Θα ψάχνουν να παραδώσουν την κυβέρνηση και δεν θα βρίσκουν...

Αν εξαιρέσει κανείς τον ορυμαγδό των διάφορων μνημονιακών δεσμεύσεων τις οποίες η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα τρέχει να προλάβει "ασμένως" με αντιφατικές κινήσεις είναι αλήθεια (εν μέσω του εύλογου χάους που δημιουργεί η αριστερή ιδεολογική θολούρα), τα μόνα δείγματα δικού της προγράμματος είναι τα παρακάτω και είναι αποκαρδιωτικά για το μέλλον της και το μέλλον της χώρας:

Είναι ο νέος νόμος για τα ΜΜΕ.

Και η προσπάθειας άλωσης της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων μέσω της απομάκρυνσης της κας Σαββαΐδου.

Στις δημοκρατίες των ανεπτυγμένων δυτικών κοινωνιών οι ανεξάρτητες αρχές αποτελούν τις ασφαλιστικές δικλείδες αποκέντρωσης της εξουσίας από τα κόμματα και τις "παρέες" που βρίσκονται στην κορυφή της κυβερνητικής πυραμίδας.

Στις μπανανίες και τις δικτατορίες ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί είναι και αντιβασιλείς και αρχηστράτηγοι και θησαυροφύλακες και αρχηγοί της αστυνομίας γιατί ως άρπαγες (και όχι ως διαχειριστές) της εξουσίας δεν εμπιστεύονται άλλους, παρά κάποιους συγγενείς και κυρίως τους συνενόχους στα εγκλήματα και τις αυθαιρεσίες.

Η πρώτη ανεξάρτητη αρχή που δημιουργήθηκε έστω και τύποις στη χώρα ιδρύθηκε το 1989 και ήταν το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο.

Σύμφωνα με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001 κατοχυρώθηκαν συνταγματικά οι αρμοδιότητές του και το νομικό καθεστώς των μελών του, ζητήματα που μέχρι τότε ρυθμίζονταν με νομοθετικές διατάξεις.

Οι βασικές αρμοδιότητες του Ε.Σ.Ρ. αφορούν στη χορήγηση των αδειών λειτουργίας στους ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς και στον έλεγχο τήρησης της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας από το σύνολο των ιδιωτικών και δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών...

Ο νόμος που προωθεί η κυβέρνηση για τα ΜΜΕ δίνει στον Υπουργό Επικρατείας την ευχέρεια να επιλέγει τον αριθμό των τηλεοπτικών καναλιών που θα λειτουργούν στη χώρα και ορίζει τον κατώτατο αριθμό των εργαζομένων που πρέπει να απασχολούνται σε καθένα από αυτά. Ορίζει επίσης και το τίμημα των αδειών.

Όταν υπάρχει μια συγκεκριμένη πίτα διαφημιστικής δαπάνης και ένας συγκεκριμένος κατώτατος υποχρεωτικός αριθμός εργαζομένων πλήρους απασχόλησης, όποιος ορίζει τον αριθμό των καναλιών, ορίζει επί της ουσίας το πότε και με ποιες προϋποθέσεις οι επιχειρήσεις αυτές μπορούν να είναι κερδοφόρες και ανεξάρτητες από την εξουσία και πότε υποθηκευμένες στην εκάστοτε εξουσία, μέσω θαλασσοδανείων από φιλικές τράπεζες.

Αυτός είναι ο λόγος που γίνεται ο καυγάς για τα ΜΜΕ και δεν είναι η πρώτη φορά στην μπανανία του βαλκανικού νότου που ονομάζεται Ελλάδα.

Όλες οι κυβερνήσεις, τουλάχιστον της μεταπολίτευσης προσπαθούσαν να ελέγξουν τον τύπο και να εξασφαλίσουν μια επαρκή με αμοιβαία συμφέροντα διαπλοκή με την οικονομική ολιγαρχία σε βάρος του συνόλου της κοινωνίας.

Αρκεί να θυμίσουμε τις περιπτώσεις Πώποτα και Κοσκωτά οι οποίες ήταν οι αντίστοιχες κινήσεις του πρώιμου ΠΑΣΟΚ να ελέγξει τον τύπο και να δημιουργήσει φιλικά επιχειρηματικά τζάκια.

Οι μαθητευόμενοι μάγοι του Μαξίμου δείχνουν να ξεχνούν πως αμφότερες οι περιπτώσεις των αχυρανθρώπων της 4ης εξουσίας βρέθηκαν στη φυλακή και η κυβέρνηση που τους ανέδειξε κλονίστηκε, οδηγώντας το κράτος για πρώτη φορά επί οικουμενικής, μετά από πολλές δεκαετίες σε στενότητα καταβολής και αυτών των λίγων, συγκριτικά τότε, μισθών και συντάξεων.

Κ.Στούπας
capital.gr

Newsletter

Super User

Τελευταία άρθρα από τον/την Super User

Προσθήκη σχολίου

Εκπαιδευτικά Νέα