Δεν του κάθισε…

”Όλοι οι κεντρώοι θα ήταν έτοιμοι να συνεργαστούμε με ένα μεγάλο κομμάτι της ΕΡΕ που ήταν διαθέσιμο και να ξεφύγουμε από την παντοκρατορία του Καραμανλή”.

Ο «αφηγητής» εκφράζει την απορία του για την επιλογή του Βασιλιά Παύλου η οποία, κατά την άποψή του, δεν επέτρεψε να ευδοκιμήσει το σενάριο της πολιτικής αναταραχής το 1958. Ο «αφηγητής» λέει συγκεκριμένα: ” Το περίεργο της ιστορίας είναι ότι αφού ο Καραμανλής έπεσε με την παρότρυνση των Αμερικανών […] ο Βασιλεύς, λοιπόν, “σκοτώνει, εκτελεί” τους δεκαοκτώ που είχαν φύγει, δίνοντας στον Καραμανλή τη διάλυση της Βουλής. Θα με ρωτήσετε, τι άλλο μπορούσε να κάνει; […] Όλοι οι κεντρώοι θα ήταν έτοιμοι να συνεργαστούμε με ένα μεγάλο κομμάτι της ΕΡΕ που ήταν διαθέσιμο και να ξεφύγουμε από την παντοκρατορία του Καραμανλή.”. Φυσικά ο «αφηγητής» είχε δράσει και τότε. Αναλύοντας τις «διεργασίες» αναφέρει: ”Ο Ράλλης ήταν κολαούζος, τον επηρέαζε ο Παπαληγούρας τον Ράλλη, αλλά ποτέ δεν έπαιξε ρόλο βασικό στις εξελίξεις. […] Ο Παπαληγούρας ήταν πάντα το κύριο πρόσωπο της ανατροπής του Καραμανλή. Κατέβαινε κάτω στη Γλυφάδα […] και θυμάμαι συζητούσαμε πώς θα γίνει να ρίξουμε τον Καραμανλή.”

Ο Παπαληγούρας, λοιπόν, συζητούσε με τον «αφηγητή» και με τον Κόκκα (έναν από τους ”νταβατζήδες” εκείνης της εποχής) την ανατροπή Καραμανλή. Φυσικά ο ”αφηγητής” δεν βρίσκει τίποτε παράξενο σε αυτό. Δεν τον ξενίζει ότι βυσσοδομεί ο ίδιος με έναν εκδότη και έναν ”αποστάτη” για να ανατρέψουν τον Καραμανλή. Ούτε αισθάνεται άσχημα που, όπως μαρτυρά ο ίδιος: ”Υποτίθεται, λοιπόν, ότι συνωμοτούσαμε για να ρίξουμε τον Καραμανλή” […]Εγώ γνωρίζω ότι η Αμερικανική Πρεσβεία ήταν 100% πίσω από την ανατροπή του Καραμανλή. Ο Παπαληγούρας συνεννοείτο με τον Αμερικανό πρέσβη, ο οποίος τον ενθάρρυνε να ανατρέψει τον Καραμανλή”. Όλα αυτά του φαίνονται πολιτικά ηθικά και δημοκρατικά αθώα. Το μόνο που τον παραξενεύει είναι το γεγονός ότι ο Βασιλιάς δεν διευκόλυνε τον σχηματισμό κυβέρνησης αποστατών αφού: ”Όλοι οι κεντρώοι θα ήταν έτοιμοι να συνεργαστούμε με ένα μεγάλο κομμάτι της ΕΡΕ που ήταν διαθέσιμο και να ξεφύγουμε από την παντοκρατορία του Καραμανλή”.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο ”αφηγητής” πρωταγωνιστούσε σε σχέδια και μεθοδεύσεις ανατροπής του Καραμανλή. Το 1955, η κυβέρνηση Καραμανλή πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή (200 υπέρ). Αυτήν την κυβέρνηση της ευρείας κοινοβουλευτικής στήριξης σχεδίαζε να ανατρέψει ο ”αφηγητής”. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του: ”Ο Γεώργιος Μπακατσέλος, […] έδινε μάχη μαζί μου να χτυπήσουμε τον Καραμανλή από την αρχή, να μην τον αφήσουμε να ριζώσει. Και έλεγε ο Γιώργος κάτι απλό στον Σοφοκλή: “Πρόεδρε, να έχεις υπ’ όψιν σου ότι το οχυρό της φιλελεύθερης παράταξης είναι η Β. Ελλάδα, είναι η Μακεδονία. Ο Καραμανλής είναι νέος, Μακεδόνας, αν μας πάρει το μέτωπο αυτό, ήμαστε χαμένοι, θα κυβερνήσει η Δεξιά για πολλά χρόνια”. Αναζητούσε τρόπο να χτυπήσουμε τον Καραμανλή από την πρώτη στιγμή, τότε που ήταν ακόμα πολύ πιο τρωτός, ευάλωτος, […] Εγώ τότε σκέφτηκα ορισμένες κινήσεις που θα μπορούσαν να δώσουν θανάσιμο πλήγμα στον Καρα­μανλή από την πρώτη στιγμή”. Και τι σκαρφίστηκε τότε ο ”ποιητής”. Από τον ισχύοντα εκλογικό νόμο ξαναγίνονταν εκλογές αν ήταν κενές το 1/20 των εδρών, οπότε ο ”αφηγητής” διηγείται: ”σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε αναπληρωματικές εκλογές, μόνον εάν παραιτούμασταν εμείς οι βουλευτές της Κρήτης όλης, που ήμασταν συνολικά δεκα­πέντε. Και θα γινόταν αναπληρωματική εκλογή στην Κρή­τη και στην Αθήνα υποχρεωτικά. Στη μεν Κρήτη θα κάναμε έναν εκλογικό περίπατο και θα ξαναβγαίναμε οι ίδιοι,στη δε Αθήνα θα δίναμε τη μάχη”. Όμως ο Σοφοκλής δεν τον άκουσε. αλλιώς θα είχαμε ξεμπερδέψει από τότε με τον Καραμανλή. Ο οποίος να σημειωθεί πως εκτός του ότι ”ήταν μέσα του σοσιαλιστής” είχε και ”το κόμπλεξ του ανθρώπου που αισθανόταν λιγάκι παρακατιανός”!

Το σχέδιο ανατροπής του Καραμανλή δεν ”κάθισε” του ”αφηγητή” τότε. Τώρα επιχειρεί, ”Με τα δικά του λόγια”, να θολώσει την ιστορία του. Μένει να δούμε αν θα του ”καθίσει” τώρα. Αλλά μάλλον το διακύβευμα είναι η εξουσία. Όχι η ιστορία.

Αντώνης Αντωνάκος

30-10-2023

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">antonakosantonis@gmail.com           http://www.antonakos.edu.gr

Το μήνυμα που άργησε να φτάσει.

Το εκλογικό αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών απογείωσε την κυβερνητική αλαζονεία που αναπτυσσόταν επικίνδυνα στην «γενναιόδωρη» θαλπωρή των ΜΜΕ. Τα ηχηρά μηνύματα, κυρίως από τα αποτελέσματα της επαναληπτικής εκλογικής αναμέτρησης, δεν έφτασαν στα κέντρα εξουσίας. Η συντριβή των «βαρβάρων» μέθυσε τους επιτελείς και δεν μπόρεσαν να ακούσουν τις καμπάνες που ηχούσαν. Ούτε η αποχή, (σχεδόν ξεπέρασε το 50%), ούτε η εκτίναξη των σχηματισμών δεξιά της Ν.Δ. (ξεπέρασαν το 13%) ήταν αρκετά για να αντιληφθεί η κυβέρνηση την βουβή δυσαρέσκεια που υπέβοσκε αλλά καλυπτόταν όσο η αντιμετώπιση των «βαρβάρων» προτασσόταν. Ακόμα χειρότερα δεν έγινε κατανοητό ότι ένα μεγάλο ποσοστό εξακολουθούσε να παρέμενει παγιδευμένο στα «εκβιαστικά» διλήμματα ή οδηγήθηκε στην αποχή ενώ το ΠΑΣΟΚ, αγγίζοντας το 12%, αναδύθηκε από το έρεβος. Η αυξανόμενη αλαζονεία οδήγησε στην ψευδαίσθηση ότι: «για πρώτη φορά κερδίζεται από εμάς, τη ΝΔ, η μάχη της παρακαταθήκης του προοδευτικού φιλελευθερισμού του Ελευθερίου Βενιζέλου, […]. Αυτή τη μάχη δεν την κέρδισε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, την υπέκλεψε ο Ανδρέας Παπανδρέου»(Κ. Μητσοτάκης, AthensVoice)!

Το μήνυμα παραδόθηκε τον Οκτώβριο. Άργησε να φτάσει αλλά ήταν ηχηρό. Αρκούσε να παρατηρήσεις το πρόσωπο του Πρωθυπουργού για να καταλάβεις το μέγεθος της οδυνηρής έκπληξης. Όλα ήταν προετοιμασμένα για έναν εκλογικό θρίαμβο. Για να υπηρετηθεί ο «θρίαμβος» του δεκατρία στα δεκατρία επελέγει η στήριξη και του νυν περιφερειάρχη Κρήτης ο οποίος δεν ανήκει στην Ν.Δ.. Όμως «άλλες οι βουλές αρχόντων, άλλα ο λαός κελεύει». Από τις έξη περιφέρειες που οδηγήθηκαν στον δεύτερο γύρο μόνο μία κατάφερε να κερδίσει οριακά ο υποψήφιος της Ν.Δ.. Η προσπάθεια να σωθούν τα προσχήματα, με την προβολή του γεγονότος ότι και από τους άλλους πέντε νικητές του δεύτερου γύρου οι τέσσερις είναι δεξιοί, θυμίζει το «προφάσεις εν αμαρτίες». Αντίθετα με τους ισχυρισμούς το γεγονός ότι πέντε στις έξη μάχες που οδηγήθηκαν στον δεύτερο γύρο είχαν ως αντιπάλους δύο δεξιούς υποψηφίους είναι ενδεικτικό των λαθών στα οποία οδήγησαν οι μεθοδεύσεις και οι ενδοπαραταξιακές σκοπιμότητες. Είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αν υπήρχαν εναλλακτικά δεξιά ψηφοδέλτια και σε άλλες περιφέρειες το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμα χειρότερο. Σε αυτήν την περίπτωση η «απελευθέρωση» των ψηφοφόρων της Ν.Δ. θα οδηγούσε σε επαναληπτικές εκλογές με εξίσου οδυνηρά αποτελέσματα.

Υπό αυτήν την οπτική δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός της εκλογικής ανατροπής στην περιφέρεια Θεσσαλίας και στους δήμους Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Ήταν αναμενόμενο στον δεύτερο γύρο των εκλογών οι ψηφοφόροι των άλλων παρατάξεων να θέλουν να καταφέρουν ένα πλήγμα στην Ν.Δ.. Αυτό που έχει σημασία είναι κυρίως το γεγονός ότι στις πέντε από τις έξη περιφέρειες (εκτός Θεσσαλίας) στον δεύτερο γύρο οδηγήθηκαν δύο συνδυασμοί από τον ίδιο χώρο. Αντί να επιλέξουν οι ψηφοφόροι τους εκπροσώπους άλλων κομμάτων επέλεξαν ως «μονομάχους» υποψήφιους από την Ν.Δ.. Το γεγονός αυτό είναι ενδεικτικό της υποβόσκουσας δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων της Ν.Δ. για πολλές από τις επιλογές της ηγεσίας. Αποτελούν έκφραση της απόρριψης της νοοτροπίας μιας «ελέω Θεού» ηγεσίας που δεν αντιστοιχεί ούτε στην εποχή αλλά ούτε στα προσωπικά μεγέθη. Είναι απλά μια πλάνη καλλιεργημένη στην θολούρα των λιβανωτών των ΜΜΕ και των «αυλικών». Οι «εισαγωγές στελεχών», η προσπάθεια δημιουργίας ενός συστήματος εξουσίας, δομημένου σε ξενόφερτους πυλώνες, η συστηματική υποβάθμιση της ιστορίας της παράταξης συνιστά ύβρη. Είναι γνωστό τι ακολουθεί.

Αντωνάκος Αντώνης

22-10-2023

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">antonakosantonis@gmail.com            http://www.antonakos.edu.gr