Κανείς δεν θα διαφωνήσει πιστεύω μαζί μου πως η ανανέωση σε όλες τις εκφάνσεις της και σε κάθε πεδίο της ζωής είναι αναγκαία. Είναι ο βασικός μοχλός ανάπτυξης του ιδίου του ανθρώπινου είδους. Η μάχη του καινούργιο με το παλιό κρατάει αιώνες. Και να μη γελιέται κανείς:

Το καινούργιο κερδίζει ΚΑΘΕ φορά.Υπάρχει όμως ένα ερώτημα: Είναι τελικά το καινούργιο πάντα καλύτερο;Τρία άτομα της γενιάς μου ήταν το βράδυ της Κυριακής των εκλογών, ανεβασμένα στην εξέδρα του Σύριζα.

Ο πρώτος ήταν υποψήφιος Δήμαρχος της πρωτεύουσας της χώρας. 34άρης.
Η δεύτερη είναι πλέον Περιφερειάρχης της πολυπληθέστερης περιφέρειας της χώρας. 40άρα.
Ο τρίτος είναι εν δυνάμει Πρωθυπουργός της χώρας. 40άρης κι αυτός.

Και οι τρεις τους μαζί δεν αθροίζουν 4 χρόνια πείρας σε θέσεις πολιτικής διοίκησης! Και οι αλλοπρόσαλλες φιλοδοξίες τους ξεκινάνε από την κατάληψη κτιρίων μέχρι την προεδρία της commission! Η λογική λοιπόν λέει πως δεν θα τους έδινες ούτε την διοίκηση της εταιρίας σου.

Τα αποτελέσματα όμως, σε διαψεύδουν….Είμαι από τους πρώτους που υποστηρίζουν πως η ηλικία δεν είναι μετρό ικανότητας. Ούτε θετικό ούτε αρνητικό. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτα την διαπίστωση μου πως η ανάγκη του κόσμου για ανανέωση προσώπων και αλλαγή νοοτροπίας είναι πια τόσο ισχυρή που σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνά και την λογική.

Προσωπικά δεν θεωρώ το ΣΥΡΙΖΑ κόμμα εξουσίας. Έχει ισχυρά οπισθοδρομικά βαρίδια στα αριστερά του και του αρέσει ακόμα πέραν του δέοντος ο φοιτητικός ρόλος του αντιδραστικού.
Κάποτε όμως, και τα  «παιδιά» μεγαλώνουν.

Ας λείπουν λοιπόν τα εύκολα και χαιρέκακα σχόλια για παιδαρέλια και φοιτητόπαιδα, και ας αναδειχθεί και από τα υπόλοιπα κόμματα η νέα γενιά που θα πάρει στα χέρια της την χώρα. Από τους δήμους μέχρι το Μαξίμου. Το ΕΑΝ οι νέοι θα κυβερνήσουν ΔΕΝ μπαίνει σε συζήτηση.Το μόνο που μπορεί να συζητηθεί είναι το ΠΟΙΟΙ νέοι θα κυβερνήσουν.

Δεν γνωρίζουμε ως πότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να ζητά (με τον τρόπο που τις ζητά) πρόωρες εκλογές, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως όποτε γίνουν εθνικές εκλογές, θα πρέπει το συγκεκριμένο κόμμα να έχει επίσημα ξεκαθαρίσει τις θέσεις του όσον αφορά στη συμμετοχή της Ελλάδας ως πλήρους μέλους του ΝΑΤΟ.

Το θέμα δεν τέθηκε επαρκώς στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις ευρωεκλογές, ούτε ασκήθηκε η αναγκαία πίεση για να ξεκαθαριστούν τα πράγματα.

Προς το παρόν, το συμπέρασμα που εξάγεται από τις αντικρουόμενες δηλώσεις οι οποίες ακούστηκαν, αλλά και από κάποια γεγονότα στο Αιγαίο ακριβώς εν μέσω προεκλογικής περιόδου, είναι ότι η καθήλωση των ποσοστών της αξιωματικής αντιπολίτευσης μας… γλίτωσε και από έναν

Πάμε στις αντικρουόμενες δηλώσεις:

Σε συνέντευξή του στον Αντέννα (στις 14 Μαΐου 2014), ο κ. Τσίπρας δήλωσε:

«Διότι ισχυρίζομαι και το λέω με όλη τη δύναμη της φωνής μου ότι η χώρα πράγματι είναι μια χώρα που ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, ανήκει στην Ε.Ε., στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται».

Ναι, αλλά σύμφωνα με την Διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές (κείμενο που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 25 Απριλίου 2014), είναι ξεκάθαρο πως κεντρικά και μέσα από τα πιο επίσημα κείμενά του, το κόμμα (με τις συνιστώσες του και τα λοιπά) πρεσβεύει το ακριβώς αντίθετο.

Η σχετική αναφορά δεν αφήνει περιθώρια για καμιά παρερμηνεία:

«Η ριζοσπαστική αριστερά διεκδικεί και αγωνίζεται για:Ευρώπη ειρηνική, από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια προς όφελος της ειρήνης σε όλο τον κόσμο, που θα βασίζει την ασφάλειά της στη μείωση των εξοπλισμών και τη συνεννόηση, στον εξοβελισμό των πυρηνικών και των άλλων όπλων μαζικής καταστροφής. Με ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας και συνεργασίας με τη συμμετοχή και της Ρωσίας. Ευρώπη που θα απαγορεύει την αποστολή στρατιωτών εκτός συνόρων. Ευρώπη χωρίς ΝΑΤΟ και ευρωστρατό. Ούτε ένα ευρώ, ούτε ένας στρατιώτης για νατοϊκές εκστρατείες! Να αποσυρθούν αμέσως οι δυνάμεις που είναι έξω από το έδαφος της Ευρώπης».

Δηλαδή, θέλουν μια Ευρώπη χωρίς ΝΑΤΟ – και μάλιστα και χωρίς ευρωστρατό, για τον οποίο ιδρώσαμε να δημιουργηθεί, προκειμένου, τώρα που ξεκινά η εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας, να εφαρμοστεί και η πρόνοια για παρέμβασή του όταν μια χώρα-μέλος δέχεται επίθεση.

Πάμε τώρα στα (τελευταία, διότι δεν σταματούν ποτέ) γεγονότα:

Στις 3 Απριλίου, η τουρκική φρεγάτα BARBAROS, εισήλθε εντός ελληνικών χωρικών υδάτων μεταξύ Αμοργού και Κινάρου και στο ίδιο διάστημα, το οργανικό ελικόπτερό της προσέγγισε τις ακτές της Κινάρου, κατοικημένου νησιού των Δωδεκανήσων.

Η φρεγάτα παρέμεινε εντός ελληνικών χωρικών υδάτων για μία περίπου ώρα, ενώ πλοία και μέσα του Πολεμικού Ναυτικού την παρακολουθούσαν συνεχώς και αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας αναγνώρισαν και αναχαίτισαν το τουρκικό ελικόπτερο.

Στις 20 Μαΐου, πλοία του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, τα οποία συμμετέχουν στην άσκηση «BEYAZ FIRTINA 2014», που διεξάγεται στο ανατολικό Αιγαίο και ολοκληρώνεται την 1η Ιουλίου, εισήλθαν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων.

Συγκεκριμένα, η φρεγάτα TURGUT REIS, εισήλθε στα ελληνικά χωρικά ύδατα μεταξύ Εύβοιας και Άνδρου (στενό Καφηρέα) και κινούμενη με νότια πορεία, εξήλθε σχεδόν δύο ώρες μετά, νοτίως της Κύθνου.

Την ίδια περίπου ώρα, η  πυραυλάκατος ΒΟRΑ εισήλθε στα ελληνικά χωρικά ύδατα βορείως της Νάξου και κινούμενη με δυτική πορεία, εξήλθε αυτών δυτικά της Σερίφου.

Και πάλι πλοία και μέσα του Πολεμικού Ναυτικού παρακολούθησαν τα τουρκικά πλοία, καθ' όλη τη διάρκεια του πλου τους.

Στις 22 Μαΐου, στο Αιγαίο σημειώθηκε ρεκόρ παραβιάσεων και παραβάσεων.

Σε νότιο, κεντρικό και βόρειο Αιγαίο είχαμε 47 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και 19 παραβάσεις του FIR Αθηνών.

Στις παραβιάσεις έλαβαν μέρος 21 τουρκικά αεροσκάφη από τα οποία 5 ήταν του τύπου CN-235, δηλαδή αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου, στα οποία αποδίδεται και ο μεγάλος όγκος των παραβιάσεων.

Μάλιστα, στη διάρκεια της τουρκικής αεροναυτικής άσκησης «BEYAZ FIRTINA 2014», σημειώθηκαν συνολικά 129 παραβιάσεις.

Και πάλι, «όλα τα αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν κατά πάγια πρακτική»…

Τέλος, στις 26 Μαΐου, επομένη των ευρωεκλογών, μία φρεγάτα και τέσσερις πυραυλάκατοι του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, κινήθηκαν διαδοχικά και σταδιακά εκτός των δεσμευμένων περιοχών και εισήλθαν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων στην περιοχή των Κυκλάδων.

Συγκεκριμένα, η φρεγάτα Kemal Reis και οι πυραυλακάτοι Meltem, Imbat, Ruzgar, Firtina, εισήλθαν κατά τις πρώτες πρωινές ώρες και παρέμειναν ως τις 4 το απόγευμα, κινούμενες βορείως της Νάξου, νοτίως της Πάρου, για να απομακρυνθούν τελικά ανατολικά της Σαντορίνης.

Όπως αναφέρθηκε, «σε κάθε περίπτωση οι κινήσεις των τουρκικών πλοίων παρακολουθούντο από ελληνικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Κάθε τουρκικό πλοίο που κινείτο εκτός των δεσμευμένων περιοχών και εισερχόταν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων συνοδευόταν καθ' όλη τη διάρκεια του πλου του από πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ από αέρος παρακολουθείτο από 2 ζεύγη ελληνικών F-16, που βρέθηκαν στην περιοχή για το σκοπό αυτό».

Ως γνωστόν Ελλάδα και Τουρκία είναι μέλη του ΝΑΤΟ – η δε Τουρκία εμποδίζει την Κύπρο να γίνει μέλος της Συμμαχίας.

Και κάποιοι «έξυπνοι» θα σπεύσουν να πουν: «Και σε τι μας προστατεύει το ΝΑΤΟ, αφού οι Τούρκοι συνεχίζουν τα δικά τους;».

Η απάντηση είναι μια άλλη ερώτηση: «Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε αν η Τουρκία ήταν μέλος του ΝΑΤΟ και η Ελλάδα όχι; Θα περιορίζονταν οι Τούρκοι σ’ αυτά τα (πανάκριβα) παιχνίδια στο Αιγαίο;»

Τέλος, στις 22 Μαΐου, από τα Σκόπια όπου βρέθηκε, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ ΆντερςΦογκ Ράσμουσεν, ξεκαθάρισε για άλλη μια φορά ότι η εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας αποτελεί προϋπόθεση για την ένταξη της ΠΓΔΜ στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

«Οι πόρτες του ΝΑΤΟ είναι ανοιχτές, όπως άλλωστε, συμφωνήσαμε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, το 2008 (σ.σ. Όταν ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής προέβαλε βέτο). Θα λάβετε πρόσκληση να ξεκινήσετε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με το ΝΑΤΟ, μόλις βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση στο ζήτημα της ονομασίας. Σας προτρέπω να συνεχίσετε τις προσπάθειες και να βρείτε λύση. Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή».

Και όταν ο Γκρούεφσκι διαμαρτυρήθηκε, ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ είπε με νόημα:

«Θέλω να σημειώσω ότι η απόφαση στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου δεν ελήφθη από ένα μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά ήταν ομόφωνη απόφαση».

Και όταν οι Σκοπιανοί επέμειναν και τον ρώτησαν γιατί το ΝΑΤΟ δεν λαμβάνει υπόψη του την ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας, ο κ. Ράσμουσεν και πάλι έκλεισε με κατηγορηματικό τρόπο την πόρτα:

«Η απόφαση του ΔΔΧ αφορά αποκλειστικά τις διμερείς σχέσεις Αθήνας - Σκοπίων και ως τέτοια δεν σχετίζεται με τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ».

Συμπέρασμα: Για να μας πείσει ο ΣΥΡΙΖΑ πως η χώρα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και αυτό δεν αλλάζει, δεν αρκεί μια περιστασιακή δήλωση του αρχηγού του. Πρέπει να μπει και στα επίσημα κείμενα του κόμματος.

Υ.Γ. Αυτό είναι ένα ακόμη άρθρο της σειράς… «Από τι γλιτώσαμε (προς το παρόν)»…