνογραφικός πλούτος της χώρας μας, τα αρχαία, τα βυζαντινά, τα μεταβυζαντινά, τα λαϊκά, η επτανησιακή τέχνη, η ζωγραφική, οι τοιχογραφίες, τα ψηφιδωτά, οι ναοί οι ίδιοι… αποτελούν, πολλές φορές, πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες. Γιατί ένας ζωγράφος, ένας καλλιτέχνης, πρέπει να ξεκινά να βρει την ταυτότητά του μέσα από τη συλλογική ταυτότητα του λαού που ζει και που ανήκει. Αφού εμβαπτιστεί σε αυτή την κουλτούρα, πρέπει να «βγάλει» μετά τον εαυτό του. Δυστυχώς, ως λαός, περιφρονούμε τη δική μας σημαντική πολιτιστική ταυτότητα και αντιμετωπίζουμε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό με ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας.
Η ελληνική πραγματικότητα της κρίσης επηρεάζει τους ζωγράφους ιδιαίτερα. Γιατί ο ζωγράφος είναι ένας υπερευαίσθητος δέκτης… το έξω επηρεάζει το μέσα, δηλαδή τον εαυτό του ασυνείδητα. Αφού ζωγραφίζει κανείς, πρέπει να αφήνει χώρο και για το ασυνείδητο, δεν γίνονται όλα κατ’ εντολή. Εξάλλου, στο τέλος, όλα τα έργα ενός καλλιτέχνη-ζωγράφου είναι η υπεράσπιση της ταυτότητάς του. Η υπεράσπιση του εαυτού μας σημαίνει υπεράσπιση του χαρακτήρα μας, του πολιτισμού μας, ώστε να μην αλλοιωθούμε. Στα πλαίσια αυτά έχει μεγάλη βαρύτητα η παιδεία, από τα σχολεία ως τα Πανεπιστήμια και ο ρόλος του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία. Γιατί αισθάνεται κανείς ταπείνωση ως Έλληνας να καταναλώνει συνέχεια πολιτιστικά προϊόντα απ’ έξω. Όλο καταναλώνουμε πολιτισμικά αγαθά από το εξωτερικό. Τίποτα δεν παράγουμε… ούτε ιδέες δεν παράγουμε πια...
Η «λύση» είναι να ξαναπάρουμε πάλι την πυξίδα! Έχουμε ξεχάσει την πυξίδα. Και εννοώ την ταυτότητά μας και τον πολιτισμό μας. Οι νέοι έπαψαν να διαβάζουν και αναζητούν το εύκολο κέρδος. Η ελληνική ανθρωπιστική παιδεία και μόρφωση είναι η μόνη περιουσία που δεν μπορεί να μας την κλέψει κανείς… Αν λοιπόν χάσεις το βαθύ εγώ σου, τότε είναι πολύ εύκολο να αλλοιωθείς.
Καταλήγοντας και δίνοντας το έναυσμα για δημιουργία, υποστηρίζω πως πρέπει ο νέος κόσμος να μάθει να γίνει δημιουργός. Όχι απαραιτήτως να κάνει υψηλή τέχνη, αλλά να ασχολείται με τα χέρια του και να μην καταναλώνει μόνο. Δηλαδή, εννοώ πως είναι βαρετό και ανούσιο να καταναλώνεις μόνο και να μην φτιάχνεις. Κάτι να φτιάχνεις, βρε αδερφέ, ένα τραπέζι, μια καρέκλα ή να διαβάζεις, να γράφεις… τι νόημα έχει αλλιώς η ζωή;
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 01:02
Τσίπρας, το πολύτιμο γιουσουφάκι του Βόλφγκαγκ Σόϊμπλε
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για τα λάθη και των προηγούμενων και της σημερινής κυβέρνησης που έφτασαν τη χώρα ως εδώ. Θα μπορούσαμε να ρίξουμε το φταίξιμο στον Σόιμπλε που ξαφνικά χθες με δύο τηλεφωνάκια έσωσε Ισπανία και Πορτογαλία ενώ ήδη ετοιμάζει τη διάσωση των ιταλικών τραπεζών και γιατί όχι και της Deutsche Bank. Βεβαίως χωρίς κούρεμα καταθέσεων ή απειλές χρεοκοπίας όπως έγινε με την Ελλάδα. Ασφαλώς πρόκειται για μια πολιτική απόφαση της Γερμανίας να στηρίξει τον Ραχόι και τον Ρέντσι μη τυχόν και σκάσουν και έρθει στην εξουσία κανένας ημίτρελος Γκρίλο ή ο «Τσίπρας» της Ισπανίας. Όχι ότι στις χώρες αυτές ή στη Γαλλία δεν γίνεται της κακομοίρας στην οικονομική διαχείριση, αλλά στην Ελλάδα είναι άλλο πράγμα.
Με πολύ μαύρο χρήμα;
Με παραοικονομία που δεν έχει προηγούμενο;
Με λογιστικές αλχημείες;
Με πολύ κοροϊδία επί χρόνια των δανειστών;
Ό,τι κι αν έχει γίνει κάποια στιγμή το πάρτι τέλειωσε, μόλις μας πήρανε χαμπάρι, άρχισε το τσεκούρωμα.
Όμως πρέπει να δούμε την κίνηση Σόιμπλε με πολύ προσοχή. Την ώρα δηλαδή που οι Γερμανοί βάζουν πλάτη στην Ισπανία, την Ιταλία κι εμμέσως και σε άλλες αδύναμες χώρες ώστε να μην πάμε σε πολιτική αναταραχή, πρέπει να θυμίσουμε το εξής.
Το 2014 οι δανειστές ήταν αυτοί που άδειασαν τον Σαμαρά και την κυβέρνησή του. Αν ήθελαν οι Γερμανοί θα μπορούσε να έχει δοθεί μια τίμια λύση το φθινόπωρο του έτους εκείνου και η πορεία της κυβέρνησης να ήταν καλύτερη. Ας σκεφτούμε τι θα γινόταν π.χ. αν η Μέρκελ τηρούσε τις υποσχέσεις της για απομείωση του χρέους.
Ας σκεφτούμε πώς θα ήταν η οικονομία αν οι δανειστές δεν επέμεναν τότε σε πολύ σκληρά μέτρα τα οποία βεβαίως αναγκάστηκε να πάρει 1,5 χρόνο μετά η κυβέρνηση Τσίπρα.
Τότε λοιπόν το Βερολίνο επέλεξε να ρίξει τον Σαμαρά και να φέρει στην εξουσία τον Τσίπρα. Γιατί άραγε; Θεωρητικά θα έλεγε κανείς ότι ο «δεξιός» Σαμαράς τους βόλευε καλύτερα, θα τους έκανε όλα τα χατίρια. Αντίθετα ο «επαναστάτης» Τσίπρας θα τους δημιουργούσε πλείστα προβλήματα, ειδικά έχοντας μαζί του τον οικονομολόγο της πεντάρας.
Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν:
Είτε η τρόικα είχε άγνοια κινδύνου και δεν κατάλαβε τι φίδι στον κόρφο της Ευρώπης έβαζε, είτε ήξερε και είχε σχεδιάσει τα πάντα με ακρίβεια.
Αν ισχύει το δεύτερο τότε πρόκειται για ξεκάθαρο σχέδιο Σόιμπλε ο οποίος θα μπορούσε να παρέμβει τότε όπως έκανε και χθες αλλά άφησε να καταρρεύσει η κυβέρνηση Σαμαρά και να έρθει ο Τσίπρας και η παρέα του.
Φαίνεται ότι οι Γερμανοί είχαν μελετήσει καλά την ελληνική κοινωνία, το πολιτικό σύστημα και την αριστερά.
Πίστευαν ή ήλπιζαν ότι με τον Τσίπρα στην εξουσία η οικονομία θα καταρρεύσει σύντομα, οπότε είτε θα είχαμε χρεοκοπία και προσωρινή έξοδο από το ευρώ (όπως είχε αποκαλύψει ο ίδιος ο Σόιμπλε ότι επεδίωκε), είτε θα είχαμε αυτό που ζούμε τώρα. Δηλαδή μια κυβέρνηση που θα έκανε τσαμπουκάδες για όσο έκανε, τους δανειστές να έφταναν στα όρια και τελικά την αριστερά να υπέγραφε μνημόνιο, παραδομένη στις απαιτήσεις των ξένων.
Είτε το ένα είτε το άλλο σενάριο το κέρδος στον Σόιμπλε θα πήγαινε. Μπράβο θα του έλεγαν αν είχαμε Grexit, μπράβο του λένε και τώρα που υποτάχθηκε η Ελλάδα για πάντα και που η «αριστερή» κυβέρνηση έχει γίνει το αγαπημένο παιδί της Μέρκελ και υπογράφει ακόμη και αυτά που δεν απαιτούν οι δανειστές.
Έξυπνο κόλπο για να δείξει ο Σόιμπλε ποιο είναι το πραγματικό αφεντικό της Ευρώπης.
Είδε ότι ο Σαμαράς αντιστεκόταν στα βρόμικα σχέδιά του και τον άδειασε κανονικά. Και είδε στο πρόσωπο του Τσίπρα το γιουσουφάκι που θα έκανε τα πάντα ή αν δεν το έκανε θα παρέδιδε μια χώρα στο χάος, επομένως παραδομένη και στους δανειστές.
antinews.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 00:45
Γλεντάει ο κόσμος, πάρτι στο Twitter- «Στης Πάρου τα 5άστερα ξαπλώνει ο Μαρξ ανάσκελα»
Με ποικίλους τρόπους, σε κάθε περίπτωση καυστικά και με πολύ χιούμορ, σχολίασαν οι χρήστες του Twitter την τροπολογία που έφερε χθες το βράδυ η κυβέρνηση στη Βουλή με την οποία θεσπίζεται απεριόριστο όριο δαπανών για τα κυβερνητικά ταξίδια.Με αφορμή και το αυριανό ταξίδι του πρωθυπουργού στην Πάρο για τα εγκαίνια του νέου αεροδρομίου, στο οποίο θα τον συνοδέψουν 54 άτομα, οι χρήστες του Twitter έδωσαν... ρέστα.
Ακολουθούν κάποια από τα καυστικότερα tweets:
















Κατηγορία
Πολιτική
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 00:36
Μας δουλεύουν ψιλό γαζί
Όλοι στον αγώνα! Αυτή η ιστορία με τους μπαχαλάκηδες (ντόπιους και αλλοδαπούς) του No Borders στη Θεσσαλονίκη, είναι άκρως ενδεικτική της σχιζοφρένειας των ασυνάρτητων ιδεοληπτικών που μας κυβερνάνε εδώ και ενάμιση χρόνο.
Ήρθαν λοιπόν 2-3 χιλιάδες καλόπαιδα από το εξωτερικό, γνωρίζοντας ότι εδώ είναι η Ντίσνεϊλαντ της ανομίας χάρη στον Σύριζα, κατέλαβαν με το έτσι θέλω το ΑΠΘ, σπάσανε ότι βρήκαν, κοπρίσανε όπου μπορούσαν, στήσανε χορούς, κάνανε τους μπάφους τους, έβαψαν λεωφορεία, με την αστυνομία να τους κοιτάει αδιάφορη, και αφού έκαναν και 3-4 επιδρομές στο δημαρχείο, στην ΕΡΤ 3, και στο αεροδρόμιο, έφυγαν σαν κύριοι.
Ικανοποιημένοι διότι πρόσφεραν με τον «αγώνα» τους κι άλλες δάφνες δόξας στο διεθνιστικό κύμα αλληλεγγύης στους ταλαίπωρες «πρόσφυγες πολέμου» (από το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές).
Η κυρά Τασία θα ήταν περήφανη για το έργο τους, αλλά δεν ακούγεται τελευταία. Χώρια του ότι, αν δεν κάνω λάθος, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές δεν έχουν πόλεμο… λεπτομέρειες θα μου πείτε….
Εν πάση περιπτώσει, μέχρι εδώ όλα καλά, αφού Σύριζα θέλαμε, και Σύριζα έχουμε. Άλλωστε, όπως είπε ο κυβερνητικός συντονιστής Γ. Κυρίτσης (αυτός με το σκουλαρίκι στο αυτί) «τα παιδιά δεν ενοχλούν κανέναν, και άρα είμαι μαζί τους», ή κάπως έτσι.
Με τον αρμόδιο υπουργό Προστασίας του Πολίτη (έχουμε και απ’ αυτό) να δηλώνει περήφανος για την «διακριτική» παρουσία της αστυνομίας, που όμως επί Σύριζα θυμίζει την αλήστου μνήμης εποχή του Πάκη, τότε που καίγονταν η Αθήνα, αλλά η ΕΛ.ΑΣ αποτελούνταν από ακίνητα στρατιωτάκια, κατόπιν πολιτικών εντολών βεβαίως βεβαίως.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση του ΑΠΘ, η εισαγγελία Θεσσαλονίκης εξέδωσε τρεις παραγγελίες προς την αστυνομία να κάνει το καθήκον της αλλά φευ. Μέχρι που την απείλησε και με ποινικές διώξεις για την αδράνειά της, αλλά και πάλι φευ. Ο αριστεριστής πρώην αξιωματικός του στρατού(!) κ. Τόσκας σφύριζε αδιάφορα.
Χρειάστηκε λοιπόν οι μπαχαλάκηδες να καταλάβουν ένα ακόμη κτίριο στο κέντρο της συμπρωτεύουσας, για να αποφασίσει επιτέλους το υπουργείο να επιτρέψει στην αστυνομία να κάνει αυτό που ξέρει και μπορεί. Και το έκανε εν μία νυκτί, εκκενώνοντας τρία κτίρια, τα δυο εκ των οποίων είχαν από καιρό καταλάβει οι αντιεξουσιαστές, συλλαμβάνοντας και καμιά εκατοσταριά από δαύτους. Την ίδια ώρα που η αρμόδια επιτροπή που είχε συσταθεί, ακόμη συνεδρίαζε για να διαπιστώσει αν έχει γίνει κάποιο αυτόφωρο αδίκημα στο ΑΠΘ!!!! Χα χα χα.
Και που είναι το περίεργο; Εκτός του ότι αυτό το ξαφνικό φλερτ του Τόσκα με την νομιμότητα εμένα μου μυρίζει πρόωρες εκλογές, έχουμε και την αντίδραση των αντιεξουσιαστών της Θεσσαλονίκης, που σαν δαρμένα παιδάκια πήγανε να κλαφτούν στον μπαμπά τους. Στην προκειμένη περίπτωση στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ! Τον χρόνιο προστάτη και σπόνσορά τους. Εξ ου και κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία του στην Εγνατία.
Και πάνω που όλοι οι νορμάλ άνθρωποι γέλασαν, σκεπτόμενοι «μα καλά, δεν ξέρουν ότι ο Σύριζα κυβερνά; Τι περιμένουν;» έρχεται μια επίσημη ανακοίνωση του κόμματος, που καταδικάζει και στηλιτεύει την αστυνομική επέμβαση, θυμίζοντας περισσότερο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά κόμμα που κυβερνά. Μια ανακοίνωση που υπογραμμίζει ότι οι αγώνες (καταλήψεις κτιρίων) είναι δίκαιοι και εγγενείς της αριστερής ιδεολογίας!
Διαβάστε: «Η αστυνομική επιχείρηση εκκένωσης καταλήψεων στέγης στη Θεσσαλονίκη μας βρίσκει αντίθετους. Η ποινικοποίηση εγχειρημάτων αλληλεγγύης συνιστά πρακτική που δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς». Και συμπληρώνεται, ότι οποιαδήποτε απόπειρα καταστολής του κινήματος αλληλεγγύης είναι φασιστική!!!!!
Και από μια πλευρά έχουν δίκιο οι πούροι συριζαίοι, αφού ακόμη και ο πρωθυπουργός μας ήταν κάποτε περήφανος καταληψίας. Με αυτού του είδους την αντίσταση έκανε πολιτική καριέρα. Λογικό είναι λοιπόν οι κομματικοί κηφήνες να θέλουν να συνεχίσουν τον όμορφο αυτό αγώνα. Άσχετα αν αυτό που λένε δεν έχει καμιά σχέση με την αριστερά, όπου αυτή κυβέρνησε, εκτός κι αν νομίζουν ότι στην ΕΣΣΔ ή στην Ουγγαρία π.χ. θα μπορούσε κάποιος χασικλής να καταλάβει με το έτσι θέλω κτίριο, χωρίς να κινδυνεύει να σκάβει για να βρει αλάτι τα επόμενα 50 χρόνια κάπου στην Σιβηρία.
Αυτή όμως η ιδεολογική σύγχυση και η ιστορική άγνοια είναι δευτερεύοντα ζητήματα, με το κυρίαρχο να είναι ο διπολισμός, η σχιζοφρένεια των κυβερνώντων μας, που από την μια ασκούν πλήρως το μνημόνιο κι από την άλλη επιμένουν ότι το σκίζουν. Που υπογράφουν στα τέσσερα ότι πιο αντιλαϊκό μέτρο τους δίνουν οι «ξένοι τοκογλύφοι», αλλά στη συνέχεια δακρύζουν…

Απλά πράγματα...
Έτσι και εδώ, από την μια ο υπουργός του Σύριζα βάζει την αστυνομία να κάνει ντου, κι από την άλλη ο ίδιος ο Σύριζα τον καταγγέλλει. Από κεκτημένη ταχύτητα.
Διότι μόνο αυτό ξέρουν οι άνθρωποι αυτοί… να καταγγέλλουν.
Έτσι έκτισαν καριέρες. Στα κάγκελα και διαμαρτυρόμενοι.
Άσχετα αν η οικονομική κρίση τους έκανε από το 3% στο οποίο βολόδερναν ισχυρή κυβέρνηση, με τον κάθε μελανιασμένο ή μπαταχτσή πρώην πασόκο να ψηφίζει Πρώτη Φορά Αριστερά για να μην πληρώνει διόδια και φόρους.
Εν ολίγοις η κατάσταση εκτός από δραματική, βγάζει και γέλιο. Δεν αποκλείεται δηλαδή να δούμε και καμιά διαδήλωση έξω από το Μαξίμου από συριζαίους με πανό, και με τις μπουτούδες στα κάγκελα, να καταγγέλλουν την ανάλγητη πολιτική του… Σύριζα! Να το δω κι αυτό, και να πω χαλάλι τα δυο χρόνια του μαρτυρίου μας…
Και τέλος, για να μη το ξεχάσω, και για να γνωρίζουν τα χάλια μας οι περήφανοι ψηφοφόροι του Αλέξη, να θυμίσω ότι αυτό το σαββατοκύριακο θα πάει στην Πάρο 54μελής κουστωδία κομματόσκυλων του Σύριζα (θα’ναι μου λένε κι ο Καρανίκας) για να εγκαινιάσουν το νέο αεροδρόμιο, εκείνο δηλαδή που έβαλε μπρος ο κακός Σαμαράς, με την οικονομική βοήθεια του εξίσου κακού καπιταλιστή Βασιλάκη (της Aegean). Και άντε, ας το εγκαινιάσουν αφού τους έκατσε η μπίλια.
Το ερώτημα είναι: Γιατί 54 άτομα; Και γιατί πέρασε τροπολογία ώστε όλοι αυτοί οι χρυσοκάνθαροι να δικαιούνται 5στερη διαμονή και όλα τα εκτός έδρας; Γιατί; Εδώ όλο το αεροδρόμιο της Πάρου λειτουργεί επί δεκαετίες με λιγότερα από 20 άτομα προσωπικό, και χρειάζεται 54 συριζαίους για να κόψουν μια κορδέλα;
Δεν τα δίνανε αυτά τα χρήματα στο αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ να προμηθευτεί χαρτί υγείας, και να μην τρελαίνονται οι διερχόμενοι τουρίστες που νομίζουν ότι βρέθηκαν στο Σουδάν;
Ερωτήσεις που θα μας μείνουν αναπάντητες… αλλά τι να κάνουμε; Σύριζα θέλαμε και Σύριζα έχουμε.
Strange Attractor
orthografos
Κατηγορία
Πολιτική
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 00:35
Η Ντόρα αποκάλυψε την κουβέντα στη Βουλή με τον Τσακαλώτο
Μέσω social media, η Ντόρα Μπακογιάννη «αποκάλυψε» τον διάλογο που είχαν με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο στη Βουλή, κατά τη συζήτηση για την πρόταση Εξεταστικής από τη ΝΔ.Όπως έγραψε η ίδια:

Προφανώς, ο διάλογος μεταξύ Ντόρας Μπακογιάννη και Ευκλείδη Τσακαλώτου, έγινε μετά τις αναφορές του υπουργού Οικονομικών στην οικογένεια Μητσοτάκη. Επίσης, με το σχόλιό της η βουλευτής της ΝΔ, απαντά σε διάφορα σενάρια που κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες.
Τι έγραψε το πρωί ο Βηματοδότης
Η Ντόρα Μπακογιάννη φάνηκε πιο πρακτική (ή πιο πονηρή, όπως προτιμάτε). Αφού άφησε να περάσει ο σαματάς και για να μη γραφτεί τίποτε στα πρακτικά, πλησίασε τον Ευ. Τσακαλώτο στα υπουργικά έδρανα (την ώρα που άρχιζε η ψηφοφορία για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής) «για να του πει δυο λογάκια πρόσωπο με πρόσωπο».
Η Ντόρα Μπακογιάννη φάνηκε πιο πρακτική (ή πιο πονηρή, όπως προτιμάτε). Αφού άφησε να περάσει ο σαματάς και για να μη γραφτεί τίποτε στα πρακτικά, πλησίασε τον Ευ. Τσακαλώτο στα υπουργικά έδρανα (την ώρα που άρχιζε η ψηφοφορία για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής) «για να του πει δυο λογάκια πρόσωπο με πρόσωπο».
Ο κ. Τσακαλώτος φαινόταν να έχει χαλαρώσει, αλλά του χάλασε τη διάθεση η Ντόρα: «Τσακαλώτε, σε προειδοποιώ να μην παίζεις με την οικογένεια. Αυτές τις ειρωνείες για το βρέφος στην Αντίσταση να τις αφήσεις, ακούς; Μην παίζεις μαζί μας. Η χούντα δεν άφηνε τη Μαρίκα, τη μάνα μας, ούτε βόλτα με το καροτσάκι να βγάλει τα παιδιά της. Την είχαν σε κατ’ οίκον περιορισμό».
Δεν γνωρίζω αν ο Τσακαλώτος κατάλαβε, πάντως κούνησε καταφατικά το κεφάλι του.
Βηματοδότης
Βηματοδότης
Κατηγορία
Πολιτική
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 00:33
Το Spiegel εξηγεί γιατί ο Σόιμπλε δεν «δάγκωσε» την Ισπανία σε αντίθεση με την Ελλάδα
Η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt αποκάλυψε πως ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, παρενέβη στις Βρυξέλλες για να αποτρέψει την επιβολή προστίμου στην Ισπανία και στην Πορτογαλία για υπερβολικά ελλείμματα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας, ο κ. Σόιμπλε δεν χρειάστηκε να κάνει και πολλά…
Σήκωσε το τηλέφωνο και μίλησε ορισμένους Ευρωπαίους επιτρόπους για να τους πείσει να μην επιβάλουν πρόστιμα σε Μαδρίτη και Λισσαβώνα, δήλωσαν στη γερμανική εφημερίδα υψηλόβαθμοι διπλωμάτες της Ε.Ε.
Προφανώς τον Σόιμπλε τον ενδιαφέρει να στηρίξει την παλαιά και νυν χριστιανοδημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης, αναφέρει το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας και προσθέτει πως αποτέλεσμα της παρέμβασης Σόιμπλε ήταν να ταχθούν τελικά την Τετάρτη μόνο τέσσερις επίτροποι υπέρ των κυρώσεων.
Βέβαια ο κ. Σόιμπλε δεν έχει σηκώσει το τηλέφωνο για να ζητήσει στήριξη της Ελλάδας, αλλά μάλλον το αντίθετο…
Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο του Spiegel που εντοπίζει τη διαφορά στην αντιμετώπιση της Ισπανίας από την Ελλάδα. Μάλιστα χρησιμοποιεί τον τίτλο «Όποιος δεν δαγκώνει δεν πρέπει να γαβγίζει»….
Το Spiegel γράφει ότι: «Η απόφαση της Επιτροπής είναι λογική. Η οικονομική ανάπτυξη στις εν λόγω χώρες είναι αναιμική. Μια επιβολή προστίμων θα ήταν παράλογη σε αυτή την χρονική περίοδο λίγες εβδομάδες μετά το Brexit. Από δημοσιονομική άποψη ωστόσο η απόφαση είναι προβληματική. Διότι την κατανόηση με την οποία αντιμετωπίζονται σήμερα Ισπανία και Πορτογαλία θα την ζητήσουν αύριο και άλλες χώρες.
Επί χρόνια, ο Β. Σόιμπλε απέρριπτε το αίτημα για περισσότερη επιείκεια απέναντι στην Ελλάδα παρά το γεγονός ότι πολλοί οικονομολόγοι προειδοποιούν εδώ και καιρό ότι η λιτότητα στραγγαλίζει την ανάπτυξη. Όμως η αντίσταση στην Ελλάδα προέρχονταν από μια αριστερή κυβέρνηση. Στην Ισπανία όμως ο Β. Σόιμπλε στηρίζει τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος αγωνίζεται εδώ και μήνες για την παραμονή του στην εξουσία».
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 00:32
Οι τέσσερις επίτροποι που δεν υπάκουσαν την εντολή Σόιμπλε για Ισπανία και Πορτογαλία
Σύμφωνα με υψηλόβαθμο ευρωπαίο αξιωματούχο, τον οποίο επικαλείται η εφημερίδα Handelsblatt ο γερμανός υπουργός
Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παρεμπόδισε από το παρασκήνιο την επιβολή προστίμων.Από κοινού με τον ισπανό ομόλογό του Λουίς ντε Γκίντος επικοινώνησε τηλεφωνικά από την σύνοδο των G20 στην Κίνα με αρκετούς ευρωπαίους επιτρόπους και παρακάλεσε να μην επιβληθούν πρόστιμα σε Λισαβόνα και Μαδρίτη.
Ωστόσο υπήρξαν τέσσερις επίτροποι που δεν υπάκουσαν…
Στην χθεσινή συνεδρίαση της Κομισιόν τάχθηκαν υπέρ των προστίμων.
Συγκεκριμένα οι δύο αντιπρόεδροι, ο φιλανδός Γίργκι Κατάινεν και ο λετονός Βάλντις Ντομπρόφσκις δεν άκουσαν τον Β. Σόιμπλε, ενώ αναλόγως κινήθηκε τόσο η Σουηδή Σεσίλια Μάλμστρεμ όσο και ο γερμανός Γκίντερ Έτινγκερ.
Κατηγορία
Πολιτική
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 00:31
Δεν έχουν τέλος η εκκαθαρίσεις μετά το πραξικόπημα στην Τουρκία
Η Τουρκία έχει απολύσει 88 υπαλλήλους του υπουργείου Εξωτερικών, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.
Ο Τσαβούσογλου έκανε τις δηλώσεις αυτές στο τηλεοπτικό δίκτυο
NTV.Οι τουρκικές αρχές έχουν θέσει σε διαθεσιμότητα, συλλάβει ή θέσει υπό έρευνα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε κρατικούς θεσμούς, μεταξύ άλλων σε υπουργεία, στις ένοπλες δυνάμεις και στην αστυνομία, για διασυνδέσεις με τον αυτοεξόριστο στις Ηνωμένες Πολιτείες ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο κατηγορούν ότι διοργάνωσε το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, και το κίνημά του.
Κατηγορία
Πολιτική
Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016 20:20
Αποσπάσεις εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Please wait...