Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

 

citylife24_logo

 

 

 
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Αύγουστος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Σάββατο, 01 Σεπτεμβρίου 2018 01:29

Η εξαπάτηση με τις συντάξεις


Ένα τεράστιο πολιτικό παιχνίδι έχει στηθεί από την κυβέρνηση εδώ και καιρό με τις συντάξεις.

Η ματαίωση της περικοπής τους έχει αναδειχτεί σε πρώτο θέμα και προπαγανδίζεται σαν κορυφαία επιτυχία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Πρόκειται για κορυφαία απάτη.

Το θέμα είναι απλό και δεν χρειάζεται πολλές κουβέντες για να αποκαλυφθεί. Θα γινόταν απλούστερο αν σύσσωμη η αντιπολίτευση το αναδείκνυε καθημερινά, τοποθετώντας το στις σωστές του βάσεις. Αν έκοβε το βήχα της κυβέρνησης αυστηρά και επίμονα.

Χτες το μεσημέρι ο αντιπρόεδρος κ. Δραγασάκης ανήγγειλε ότι οι περικοπές των συντάξεων δεν περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό του 2019. Ταυτόχρονα, διαβεβαίωνε ότι έχει όλα τα οικονομικά στοιχεία που μπορούν να αποδείξουν στους δανειστές ότι οι περικοπές είναι επιζήμιες και αχρείαστες.

Τι καταλαβαίνει από όλο αυτό ο λαός εδώ και καιρό;

Ότι η καλή αυτή κυβέρνηση παλεύει, καταφέρνει ή θα καταφέρει να ματαιώσει τις περικοπές των συντάξεων, δίνοντας μάχη γι αυτό.

Και πώς το καταλαβαίνει καλύτερα; Τρώγοντας το προπαγανδιστικό παραμύθι της κυβέρνησης, που ρωτάει … την αντιπολίτευση τι θα κάνει με το θέμα!

Βρε απατεώνες. Οι περικοπές στις συντάξεις είναι δικό σας νομοθέτημα.

Είναι δικό σας δημιούργημα, που έφτιαξε ο δικός σας υπουργός Κατρούγκαλος, μετά την καταστροφική διαχείριση του α εξαμήνου του 2015.

Όταν οι δανειστές συνειδητοποίησαν ότι η κυβέρνηση, που μέχρι τότε προωθούσαν με κάθε τρόπο, είναι επικίνδυνη και αφερέγγυα και επέβαλλαν σκληρά μέτρα δύο ειδών:

  • Τιμωρίας για την κοροϊδία από τον Φεβρουάριο του 2015 ως τον Ιούλιο του 2015 και 
  • προστασίας των δανεικών τους στο μέλλον από ενδεχόμενη επανάληψη του φαινομένου «μοιράζω λεφτά απ αυτά που δεν έχω».


Η περικοπή των συνάξεων- ο σφαγιασμός τους για την ακρίβεια- και του ΕΚΑΣ μαζί με όλα τα επιδόματα, είναι δουλειά του ΣΥΡΙΖΑ και αποτέλεσμα της πολιτικής του.

Τελεία και παύλα.

Το τελευταίο κεφάλαιο της διακυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου δεν προέβλεπε καμιά περικοπή στις συντάξεις, όπως μαρτυράει αδιάψευστα το ρεπορτάζ της εποχής και το περίφημο μέηλ Χαρδούβελη, για το οποίο είχε λυσσάξει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι συντάξεις είχαν ήδη σφαγιαστεί 9 (εννιά) φορές από το 2010 ως το 2014 κι εκεί τελείωναν.

Η μόνη υποχρέωση που αναλάμβανε η ελληνική κυβέρνηση ήταν να φτιάξει ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σε βάθος 30ετίας, χωρίς υποχρέωση συγκεκριμένων περικοπών.

Όπως μαρτυράει ο πιο φερέγγυος γνώστης, το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, και ο Σάββας Ρομπόλης, άνθρωπος κάθε άλλο παρά δεξιός, το ασφαλιστικό μετά τις περικοπές που είχαν γίνει ήταν εξασφαλισμένο για πολλά χρόνια και είχε ανάγκη απλού μηχανισμού εξορθολογισμού για τις μελλοντικές παροχές.

Ακόμα κι αν τα 800 εκατομμύρια ευρώ περικοπές που περιελάμβανε το μέηλ Χαρδούβελη γίνονταν 1 δις 600 εκατομ. από τους δανειστές,
...οι περικοπές στις συντάξεις περίττευαν
...γιατί το ποσό είναι γελοίο μπροστά στα 14 δισεκατομμύρια, που υποχρεώθηκε να πληρώσει ο ελληνικός λαός μετά τα εγκλήματα του ΣΥΡΙΖΑ, που στοίχησαν πάνω από 100 δις ευρώ, σύν την οπισθοδρόμηση.

 
Κάθε προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι τάχα μάχεται για να ματαιώσει τις περικοπές στις συντάξεις- που θα τινάξουν στον αέρα το εισόδημα εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών- έχει μόνο μια απάντηση:

  • Εσείς τις περικόψατε, κόφτε τον απαυτό σας να τις σώσετε. 
  • Δικό σας είναι το έγκλημα, και δική σας δουλειά είναι η ματαίωσή του. 
  • Κάντε την γρήγορα και πέστε και συγνώμη. 
  • Αλλιώς, τσιμουδιά.

Για να τελειώνουμε με τα παραμύθια.


Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
liberal.gr
 
 
 

Οι «άφθαρτοι» ζητούν πάλι την ψήφο σου - Τι είναι δηλαδή; Τίποτε απατεώνες;

Οι «άφθαρτοι» ζητούν πάλι την ψήφο σου - Τι είναι δηλαδή; Τίποτε απατεώνες;
Κατηγορία Πολιτική
 
 
T. Ερντογάν: Κλέφτες και εκβιαστές οι οίκοι αξιολόγησηςΜε σκληρούς χαρακτηρισμούς κατά των οίκων αξιολόγησης ο Τ. Ερντογάν προσπαθεί να ανατάξει το ηθικό των Τούρκων την ώρα που η οικονομία καταρρέει και επιχειρηματικοί κολοσσοί, όπως η Turk Telekom, περνούν στα χέρια των τραπεζών αδυνατώντας να αποπληρώσουν δάνεια. Ο Τούρκος πρόεδρος υποστήριξε, δε, ότι η χώρα του δεν θα αντιμετωπίσει προβλήματα.

«Αν αυτοί έχουν δολάρια, εμείς έχουμε τον Θεό μας. Δεν θα ανατρέψουν την Τουρκία με δολάρια. Aφήστε κατά μέρος αυτούς τους κλέφτες και εκβιαστές. Λένε πολλά εναντίον μας», είπε χαρακτηριστικά ο Τ. Ερντογάν μιλώντας σε οπαδούς του στη βορειοδυτική επαρχία Μπαλίκεσιρ, όπως μεταδίδει το Reuters.

Ο Τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι η Τουρκία λαμβάνει μέτρα για τη στήριξη του νομίσματος, κίνηση που όπως υποστήριξε αποδίδει απτά αποτελέσματα.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο υπουργός Οικονομικών, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, κατηγορώντας τους οίκους αξιολόγησης ότι προσπαθούν σκοπίμως να υπονομεύσουν τον τραπεζικό τομέα της χώρας.

«Αυτοί οι οίκοι αξιολόγησης, με τρόπο που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία, αμέσως μετά την επίθεση στην ισοτιμία (σ.σ. της τουρκικής λίρας) κατέβαλλαν εντατικές προσπάθειες για να δημιουργήσουν μία απαισιόδοξη εικόνα γύρω από τις τράπεζές μας», δήλωσε ο Αλμπαϊράκ κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Κωνσταντινούπολη.

Σημείωσε μάλιστα ότι οι ισολογισμοί των τουρκικών τραπεζών είναι πιο ισχυροί από τους περισσότερος παγκόσμιους ανταγωνιστές τους.
Κατηγορία Πολιτική
 
 
 Ένα κραχ στις κατασκευές, γονατίζει τον ΕρντογάνΑν γίνει «κραχ» στη τουρκική αγορά real estate, που στηρίχθηκε στα χαμηλότοκα δάνεια σε ξένο νόμισμα, με συνέπεια όσο κατρακυλά η λίρα, τόσο να δυσκολεύει η αποπληρωμή τους, τότε ο Ερντογάν που συνδέεται ευθέως με τις κατασκευές, θα γονατίσει.
Τα λόγια είναι του Κώστα Λάβδα, καθηγητή Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Πάντειο, που μιλά για την μεγαλύτερη αυτή τη στιγμή τουρκική ωρολογιακή βόμβα, αυτή των κατασκευών, οι οποίες συνδέονται ευθέως με το οικονομικό «θαύμα» του Ερντογάν, που παρ' ότι κάνει αγωνιωδώς ό,τι μπορεί για να αποφύγει το πικρό ποτήρι της προσφυγής στο ΔΝΤ, πιθανότατα δεν θα το αποφύγει.

Τονίζει ότι τα μέτωπα που νομίζει ότι κλείνει ή θέλει να δείξει ότι κλείνει, η Τουρκία, στην πραγματικότητα παραμένουν ορθάνοικτα, όπως οι σχέσεις της με την Ευρώπη, ενώ εκτιμά ότι οι ΗΠΑ, παρά την δομική ένταση με την Άγκυρα, δεν θα την αφήσει να πέσει εύκολα στην αγκαλιά του Πούτιν.
Χαρακτηρίζει επιπόλαιους όσους θεωρούν ότι η απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση, θα ήταν καλή είδηση για την Ελλάδα. «Είναι μια επιφανειακή ανάλυση και θα ήταν καλύτερα να μην βιαστούμε να εξάγουμε συμπεράσματα, προτού δούμε το νέο βηματισμό της ΕΕ, την εξέλιξη των σχέσεων της με τις ΗΠΑ και το πλαίσιο του ΝΑΤΟ», σημειώνει με νόημα.
Συνέντευξη στο Γιώργο Φιντικάκη
- Αν σας ζητούσα μια πρόβλεψη για το τι τελικά θα συμβεί με τη Τουρκία, ποια θα ήταν αυτή; 
Η παρούσα όξυνση προφανώς σχετίζεται και με την εντεινόμενη αμερικανική πίεση, αλλά τα προβλήματα είναι βαθύτερα και, πάντως, είχαν εκδηλωθεί από το 2016, όταν άρχισε σταδιακά να υποχωρεί η λίρα. Δύσκολα λοιπόν μπορεί να πει κανείς ότι η κρίση είναι αμιγώς πολιτική και θα μπορούσε ενδεχομένως να τελειώσει σύντομα μέσω πολιτικών διευθετήσεων.
Της κατάρρευσης του τηλεπικοινωνιακού κολοσσού Turk Telekom, φοβάμαι ότι θα ακολουθήσουν νέες οικονομικές «εκρήξεις». Υπάρχουν πολλές ωρολογιακές βόμβες στην Τουρκία, με πρώτο και καλύτερο τον τεράστιο κλάδο των κατασκευών.
Το αναπτυξιακό «θαύμα» του Ερντογάν στηρίχθηκε σε σημαντικό βαθμό στις κατασκευές, που αποτέλεσαν την ατμομηχανή της οικονομικής δραστηριότητας, συμμετέχοντας περίπου κατά 20% στο ΑΕΠ των τελευταίων ετών.
Δεδομένου ότι η ανάπτυξη του τουρκικού real estate προήλθε από μια «έκρηξη» ιδιαίτερα το 2012-2014 σε χαμηλότοκα δάνεια που έλαβαν οι επιχειρήσεις, τα οποία στη πλειοψηφία τους είχαν συναφθεί σε ξένα νομίσματα, όσο κατρακυλά η λίρα, τόσο και δυσκολεύει η αποπληρωμή τους.
Σε πολλές μάλιστα αστικές περιοχές τα κατασκευαστικά έργα έχουν «παγώσει» εντελώς αφού υπάρχουν ελλείψεις υλικών, τα οποία πληρώνονται σε συνάλλαγμα. Είναι επομένως βέβαιο ότι η επόμενη οικονομική «έκρηξη» θα αφορά στο real estate, και σε εταιρείες που ειδικεύονται σε κάθε είδους κατασκευές.
Θυμίζω εδώ ότι ο κατασκευαστικός τομέας συνδέεται ευθέως με τον ίδιο τον Ερντογάν, του οποίου ο γαμπρός, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, νυν υπουργός Οικονομικών, εργαζόταν προηγουμένως στην Τσαλίκ, μια από τις μεγαλύτερες τουρκικές εταιρείες του χώρου. Ο Ερντογάν ενδιαφέρεται για την οικονομία, παράλληλα όμως και κυρίαρχα ενδιαφέρεται για την παραμονή του στην εξουσία. Το επόμενο διάστημα θα αναδείξει πολλά υπαρξιακά πολιτικά διλήμματα στην Άγκυρα.
Αν τα πράγματα οδηγηθούν σε ένα «κραχ» στις κατασκευές, που είναι αρκετά πιθανό, τότε η τουρκική οικονομία θα χρειασθεί πλέον θεσμική βοήθεια, που δεν θα μπορεί να πάρει τη μορφή συγκεκαλυμένων συμφωνιών έμμεσης στήριξης από Κίνα ή Ρωσία, αλλά πιθανότατα θα απαιτηθεί προσφυγή στο ΔΝΤ.
- Αρκετοί θεωρούν ότι ο Ερντογάν έχει αποδεχτεί ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ είναι μονόδρομος, και ότι απλά προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να μπορέσει να τη «σερβίρει» στον τουρκικό λαό. Συμφωνείτε;
Όχι, η άποψη μου είναι ότι ο Ερντογάν δεν έχει αποδεχθεί μέχρι σήμερα αυτό το σενάριο. Αντιθέτως νομίζω ότι προσπαθεί πραγματικά να το αποφύγει, αλλά τα πράγματα δείχνουν ότι δεν θα τα καταφέρει. Ας μην κάνουμε λανθάνουσες συγκρίσεις με την ελληνική φαρσοκωμωδία του 2010, η προσφυγή της Τουρκίας στο ΔΝΤ δεν είναι μια απόφαση που έχει λίγο πολύ ληφθεί. Νομίζω ότι είναι ένα «ποτήρι» που παλεύει αγωνιωδώς να αποφύγει το καθεστώς Ερντογάν, αλλά δύσκολα θα το αποφύγει. Κάθε ημέρα που περνά, το σενάριο προσφυγής στο ΔΝΤ ενισχύεται.
- Σχολιάστε μου και το φλερτ που βλέπουμε εσχάτως μεταξύ Ερντογάν και Ευρωπαίων, ειδικά Γάλλων και Γερμανών. Εντάσσεται και αυτό στην προσπάθεια Ερντογάν να βρει βοήθεια, προκειμένου να αποφύγει τη προσφυγή στο ΔΝΤ;
Πολλές κινήσεις της τουρκικής κυβέρνησης τις τελευταίες εβδομάδες, μεταξύ των οποίων και η απελευθέρωση των δύο στελεχών των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, μπορούν να ερμηνευτούν με επάρκεια μόνο μέσα από το πρίσμα μιας Τουρκίας που προσπαθεί να δείξει ότι το κράτος Δικαίου λειτουργεί, ότι η Τουρκία κλείνει μέτωπα, και ότι το μέτωπο με τις ΗΠΑ αποτελεί ένα εντελώς ειδικό πρόβλημα.

Όμως, τα μέτωπα που νομίζει ότι κλείνει ή θέλει να δείξει ότι κλείνει η Τουρκία, στην πραγματικότητα δεν κλείνουν. Τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε για παράδειγμα μια ανταλλαγή δηλώσεων μεταξύ Γαλλίας - Τουρκίας. Η Άγκυρα κατηγόρησε τον Μακρόν ότι δεν κατανοεί τη Τουρκία και την πολιτική της, επομένως οι σχέσεις της τόσο με Γαλλία, όσο και με Γερμανία, παραμένουν δύσκολες.
Σε τελική ανάλυση, αυτό συμβαίνει διότι η ΕΕ τείνει στην απόφαση να διαχειριστεί με νέο τρόπο τη σχέση με την Τουρκία, καθώς κανείς πια δεν επενδύει στο μελλοντικό σενάριο της πλήρους ένταξης ούτε με υποθετικούς όρους.

Από την άλλη πλευρά, η Άγκυρα προτιμά να διατηρεί την ασάφεια σε αυτό το μέτωπο παρά να ξεκινήσει μια λεπτομερή συζήτηση για μια ειδική σχέση.
Σας θυμίζω ότι οι Τούρκοι αξιωματούχοι δηλώνουν με κάθε ευκαιρία, ότι στόχος της Άγκυρας υποτίθεται ότι παραμένει η πλήρης ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Ταυτόχρονα όμως οι ουσιαστικές προϋποθέσεις ένταξης απομακρύνονται με το καθεστώς να διολισθαίνει στον αυταρχισμό εσωτερικά ενώ αναζητεί διαφορετικά ερείσματα στο διεθνές περιβάλλον.
Στην Άγκυρα αφήνουν το παράθυρο της ένταξης ανοικτό, προκειμένου να αποφύγουν τη συζήτηση για την καθιέρωση μιας ειδικής σχέσης της Τουρκίας με την ΕΕ, κάτι που εξακολουθεί να προωθεί η Γαλλία.
Εξ ορισμού επομένως, η πορεία προς την οποία οδεύουν οι σχέσεις της γειτονικής χώρας με την ΕΕ, καθώς διαχειριζόμαστε πλέον την απομάκρυνση από το υποτιθέμενο σενάριο της ένταξης, δεν διευκολύνει τις επιμέρους σχέσεις της με τη Γαλλία, τη Γερμανία και άλλα μέλη της ΕΕ. Ποια ακριβώς θα είναι η μελλοντική σχέση στις λεπτομέρειες της; Φτάσαμε σε ένα σταυροδρόμι στο οποίο αρχίζει να τίθεται πια αυτό το ερώτημα με τρόπο άμεσο.
- Σε αυτή τη συγκυρία, με τη Τουρκία να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τη Δύση, τον Ερντογάν να έχει αποκτήσει μια ειδική σχέση με τον Πούτιν, πως φαντάζεσθε την από εδώ και πέρα αντίδραση των ΗΠΑ;
Το ερώτημα αυτό μπορεί να απαντηθεί μόνο σε σχέση με το γενικότερο ερώτημα, προς τα που οδεύει η κυβέρνηση Τραμπ.
Δύο είναι εδώ οι κύριες πτυχές. Καταρχήν, οι ΗΠΑ δεν μπορούν μακροπρόθεσμα να ταυτιστούν με τις πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ. Οι ΗΠΑ θα παραμείνουν ένας κρίσιμος παράγων στην Ευρώπη και μετά την λήξη της θητείας Τραμπ. Άρα ανεξαρτήτως επιπόλαιων δηλώσεων όπως αυτές του Γερμανού ΥΠΕΞ Μάας, που η καγκελάριος Μέρκελ ανασκεύασε την επόμενη ημέρα, όλοι οι δρώντες σκέφτονται και με όρους της μετά-Τραμπ Αμερικής.
Η δεύτερη πτυχή αναφέρεται στο «τρίγωνο» Τουρκίας-Ρωσίας-Ιράν, κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα την Ουάσιγκτον. Καλώς ή κακώς, το Ιράν βρίσκεται τώρα στο στόχαστρο της Ουάσιγκτον, ενώ θυμίζω ότι και η Σαουδική Αραβία έχει χαρακτηρίσει τη Τουρκία ως τμήμα ενός «άξονα του κακού».
Επομένως υπάρχει μια εξελισσόμενη δομική ένταση μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ λόγω και των σχέσεων της τελευταίας με Ιράν και Ρωσία.
Αλλά η απάντηση μου στο ερώτημα, εάν μπορούν οι ΗΠΑ να αφήσουν την Τουρκία να απομακρυνθεί οριστικά από το ΝΑΤΟ, είναι με τα σημερινά δεδομένα αρνητική. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα επιχειρήσουν με διάφορους τρόπους, επιτυχείς και μη, να διατηρήσουν ανοικτό τελικά ένα είδος συστηματικού διαλόγου με την Άγκυρα.
Εξίσου σημαντικό νομίζω είναι και το γεγονός ότι ούτε οι εθνικιστές στην Άγκυρα, που διαδραματίζουν ρόλο στην κυβέρνηση Ερντογάν, είναι διατεθειμένοι να αφήσουν την Τουρκία να κόψει τις γέφυρες με τη Δύση.
- Ποιο σενάριο είναι αυτό που συμφέρει περισσότερο την ελληνική εξωτερική πολιτική, και πολιτική ασφάλειας;
Με τα σημερινά δεδομένα, θεωρώ ότι είναι βιαστικό και επιπόλαιο να θεωρήσουμε ότι η πλήρης ρήξη της Τουρκίας με τη Δύση θα ήταν καλή είδηση για την Ελλάδα.

Είναι μια επιφανειακή ανάλυση και θα ήταν καλύτερα να μην βιαστούμε να εξάγουμε συμπεράσματα, προτού δούμε το νέο βηματισμό της ΕΕ και την εξέλιξη των σχέσεων της με τις ΗΠΑ και το πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Το ερώτημα που μου κάνετε, θα μπορεί να απαντηθεί περισσότερο ουσιαστικά, αφού κλείσουν τα κρίσιμα ανοικτά ζητήματα στην ΕΕ, αφού δούμε τι θα συμβεί με το Brexit, και αφού αποτιμήσουμε την πορεία της Ένωσης μετά τις ευρωεκλογές του 2019.
Η εικόνα μιας πλήρως ενοποιημένης ΕΕ που υπερασπίζεται κοινά σύνορα απέναντι σε μια αναθεωρητική Τουρκία συνιστά, με τα σημερινά δεδομένα, οπτασία και όχι ανάλυση.
Ως προς τις ΗΠΑ, νομίζω ότι αυτή η συναρπαστική εκκρεμότητα στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας θα συνεχιστεί, χωρίς όμως οριστικές δραματικές ρήξεις.
Δραματικές, αντίθετα, θα είναι όπως φαίνεται οι εξελίξεις στο οικονομικό επίπεδο, όπου δύσκολα η Τουρκία θα βρει κάποιον, πέρα από το ΔΝΤ, για να τη στηρίξει με τρόπο που θα ικανοποιήσει και τις διεθνείς αγορές.

- Σε αυτό το περιβάλλον, αποκλείεται να δούμε την Τουρκία να επιχειρήσει να «εξάγει» την οικονομική της κρίση, μέσω της εξωτερικής της πολιτικής;
Όπως έχω τονίσει κατ’ επανάληψη, η Τουρκία συνιστά δομική απειλή για την Ελλάδα. Αλλά σε αυτή τη συγκεκριμένη συγκυρία, με τα σημερινά δεδομένα, δεν υπάρχει κάτι που να μας δείχνει ότι πρόκειται να υπάρξει μια τέτοια εξαγωγή κρίσης στο νοτιοευρωπαϊκό περιβάλλον, δηλαδή προς εμάς.
* Ο κ. Κώστας Α. Λάβδας είναι Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, Senior Research Fellow στη London School of Economics και Καθηγητής στην Έδρα Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών «Κωνσταντίνος Καραμανλής» στη Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts στις ΗΠΑ. Βιβλία και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στα αγγλικά, τα γερμανικά και τα ελληνικά. 
liberal.gr
Κατηγορία Πολιτική
Σάββατο, 01 Σεπτεμβρίου 2018 01:22

Τσίπρας λέει «περάσαμε τον κάβο»

 
Στο έλεος των αγορών η Ελλάδα, αλλά ο Τσίπρας λέει «περάσαμε τον κάβο»Σαν φτερό στον άνεμο κινούνται ξανά τα ελληνικά ομόλογα ανάλογα με τις διαθέσεις των αγορών, αλλά ο Πρωθυπουργός επιμένει ότι δεν μας επηρεάζει η καταιγίδα σε Ιταλία, Τουρκία, Αργεντινή.

«Περάσαμε τον κάβο πριν χαλάσει ο καιρός στα ανοικτά», είπε χαρακτηριστικά χθες ο Αλέξης Τσίπρας στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο μετά τον ανασχηματισμό, προσθέτοντας πως «οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν παταγωδώς και η Ελλάδα αποτελεί τώρα καλή είδηση, σε ένα περιβάλλον με αναταράξεις σε Τουρκία, Ιταλία και Αργεντινή».


Το πόσο μας επηρεάζουν οι αναταράξεις άσχετα με το τι υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός φαίνεται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο στο χρηματιστήριο (-1,3% χθες, στις 729,6 μονάδες), στην αγορά συναλλάγματος, και στις αποδόσεις των ομολόγων.

Αν ήταν έτσι, όπως τα παρουσιάζει ο κ. Τσίπρας, και η χώρα ήταν θωρακισμένη απέναντι στις αναταράξεις, τότε οι επενδυτές δεν θα ζητούσαν χθες, προκειμένου να μας δανείσουν, επιτόκιο 4,394%, που κάποια στιγμή έφτασε και το 4,408%, κάνοντας ρεκόρ για τον Αύγουστο. Δέκα ημέρες μετά το περίφημο «ορόσημο», οι αγορές το αγνοούν επιδεικτικά, με τις αποδόσεις των ελληνικών τίτλων να έχουν αυξηθεί 4,1% από τις 21 Αυγούστου, και συνολικά 11% από τις αρχές του μήνα.

Αν η χώρα είχε «καθαρίσει» με την κρίση, τα spreads, δηλαδή η διαφορά της απόδοσης ανάμεσα στο 10ετές ομόλογο και το αντίστοιχο γερμανικό, δεν θα σκαρφάλωναν χθες στις 406,2 μονάδες βάσης, έναντι 283 της Ιταλίας, 157 της Πορτογαλίας, 112,7 της Ισπανίας,  και 52,9 της Ιρλανδίας.

Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα, που έρχεται σε συνέχεια εκείνης προ μερικών εβδομάδων του Ευκλείδη Τσακαλώτου ότι «η τουρκική κρίση δεν επηρεάζει την καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα», δείχνει ότι η κυβέρνηση παραβλέπει σκοπίμως τις εστίες αβεβαιότητας που έχουν περικυκλώσει τη χώρα.

Είναι τέτοια η ανάγκη να υποστηριχθεί το κυβερνητικό αφήγημα, που η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει το επόμενο «θύμα» των αγορών. Δεν απαντά με ποιό τρόπο θα καταφέρει να τις πείσει ότι η Ελλάδα αξίζει λογικά επιτόκια, όταν το όπλο της είναι ένα «μαξιλάρι» που πολύ εύκολα ροκανίζεται αν οι διεθνείς κρίσεις κλιμακωθούν.

Αν οι ελληνικοί τίτλοι δεν ταρακουνιόνταν κάθε φορά που φταρνίζονται οι αγορές, τότε η κυβέρνηση θα είχε εκδώσει ομόλογο ή εν πάση περιπτώσει θα περίμενε να ηρεμήσουν τα πράγματα, προκειμένου να το κάνει. Τίποτα από τα δύο δεν συμβαίνει, αφού πολύ απλά, η Ελλάδα αδυνατεί σε αυτή τη φάση να βγει στις αγορές.

Σε μια στιγμή που οι αγορές αναζητούν την επόμενη χώρα που θα «σκάσει», εμείς ασχολούμαστε ως κυβέρνηση με το “κοινωνικό πακέτο παροχών” που θα ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.

Την ώρα που η Ιταλία έχει πρόβλημα, η Τουρκία μαστίζεται από κρίση, η Αργεντινή ανέβασε 60% το επιτόκιό της και ζήτησε από το ΔΝΤ να της εκταμιεύσει νωρίτερα το δάνειο των 50 δισ. δολάρια γιατί ξόδεψε μεγάλο μέρος των διαθεσίμων της ώστε να προστατέψει το πέσο, εμείς υποστηρίζουμε ότι είμαστε θωρακισμένοι. Παρ’ ότι και ο τελευταίος διαχειριστής κεφαλαίων στον κόσμο, αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως αναδυόμενη αγορά- σε μια στιγμή που τα κεφάλαια μεταναστεύουν από αυτές- εμείς θεωρούμε ότι είμαστε κάτι το διαφορετικό.

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν αντέχει έξω από τη θερμοκοιτίδα των μνημονίων παρά μόνο σε περιβάλλον ιδανικών συνθηκών, που δεν έρχεται κατά παραγγελία.

Μπορεί ο κ. Τσίπρας να πιστεύει ότι η έξοδος στηρίζεται στη συμφωνία για το χρέος, όμως όλοι ξένοι σχολιαστές, εφιστούν την προσοχή ότι θα χρειαστεί ίσως και νέα παρέμβαση στο μέλλον. Ούτε ένας σοβαρός αναλυτής δεν έχει υποστηρίξει ότι τελείωσε η περιπέτεια της Ελλάδας μετά από 8 χρόνια ύφεσης.

Του Γιώργου Φιντικάκη
liberal.gr 
Κατηγορία Πολιτική
Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018 01:50

Γιατί ο Τσίπρας επιλέγει τους μέτριους..

 
Ο πρωθυπουργός είναι ένας μέτριος άνθρωπος, ένας μέτριος πολίτης, ένα μέτριο άτομο και σαφώς ένας μέτριος κυβερνήτης.  

Εκτός των άλλων είναι μία μέτρια προσωπικότητα. Και γι αυτό επιλέγει όμοια προς τον ίδιο πρόσωπα στην κυβέρνησή του.

Κι όμως, υπάρχει και δεύτερη εξήγηση: ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι μέτριος πολιτικός.

Το αντίθετο, είναι πανούργος και αδίστακτος "δεξιοτέχνης" στις επιλογές του.

Ο πρωθυπουργός είναι "πολιτικός-ποιητής"! Θυμίζει μάλιστα, τον Καβάφη στην τεχνική εύρεσης, σχηματισμού και παρουσίασης των ηρώων του. Τους επιλέγει όχι από την αφρόκρεμα της καταξίωσης αλλά από το περιθώριο της πολιτικής και της κοινωνίας. Με μοναδική έγνοια να τους προσαρμόσει στα μέτρα του.

Είναι ο Τσίπρας ένας "ρακοσυλλέκτης" της πολιτικής; Και γιατί επιδιώκει την "ανάσταση" ξοφλημένων προσώπων που το σύστημα τους είχε ήδη στείλει στα αζήτητα;

Η απάντηση είναι μάλλον απλή, αν προσπαθήσει κανείς να τον ερμηνεύσει με "αισθητικούς" όρους.

Σκοπός του Αλέξη δεν είναι σε καμία περίπτωση, να αφήσει πίσω του πολιτικό έργο ή να βελτιώσει το επίπεδο της κοινωνίας. Και κατά συνέπεια, δεν επιζητεί κανένα είδος πολιτικής πράξης, παρά μόνο την δημιουργία εντυπώσεων. 'Οπως ακριβώς κάνει και ένας "διδακτικός" ποιητής, σαν τον Κωνσταντίνο Καβάφη που αναζητά το υλικό του σε άσημους ιστορικούς χαρακτήρες για να τους πλάσει όπως ο ίδιος επιθυμεί για τον αναγνώστη του.

Βεβαίως, ο Καβάφης είχε λόγους να το κάνει, δεδομένου πως υπήρξε ο ίδιος ένα πρόσωπο που κινούνταν στο περιθώριο της κοινωνίας. Και η ποίησή του είναι πολλές φορές, ένα μέσο "αυτοϊασης" των εσωτερικών ζητημάτων του.

Δεν αποκλείεται να ισχύει το ίδιο για τον Αλέξη Τσίπρα. Να ακολουθεί μία υπαρξιακή στρατηγική που στόχο έχει, εκτός από την πολιτική του επιβίωση, και την ψυχοθεραπεία του.

Στο κάτω κάτω, γιατί ένας αδιάφορος για δημιουργία, άνθρωπος που μισεί το σύστημα, να θέλει να το διοικήσει με συστημικούς όρους;

Τι προσδοκά από την ενασχόλησή του με την πολιτική, όταν διατυμπανίζει παντού το δικό του ιδεολογικό μανιφέστο και στο τέλος παραδίδεται ολοκληρωτικά στους κανόνες των "αντιπάλων" του;

Ο Τσίπρας επιλέγει τους μέτριους γιατί ο μόνιμος συνομιλητής του στην κοινωνία είναι ο μέτριος Έλληνας. 

Αυτόν στοχοποίησε εξαρχής και με αυτόν επικοινωνεί κάθε φορά που αναζητά στήριξη για την εξουσία.

Η μετριότητα δεν είναι βέβαια προνόμιο μόνο των υπουργών του. Βρίσκονται παντού όπου το κόμμα επιλέγει τους εκλεκτούς του. Στα στελέχη του Δημοσίου, στις διοικήσεις των οργανισμών ή στις υπηρεσίες του κράτους.

Η "διδακτική" όμως πολιτική του τσίπρα το μόνο που καταφέρνει είναι να διαιωνίζει το αδιέξοδο της μετριότητας για την κοινωνία. Χτίζοντας κουλτούρα απαξίωσης των ικανών και μειώνοντας κι άλλο το αίσθημα εμπιστοσύνης των πολιτών στις ηγεσίες που τους κυβερνούν.

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει από το να πείσει κάποιος τους μέτριους ότι δεν τους συμφέρει να διοικούνται από μέτριους. Από το να κατανοήσουν τις επιπτώσεις στην καθημερινότητα και στη ζωή τους.

Για τον Τσίπρα "η δύναμη πάντα θα βρίσκεται στο παραμύθι", στην πλάνη και στην μετριότητα.

Άλλο όμως η ποίηση κι άλλο η πολιτική...


Του Ανδρέα Ζαμπούκα
liberal.gr
Κατηγορία Πολιτική
Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018 01:29

Μπότοξ

 
Στα νιάτα της η Κατερίνα Παπακώστα υπήρξε μια ωραία γυναίκα. Η φωτογραφία με την Άκη Τσοχατζόπουλο το επιβεβαιώνει.
Ψηλή, με ανοικτά χαρακτηριστικά κι ωραία μάτια, εντυπωσίαζε.

Απουσία πολιτικών θέσεων, κατόρθωνε να ισοφαρίζει αυτή της την αδυναμία κερδίζοντας πόντους στο πάντοτε έτοιμο να υπερψηφίσει με όρους reality πολιτικό ακροατήριο.

Ιδιαίτερο στίγμα στην πολιτική δεν έχει αφήσει. Το αποδεικνύει και η πορεία της.

Αλλάζοντας συχνά θέσεις, με δήθεν «κοινωνικό» στίγμα, η Κατερίνα Παπακώστα σύντομα απέκτησε το λογικό άγχος μιας γυναίκας που περνάει σε περισσότερο ώριμες ηλικίες.

Ίσως κάπως έτσι να εξηγείται το πολιτικό μπότοξ – πέραν του προφανούς πραγματικού που διαπιστώνει εύκολα κανείς από τη φωτογραφία της χθες με τον Πάνο Καμμένο – που επιδίωξε να κάνει προσχωρώντας στην κυβέρνηση Τσίπρα τον οποίο καθύβριζε τα προηγούμενα χρόνια.

Μπότοξ όμως βλέπουμε και στις άλλες, τις παλαιοπασοκικές επιλογές του πρωθυπουργού.

Εκείνος που φώναζε πως «40 χρόνια το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε τη χώρα» τώρα έχει στην κυβέρνηση του την Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου του ΓΑΠ, τον Μάρκο Μπόλαρη, τη σημιτική Μυρσίνη Ζορμπά, την ανδρεοπαπανδρεϊκή Ολυμπία Τελιγιορίδου, για να μην πάμε στον Χρίστο Σπίρτζη, τον επίσης πρώην ΓΑΠικό Νίκο Κοτζιά, το φλερτ με τον Γιάννη Ραγκούση και τον Στέφανο Τζουμάκα ή τη Λούκα Κατσέλη κ.ά.

Η περίφημη σύγκρουση με το «παλιό» λοιπόν όχι απλά πήγε περίπατο, αλλά να που το παλιό, με …μπότοξ επανέρχεται.

Επίσης μπορεί να τοποθετήθηκε με αμιγώς όρους μάρκετινγκ η 30χρονη Κατερίνα Νοτοπούλου στο κυβερνητικό σχήμα, όμως ανανέωση ηλικιακά και πραγματικά δεν υπήρξε.

Περισσότερο είχαμε έναν «βαρύ ανασχηματισμό» συγκριτικά με τον προηγούμενο που επί της ουσίας τίποτα δεν άλλαξε.

Τσακαλώτος, Κοτζιάς, Καμμένος, Ξανθός και φυσικά ο Πολάκης όπως και άλλοι παρέμειναν ενώ οι όποιες αλλαγές αφορούσαν δεύτερης πολιτικής σημασίας υπουργεία, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι βασικές πολιτικές δεν αλλάζουν. 

Όπως δεν υπήρξε στροφή προς τα αριστερά μιας και πάλι δεν βρέθηκε χώρος για τον Νίκο Φίλη ή άλλα στελέχη που θα θύμιζαν στον Αλέξη Τσίπρα πως κάποτε υπήρξε και αριστερός.

Αντιθέτως, ο πρωθυπουργός που καταγγέλλει τη ΝΔ για ακροδεξιές τοποθετήσεις, είναι εκείνος που έδωσε ένα περισσότερο από πριν υπουργείο στους ΑΝΕΛ (από τα έξι πήγαν στα επτά), εξοστρακίζοντας μάλιστα τον Γιάννη Μπαλάφα.

Επίσης επέλεξε να τοποθετήσει προσωπικούς κολλητούς του (βλέπε υπουργείο Δικαιοσύνης) κι όχι στελέχη με δεδομένη πορεία στο χώρο τους.

Με αυτά κι άλλα λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας χάνει την ευκαιρία φρεσκαρίσματος, χάνει την ευκαιρία να ανανεώσει κι επιλέγει να πορευτεί με πολιτικά φτιασιδώματα και με μια κουρασμένη, δοκιμασμένη και στο παρελθόν κι αποτυχημένη σύνθεση πολιτικών προσώπων.


Δημ. Μαρκόπουλος
Κατηγορία Πολιτική
 

«Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» το σχόλιο της Μαρίας Σπυράκη

«Τόση αναμονή, τόσος ντόρος, τόση αναστάτωση για να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς» σχολίασε η εκπρόσωπος της ΝΔ, Μαρία Σπυράκη, για τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης.


Και προσέθεσε: «Ευτυχώς, δεν αργεί ο μόνος πραγματικός ανασχηματισμός που χρειάζεται η χώρα. Οι εκλογές. Για να δείξουν οι πολίτες στον κ. Τσίπρα το δρόμο από το Μαξίμου στην Κουμουνδούρου».
Κατηγορία Πολιτική
 

Εκτός κυβερνητικού σχήματος βρέθηκαν 8 υπουργοί.

Είναι οι υπουργοί Παναγιώτης Κουρουμπλής, Σταύρος Κοντονής, Λυδία Κονιόρδου, Ευάγγελος Αποστόλου ο αναπληρωτής υπουργός Γιάννης Τσιρώνης και οι υφυπουργοί Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης, Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μπαλάφας και Παιδείας Δημήτρης Μπαξεβανάκης.


Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής που στον προηγούμενο ανασχηματισμό είχε μετακινηθεί από το πρώτο τη τάξει υπουργείο, το Εσωτερικών, στο υπ. Ναυτιλίας, φαίνεται ότι «πληρώνει» με καθυστέρηση τη ρύπανση στο Σαρωνικό, αλλά και την είσοδο στην κυβέρνηση της -επίσης προερχόμενης από το ΠΑΣΟΚ-, Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου. Ο Αλέξης Τσίπρας «χρύσωσε» το χάπι της εξόδου του από την κυβέρνηση, ανακοινώνοντας ότι θα τον προτείνει ως πρώτο κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Σταύρος Κοντονής που έμεινε εκτός του υπ. Δικαιοσύνης (ανέλαβε ο Μιχάλης Καλογήρου) κατά πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο «πλήρωσε» την υπόθεση της Energa και την αποφυλάκιση Φλώρου. Ωστόσο, κατά πληροφορίες την θέση του επιδείνωσε και το γεγονός ότι ήταν... υπερφίαλος προξενώντας αντιπάθειες εντός και εκτός κυβέρνησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το παρατσούκλι του εκ Ζακύνθου ορμώμενου βουλευτή και τέως υπουργού είναι «κόντες». Κατά πληροφορίες από το περιβάλλον του κ. Κοντονή, ο πρωθυπουργός του πρότεινε να αναλάβει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος, αλλά δεν δέχθηκε.

Η Λυδία Κονιόρδου έχασε το υπ. Πολιτισμού (ανέλαβε η Μυρσίνη Ζορμπά) μετά τις αλλεπάλληλες αστοχίες στο αντικείμενο της.

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης «αποδεκατίστηκε» καθώς απομακρύνθηκαν και ο υπουργός Ευάγγελος Αποστόλου όπως και ο αναπληρωτής υπουργός Γιάννης Τσιρώνης των Οικολόγων-Πράσινων.

Εκτός «νυμφώνος» βρέθηκε και ο Γιάννης Μπαλάφας καθώς καταργήθηκε η θέση του υφυπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής. Οι γνωρίζοντες λένε ότι δεν είχε καλές σχέσεις με τον προϊστάμενό του υπουργό, Δημήτρη Βίτσα. Στο βωμό της «ανανέωσης» θυσιάστηκαν και οι υφυπουργοί Εξωτερικών Γ. Αμανατίδης και Παιδείας Δημ. Μπαξεβανάκης.

Σε αυτά τα ονόματα προστίθενται φυσικά η αναγκαστική έξοδος του Πάνου Σκουρλέτη ο οποίος ανέλαβε γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ και η αποπομπή του Νίκου Τόσκα, την παραίτηση του οποίου είχε κάνει δεκτή προ ημερών ο πρωθυπουργός, μετά την εθνική τραγωδία στο Μάτι.

Κατηγορία Πολιτική
 
Ο Οίκος επικαλέστηκε αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης της χρηματοδότησής τους, υπογραμμίζοντας ότι το λειτουργικό περιβάλλον είναι τώρα χειρότερο από ότι αναμενόταν προηγουμένως

Είκοσι τουρκικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα υποβάθμισε ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's, σημαίνοντας μεγαλύτερο συναγερμό για τον τραπεζικό τομέα της Τουρκίας.


Για την υποβάθμιση, ο Οίκος επικαλέστηκε αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης της χρηματοδότησής τους.

Τα σχόλια του οίκου είναι τα τελευταία που αναδεικνύουν τον κίνδυνο για τον τουρκικό τραπεζικό τομέα από τη συνεχιζόμενη νομισματική κρίση. Ο Moody's σημείωσε ότι το λειτουργικό περιβάλλον είναι τώρα χειρότερο από ότι αναμενόταν προηγουμένως.

Η τουρκική λίρα έχει υποχωρήσει περίπου 40% από την αρχή του έτους, έχοντας δεχθεί πλήγμα από την ανησυχία των επενδυτών για τη «λαβή» στη νομισματική πολιτική από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το διευρυνόμενο ρήγμα με τις ΗΠΑ. Οι επενδυτές ανησυχούν ότι η τουρκική οικονομία κινείται προς μία ανώμαλη προσγείωση και οι τράπεζες μπορεί να δουν μία αύξηση των «κόκκινων» δανείων τους.

«Οι υποβαθμίσεις αντανακλούν κυρίως μία σημαντική αύξηση του κινδύνου ενός πτωτικού σεναρίου, όπου μία περαιτέρω αρνητική μεταβολή του επενδυτικού κλίματος θα μπορούσε να οδηγήσει στη μείωση της χρηματοδότησης των τραπεζών από πηγές πέραν των καταθέσεων», ανέφερε ο Moody's στην ανακοίνωσή του. Ο οίκος μείωσε τις «αυτόνομες βασικές πιστωτικές αξιολογήσεις» 14 τραπεζών κατά μία βαθμίδα και άλλων τεσσάρων τραπεζών κατά δύο βαθμίδες. Υποβάθμισε, επίσης, τις «εταιρικές οικογενειακές αξιολογήσεις» δύο χρηματοπιστωτικών εταιρειών κατά μία βαθμίδα.

Επί σειρά ετών, τουρκικές εταιρείες δανείζονταν σε ευρώ και δολάρια για να επωφεληθούν από τα χαμηλότερα επιτόκια, αλλά αυτό άφησε εκτεθειμένες τις επιχειρήσεις σε σημαντικό κίνδυνο από τις νομισματικές ισοτιμίες. Στους επόμενους 12 μήνες, πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν ομόλογα και κοινοπρακτικά δάνεια σε ξένο νόμισμα, αξίας περίπου 77 δισ. δολαρίων, σημείωσε ο Moody's. Οι τουρκικές τράπεζες κατέχουν ρευστά στοιχεία ενεργητικού σε ξένο νόμισμα αξίας περίπου 48 δισ. δολαρίων και έχουν περίπου 57 δισ. δολάρια σε υποχρεωτικά διαθέσιμα στην κεντρική τράπεζα, ανέφερε ο οίκος, προσθέτοντας ότι τα τελευταία δεν θα είναι πλήρως διαθέσιμα.

Στο Βερολίνο, κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε ότι η Γερμανία δεν εξετάζει την παροχή στην Τουρκία χρηματοδοτικής βοήθειας για το ξεπέρασμα της νομισματικής κρίσης της.
Κατηγορία Πολιτική
ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 13

Εκπαιδευτικά Νέα