Please wait...
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Μάιος 2015 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:49
Πως θα φορολογηθούν τα εισοδήματα του 2014
Η φορολόγηση των εισοδημάτων του 2014 θα φορολογηθούν σύμφωνα με το νόμο 4172/2013 
Καλοδήμος
didefth.gr.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:48
O Νόμος για το Νέο Λύκειο & ΕΠΑΛ , Πειραματικά-Πρότυπα & Επιλογή Στελεχών (το ΦΕΚ)
Πατήστε εδώ για να δείτε το νόμο 4327/2015. O Νόμος 4327/2015 και ο νόμος 4326/2015 καθορίζουν το Νέο Λύκειο & ΕΠΑΛΝόμος 4326_2015
Νόμος 4327_2015
Πηγή:didefth.gr
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:47
Οικογενειακά επιδόματα : Διαθέσιμη η εφαρμογή για τις αιτήσεις (αναλυτικός οδηγός)
Παρακάτω μπορείτε να δείτε που ακριβώς θα τη βρείτε:
Διαβάστε αναλυτικά την απόφαση:
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Α. ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ.
1. Θεσμικό πλαίσιο για το ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων:
α) Ν. 4093/2012 (άρθρο πρώτο, παρ ΙΑ, υποπαρ. ΙΑ.2, όπως αντικαταστάθηκε και συμπληρώθηκε με την παρ. 4β του άρθρου 35 του ν. 4111/2013 και με την παρ. 8 του άρθρου 38 του Ν. 4144/2013).
β) Κοινή Υπουργική Απόφαση αριθμ. Δ27/οικ. 15239/645/16.5.2013 (ΦΕΚ 1227 Β΄)
Το ποσό του επιδόματος καθορίζεται ανάλογα με το οικογενειακό εισόδημα και τον αριθμό των εξαρτώμενων τέκνων και ανέρχεται μέχρι του ποσού των σαράντα (40) ευρώ το μήνα για κάθε τέκνο.
Καταβάλλεται ανά τρίμηνο, την τελευταία εργάσιμη ημέρα κάθε ημερολογιακού τριμήνου, με πίστωση τραπεζικού λογαριασμού ή λογαριασμού στα ΕΛ.ΤΑ. του δικαιούχου. Η καταβολή του πρώτου τριμήνου κάθε έτους πραγματοποιείται μαζί με τα επιδόματα του δεύτερου τριμήνου, την τελευταία εργάσιμη ημέρα αυτού.
Το επίδομα δικαιούται η οικογένεια:
– Από 1-1-2013, για τέκνα που γεννήθηκαν μέχρι 31-12-2012 και
– Από την 1η του μήνα του επόμενου εκείνου της γέννησης, για τέκνα που γεννήθηκαν ή θα γεννηθούν εντός του έτους 2013 .
2. Θεσμικό πλαίσιο για το ειδικό επίδομα σε τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες:
α) Ν. 4141/2013 (άρθρο 40).
β) Κοινή Υπουργική Απόφαση αριθμ. Δ27/οικ. 15239/645/16.5.2013 (ΦΕΚ 1227 Β΄).
Χορηγείται μόνο σε οικογένειες με τρία και άνω εξαρτώμενα τέκνα και το ποσό του ανέρχεται στα πεντακόσια (500) ευρώ ετησίως για κάθε τέκνο.
Καταβάλλεται σε τρεις (3) δόσεις, κατά τα οριζόμενα ανωτέρω για την καταβολή του ενιαίου επιδόματος στήριξης τέκνων.
Β. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ
1. Η ηλεκτρονική υποβολή του εντύπου Ε1 Δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος από τον υπόχρεο της οικογένειας.
2. Η συμπλήρωση και υποβολή του μηχανογραφημένου εντύπου Α21 Αίτησης – Υπεύθυνης Δήλωσης για την χορήγηση των επιδομάτων, μέσω του περιβάλλοντος Taxisnet της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων.
3. Ο δικαιούχος να διαμένει μόνιμα και συνεχώς την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα.
4. Τα εξαρτώμενα τέκνα να ευρίσκονται στην Ελλάδα.
Ως εξαρτώμενα τέκνα οικογένειας, για τα οποία καταβάλλονται τα επιδόματα, νοούνται:
α) Τέκνα φυσικά, θετά ή αναγνωρισθέντα, που είναι άγαμα και δεν υπερβαίνουν το 18ο έτος της ηλικίας τους ή το 19ο έτος εφόσον φοιτούν στη μέση εκπαίδευση. Για τέκνα που φοιτούν σε ανώτερο ή ανώτατο εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Ελλάδας ή αναγνωρισμένο του εξωτερικού ή σε Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης, τα επιδόματα καταβάλλονται μόνο κατά το χρόνο φοίτησής τους, που προβλέπεται από τον οργανισμό της κάθε σχολής και σε καμία περίπτωση πέραν της συμπλήρωσης του 24ου έτους της ηλικίας τους.
β) Τέκνα με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω που έχουν συμπληρώσει το 18ο αλλά όχι το 24ο έτος της ηλικίας τους.
γ) Τέκνα των συζύγων από άλλο γάμο, εφόσον αυτοί έχουν την αποκλειστική ευθύνη διατροφής τους και ο/η πρώην σύζυγος -άλλος γονέας δεν επιδοτείται για τα τέκνα αυτά. Ισχύουν τα ηλικιακά όρια που αναφέρονται στην περίπτωση (α).
δ) Ορφανά και από τους δύο γονείς τέκνα που αποτελούν ιδία οικογένεια. Ισχύουν τα ηλικιακά όρια που αναφέρονται στην περίπτωση (α).
5. Εισοδηματικό κριτήριο:
α) Για την καταβολή του ενιαίου επιδόματος στήριξης τέκνων λαμβάνονται υπόψη ο αριθμός των εξαρτώμενων τέκνων, η κλίμακα ισοδυναμίας, το ισοδύναμο εισόδημα και η εισοδηματική κατηγορία.
Ως κλίμακα ισοδυναμίας ορίζεται το σταθμισμένο άθροισμα των μελών της οικογένειας. Ο ένας γονέας έχει στάθμιση 1, ο άλλος γονέας έχει στάθμιση 1/3 και κάθε εξαρτώμενο τέκνο έχει στάθμιση 1/6. Ως ισοδύναμο εισόδημα ορίζεται το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα διαιρεμένο με την κλίμακα ισοδυναμίας.
Οι οικογένειες που δικαιούνται το ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων διαιρούνται αναλόγως του ισοδύναμου εισοδήματος σε τρεις εισοδηματικές κατηγορίες, ως εξής:
(α) ΄Εως έξι χιλιάδες (6.000) ευρώ που λαμβάνουν το πλήρες επίδομα,
(β) από έξι χιλιάδες και ένα (6.001) ευρώ έως δώδεκα χιλιάδες (12.000) ευρώ που λαμβάνουν τα 2/3 του επιδόματος και
(γ) από δώδεκα χιλιάδες και ένα (12.001) ευρώ έως δεκαοκτώ χιλιάδες (18.000) ευρώ που λαμβάνουν το 1/3 του επιδόματος.
Για τον υπολογισμό της εισοδηματικής κατηγορίας λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα που αναφέρεται στο εκκαθαριστικό σημείωμα του τρέχοντος οικονομικού έτους.
Παραδείγματα:
Οικογένεια (δυο γονείς) με δύο εξαρτώμενα τέκνα και εισόδημα 16.000 ευρώ.
Κλίμακα ισοδυναμίας : 1 + 1/3 + 1/6 + 1/6 = 1,666
Ισοδύναμο εισόδημα : 16.000/1,666 = 9.604
Εισοδηματική κατηγορία : Β
Οικογενειακό επίδομα: 80 x (2/3) = 53,3 ευρώ το μήνα.
Μονογονεϊκή οικογένεια με ένα εξαρτώμενο τέκνο και εισόδημα 6.000 ευρώ.
Κλίμακα ισοδυναμίας : 1 + 1/6= 1,166
Ισοδύναμο εισόδημα : 6.000 /1,166 = 5.143
Εισοδηματική κατηγορία : Α
Οικογενειακό επίδομα: 40 ευρώ το μήνα.
β) Το ειδικό επίδομα καταβάλλεται εφόσον το οικογενειακό εισόδημα είναι μέχρι σαράντα πέντε χιλιάδες (45.000) ευρώ για τις οικογένειες με τρία τέκνα, προσαυξανόμενο κατά τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ για τις οικογένειες με τέσσερα τέκνα και κατά τέσσερις χιλιάδες (4.000) ευρώ για κάθε επί πλέον τέκνο για τις οικογένειες με περισσότερα των τεσσάρων τέκνα.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΤΥΠΟΥ Α21
Το έντυπο Α21 αίτησης-υπεύθυνης δήλωσης χρησιμοποιείται για τη χορήγηση είτε μόνο του ενιαίου επιδόματος στήριξης τέκνων (οικογένειες με ένα ή δύο εξαρτώμενα τέκνα), είτε και του ειδικού επιδόματος (οικογένειες με τρία και άνω εξαρτώμενα τέκνα).
Αιτών / δικαιούχος των επιδομάτων είναι ο υπόχρεος σε υποβολή του εντύπου Ε1 δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.
Για τη συμπλήρωση του εντύπου Α21 ο αιτών θα πρέπει να γνωρίζει:
– Τον αριθμό οικογενειακής μερίδας από το δημοτολόγιο του Δήμου στην Ελλάδα όπου είναι εγγεγραμμένα όλα τα μέλη με κανονική εγγραφή (όχι ενδεικτική). Το πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης αναζητείται υποχρεωτικά αυτεπάγγελτα από την Υπηρεσία.
– Τον αριθμό ΙΒΑΝ του λογαριασμού του σε Τράπεζα ή στα ΕΛ.ΤΑ., όπου θα πιστώνεται το ποσό των επιδομάτων.
– Τους ΑΜΚΑ όλων των μελών της οικογένειας. Ειδικότερα ο ΑΜΚΑ του αιτούντα/δικαιούχου είναι υποχρεωτικός, προκειμένου να δικαιωθεί και να εισπράξει τα επιδόματα.
– Tην ονομασία του Δήμου, της Δημοτικής Ενότητας και της Δημοτικής/Τοπικής Κοινότητας, όπου κατοικεί (σύμφωνα με τον ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης- Πρόγραμμα Καλλικράτης»).
Διευκρινίσεις για την συμπλήρωση ορισμένων πεδίων/ερωτήσεων:
– Τα πεδία «Χώρα Γέννησης», «Χώρα Διαμονής» και «Χώρα Υπηκοότητας» συμπληρώνονται, επιλέγοντας από την λίστα το ακριβές όνομα της χώρας π.χ. Γαλλία
– Τα πεδία που αφορούν στα στοιχεία του δημοτολογίου («Νομός» δημότη, «Δήμος» δημότη και «Αριθμ.οικογ.μερίδας») συμπληρώνονται μόνο για τα μέλη της οικογένειας που είναι εγγεγραμμένα σε δημοτολόγιο Δήμου στην Ελλάδα.
– Το πεδίο «Σπουδαστής/Φοιτητής» συμπληρώνεται για τέκνο άνω των 18 και κάτω των 19 ή 24 ετών, ανάλογα με την περίπτωση.
– Το πεδίο «Ποσοστό αναπηρίας» δε συμπληρώνεται, εάν το τέκνο δεν είναι ανάπηρο
– Τα πεδία «Κύρια ευθύνη διατροφής» και «Αποκλειστική ευθύνη διατροφής» συμπληρώνονται όταν ο αιτών είναι διαζευγμένος ή σε διάσταση ή όταν το τέκνο είναι από προηγούμενο γάμο ή αναγνωρισθέν.
– Η ερώτηση 4. «Διαμένετε μόνιμα και συνεχώς την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα;», απαντάται υποχρεωτικά από όλους τους αιτούντες.
– Ο αριθμός IBAN λογαριασμού Τραπέζης συμπληρώνεται υποχρεωτικά από όλους τους αιτούντες.
Συμπλήρωση του πίνακα με τα δικαιολογητικά (βλ. «ΛΙΣΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΩΝ»):
Ο αιτών επιλέγει υποχρεωτικά τα δικαιολογητικά, από τα οποία αποδεικνύονται όσα έχει δηλώσει προηγουμένως στην αίτηση-υπεύθυνη δήλωση και τα οποία πρέπει να είναι διαθέσιμα όταν του ζητηθούν.
Ειδικότερα:
α) Η μόνιμη και συνεχής διαμονή του αιτούντα/δικαιούχου στην Ελλάδα κατά την τελευταία δεκαετία (2003-2012) αποδεικνύεται κατά βάση από την αδιάλειπτη υποβολή του εντύπου Ε1 δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για τα τελευταία 10 έτη και επαληθεύεται αυτόματα από την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων.
Εάν για κάποια έτη δεν βρεθεί έντυπο Ε1, θα καλείται ο αιτών να συμπληρώσει ένα ή περισσότερα από τα δικαιολογητικά Α.2 – Α.10, για την απόδειξη της διαμονής του στην Ελλάδα κατά τα έτη αυτά.
Το δικαιολογητικό Α.11 («Άλλο δικαιολογητικό…») συμπληρώνεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις (όταν ο αιτών δεν διαθέτει κανένα από τα δικαιολογητικά Α2 έως Α10).
β) Τα δικαιολογητικά Β.1 και Β.2 του πίνακα Β αφορούν οικογένειες ομογενών και αλλοδαπών και συνεπώς δεν απαιτείται η συμπλήρωσή τους από αιτούντες που είναι εγγεγραμμένοι σε δημοτολόγιο στην Ελλάδα, καθώς για αυτούς η αναζήτηση του πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης διενεργείται υποχρεωτικά αυτεπάγγελτα από την Υπηρεσία.
γ) Τα υπόλοιπα δικαιολογητικά του πίνακα Β καθώς και τα δικαιολογητικά του πίνακα Γ συμπληρώνονται κατά περίπτωση.
ΛΙΣΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΩΝ
Α. ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΔΕΚΑΕΤΟΥΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ
(συμπληρώνονται 1 ή περισσότερα δικαιολογητικά έτσι ώστε συνολικά να αποδεικνύεται η δεκαετής διαμονή του αιτούντα στην Ελλάδα)
1. Έντυπα Ε1 δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ή Εκκαθαριστικά σημειώματα
2. Βεβαίωση ασφαλιστικού φορέα
3. Βεβαίωση έναρξης και συνέχισης άσκησης ελεύθ.επαγγέλματος από αρμόδια Δ.Ο.Υ.
4. Θεωρημένο βιβλιάριο υγείας
5. Μισθωτήριο συμβόλαιο
6. Βεβαίωση φοίτησης τέκνου στο σχολείο
7. Έντυπα Ε1 δήλωσης φορολογίας εισοδήματος των γονέων του
8. Θεωρημένο βιβλιάριο υγείας, ως προστατευόμενο μέλος ασφαλισμένου γονέα
9. Βεβαίωση φοίτησής του στο Γυμνάσιο ή Λύκειο
10. Βεβαίωση του ΟΑΕΔ, αν είχε εγγραφεί στα μητρώα του
11. Άλλο δικαιολογητικό : ……………………………………………….
Β. ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΕΚΝΑ
1. Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης (για ομογενείς, καθώς και για αλλοδαπούς, όταν εκδίδεται αντίστοιχο πιστοποιητικό από τη χώρα της οποίας είναι υπήκοοι)
2. Ληξιαρχικές πράξεις γέννησης των τέκνων (για αλλοδαπούς, όταν είναι αδύνατη η έκδοση πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης από τη χώρα της οποίας είναι υπήκοοι)
3. Βεβαίωση φοίτησης / Πιστοπ.σπουδών
4. Ιατρική γνωμάτευση ΚΕΠΑ ή απόφαση Υγειονομικής Επιτροπής ΙΚΑ σε ισχύ (για ανάπηρο τέκνο)
5. Δικαστική απόφαση επιμέλειας και διατροφής τέκνων
6. Δικαστική απόφαση ανάθεσης επιτροπείας ανήλικων τέκνων
Γ. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ
1. Έγγραφο πιστοποίησης μόνιμης διαμονής πολίτη κράτους-μέλους της Ε.Ε.
2. Ειδικό δελτίο ταυτότητας ομογενούς σε ισχύ
3. Άδεια διαμονής σε ισχύ, για πολίτη χώρας του ΕΟΧ**, Ελβετό πολίτη και πολίτη άλλου κράτους (εκτός των ανωτέρω και της ΕΕ)
4. Ειδικό δελτίο ταυτότητας αλλοδαπού πολιτικού φυγάδα και άδεια παραμονής αλλοδαπού
5. Ειδικό δελτίο υπό ανοχή διαμονής αλλοδαπού που δεν έχει αναγνωριστεί ως πρόσφυγας
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:46
Τρία σενάρια για πρόωρες συντάξεις – όρια ηλικίας
Τρία σενάρια για αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των ασφαλισμένων, που με το υφιστάμενο καθεστώς διατηρούν το δικαίωμα εξόδου προς τη σύνταξη πριν από το 62ο έτος της ηλικίας τους, υπάρχουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών.Το «επώδυνο σενάριο» προβλέπει άμεση έναρξη από το 2015 της σταδιακής αύξησης των ορίων ηλικίας ώστε να προσαρμοστούν στο 62ο και στο 67ο έτος της ηλικίας. Το σενάριο αυτό υποστηρίζουν οι δανειστές.
Το «ήπιο σενάριο μέτρων» περιλαμβάνει τη σταδιακή αύξηση των ορίων από 1.1.2020 και την ολοκλήρωσή του ως το 2025. Η εκδοχή αυτή συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες «συμβιβασμού» των δύο μερών.
Το «αισιόδοξο σενάριο» προτείνει τη μεσολάβηση δεκαετούς μεταβατικής περιόδου ως το 2025 με
διατήρηση των σημερινών ορίων συνταξιοδότησης ώστε να ικανοποιηθούν τα ώριμα δικαιώματα και αύξηση των ορίων ηλικίας από το 2025 και μετά. Την πρόταση αυτή διατυπώνει το ελληνικό υπουργείο Εργασίας.Σημειωτέον ότι από το 2012 τα γενικά όρια συνταξιοδότησης έχουν προσδιοριστεί στο 67ο έτος με 40 έτη ασφάλισης. Ωστόσο κατηγορίες ασφαλισμένων διατηρούν σε ισχύ μεταβατικές διατάξεις πρόωρης συνταξιοδότησης.
Θίγονται 300.000 ασφαλισμένοι
Η χώρα μας δέχεται αφόρητες πιέσεις να λάβει επώδυνα μέτρα προσαρμογής στα όρια αυτά και όσων ασφαλισμένων συνταξιοδοτούνται προ του 62ου έτους της ηλικίας.
Το θέμα της αύξησης των ορίων των πρόωρων – ενδιάμεσων συνταξιοδοτήσεων έχει τεθεί ανοιχτά στο τραπέζι των συζητήσεων, με την ελληνική πλευρά να αντικρούει οποιαδήποτε πρόταση για ανατροπή προϋποθέσεων και ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης όσων διαθέτουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
Το υπουργείο Εργασίας εκτιμά ότι περίπου 300.000 ασφαλισμένοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ανήκουν στην κατηγορία αυτών που διατηρούν δικαίωμα συνταξιοδότησης πριν από το 62ο έτος της ηλικίας. Από αυτούς οι 150.000 έχουν τη δυνατότητα άμεσης αποχώρησης καθώς διαθέτουν θεμελιωμένα αλλά και ώριμα δικαιώματα.
Ως εκ τούτου το ενδεχόμενο της εφαρμογής άμεσων – από 2015 – αλλαγών στα όρια ηλικίας και στις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης εμπεριέχει τον κίνδυνο αθρόων αποχωρήσεων προς τη σύνταξη.
Ο περιορισμός των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων είχε τεθεί από τους δανειστές και στην προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία διεκδικούσε μεταβατική περίοδο ως το 2019 για την κατάργηση των εξαιρέσεων προκειμένου να αποφύγει το «καταστροφικό για τα Ταμεία κύμα αποχωρήσεων».
Να σημειωθεί ότι χαμηλότερα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης εξακολουθούν να έχουν οι λεγόμενοι «παλαιοί ασφαλισμένοι» (πριν από το 1983), νέοι εργαζόμενοι σε βαρέα και ειδικές κατηγορίες (μουσικοί, ηθοποιοί, τραγουδιστές, χορευτές) και μητέρες ανηλίκων που είχαν συμπληρώσει τα προηγούμενα χρόνια τα ελάχιστα έτη ασφάλισης αλλά δεν έχουν την ηλικίας (π.χ., μητέρα ανηλίκου που το 2010 είχε συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης, με όσα ισχύουν σήμερα, μπορεί να συνταξιοδοτηθεί στα 50 με μειωμένη ή στα 55 με πλήρη σύνταξη).
Το υπουργείο Εργασίας έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να θιγούν οι μητέρες ανηλίκων, οι εργαζόμενοι σε βαρέα και ανθυγιεινά και τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ).
Η ρήτρα για τα επικουρικά ταμεία
Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το Ασφαλιστικό παραμένουν δύο ακόμη θέματα: η εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία και ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων κύριας ασφάλισης από το 2015.
Η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για τα επικουρικά αποτελεί το μεγαλύτερο αγκάθι στη διαπραγμάτευση καθώς οι δανειστές επιμένουν να εφαρμοστεί, ενώ η ελληνική πλευρά ξεκαθαρίζει ότι θα την καταργήσει γιατί οδηγεί σε συνεχείς περικοπές.
Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, υπάρχει «μια χαραμάδα αισιοδοξίας» καθώς οι εκπρόσωποι των δανειστών φαίνονται διατεθειμένοι να δεχθούν τη μη εφαρμογή της ρήτρας εφόσον η ελληνική πλευρά εξοικονομήσει τα 326 εκατ. ευρώ που αποτελούν το έλλειμμα των επικουρικών ταμείων για το 2015.
Τέλος, οι δανειστές ζητούν την εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού των κύριων συντάξεων που καθιέρωσε ο νόμος 3863/2010 και έπρεπε να ξεκινήσει την 1.1.2015. Η κυβέρνηση έχει παγώσει την εφαρμογή του καθώς θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη μείωση των κύριων συντάξεων.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:45
Αναφορά στην ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
«Ουκ εάλω η ρίζα
ουκ εάλω το φως!
ουκ εάλω η βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων»
Διακηρύσσει ο ποιητής Ν. Βρεττάκος μεσ' από ποιητική σύνθεση «Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη».
ουκ εάλω το φως!
ουκ εάλω η βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων»
Διακηρύσσει ο ποιητής Ν. Βρεττάκος μεσ' από ποιητική σύνθεση «Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη».
Ωστόσο η Βασιλεύουσα Πόλη, η Κωνσταντινούπολη - πρωτεύουσα της Ελληνικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας - αλώθηκε, έπεσε στα χέρια των Οθωμανών περί τα μέσα της 2ης μετά Χριστόν χιλιετίας, το 1453 στις 29 Μαΐου.
Αλλά τι ήταν η Μεγάλη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1453;
Μια θρυλική πόλη, 60.000 κατοίκων, η Κωνσταντινούπολη, περικυκλωμένη από μια οθωμανική πλημμυρίδα που έφτανε μέχρι την Ιταλία.
Ένας θύλακας ήταν η Βασιλεύουσα.
Τα Βαλκάνια ήταν ήδη Οθωμανικά, τις θάλασσες κατείχαν οι δυτικές δυνάμεις της Βενετίας, και μόνον η Βασιλεύουσα, το «Σπίτι της ευτυχίας» για τους Οθωμανούς, έστεκε εκεί στο σταυροδρόμι
του Βοσπόρου ως ανάμνηση -πλέον- της δεύτερης Ρώμης.Στην ακμή της είχε 1 εκατομμύριο κατοίκους, αλλά και τώρα ήταν ακόμη το κλειδί της ιστορίας.
Αφενός ήταν το πιο κρίσιμο εμπορικό σταυροδρόμι. Από τη Μέση Ανατολή και την Άπω Ανατολή, το στεριανό εμπόριο έρχεται στην Ευρώπη περνώντας από μέσα της.
Ο μοναδικός θαλάσσιος δρόμος προς τη Μαύρη θάλασσα περνάει από εδώ. Από την Κωνσταντινούπολη τη Βοσπορίτισσα Πόλη, την Πόλη της Θεοτόκου. Αλλά ταυτόχρονα είναι και το πέρασμα των εισβολέων της Ανατολής - βρίσκεται συνεχώς μπροστά τους.
Αυτοί οι εισβολείς, οι επιδρομείς, της Ανατολής τη βλέπουν σαν το τελευταίο σημάδι της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που άλλοτε ήταν λατινική και μετά τον 4ο αιώνα αρχίζει να γίνεται Ελληνική Αυτοκρατορία με την ονομασία Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το ελληνικό όνομα Βυζάντιο που είχε η Βοσπορίτισσα Πόλη πριν ο Μέγας Κωνσταντίνος την επιλέξει, την αναγάγει σε πρωτεύουσα της εν Χριστώ Αυτοκρατορίας του.
Ωστόσο ταυτόχρονα η Παπική Δύση τη βλέπει σαν τον παλιό εαυτό της, που δεν έχει καμιά σχέση με το Χριστιανικό παρόν της.
Το Βυζάντιο ήταν Χριστιανικό όπως και η Αυτοκρατορία η Βυζαντινή, και τι σχέση μπορούσε να έχει αυτή η Ελληνική Χριστιανική Αυτοκρατορία με τις παπικές βλέψεις, τις φεουδαρχικές σχέσεις και τους μικρούς ή μεγάλους ηγεμόνες της Δύσης;
Αλλά το 1453 η ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανήκει ήδη στο παρελθόν, κατακερματισμένη από τις ναυτικές δυνάμεις της Δύσης, ακρωτηριασμένη από τις επιθέσεις των Οθωμανών. Από την πάλαι ποτέ κραταιά Αυτοκρατορία δεν έχει απομείνει ελεύθερη γη της παρά μόνο η Βασιλεύουσα Πόλη και μια περιοχή πέριξ αυτής.
Είναι βέβαια ακόμη ελεύθερος ο μακρινός από την Πόλη Μυστράς κι άλλοι μικροί θύλακες ανεξάρτητοι μες την αρχαία Ελληνική επικράτεια, αλλά ανίσχυροι, να προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια στην θρυλική πρωτεύουσα της χιλιόχρονης Αυτοκρατορίας.
Έτσι ο Μωάμεθ αποφάσισε να καταλάβει τη Βασιλεύουσα και ο Πάπας και οι βασιλείς της Δύσης δεν έφεραν καμιά ουσιαστική αντίρρηση παρά μόνο αρκέσθηκαν να νίψουν τα χέρια τους.
«Είναι 5 Απριλίου του 1453 και ο Μωάμεθ, ένα ακατάβλητο παιδαρέλι 21 μονάχα χρονών, έχει ήδη στήσει την πορφυρή σκηνή του μπροστά στα τείχη, στον Κεράτιο κόλπο. Πίσω του 160.000 στρατιώτες φανατισμένοι στο όνομα του Αλλάχ.
Το σχέδιο της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης περιλαμβάνει δύο φάσεις: Βομβαρδισμό των τειχών και έφοδο.
Οι βομβαρδισμοί ξεκινούν την επομένη, 6 Απριλίου.
Χρησιμοποιούνται 12 μεγάλα πυροβόλα και ένα καινούργιο πυροβόλο - τέρας.
Το είχε κατασκευάσει ένας Ούγκρος τεχνίτης που άκουγε στο όνομα Ουρβάν, και ο οποίος είχε αυτομολήσει από τις υπηρεσίες του στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο για οικονομικούς λόγους.
Το πυροβόλο - τέρας, το περίφημο κανόνι του Ουρβάν έχει βλήμα βάρους ενός τόνου και βεληνεκές - απόσταση δηλαδή από το σημείο εκτοξεύσεώς του ως το σημείο πτώσεως - ενός μιλίου, 1610 μέτρα περίπου.
Ωστόσο ο πόλεμος είναι πάντα απρόβλεπτος και η Βασιλεύουσα θεωρείται Θεοφρούρητη.
Ενώ λοιπόν οι βομβαρδισμοί - οι πρώτοι σημαντικοί στην παγκόσμια ιστορία - διαρκούν ήδη δύο εβδομάδες, ελάχιστα έχουν πετύχει.
Δύο φορές δίνονται εντολές εφόδου, αλλά οι πολιορκημένη Πόλη τις αποκρούει σχετικά εύκολα. Τα τείχη είναι ακατάλυτα παρά τις μεγάλες οπές που ανοίγει το κανόνι του Ουρβανού. Κι από τη θάλασσα αποκρούονται τα Οθωμανικά πλοία από τους Γενουάτες και τους Βυζαντινούς που ναυμαχούν σώμα με σώμα με τους Οθωμανούς και τα πλοία του Μωάμεθ.
Αλλά ο Μωάμεθ δεν κάμπτεται από τις αποτυχίες του. Καταλαβαίνει πως πρέπει να λύσει το ζήτημα του στόλου που αμύνεται της Κωνσταντινούπολης από την Προποντίδα, από τα παράλια της Πόλης και τον Κεράτιο κόλπο.
Τότε είναι που ο Μωάμεθ σκαρφίζεται το μεγάλο στρατήγημα, με το οποίο θα περάσει τον στόλο του, και θα τον ρίξει μες τον Κεράτιο κόλπο.
«Ο Ξέρξης έκανε γεφύρι στη θάλασσα» γράφει ο Βυζαντινός ιστορικός Δούκας, «και πάνω σ' αυτό πέρασε τόσος στρατός σα να ήτανε ξηρά. Αυτός όμως ο νέος Αλέξανδρος (ο Μωάμεθ ο Πορθητής) έκανε θάλασσα τη γη και ωσάν να ήτανε κύματα οι πλσγιές, οδήγησε τα καράβια από το Βόσπορο πάνω από τις κορφές των βουνών.»
Οι φρουροί που βρίσκονταν στα τείχη της πολιτείας προς τον Κεράτιο κόλπο τρίβανε τα μάτια τους και δεν πιστεύανε, σαν είδανε να κατρακυλάει από τους λόφους ολόκληρη αρμάδα πάνω στην ξύλινη δίολκο.
Το πρωτάκουστο αυτό μαντάτο μαθεύτηκε αστραπή στην μπλοκαρισμένη πολιτεία.
Άρχοντες και λαός τρέχανε στα τείχη να δουν και να πιστέψουν. Και καθώς έβλεπαν τα καράβια του Μωάμεθ να λικνίζονται στα ήρεμα νερά του Κεράτιου, όλη τους η χαρά για τις θαλασσινές νίκες τους γίνηκε μεμιάς απελπισία.
Ήταν Κυριακή πρωί 22 του Απρίλη.
Και είναι η ιστορία που βεβαιώνει πως εκείνη την ημέρα χτύπησε νεκρώσιμα η καμπάνα της χιλιόχρονης αυτοκρατορίας του Βυζαντίου.
Κι ερχόμαστε στην ημερομηνία 27 του Μάη 1453
Ήταν Κυριακή. Ο Σουλτάνος καβάλησε το άλογό του», γράφει ο ιστορικός Δ. Φωτιάδης, «ξεκίνησε από τον Κεράτιο κόλπο και τράβηξε αργά ίσα με τη θάλασσα του Μαρμαρά, να δει τις ετοιμασίες που γίνηκαν, να γκαρδιώσει και να φανατίσει τα' ασκέρι του.
Σύγκαιρα πρόσταξε τους ντελάληδες που τον ακολουθούσαν να διαλαλήσουν πως έδινε το λεύτερο τρεις μέρες να διαγουμίσουν την πολιτεία, να σφάξουν και να σκλαβώσουν.»
«Οι Τούρκοι τελάληδες,» γράφει ο Μπάρμπαρο, (όπως αναφέρεται από τον ιστορικό Σλουμπερζέ) «φώναζαν:
Παιδιά του Μωάμεθ, γεια χαρά σας!
Μεθαύριο όλοι αυτοί οι γκιαούρηδες θα γίνουν σκλάβοι μας. Θα τους πουλήσουμε για ένα δουκάτο τον καθένα.
Τόσα θα είναι τα πλούτη που θ' αποχτήσουμε, που δεν θα ξέρουμε τι να τα κάνουμε. Με τα γένεια των παπάδων τους θα φτιάσουμε τριχιές για τα άλογα και τα σκυλιά μας.
Τις γυναίκες τους και τις κόρες τους θα τις απολαύσουμε. Ας πολεμήσουμε λοιπόν με καλή καρδιά για τη δόξα του Μωάμεθ».
Αυτές τις ημέρες, πριν από 550 χρόνια, στις 28 του Μάη 1453, ο Πορθητής πρόσταξε να βρεθούν όλοι στα πόστα που τους όρισε.
«Μήτε φωνές πια ακούγονταν, μήτε τουμπελέκια βάραγαν. Κι αυτή η σιωπή ήταν πιο εντυπωσιακή από το θόρυβο και τις φωταψίες των δύο προηγούμενων ημερών.
Πάγωνε τις ψυχές των πολιορκημένων, έμοιαζε καθώς η χαρακτηριστική γαλήνη πριν από το ξέσπασμα της καταιγίδας. Το απόγευμα πάψανε να χτυπάνε κι αυτές ακόμη οι λουμπάρδες, τα κανόνια δηλαδή».
Τότε στο παλάτι των Βλαχερνών συνάχτηκαν οι άρχοντες της Ρωμανίας και οι Φράγκοι αρχηγοί να πάρουν αποφάσεις.
Δεξιά από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο κάθισαν οι Βενετσιάνοι και αριστερά οι Γενοβέζοι. Κοινή στάθηκε η διαπίστωση πως λίγες πια ώρες τους χώριζαν από τον υπέρτατο αγώνα, που θα έκρινε την τύχη της πολιτείας, της Βασιλεύουσας Πόλης και τη δική τους μοίρα.
«Πολεμάμε - τους είπε τότε ο Κωνσταντίνος - για τα τέσσερα μεγαλύτερα αγαθά που υπάρχουν σε τούτον τον κόσμο: την πίστη μας, την πατρίδα μας, τους συγγενείς και τους φίλους μας.
Αν, σαν άντρες που είμαστε, πρέπει για καθένα απ' αυτά ν' αγωνιστούμε ως το θάνατο, τώρα χρειάζεται να πολεμήσουμε για όλα μαζί. Ας διώξουμε το φόβο από την καρδιά μας. Τούτη η πολιτεία είναι σκεπή για μας, καταφύγιο των Χριστιανών, ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων και καύχημα όλου του κόσμου.
Δεν χρειάζεται να σας πω πιότερα, σ' εμάς την εμπιστεύθηκε ο Θεός να τη σώσουμε από τα χέρια των απίστων».
«Ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων» ονόμαζε τη Βασιλεύουσα, λίγο πριν την Άλωση, ο Άγιος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος.
Ναι, ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, λίγο πριν σημάνουν οι καμπάνες για τον εσπερινό στην Αγία Σοφία, ονόμαζε την Βασιλεύουσα μπροστά στους άρχοντές της και τους Βενετσάνους και Γενοβέζους συμμάχους «ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων».
Και τελικά, πριν ξεκινήσουν για την τελευταία θεία Λειτουργία στη Μεγάλη του Χριστού εκκλησία, στην Αγία Σοφία, είπε ακόμη:
«Ας αγωνιστούμε όλοι μαζί για την ελευθερία, τη δόξα και τη μνήμη των ανθρώπων (...) Στεφάνια σας καρτεράνε στον Παράδεισο και στη γη θα μνημονεύονται τιμητικά τα ονόματά σας εις τους αιώνες των αιώνων».
Το δειλινό 28 Μαΐου, την ώρα που σήμανε ο εσπερινός, ξεκίνησαν πριν 562 χρόνια ο Αυτοκράτορας της Βασιλεύουσας, οι σύμμαχοι, οι άρχοντες κι ο λαός, όλοι για την Αγία Σοφία.
«Μπήκαν στην μεγάλη εκκλησία, την ωραιότερη του κόσμου, κι εκεί, αφού άκουσαν τη λειτουργία - την τελευταία που θ' αντηχούσε στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία - γονάτισαν και γύρεψαν, μάταια όμως, από το Θεό να σώσει την Βασιλεύουσα Πόλη από τα χέρια των Αγαρινών.» (Δ. Φωτιάδης)
Έπειτα, άμα βγήκε από το Ιερό ο παπάς κρατώντας το δισκοπότηρο με τα Άχραντα Μυστήρια, προχώρησε ο Κωνσταντίνος και μετάλαβε και αμέσως τράβηξε στο πόστο του στου Αγίου Ρωμανού την Πύλη, απέναντι ακριβώς από το στρατηγείο του Πορθητή.
Κι ήταν ακόμη νύχτα. «Ύστερη νυχτιά, (όπως λέει ο Δ. Σολωμός) που ολονυχτίς ανέβαινε η δέηση, το λιβάνι».
Και δεν είχε τελειώσει του λαού η Αγία Μετάληψη όταν ακούστηκε η τρομερή κραυγή!
«Εάλω η Πόλις! Η Βασιλεύουσα Πόλις εάλω!»
Ωστόσο «Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων» Ν. Βρεττάκος
Ναι, δεν αλώθηκε ποτέ η αρχαία ψυχή των Ελλήνων, και η βυζαντινή ψυχή των Ελλήνων.
Φίλτατο ακροατήριο,
Το Βυζάντιο επιζεί στόν οπου γης Ελληνισμό. Προσέτι ιδιαίτερα ζει στο Μυστρά! Και κάθε 29 Μαΐου στο μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου συνεχίζεται η Θεία Λειτουργία, μεταδίδεται η Αγία Μετάληψη, που διακόπηκε στην Αγία Σοφία.
Όρκος. Όρκος - διαβεβαίωση δηλαδή, τη Πέμπτη 29 Μαΐου το πρωί, όλοι στο Μυστρά, στη Θεία Λειτουργία, όπου κατευθείαν από την Αγία Σοφία θα προσφέρεται η Θεία Κοινωνία, των Αχράντων μυστηρίων της Πίστεως καί της Πατρίδας.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:44
Εκπαιδευτικοί που δεν κατάφεραν να εκλεγούν βουλευτές επιστρέφουν στις θέσεις τους
Σύμφωνα με έγγραφο υπογεγραμμένο από τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας, Τάσο Κουράκη, όσοι εκπαιδευτικοί κατέβηκαν ως υποψήφιοι βουλευτές και δεν κατάφεραν να εκλεγούν, επιστρέφουν στο αξίωμα που κατείχαν.Σχετικά με την επάνοδο στην υπηρεσία εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης οι οποίοι παραιτήθηκαν υποχρεωτικά, προκειμένου να ανακηρυχθούν
υποψήφιοι στις Βουλευτικές εκλογές, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 30 του Π.Δ. 26/2012 ( ΦΕΚ 57 τ. Α΄/ 15-3-2012 ) σας γνωρίζουμε ότι οι ανωτέρω εκπαιδευτικοί που δεν εξελέγησαν επανέρχονται αυτοδίκαια στην ενεργό υπηρεσία, στη θέση από την οποία είχαν παραιτηθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 του Ν.3231/2004 ( ΦΕΚ 45 τ.Α΄/11-2-2004 ) καθώς και στο αξίωμα που κατείχαν πριν υποβάλλουν αίτηση παραίτησης.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:43
Χορευτική Ομάδα Ελένη Γαντζούδη - Μεσολόγγι 2015 video
Η Χορευτική Ομάδα του σχολείου στην εκδήλωση "Ας χορέψουμε στην πόλη με την πόλη για την πόλη", στις 14 Μαΐου 2015 στο Μεσολόγγι.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:40
Η αιματοβαμμένη ιστορία των Σταυροφοριών
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών οι Σταυροφορίες έχουν γίνει μια από τις πιο δυναμικές περιοχές ιστορικής έρευνας. Για ποιο λόγο ξεκίνησαν; Ποια ήταν τα κίνητρα; Πόσο διήρκεσαν και τι αποτελέσματα είχαν; Τα ερωτήματα είναι πολλά και τα ιστορικά γεγονότα που πλαισιώνουν αυτή την «ιδιόμορφη»περίοδο ακόμα περισσότερα.
Η καταπάτηση των Αγίων Τόπων από τους Μουσουλμάνους Σελτζούκους Τούρκους το 1078, ήταν η αφορμή της πρώτης Σταυροφορίας. Οι Σελτζούκοι απαγόρευαν την είσοδο στους προσκυνητές των χριστιανικών εθνών της Δύσης, γεγονός που τελικά δεν έμεινε ατιμώρητο. Οι κίνδυνοι ήταν πολλοί σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης των Αγίων Τόπων από
τους πιστούς με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγαλύτερη αιματοχυσία στα χρόνια του Μεσαίωνα που διήρκεσε 200 χρόνια.
Η καταπάτηση των Αγίων Τόπων από τους Μουσουλμάνους Σελτζούκους Τούρκους το 1078, ήταν η αφορμή της πρώτης Σταυροφορίας. Οι Σελτζούκοι απαγόρευαν την είσοδο στους προσκυνητές των χριστιανικών εθνών της Δύσης, γεγονός που τελικά δεν έμεινε ατιμώρητο. Οι κίνδυνοι ήταν πολλοί σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης των Αγίων Τόπων από
τους πιστούς με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγαλύτερη αιματοχυσία στα χρόνια του Μεσαίωνα που διήρκεσε 200 χρόνια.
Το συμβούλιο της Clermont και η άφιξη του πάπα Ουρβανού ΙΙ. Πίνακας από την Bibliothèque Nationale / Bridgeman Images
Το «παρασκήνιο» πριν από την έναρξη των Σταυροφοριών
Μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα, η Δυτική Ευρώπη είχε αναδειχθεί ως μια σημαντική δύναμη, αν και υστερούσε από άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου, δηλαδή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ισλαμικής αυτοκρατορίας της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Το Βυζάντιο όμως, έχανε σημαντικό έδαφος με την εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι νίκησαν το βυζαντινό στρατό στη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071. Μετά από χρόνια χάους και εμφυλίου πολέμου την γενική αρχηγεία του βυζαντινού θρόνου κατέλαβε το 1081 ο Αλέξιος Κομνηνός, γνωστός στην ιστορία ως Αυτοκράτορας Αλέξιος Α”. Το 1095 ο Αλέξιος έστειλε απεσταλμένους στον πάπα Ουρβανό ΙΙ ζητώντας μισθοφορικά στρατεύματα από τη Δύση για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Αν και οι σχέσεις μεταξύ Χριστιανών στην Ανατολή και τη Δύση ήταν τεταμένες για μεγάλο διάστημα, το αίτημα του Αλέξιου ήρθε σε μια στιγμή που η κατάσταση έδειχνε ότι βελτιωνόταν.
Τον Νοέμβριο του 1095, στο Συμβούλιο της Κλερμόντ στη νότια Γαλλία, ο Πάπας κάλεσε τους Δυτικούς Χριστιανούς να πάρουν τα όπλα, προκειμένου να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς στην ανακατάληψη των Αγίων Τόπων από τον μουσουλμανικό έλεγχο. Ο πάπας συνάντησε μεγάλη ανταπόκριση τόσο από τα χαμηλότερα στρώματα της στρατιωτικής ελίτ (που θα διαμόρφωνε μια νέα τάξη ιπποτών), όσο και από απλούς πολίτες που ήταν αποφασισμένοι να φορέσουν την στολή με τον κόκκινο σταυρό.
Η πρώτη Σταυροφορία (1096-1099)
Τέσσερις στρατιές Σταυροφόρων σχηματίστηκαν από τα στρατεύματα διαφόρων περιοχών της Δυτικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Ρεϋμόνδο του Σαιν Ζιλ,τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, τον Ούγο του Βερμαντουά και τον Βοϊμόνδο Α” της Αντιόχειας, που είχαν τοποθετηθεί με σκοπό να αναχωρήσουν για το Βυζάντιο, τον Αύγουστο του 1096.
Μια λιγότερο οργανωμένη ομάδα ιπποτών γνωστή ως «Σταυροφορία του Λαού» δημιουργήθηκε ύστερα από εντολή ενός δημοφιλούς ιεροκήρυκα, που έγινε γνωστός ως «Πέτρος ο Ερημίτης». Η Σταυροφόροι του Λαού έδρασαν βίαια περνώντας μέσα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σκορπώντας το θάνατο και παραβλέποντας τις εντολές του Αλέξιου που ζητούσε να περιμένουν και τους υπόλοιπους Σταυροφόρους που θα περνούσαν τον Βόσπορο στις αρχές Αυγούστου. Στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Σταυροφόρων και Μουσουλμάνων, οι τουρκικές δυνάμεις συνθλίβονται από την εισβολή των Ευρωπαίων στην Απάμεια την Κιβωτό. Μια άλλη ομάδα Σταυροφόρων, με επικεφαλής τον περιβόητο κόμη Emicho, πραγματοποίησε μια σειρά από σφαγές Εβραίων σε διάφορες πόλεις στη Ρηνανία το 1096, προκαλώντας οργή και μια σοβαρή κρίση στις σχέσεις Εβραίων και Χριστιανών.
Όταν οι τέσσερις κύριες στρατιές των Σταυροφόρων έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξιος επέμεινε ότι οι επικεφαλής του έπρεπε δώσουν όρκο πίστης σ “αυτόν και να αναγνωρίσουν την εξουσία του πάνω σε οποιαδήποτε γη ανέκτησε από τους Τούρκους, καθώς και οποιοδήποτε άλλο έδαφος θα μπορούσε να κατακτήσει. Ο μόνος που αντέδρασε ήταν ο Βοϊμόνδος. Τον Μάιο του 1097, οι Σταυροφόροι και οι βυζαντινοί τους σύμμαχοι επιτέθηκαν στη Νικαία (σημερινό Iznik, Τουρκία), την πρωτεύουσα των Σελτζούκων στην Ανατολία. Η πόλη παραδόθηκε στα τέλη Ιουνίου.
Παρά την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των Σταυροφόρων και των Βυζαντινών ηγετών, οι ενωμένες τους δυνάμεις συνέχισαν την επέλαση στην Ανατολία, καταλαμβάνοντας την μεγάλη συριακή πόλη της Αντιόχειας, τον Ιούνιο του 1098. Μετά από εσωτερικές διαμάχες για τον έλεγχο της Αντιοχείας, οι Σταυροφόροι άρχισαν την πορεία τους προς την Ιερουσαλήμ, που τότε είχε καταληφθεί από το αιγυπτιακό χαλιφάτο των Φατμιδών. Αυτοί ως Σιίτες μουσουλμάνοι ήταν εχθροί των Σουνιτών Σελτζούκων Τούρκων. Κατασκηνώνοντας έξω από την Ιερουσαλήμ ανάγκασαν τον διοικητή της πολιορκημένης πόλης να παραδοθεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις για ασφάλεια του πρίγκιπα της Γαλιλαίας Τάνγκρεντ οι Σταυροφόροι σφάγιασαν αμέτρητες γυναίκες και παιδιά κατά την είσοδο τους στην πόλη.
Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147 με επικεφαλής τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας και τον βασιλιά Κονράδο ΙΙΙ της Γερμανίας.Το 1144, ο σουλτάνος των Σελτζούκων, στρατηγός Ζενγκί, κυβερνήτης της Μοσούλης, κατέλαβε την Έδεσσα, με αποτέλεσμα την απώλεια του βορειότερου τμήματος του κράτους των Σταυροφόρων
Η δεύτερη Σταυροφορία (1147-1149). Η ήττα των Χριστιανών
Έχοντας επιτύχει το στόχο τους σε ένα απροσδόκητα σύντομο χρονικό διάστημα, πολλοί από τους Σταυροφόρους αναχώρησαν για την πατρίδα τους. Θέλοντας όμως να επιτηρούν τις κατακτημένες περιοχές κάποιοι εγκαταστάθηκαν σε τέσσερις μεγάλους δυτικούς οικισμούς ή κράτη των Σταυροφόρων όπως η Αντιόχεια, η Ιερουσαλήμ, η Έδεσσα και η Τρίπολη. Τα κράτη φρουρούνταν από τεράστια κάστρα και έτσι κατάφεραν να κρατήσουν το πάνω χέρι μέχρι το 1130, όταν οι μουσουλμανικές δυνάμεις άρχισαν να κερδίζουν έδαφος στον δικό τους ιερό πόλεμο κατά των Χριστιανών, τους οποίους ονόμαζαν «Φράγκους».
Τα νέα για την κατάληψη της Έδεσσας κονητοποίησαν την Ευρώπη και σύντομα οι χριστιανικές αρχές στη Δύση πήραν την απόφαση για μια δεύτερη Σταυροφορία. Επικεφαλής ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ της Γαλλίας και ο βασιλιάς Κονράδος Γ” της Γερμανίας. Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147. Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους οι Τούρκοι συνθλίβονται από τις δυνάμεις του βασιλιά Κονράδου στο Δορύλαιο, μέρος όπου είχε σημειωθεί μια μεγάλη νίκη κατά την πρώτη Σταυροφορία. Έπειτα οι δυο επικεφαλής μάζεψαν τα στρατεύματα τους στην Ιερουσαλήμ και αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα συριακό προπύργιο της Δαμασκού με στρατό 50.000 Σταυροφόρων. Προηγουμένως, ο θετικά διακείμενος προς τους «Φράγκους» ηγεμόνας της Δαμασκού, αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Νουρ Αλ Ντίν διαδόχου του Ζενγκί στη Μοσούλη. Οι ενωμένες μουσουλμανικές δυνάμεις χάρισαν μια συντριπτική ήττα κατά των Σταυροφόρων και έτσι η Δαμασκός προστέθηκε στην αυτοκρατορία του Αλ Ντίν κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τη δεύτερη Σταυροφορία.
"ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ; Ένα λαϊκό κίνημα γνωστό ως «Σταυροφορία των Παιδιών» (1212), από παιδιά, εφήβους,γυναίκες και ηλικιωμένους βάδισε όλη τη διαδρομή από τη Ρηνανία στην Ιταλία πίσω από ένα νεαρό άνδρα που ονομαζόταν Νικόλαος, ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε λάβει τη θεία Εντολή για την πορεία προς τους Αγίους Τόπους"
Η τρίτη Σταυροφορία (1189-1192). Ο Ριχάρδος τον Λεοντόκαρδος πλησιάζει την Ιερουσαλήμ
Μετά από πολλές προσπάθειες των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ για να καταλάβουν την Αίγυπτο οι δυνάμεις του Νουρ Αλ Ντίν με επικεφαλής τον στρατηγό Σιρκούχ και τον ανιψιό του, Σαλαντίν, κατέλαβαν το Κάιρο το 1169 και ανάγκασαν τον στρατό των Σταυροφόρων να εγκαταλείψει. Μετά τον θάνατο του στρατηγού Σιρκούχ, ο ανιψιός του, Σαλαντίν, ξεκίνησε μια κατακτητική εκστρατεία που επιταχύνθηκε μετά το θάνατο του Νουρ Αλ Ντίν το 1174. Το 1187, ο Σαλαντίν ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία κατά του Βασιλείου των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ. Τα στρατεύματά του κατέστρεψαν σχεδόν το χριστιανικό στρατό στη μάχη του Χατίν, λαμβάνοντας την πόλη μαζί με ένα μεγάλο μέρος της επικράτειας. Η οργή μέσα από αυτές τις ήττες ενέπνευσαν την τρίτη Σταυροφορία. Είχε επικεφαλής τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, ο οποίος πνίγηκε στην Ανατολία πριν το στράτευμά του φτάσει στη Συρία, τον βασιλιά Φίλιππο Β της Γαλλίας και τον βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Τον Σεπτέμβριο 1191, οι δυνάμεις του Ριχάρδου νίκησαν τα στρατεύματα του Σαλαντίν στη μάχη της Αρσούφ, όπου ήταν η μόνη αληθινή μάχη της Τρίτης Σταυροφορίας.
Από την ανακατάληψη της πόλης Γιάφα, ο Ριχάρδος απεκατέστησε τον χριστιανικό έλεγχο της περιοχής και πλησίασε την Ιερουσαλήμ, αν και αρνήθηκε να πολιορκήσει την πόλη. Τον Σεπτέμβριο 1192, ο Ριχάρδος και ο Σαλαντίν υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης που απεκατέστησε το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, χωρίς όμως την πόλη της Ιερουσαλήμ. Έτσι έληξε η Τρίτη Σταυροφορία.
Η τέταρτη Σταυροφορία (1198-1229) και η αρχή του τέλους για τη χριστιανική Κωνσταντινούπολη
Σε απάντηση οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κλείνοντας την τέταρτη Σταυροφορία με την κατάκτηση και τη λεηλασία της βυζαντινής πρωτεύουσας. Ήταν μια μαύρη σελίδα της ιστορίας και ένα καθοριστικό χτύπημα που αποδυνάμωσε την πόλη-σύμβολο. Το υπόλοιπο του 13ου αιώνα κύλισε με Σταυροφορίες που δεν είχαν σαν σκοπό την ανατροπή των μουσουλμανικών δυνάμεων από τους Άγιους Τόπους.
Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1208-1229), έγινε με σκοπό να ξεριζωθούν οι αιρετικοί «Καθαροί» ή Αλβιγηνοί που αποτελούσαν μια χριστιανική αίρεση της Γαλλίας. Στη συνέχεια η Βαλτική Σταυροφορία (1211-1225) έγινε προκειμένου να υποταχθούν οι ειδωλολάτρες στην Τρανσυλβανία. Η πέμπτη Σταυροφορία που έγινε πριν από το θάνατο του πάπα Ιννοκέντιου Γ” το 1216, οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Αίγυπτο από ξηρά και θάλασσα αλλά τελικά υποτάχθηκαν στους μουσουλμάνους υπερασπιστές με επικεφαλής τον ανιψιό του Σαλαντίν, Αλ Μαλίκ αλ-Καμίλ, στο 1221. Το 1229 στη μάχη που έμεινε γνωστή ως έκτη Σταυροφορία ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β “πέτυχε την ειρηνική μεταβίβαση της Ιερουσαλήμ στους Σταυροφόρους μέσω διαπραγματεύσεων με τον Αλ-Καμίλ. Η συνθήκη ειρήνης έληξε μια δεκαετία αργότερα και οι Μουσουλμάνοι ανέκτησε ξανά τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ.
Το τέλος των Σταυροφοριών
Μετά το τέλος του 130υ αιώνα, οι ομάδες των Σταυροφόρων προσπάθησαν να κερδίσουν έδαφος στους Αγίους Τόπους μέσω βραχύβιων επιδρομών που αποδείχθηκαν κάτι περισσότερο από μια απλή ενόχληση στους μουσουλμάνους ηγεμόνες της περιοχής. Η έβδομη Σταυροφορία (1239-1241), με επικεφαλής τον Θεοβάλδο Δ” της Καμπανίας, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ αν και το 1244 την έχασε ξανά. Το 1249, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ” της Γαλλίας οδήγησε την έβδομη Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου, η οποία έληξε με την ήττα στο Μανσούρα το επόμενο έτος.
Καθώς οι Σταυροφόροι αγωνιζόντουσαν ακόμα ενεργά , μια νέα δυναστεία γνωστή ως «Δυναστεία των Μαμελούκων», που καταγόταν από πρώην δούλους του σουλτάνου, ανέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο. Το 1260 οι Μαμελούκοι κατάφεραν να σταματήσουν την επέλαση των Μογγόλων από την Παλαιστίνη και τις εισβολές ξένων δυνάμεων με αρχηγό τον θρυλικό Τζένγκις Χαν και τους απογόνους του που είχαν προκύψει ως πιθανοί σύμμαχοi για τους χριστιανούς της περιοχής. Κάτω από τον ανελέητο ζυγό του σουλτάνου Μπαϊμπάρ, οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Αντιόχεια το 1268 προτρέποντας τον Λουδοβίκο Θ” για μια ακόμα Σταυροφορία η οποία έληξε με τον θάνατο του στην Αφρική.
Ένας νέος σουλτάνος των Μαμελούκων, ο Καλαούμ, κατάφερε να νικήσει τους Μογγόλους μέχρι το τέλος του 1281 και έστρεψε άμεσα την προσοχή του στους Σταυροφόρους, καταλαμβάνοντας την Τρίπολη το 1289. Αυτή που θεωρείται ως τελευταία Σταυροφορία ήταν ουσιαστικά ένας στόλος από τη Βενετία και την Αραγονία όπου κατέφτασε για να υπερασπιστεί ότι κομμάτι γης είχε απομείνει από τις Σταυροφορίες το 1290. Το επόμενο έτος ο διάδοχος του Καλαούμ, βάδισε με ένα τεράστιο στρατό ενάντια στο παράκτιο λιμάνι της Άκρας,που ήταν πρωτεύουσα των Σταυροφόρων από τα τέλη της τρίτης Σταυροφορίας.
Μετά από μόλις εφτά εβδομάδες η Άκρα παραδόθηκε κλείνοντας οριστικά τις Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους μετά από σχεδόν δύο αιώνες. Αν και η Εκκλησία οργάνωσε μικρότερες Σταυροφορίες με περιορισμένους στόχους το 1291 -κυρίως στρατιωτικές εκστρατείες με στόχο την απομάκρυνση των Μουσουλμάνων από την κατακτημένη περιοχή, οι προσπάθειες εγκαταλείφθηκαν οριστικά μετά τον 16ο αιώνα με την άνοδο της Μεταρρύθμισης.
Το «παρασκήνιο» πριν από την έναρξη των Σταυροφοριών
Μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα, η Δυτική Ευρώπη είχε αναδειχθεί ως μια σημαντική δύναμη, αν και υστερούσε από άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου, δηλαδή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ισλαμικής αυτοκρατορίας της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Το Βυζάντιο όμως, έχανε σημαντικό έδαφος με την εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι νίκησαν το βυζαντινό στρατό στη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071. Μετά από χρόνια χάους και εμφυλίου πολέμου την γενική αρχηγεία του βυζαντινού θρόνου κατέλαβε το 1081 ο Αλέξιος Κομνηνός, γνωστός στην ιστορία ως Αυτοκράτορας Αλέξιος Α”. Το 1095 ο Αλέξιος έστειλε απεσταλμένους στον πάπα Ουρβανό ΙΙ ζητώντας μισθοφορικά στρατεύματα από τη Δύση για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Αν και οι σχέσεις μεταξύ Χριστιανών στην Ανατολή και τη Δύση ήταν τεταμένες για μεγάλο διάστημα, το αίτημα του Αλέξιου ήρθε σε μια στιγμή που η κατάσταση έδειχνε ότι βελτιωνόταν.
Τον Νοέμβριο του 1095, στο Συμβούλιο της Κλερμόντ στη νότια Γαλλία, ο Πάπας κάλεσε τους Δυτικούς Χριστιανούς να πάρουν τα όπλα, προκειμένου να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς στην ανακατάληψη των Αγίων Τόπων από τον μουσουλμανικό έλεγχο. Ο πάπας συνάντησε μεγάλη ανταπόκριση τόσο από τα χαμηλότερα στρώματα της στρατιωτικής ελίτ (που θα διαμόρφωνε μια νέα τάξη ιπποτών), όσο και από απλούς πολίτες που ήταν αποφασισμένοι να φορέσουν την στολή με τον κόκκινο σταυρό.
Η πρώτη Σταυροφορία (1096-1099)
Τέσσερις στρατιές Σταυροφόρων σχηματίστηκαν από τα στρατεύματα διαφόρων περιοχών της Δυτικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Ρεϋμόνδο του Σαιν Ζιλ,τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, τον Ούγο του Βερμαντουά και τον Βοϊμόνδο Α” της Αντιόχειας, που είχαν τοποθετηθεί με σκοπό να αναχωρήσουν για το Βυζάντιο, τον Αύγουστο του 1096.
Μια λιγότερο οργανωμένη ομάδα ιπποτών γνωστή ως «Σταυροφορία του Λαού» δημιουργήθηκε ύστερα από εντολή ενός δημοφιλούς ιεροκήρυκα, που έγινε γνωστός ως «Πέτρος ο Ερημίτης». Η Σταυροφόροι του Λαού έδρασαν βίαια περνώντας μέσα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σκορπώντας το θάνατο και παραβλέποντας τις εντολές του Αλέξιου που ζητούσε να περιμένουν και τους υπόλοιπους Σταυροφόρους που θα περνούσαν τον Βόσπορο στις αρχές Αυγούστου. Στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Σταυροφόρων και Μουσουλμάνων, οι τουρκικές δυνάμεις συνθλίβονται από την εισβολή των Ευρωπαίων στην Απάμεια την Κιβωτό. Μια άλλη ομάδα Σταυροφόρων, με επικεφαλής τον περιβόητο κόμη Emicho, πραγματοποίησε μια σειρά από σφαγές Εβραίων σε διάφορες πόλεις στη Ρηνανία το 1096, προκαλώντας οργή και μια σοβαρή κρίση στις σχέσεις Εβραίων και Χριστιανών.
Όταν οι τέσσερις κύριες στρατιές των Σταυροφόρων έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξιος επέμεινε ότι οι επικεφαλής του έπρεπε δώσουν όρκο πίστης σ “αυτόν και να αναγνωρίσουν την εξουσία του πάνω σε οποιαδήποτε γη ανέκτησε από τους Τούρκους, καθώς και οποιοδήποτε άλλο έδαφος θα μπορούσε να κατακτήσει. Ο μόνος που αντέδρασε ήταν ο Βοϊμόνδος. Τον Μάιο του 1097, οι Σταυροφόροι και οι βυζαντινοί τους σύμμαχοι επιτέθηκαν στη Νικαία (σημερινό Iznik, Τουρκία), την πρωτεύουσα των Σελτζούκων στην Ανατολία. Η πόλη παραδόθηκε στα τέλη Ιουνίου.
Παρά την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των Σταυροφόρων και των Βυζαντινών ηγετών, οι ενωμένες τους δυνάμεις συνέχισαν την επέλαση στην Ανατολία, καταλαμβάνοντας την μεγάλη συριακή πόλη της Αντιόχειας, τον Ιούνιο του 1098. Μετά από εσωτερικές διαμάχες για τον έλεγχο της Αντιοχείας, οι Σταυροφόροι άρχισαν την πορεία τους προς την Ιερουσαλήμ, που τότε είχε καταληφθεί από το αιγυπτιακό χαλιφάτο των Φατμιδών. Αυτοί ως Σιίτες μουσουλμάνοι ήταν εχθροί των Σουνιτών Σελτζούκων Τούρκων. Κατασκηνώνοντας έξω από την Ιερουσαλήμ ανάγκασαν τον διοικητή της πολιορκημένης πόλης να παραδοθεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις για ασφάλεια του πρίγκιπα της Γαλιλαίας Τάνγκρεντ οι Σταυροφόροι σφάγιασαν αμέτρητες γυναίκες και παιδιά κατά την είσοδο τους στην πόλη.
Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147 με επικεφαλής τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας και τον βασιλιά Κονράδο ΙΙΙ της Γερμανίας.Το 1144, ο σουλτάνος των Σελτζούκων, στρατηγός Ζενγκί, κυβερνήτης της Μοσούλης, κατέλαβε την Έδεσσα, με αποτέλεσμα την απώλεια του βορειότερου τμήματος του κράτους των Σταυροφόρων
Η δεύτερη Σταυροφορία (1147-1149). Η ήττα των Χριστιανών
Έχοντας επιτύχει το στόχο τους σε ένα απροσδόκητα σύντομο χρονικό διάστημα, πολλοί από τους Σταυροφόρους αναχώρησαν για την πατρίδα τους. Θέλοντας όμως να επιτηρούν τις κατακτημένες περιοχές κάποιοι εγκαταστάθηκαν σε τέσσερις μεγάλους δυτικούς οικισμούς ή κράτη των Σταυροφόρων όπως η Αντιόχεια, η Ιερουσαλήμ, η Έδεσσα και η Τρίπολη. Τα κράτη φρουρούνταν από τεράστια κάστρα και έτσι κατάφεραν να κρατήσουν το πάνω χέρι μέχρι το 1130, όταν οι μουσουλμανικές δυνάμεις άρχισαν να κερδίζουν έδαφος στον δικό τους ιερό πόλεμο κατά των Χριστιανών, τους οποίους ονόμαζαν «Φράγκους».
Τα νέα για την κατάληψη της Έδεσσας κονητοποίησαν την Ευρώπη και σύντομα οι χριστιανικές αρχές στη Δύση πήραν την απόφαση για μια δεύτερη Σταυροφορία. Επικεφαλής ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ της Γαλλίας και ο βασιλιάς Κονράδος Γ” της Γερμανίας. Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147. Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους οι Τούρκοι συνθλίβονται από τις δυνάμεις του βασιλιά Κονράδου στο Δορύλαιο, μέρος όπου είχε σημειωθεί μια μεγάλη νίκη κατά την πρώτη Σταυροφορία. Έπειτα οι δυο επικεφαλής μάζεψαν τα στρατεύματα τους στην Ιερουσαλήμ και αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα συριακό προπύργιο της Δαμασκού με στρατό 50.000 Σταυροφόρων. Προηγουμένως, ο θετικά διακείμενος προς τους «Φράγκους» ηγεμόνας της Δαμασκού, αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Νουρ Αλ Ντίν διαδόχου του Ζενγκί στη Μοσούλη. Οι ενωμένες μουσουλμανικές δυνάμεις χάρισαν μια συντριπτική ήττα κατά των Σταυροφόρων και έτσι η Δαμασκός προστέθηκε στην αυτοκρατορία του Αλ Ντίν κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τη δεύτερη Σταυροφορία.
"ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ; Ένα λαϊκό κίνημα γνωστό ως «Σταυροφορία των Παιδιών» (1212), από παιδιά, εφήβους,γυναίκες και ηλικιωμένους βάδισε όλη τη διαδρομή από τη Ρηνανία στην Ιταλία πίσω από ένα νεαρό άνδρα που ονομαζόταν Νικόλαος, ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε λάβει τη θεία Εντολή για την πορεία προς τους Αγίους Τόπους"
Η τρίτη Σταυροφορία (1189-1192). Ο Ριχάρδος τον Λεοντόκαρδος πλησιάζει την Ιερουσαλήμ
Μετά από πολλές προσπάθειες των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ για να καταλάβουν την Αίγυπτο οι δυνάμεις του Νουρ Αλ Ντίν με επικεφαλής τον στρατηγό Σιρκούχ και τον ανιψιό του, Σαλαντίν, κατέλαβαν το Κάιρο το 1169 και ανάγκασαν τον στρατό των Σταυροφόρων να εγκαταλείψει. Μετά τον θάνατο του στρατηγού Σιρκούχ, ο ανιψιός του, Σαλαντίν, ξεκίνησε μια κατακτητική εκστρατεία που επιταχύνθηκε μετά το θάνατο του Νουρ Αλ Ντίν το 1174. Το 1187, ο Σαλαντίν ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία κατά του Βασιλείου των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ. Τα στρατεύματά του κατέστρεψαν σχεδόν το χριστιανικό στρατό στη μάχη του Χατίν, λαμβάνοντας την πόλη μαζί με ένα μεγάλο μέρος της επικράτειας. Η οργή μέσα από αυτές τις ήττες ενέπνευσαν την τρίτη Σταυροφορία. Είχε επικεφαλής τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, ο οποίος πνίγηκε στην Ανατολία πριν το στράτευμά του φτάσει στη Συρία, τον βασιλιά Φίλιππο Β της Γαλλίας και τον βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Τον Σεπτέμβριο 1191, οι δυνάμεις του Ριχάρδου νίκησαν τα στρατεύματα του Σαλαντίν στη μάχη της Αρσούφ, όπου ήταν η μόνη αληθινή μάχη της Τρίτης Σταυροφορίας.
Από την ανακατάληψη της πόλης Γιάφα, ο Ριχάρδος απεκατέστησε τον χριστιανικό έλεγχο της περιοχής και πλησίασε την Ιερουσαλήμ, αν και αρνήθηκε να πολιορκήσει την πόλη. Τον Σεπτέμβριο 1192, ο Ριχάρδος και ο Σαλαντίν υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης που απεκατέστησε το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, χωρίς όμως την πόλη της Ιερουσαλήμ. Έτσι έληξε η Τρίτη Σταυροφορία.
Η τέταρτη Σταυροφορία (1198-1229) και η αρχή του τέλους για τη χριστιανική Κωνσταντινούπολη
Σε απάντηση οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κλείνοντας την τέταρτη Σταυροφορία με την κατάκτηση και τη λεηλασία της βυζαντινής πρωτεύουσας. Ήταν μια μαύρη σελίδα της ιστορίας και ένα καθοριστικό χτύπημα που αποδυνάμωσε την πόλη-σύμβολο. Το υπόλοιπο του 13ου αιώνα κύλισε με Σταυροφορίες που δεν είχαν σαν σκοπό την ανατροπή των μουσουλμανικών δυνάμεων από τους Άγιους Τόπους.
Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1208-1229), έγινε με σκοπό να ξεριζωθούν οι αιρετικοί «Καθαροί» ή Αλβιγηνοί που αποτελούσαν μια χριστιανική αίρεση της Γαλλίας. Στη συνέχεια η Βαλτική Σταυροφορία (1211-1225) έγινε προκειμένου να υποταχθούν οι ειδωλολάτρες στην Τρανσυλβανία. Η πέμπτη Σταυροφορία που έγινε πριν από το θάνατο του πάπα Ιννοκέντιου Γ” το 1216, οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Αίγυπτο από ξηρά και θάλασσα αλλά τελικά υποτάχθηκαν στους μουσουλμάνους υπερασπιστές με επικεφαλής τον ανιψιό του Σαλαντίν, Αλ Μαλίκ αλ-Καμίλ, στο 1221. Το 1229 στη μάχη που έμεινε γνωστή ως έκτη Σταυροφορία ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β “πέτυχε την ειρηνική μεταβίβαση της Ιερουσαλήμ στους Σταυροφόρους μέσω διαπραγματεύσεων με τον Αλ-Καμίλ. Η συνθήκη ειρήνης έληξε μια δεκαετία αργότερα και οι Μουσουλμάνοι ανέκτησε ξανά τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ.
Το τέλος των Σταυροφοριών
Μετά το τέλος του 130υ αιώνα, οι ομάδες των Σταυροφόρων προσπάθησαν να κερδίσουν έδαφος στους Αγίους Τόπους μέσω βραχύβιων επιδρομών που αποδείχθηκαν κάτι περισσότερο από μια απλή ενόχληση στους μουσουλμάνους ηγεμόνες της περιοχής. Η έβδομη Σταυροφορία (1239-1241), με επικεφαλής τον Θεοβάλδο Δ” της Καμπανίας, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ αν και το 1244 την έχασε ξανά. Το 1249, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ” της Γαλλίας οδήγησε την έβδομη Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου, η οποία έληξε με την ήττα στο Μανσούρα το επόμενο έτος.
Καθώς οι Σταυροφόροι αγωνιζόντουσαν ακόμα ενεργά , μια νέα δυναστεία γνωστή ως «Δυναστεία των Μαμελούκων», που καταγόταν από πρώην δούλους του σουλτάνου, ανέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο. Το 1260 οι Μαμελούκοι κατάφεραν να σταματήσουν την επέλαση των Μογγόλων από την Παλαιστίνη και τις εισβολές ξένων δυνάμεων με αρχηγό τον θρυλικό Τζένγκις Χαν και τους απογόνους του που είχαν προκύψει ως πιθανοί σύμμαχοi για τους χριστιανούς της περιοχής. Κάτω από τον ανελέητο ζυγό του σουλτάνου Μπαϊμπάρ, οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Αντιόχεια το 1268 προτρέποντας τον Λουδοβίκο Θ” για μια ακόμα Σταυροφορία η οποία έληξε με τον θάνατο του στην Αφρική.
Ένας νέος σουλτάνος των Μαμελούκων, ο Καλαούμ, κατάφερε να νικήσει τους Μογγόλους μέχρι το τέλος του 1281 και έστρεψε άμεσα την προσοχή του στους Σταυροφόρους, καταλαμβάνοντας την Τρίπολη το 1289. Αυτή που θεωρείται ως τελευταία Σταυροφορία ήταν ουσιαστικά ένας στόλος από τη Βενετία και την Αραγονία όπου κατέφτασε για να υπερασπιστεί ότι κομμάτι γης είχε απομείνει από τις Σταυροφορίες το 1290. Το επόμενο έτος ο διάδοχος του Καλαούμ, βάδισε με ένα τεράστιο στρατό ενάντια στο παράκτιο λιμάνι της Άκρας,που ήταν πρωτεύουσα των Σταυροφόρων από τα τέλη της τρίτης Σταυροφορίας.
Μετά από μόλις εφτά εβδομάδες η Άκρα παραδόθηκε κλείνοντας οριστικά τις Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους μετά από σχεδόν δύο αιώνες. Αν και η Εκκλησία οργάνωσε μικρότερες Σταυροφορίες με περιορισμένους στόχους το 1291 -κυρίως στρατιωτικές εκστρατείες με στόχο την απομάκρυνση των Μουσουλμάνων από την κατακτημένη περιοχή, οι προσπάθειες εγκαταλείφθηκαν οριστικά μετά τον 16ο αιώνα με την άνοδο της Μεταρρύθμισης.
πηγη mixanitouxronou
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:31
Ιάπωνας τουρίστας εξυμνεί τα Μετέωρα (VIDEO)!
Έφτιαξε ένα βίντεο 3 λεπτών με όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχήςΤα μοναδικά στον κόσμο Μετέωρα και τα μοναστήρια επάνω στα βράχια εντυπωσίασαν έναν Ιάπωνα τουρίστα που βρέθηκε για λίγες μέρες στην Ελλάδα για τις διακοπές του.
Η διαμονή του εκεί του έμεινε αξέχαστη και οι εικόνες που είδε καταγράφηκαν, όχι μόνο στη μνήμη του, αλλά και στην κάμερά του.
Μέσα σε 3 λεπτά μας παρουσιάζει όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχής με τη βοήθεια της φωτογραφικής μηχανής και ενός drone που τράβηξε μοναδικές εικόνες.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:30
Οδηγίες για τη σύνταξη των θεμάτων των εξετάσεων στα Μαθηματικά Γυμνασίου & Ημερήσιου ΓΕΛ.
Οδηγίες για τη σύνταξη των θεμάτων των εξετάσεων στα Μαθηματικά Γυμνασίου. Ενδεικτικά παραδείγματα.
Οι οδηγίες για το Γυμνάσιο εδώ
Οδηγίες για τη σύνταξη των θεμάτων των εξετάσεων στα Μαθηματικά Ημερήσιου ΓΕΛ. Ενδεικτικά παραδείγματα.
Οι οδηγίες για το Λύκειο εδώ
Από το Σχολικό Σύμβουλο Μαθηματικών κ. Δημ. Σπαθάρα
didefth.gr.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
