Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Δεκέμβριος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018 02:32

Κερδάμε και στο μετρό…

 
Κερδάμε και στο μετρό… Φέρνοντας μαζί του και τη γνωστή κουστωδία των έμμισθων κλακαδόρων, αλλά και όλα τα συμπαρομαρτούντα, όπως π.χ. κλούβες και διμοιρίες ΜΑΤ, μετακλητούς χειροκροτητές, κλπ.

Το αποτέλεσμα ήταν να νεκρωθεί και πάλι το κέντρο της πόλης, στέλνοντας τους απεγνωσμένους καταστηματάρχες στα πλησιέστερα φαρμακεία για αγορά αντικαταθλιπτικών…

Ο Αλέξης ήταν να κάνει αυτό που ήρθε να κάνει στις 2 μμ αλλά η αστυνομία είχε αποκλείσει το κέντρο από τις 11 το πρωί. Μη τυχόν και βρεθεί κανένας ανισόρροπος (σαμαροφύλακας) και χαλάσει την φιέστα.


Μπορεί όμως το κέντρο να ερήμωσε, αλλά άξιζε τον κόπο.

Κι αυτό επειδή όλα έγιναν για να εγκαινιαστεί επιτέλους το περίφημο μετρό της πόλης, αυτό που ξεκίνησε το μακρινό 2004, και που θα έπρεπε να είναι σε πλήρη λειτουργία το 2012.

Κάτι που ποτέ δεν έγινε, αφού μας κυβερνούσαν άχρηστοι απατεώνες.

Ευτυχώς όμως ήρθε στα πράγματα ο Σύριζας, και εκτός από την φαστ τρακ ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου, προχώρησε με στοχευμένες κινήσεις (βλ. ενέργειες Νοτοπούλου) στην ολοκλήρωση, έστω και εν μέρει, του πολύπαθου μετρό.

Έτσι χθες είδαμε τον γεμάτο περηφάνια Αλέξη να κόβει κορδέλες στην στάση «Συντριβάνι», και να επιθεωρεί ντυμένος συμβολικά με κίτρινο γιλέκο αυτό το σύγχρονο επίτευγμα που χάρη στη κυβέρνησή του απέκτησε σάρκα και οστά.

Το γεγονός ότι το μετρό θα λειτουργήσει (αν ποτέ λειτουργήσει) το 2022 δεν έχει καμία σημασία για τους συριζαίους.

Το θέμα είναι να μάθει ο κόσμος ότι γίνονται έργα. Έστω και virtual.

Και να βλέπει τον Αλέξη (ως άλλο Παττακό) συνεχώς με ένα ψαλίδι κι ένα μυστρί στο χέρι.

Μάλιστα, όπως μαθαίνω, ο Αλέξης είχε σκοπό να προγραμματίσει και άλλες τελετές εγκαινίων, στους νέους σταθμούς διοδίων που ξεφυτρώνουν παντού, αλλά μιας και οι «κακοί κσαίνοι τοκογλύφοι» της ΕΕ απαγόρευσαν προσωρινά τις αυξήσεις των διοδίων, αυτό το σχέδιο αναβλήθηκε για μερικούς μήνες, έως ότου ωριμάσουν οι συνθήκες.

Πάντως αυτά που είδαμε χθες ήταν όντως εντυπωσιακά.

Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να μην περνούν
Κυλιόμενες σκάλες, υπερσύγχρονα εκδοτήρια εισιτηρίων, σιδηροδρομικές γραμμές, κλπ.

Το μόνο που δεν είδαμε ήταν κάποιον συρμό ή έστω ένα βαγόνι…

Χώρια που δεν είδαμε και κανέναν Μπάνο να το παίζει σταθμάρχης ντυμένος ως τέτοιος.

Και χώρια που κάποιοι κακότροποι παρατήρησαν ότι οι κυλιόμενες δεν κυλούσαν, και ότι τα εκδοτήρια ήταν … ζωγραφιστά πάνω σε μουσαμάδες που είχαν κρεμαστεί παντού για να κρύβουν τα ακατέργαστα μπετά.

Αηδίες… το μετρό προώρισται να λειτουργήσει και θα λειτουργήσει. Θέλουν δεν θέλουν οι εχθροί του λαού.

Άσχετα αν όπως λέω εγώ ο ποταπός, τα εγκαίνια του (όταν και αν ποτέ λειτουργήσει) θα τα κάνει ως πρωθυπουργός κάποιο από τα δίδυμα Καραμανλή… ολοκληρώνοντας έτσι και το όραμα του Κούβελα με την περιβόητη τρύπα του.

Όσο για εκείνους που στάζουν χωλή με το χθεσινό σόου, που τους θύμισε, λένε, την ιστορία με το ψεύτικο χωριό Ποτέμκιν, να τους θυμίσω εγώ το σόου που έστησε ο Νίκος Παππάς με αφορμή την τραγωδία στο Μάτι.

Τότε που χρησιμοποίησε εικόνες screenshots από το google earth, λέγοντας πως πρόκειται για δορυφορικές λήψεις του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, για να μας πείσει ότι όλα ήταν αποτέλεσμα εμπρηστών. Κάτι που τελικά αναίρεσε η ίδια η κυβέρνηση, αλλά η απάτη έπιασε. Πάρα πολλοί συμπατριώτες μας μάσησαν και πιστεύουν ότι όντως κερδάμε και στο διάστημα.

Όπως μάσησαν και χθες και έψαχναν εκδοτήριο για να κόψουν εισιτήριο, άλλος για Τούμπα, και άλλος για Καλαμαριά.

Όπως μάλλον μάσησε κι ο Αλέξης χθες, όταν κάποιοι θα του είπαν ότι το τρένο έρχεται, κι αυτός κοιτούσε με αγωνία στο βάθος του τούνελ να το δει να καταφθάνει… μέχρι που τον προσγείωσε η Νοτοπούλου εξηγώντας του ότι αν έρθει θα έρθει σε 20 λεπτά και τρία χρόνια… με τον Αλέξη να της προτείνει να πάνε για έναν … καφέ στα όρθια, μιας και έχουν ακόμη χρόνο.

Αυτά ζούμε στην πολύπαθη ερωτική συμπρωτεύουσα, που παρεμπιπτόντως έδωσε 35% στην Πρώτη Φορά Αριστερά τον Σεπτέμβριο του ’15… τότε που ο κοΖμάκης έλιωνε στις ουρές των ΑΤΜ για να πάρει 60 ευρώ λόγω κάπιταλ κοντρόλς βρίζοντας τους σαμαροβενιζέλους που μας έφεραν σε αυτό το χάλι, και χρειάστηκε να μας σώσει με το ζόρι ο Αλέξης με τον Μπαρουφάκη.


ΥΓ- Εκτός από το χθεσινό φιάσκο, έβλεπα και ουρές στις εφορίες από εκατοντάδες μελανιασμένους, που οι μισοί εξ αυτών σίγουρα ψήφισαν τον Αλέξη για να … καταργήσει τους φόρους! Χα χα χα….
 
Κατηγορία Πολιτική
 

Φεύγει μια δύσκολη χρονιά, η οποία εμπεριείχε πέρα από οικονομικές δυσκολίες, πόνο, θλίψη κι οργή… συναισθήματα γεννημένα από την κυβερνητική αδιαφορία. Κοιτάζοντας πίσω και κάνοντας τον απολογισμό του 2018, παρατηρώ πως κυριάρχησαν η ανασφάλεια, ο φόβος, η αδικία στις ζωές μας.


Στην πλειοψηφία των Ελλήνων, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, δημιουργήθηκε το αίσθημα πως έχουμε μια κυβέρνηση ανάξια να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα, όπως την πυρκαγιά στο Μάτι αλλά και προβλήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως ήταν η απαγωγή των δύο Στρατιωτικών μας.
Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Δυστυχώς! Είναι οι δεκάδες συνάνθρωποι μας που χάθηκαν από ληστές που εισέβαλαν στα σπίτια τους. Είναι ο τραγικός θάνατος που βρήκε τον φοιτητή Νίκο Μουστάκα, στο λόφο του Φιλοπάππου, τον Δεκαπενταύγουστο. Οι αυτοκτονίες τόσων συμπολιτών μας. Είναι οι τρομοκρατικές ενέργειες που καθιστούν την Αθήνα, πόλη μη ασφαλή και οι πολυάριθμες άδειες του Κουφοντίνα, που εγείρουν σκέψεις καχυποψίας. Είναι η ατιμωρησία, η οποία πηγάζει από τον Νόμο Παρασκευόπουλου και την ελευθερία με την οποία κινούνται οι Ρουβίκωνες.

Κι ανάμεσα στα τόσα αρνητικά συναισθήματα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βρήκε -ξανά- πρόσφορο έδαφος για να καλλιεργήσει το μίσος, να διχάσει τον λαό κι ακόμα μία φορά να τον εξαπατήσει με αναίσχυντα ψέματα. Ευτυχώς, το Γένος μας κρατάει άσβεστο μέσα του το αίσθημα της φιλοπατρίας. Ενωμένο αντιστάθηκε και συνεχίζει να αντιστέκεται στην κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν υπέκυψε, όταν κόσμος ξυλοκοπήθηκε αγρίως στο Πισοδέρι με εντολή Τσίπρα. Ο διπολισμός που επιχείρησαν να προκαλέσουν δεν επιτεύχθηκε. Οι Έλληνες δε λογαριάζουμε κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς, όταν διακυβεύεται το εθνικό συμφέρον μας. Συμπαρατασσόμαστε στο πλάι αυτού που έχει το σθένος να το υπερασπιστεί (προσοχή, όχι να το καπηλευθεί), κάτω από μία σημαία, την Ελληνική!

Δε μπορώ να μη σταθώ στη δολοφονία Κατσίφα, που συνέβη ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου και την οποία ο Ράμα και οι αλβανικές Αρχές προσπάθησαν να συγκαλύψουν με τη δική μας ανοχή. Μια δολοφονία σε καιρό ειρήνης, που έκανε τους Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου να αισθανθούν πως είναι εγκαταλελειμμένοι από το ελληνικό Κράτος.

Είναι τόσα πολλά! Το φτιαχτό σκάνδαλο της Novartis, που κατέρρευσε. Ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου κι όσα ακολούθησαν με τις διαρροές. Τι να πρωτομετρήσεις σ’ αυτόν τον απολογισμό;! Ειδική μνεία, αναμφίβολα, αξίζουν οι δηλώσεις τους, κάθε φορά. Αυτές με τις οποίες μας ζητούν να παριστάνουμε πως τίποτα δεν τρέχει αλλά κι εκείνες με τις οποίες προσπαθούν να συγκαλύψουν τα τραγικά πεπραγμένα τους. Δηλώσεις με τις οποίες μας παρουσιάζουν μια ουτοπία, τόσο στρεβλή, τόσο διαφορετική από την πραγματικότητα. Όπως εκείνο το διάγγελμα από την Ιθάκη. Είναι τα ψέματα και η κοροϊδία που κυριάρχησαν! Κι αν κάποια προκάλεσαν το γέλιο μας, όπως το περιβόητο «δεν έχω κλούβες των ΜΑΤ έξω από το γραφείο και το σπίτι μου»… Κάποια άλλα ήταν μαχαίρι στην αξιοπρέπειά μας. Ένα μόνο παράδειγμα είναι ο συνεχής εμπαιγμός των συνταξιούχων, δια στόματος Αχτσιόγλου για τις εκκρεμείς συντάξεις. Πόση υποκρισία… «Βγήκαμε από τα μνημόνια», «Δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ξέρω» για τον Πετσίτη, ακόμα και για την παραίτηση Κοτζιά. Πόσο ανεπαρκείς οι ίδιοι αν σκεφτείς τους εγκαυματίες που κατέληξαν, καθώς το Λάτσειο υπολειτουργούσε αλλά και τις τραγικές συνθήκες στη Μόρια. Η ίδια η πολιτική τους... φρικαλέα κι ανάλγητη: πετσόκομμα ποσοστών αναπηρίας, αδυναμία συνταγογράφησης εξετάσεων σε καρκινοπαθείς, αύξηση εισφορών υπέρ υγείας τη στιγμή που τα νοσοκομεία δεν έχουν από γάζες μέχρι γιατρούς.

Ναι, είναι πάμπολλα αλλά όχι αμέτρητα. Έχουν όλα εντυπωθεί στη μνήμη μας. Δεν ξεχνιούνται. Είναι οι αιτίες, οι λόγοι που κατέστησαν το 2018 μια χρονιά -όχι απλώς κακή, αλλά- ειδεχθή.

Κι αν πρέπει να εντοπίσω ένα θετικό στο 2018 αυτό είναι πως -επιτέλους- ξεσκεπάστηκαν. Το πέπλο της αριστεράς ήταν από νάιλον και κάηκε. Πίσω από τον όποιο ρομαντισμό επικαλούνταν κρυβόταν η ιδεοληψία τους. Και τώρα, αυτή βρίσκεται γυμνή μπροστά στα μάτια μας. Το δικού τους «Τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» κατέληξε σε ολόδικό τους «Τελειώσαμε». Τελείωσαν και το ευτυχές είναι πως δε χρειάσθηκε προσπάθεια από την αντιπολίτευση. Η κοινωνία τους εμπιστεύθηκε το δώρο της διακυβέρνησης κι αυτοί το καταχράστηκαν. Αυτά τα Χριστούγεννα, ήταν τα τελευταία που δούλεψαν οι μονταζιέρες του Μαξίμου για να λοιδορήσουν προσωπικότητες. Η δημαγωγία που τους χαρακτηρίζει «δεν πιάνει» πια. Τα «πάρτι» τελείωσαν. Τα γέλια βγήκαν ξινά.Πλησιάζει η ώρα του λογαριασμού…

Το 2019 είναι προ των πυλών. Έρχεται και δε φέρνει μόνο εκλογές αλλά και την πολιτική (τουλάχιστον) καταδίκη τους.

https://meaculpa.gr
Κατηγορία Πολιτική
Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018 02:07

Ο «κυλιόμενος» πρωθυπουργός

 
Ο «κυλιόμενος» πρωθυπουργόςΕίναι γνωστό πως το έσχατο σημείο κατρακύλας μιας κυβέρνησης και ενός πρωθυπουργού, βρίσκεται στην γενική θυμηδία που προκαλούν οι πράξεις και οι δηλώσεις τους. Όταν όλοι τους παίρνουν στο «ψιλό».

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν είναι η χαρά του κάθε γελοιογράφου, του κάθε σχολιαστή, του κάθε χρήστη μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Στις 25 Ιανουαρίου 2015, κανένας δεν πίστευε πως θα ζούσαμε, μετά από τέσσερα χρόνια, στιγμές τέτοιας γελοιότητας. Αναφέρομαι βέβαια στα εγκαίνια μιας κυλιόμενης σκάλας στον σταθμό του μετρό στην Θεσσαλονίκη.


Γιατί περί αυτού πρόκειται. Ο πρωθυπουργός εγκαινίασε αυτά τα σκαλιά. Τίποτα παραπάνω.

Δεν γνωρίζω τίνος ανόητου ήταν αυτή η ιδέα. Απορώ πως δεν υπήρξε κάποιος συνεργάτης του να τον προστατέψει, γιατί τελικά ο πρωθυπουργός εκτίθεται. Αν έκανε μια περιήγηση στο διαδίκτυο θα αντιλαμβανόταν πως γελούσε και γελά ακόμα μαζί του ο κάθε πικραμένος.

Τώρα, με βάση αυτήν την πρακτική θα πρέπει να εγκαινιάζει πανηγυρικά κάθε έναν από τους δεκαοχτώ σταθμούς του μετρό της Θεσσαλονίκης. Ευτυχώς, οσονούπω, θα παραδώσει την εξουσία στους επόμενους, που σίγουρα θα διαθέτουν περισσότερο μυαλό από τον ίδιο και τους συνεργάτες του. Έχουμε πιάσει πάτο.

Όλες αυτές οι κινήσεις προδίδουν τον πανικό που έχει καταλάβει την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ γιατί ο χρόνος τους τελειώνει. Τα εγκαίνια ήταν ανέκαθεν το αγαπημένο σπορ των πολιτικών στην προεκλογική περίοδο. Τις περισσότερες φορές μάλιστα τα έργα παραδίδονταν βιαστικά για να αποτελέσουν ένα καλό προπαγανδιστικό υλικό για τους κυβερνώντες.

Στην περίπτωση όμως του μετρό της Θεσσαλονίκης, όπως βέβαια και στην φαρσοκωμωδία του τρένου—αστραπή, εγκαινιάζεται αέρας κοπανιστός. Δεν υπάρχει τίποτα. Το παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός που είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια «μπορεί να μην το βλέπουν οι πολίτες». Και πώς να το δουν ρε Αλέξη, αφού δεν υπάρχει. Όμως η πρόταση του συνεχίστηκε : «...αλλά είναι υπαρκτό.»

Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πως εισερχόμαστε πλέον σε σουρεαλιστικές καταστάσεις. Υπάρχει το μετρό, αλλά εμείς οι ταπεινοί δεν το βλέπουμε. Φαίνεται πως οι Συριζαίοι κινούνται στον χώρο των δέκα διαστάσεων.

Η σεμνή τελετή προέβλεπε και ένα θεατρικό δρώμενο των ηθοποιών του Κρατικού Θεάτρου. Απίστευτα πράγματα. Το καθεστώς επιστρατεύει τους ηθοποιούς του για να διασκεδάσει τον πρωθυπουργό. Κάτι μας θυμίζει αυτό.

Βέβαια, η φιέστα χάλασε γιατί απεργούν οι ηθοποιοί του Κρατικού Θεάτρου. Αίτημα τους η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας. Ως γνωστόν όμως μια σοσιαλιστική κυβέρνηση έχει αλλεργία σε τέτοιες λεγκαλιστικές πρακτικές.

Έτσι, χάσαμε την ευκαιρία να δούμε τους καλλιτέχνες να υμνούν την στάση του μετρό και τον Μεγάλο Μηχανοδηγό. Ισως στα επόμενα εγκαίνια κάποιος «προοδευτικός» ποιητής απαγγείλει το ποίημα «ωδή στο μετρό Θεσσαλονίκης».

Ειλικρινά σκέφτομαι τι θα κάνουμε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει την εξουσία. Είμαι βέβαιος πως θα νοσταλγήσουμε αυτές τις σουρεαλιστικές καταστάσεις που ζούμε αυτήν εποχή.


Του Σάκη Μουμτζή
liberal.gr
Κατηγορία Πολιτική

 

 
Αντιγράφουμε από την Καθημερινή:
Αποψη: Ακύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών μετά την επικύρωση; 
Άγγελος Συρίγος*

Κατά καιρούς αναφέρεται στον δημόσιο λόγο ότι η επόμενη κυβέρνηση μπορεί να αποδεσμευθεί από τη συμφωνία των Πρεσπών με μία απλή καταγγελία. Κατ’ αρχήν η συμφωνία παράγει ήδη αποτελέσματα και χωρίς την κύρωσή της. Αμέσως μετά την υπογραφή της η Ελλάδα δέχθηκε να επανεκκινήσει η διαδικασία εντάξεως της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Αφ’ ης στιγμής η Βουλή των Σκοπίων προχωρήσει στις συνταγματικές αλλαγές, το ΝΑΤΟ θα συντάξει το πρωτόκολλο εντάξεως της γειτονικής χώρας στη Συμμαχία.
Το έγγραφο αυτό αποτελεί ξεχωριστό διεθνές κείμενο από το κείμενο των Πρεσπών. Θα έλθει στη ελληνική Βουλή προς κύρωση ανεξαρτήτως της πορείας της συμφωνίας των Πρεσπών. Επειδή η αίτηση για ένταξη έχει υποβληθεί με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ, η Ελλάδα βαρύνεται από την ενδιάμεση συμφωνία (και μία σχετική καταδίκη στο Διεθνές Δικαστήριο) να κυρώσει το Πρωτόκολλο (ανεξαρτήτως του τι θα πράξει με τη συμφωνία των Πρεσπών).

Ως προς το θέμα της καταγγελίας, λύσεως ή τέλος πάντων «απαλλαγής» από τη συμφωνία των Πρεσπών, αφού αυτή κυρωθεί, τα πράγματα είναι (επώδυνα) προβληματικά. Το θέμα ρυθμίζεται από τη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (1969) που δεσμεύει τόσο την Ελλάδα όσο και την ΠΓΔΜ. Εκεί περιλαμβάνονται οι εξής δυνατότητες: 

(α) ακύρωση,
(β) καταγγελία και 
(γ) λήξη/αναστολή εφαρμογής μιας συνθήκης σε περίπτωση ουσιώδους παραβιάσεως των όρων της.

Η Σύμβαση της Βιέννης ορίζει περιοριστικά τους όρους υπό τους οποίους επιτρέπεται η ακύρωση μιας συμφωνίας. Πρέπει να επικαλεσθούμε πλάνη, απάτη, δωροδοκία, εξαναγκασμό με απειλή ή χρήση βίας και άλλα ανάλογα κατά την υπογραφή της συμφωνίας... Δεν προκύπτει ότι κάτι τέτοιο ίσχυσε, οπότε η πιθανότητα να χαρακτηρισθεί η συμφωνία άκυρη, δεν έχει βάσεις.


Δεύτερη πιθανότητα που πρέπει να εξετασθεί είναι αυτή της καταγγελίας. Η συμφωνία των Πρεσπών αναφέρει στο άρθρο 20 ότι οι διατάξεις της «θα παραμείνουν σε ισχύ για αόριστο χρονικό διάστημα και είναι αμετάκλητες. Δεν επιτρέπεται καμία τροποποίηση της παρούσας συμφωνίας που περιέχεται στο άρθρο 1 (3) και στο άρθρο 1 (4)». Επομένως, κατ’ αρχήν προκύπτει ότι τα δύο κράτη θέλησαν να είναι αμετάκλητες οι διατάξεις της συμφωνίας. Επιπλέον, οι επίμαχες διατάξεις για το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», για την υπηκοότητα του κράτους που ορίσθηκε ως «μακεδονική/πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» και για την αναγνώριση «μακεδονικής» γλώσσας, περιβάλλονται με ιδιαίτερο κύρος και δεν τροποποιούνται. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται το άρθρο 56 της Συμβάσεως της Βιέννης που ορίζει ρητώς ότι συνθήκη που δεν περιέχει διάταξη για καταγγελία «δεν δύναται να καταγγελθή ή να λυθή διά αποχωρήσεως».


Μοναδική εξαίρεση είναι να θεωρηθεί η φύση της συνθήκης των Πρεσπών τέτοια, που να δικαιολογεί την καταγγελία. Πρόκειται για δύσκολο εγχείρημα. Στο διεθνές δίκαιο αναφέρονται οι κατηγορίες των συνθηκών που δικαιολογούν την καταγγελία. Δεν προκύπτει με σαφήνεια ότι η συμφωνία των Πρεσπών θα μπορούσε να υπάγεται σε κάποια από αυτές.


Στην πραγματικότητα, μετά την κύρωση της συμφωνίας θα ισχύει ο γενικός κανόνας του διεθνούς δικαίου που ορίζει ότι «τα συμπεφωνημένα πρέπει να τηρούνται».


Τέλος, υπάρχει η δυνατότητα λήξεως ή αναστολής εφαρμογής της συνθήκης σε περίπτωση ουσιώδους παραβιάσεως των όρων της (άρθρο 60). Η Ελλάδα καλείται να παρακολουθεί προσεκτικά την εφαρμογή της συμφωνίας. Εάν διαπιστώσει ουσιώδη παραβίαση, θα μπορεί να κινηθεί για να απαλλαγεί από τη συμφωνία. Δεν είναι κάτι απλό.


Η συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί συνέχεια και ολοκλήρωση της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995. Επιδιώκει να επιλύσει μία διεθνή διαφορά, όπως την ορίζουν τα Ψηφίσματα 817 και 845 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Για αυτόν άλλωστε τον λόγο τη συνυπέγραψε ως μάρτυρας ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς. Σε περίπτωση κυρώσεώς της και από την Ελλάδα, λήγει η ενδιάμεση συμφωνία και παύει η εκκρεμότητα γύρω από το όνομα της γειτονικής μας χώρας. Με την επιφύλαξη της ρωσικής στάσεως, το Συμβούλιο Ασφαλείας κανονικά θα πρέπει να αποφασίσει ότι έληξε η διεθνής διαφορά. Τα Σκόπια θα χρησιμοποιούν το όνομα «Βόρεια Μακεδονία».


Σε περίπτωση όμως «απαλλαγής» για οποιονδήποτε λόγο από τη συμφωνία των Πρεσπών, θα λήξει αντιστοίχως και η υποχρέωσή τους να χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο όνομα. Επιπλέον το κεκτημένο του σημερινού προσωρινού ονόματος ΠΓΔΜ θα έχει χαθεί. Τα Σκόπια θα προχωρήσουν σε νέα συνταγματική αλλαγή, θα επιστρέψουν στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και θα ενημερώσουν απλώς τους διεθνείς οργανισμούς για την αλλαγή. Αρκεί μία απλή ανακοίνωση. Οι συνέπειες απεμπλοκής θα είναι πιθανότατα πολύ πιο σοβαρές από την κατάσταση που θα έχει διαμορφωθεί. Το συμπέρασμα είναι πως, για να αποφευχθούν τα χειρότερα, το καλύτερο είναι να μην κυρώσει η Ελλάδα τη συμφωνία.


* Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Πηγή: Καθημερινή
Κατηγορία Πολιτική
 
Έντονος είναι ο εκνευρισμός της Τουρκίας, καθώς σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ο στρατός της Συρίας ανακοίνωσε σήμερα, ότι μονάδες του έχουν εισέλθει στην ελεγχόμενη από τους Κούρδους πόλη της Μανπίτζ.
Η συγκεκριμένη πόλη δεν είναι τυχαία, καθώς αποτελεί διαχρονικό στόχο και διακαή πόθο της Άγκυρας προκειμένου να επιδιώξει να φέρει εις πέρας τα γεωστρατηγικά της σχέδια στην ευρύτερη περιοχή της Συρίας.

Η είδηση, την οποία μετέδωσε το Reuters, έγινε γνωστή έπειτα από τις ανακοινώσεις που έγιναν μέσω της συριακής κρατικής τηλεόρασης. Να θυμίσουμε ότι κατά το προηγούμενο διάστημα υπήρξε έντονη προσπάθεια και εκκλήσεις από πλευράς των Κούρδων μαχητών για βοήθεια, καθώς τα πράγματα μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ, κάνουν την περιοχή να «μυρίζει μπαρούτι»

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αναφορές κάνουν λόγω για μεγάλη ανησυχία από πλευράς Κούρδων, καθώς οι κουρδικές δυνάμεις αφέθηκαν εκτεθειμένες μετά την ξαφνική απόφαση του Ντ. Τραμπ την περασμένη εβδομάδα.
«Η κρισιμότητα των Κουρδικών δυνάμεων και η βλέψεις της Τουρκίας»
Σε αυτή τη δύσκολη γεωστρατηγική εξίσωση δεν πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός, πως οι Μονάδες Προστασίας των Κούρδων (YPG) αποτελούν το κύριο στοιχείο της συμμαχίας των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, και η οποία αγωνίζεται εναντίον του ISIS και μια ενδεχόμενη καταστροφή τους θα έθετε εν αμφιβόλω όλες τις ενέργειες των προηγούμενων ετών.

Βέβαια ένα τέτοιο σενάριο δεν θα μπορούσε να μην αφήσει χαρούμενη τη Άγκυρα, η οποία διαχρονικά θεωρεί πως το YPG είναι ένα παρακλάδι του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (PKK) και στοχεύει στην ολοκληρωτική εξαφάνιση του.
«Η αντίδραση της Ρωσίας»
Εν κατακλείδι κάτι το οποίο πέρασε στα ψιλά γράμματα, καθώς όλοι ασχολήθηκαν με τη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, είναι η αντίδραση της Ρωσίας, η οποία μέχρι και πριν λίγες ώρες διατηρούσε «σιγή ιχθύος».
Τελικλα το Κρεμλίνο, μέσω του εκπροσώπου του Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε πως η άφιξη συριακών στρατευμάτων στην Μανπίτζ, «είναι μια θετική εξέλιξη» αφήνοντας αρκετές υπόνοιες σχετικά με την σκοπιμότητα αλλά και τις δηλώσεις του αμερικανού προέδρου Ντόναλτ Τραμπ για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από την Συρία.
Κατηγορία Πολιτική
Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018 02:22

Σκάστε, καινούργιοι

 
Η τουρκική επιθετικότητα που κορυφώνεται τις τελευταίες βδομάδες δεν έχει χτιστεί επάνω στις απαιτήσεις της γειτονικής χώρας. Έχει χτιστεί πέτρα-πέτρα πάνω στη διαρκή υποχώρηση της ελληνικότητας. Όχι πάνω στη στρατιωτική ικανότητα των παραταγμένων δυνάμεων. Αλλά, πάνω στη διαρκή παραίτηση της Ελλάδας από την ιστορία της. Όταν ο Έρντοαν μιλάει με θράσος για γαλάζια πατρίδα, αναφερόμενος στο Αιγαίο, ξέρει ότι κανείς δεν θα του απαντήσει ότι η δική του πατρίδα δεν είναι γαλάζια, αλλά κόκκινη. Από τις στέπες της Μογγολίας.
Κανείς δεν θα του απαντήσει πόσο νέος είναι την ιστορία του τόπου που κατέχει. Και πόσο ευάλωτος και προσωρινός στα παιχνίδια της ιστορίας. Πόσο καινούργιος είναι κι αυτός και οι συμπατριώτες του σε τόπους που κατοικούνταν για χιλιάδες χρόνια από Έλληνες. Στα σπίτια των οποίων μένουν ακόμα εκατοντάδες χιλιάδες Τουρκόφωνοι. Στα χωράφια, που οι αφέντες τους ήταν πριν δυο μόλις γενιές Ρωμιοί.

Πόσο νέος είναι κι αυτός και οι συμπατριώτες του στον τόπο που κατέχουν και στα νερά του Αιγαίου που κατέχουν και στον αέρα που ανασαίνουν. Και πόσο φοβισμένοι είναι ακόμα οι συμπατριώτες του, που κατοικούν και οργώνουν τη γη των Ελλήνων σε όλα τα παράλια και στον Πόντο. Φοβισμένοι, όπως όλοι οι καινούργιοι που κάθονται πάνω σε χώμα παλιών. Χώμα άλλων για χιλιάδες χρόνια.
Όπου κι αν πήγα από την Αλικαρνασσό μέχρι τα Δαρδανέλια, και μόνο η δήλωσή μου πως ήμουν Έλληνας γεννούσε άλλοτε σεβασμό, άλλοτε φόβο κι άλλοτε μίσος. Στους πιο ειλικρινείς. Όχι σε αξιωματούχους. Στους χωρικούς, τους ταξιτζήδες, τους αγωγιάτες, τους νοικοκύρηδες. Βλέπεις στα μάτια τους το φόβο και την ανησυχία εκείνου που κατέχει κάτι που δεν του ανήκει. Την ώρα που εμφανίζεται ένας «από τους παλιούς ιδιοκτήτες». Και είναι ζωντανό όλο αυτό. Ακόμα και που εσύ στέκεσαι εκεί σεμνά σαν φιλοξενούμενος. Σαν προσκυνητής. Σαν επισκέπτης. Χωρίς απαίτηση. Η ενοχή είναι εκεί. Σαν να ζουν σε κλεμμένα.
Γρυλίζει ο Έρντοαν και οι πολιτικάντηδες της Τουρκίας γιατί ξέρει και το αισθάνεται Είναι καινούργιος στην Ιστορία. Είναι χτεσινός στα χώματα της Ασίας που πατάει. Έχει ανάγκη να χτίσει μια πατρίδα μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, που μέχρι πριν από 80 και 100 χρόνια ήταν δουλευτές στην υπηρεσία των Ελλήνων. Ήταν οι αμόρφωτοι δίπλα στους μορφωμένους. Ήταν οι φτωχοί δίπλα στους καλοντυμένους. Ήταν η Ασία δίπλα στον κοσμοπολιτισμό. Ήταν οι μαχαλάδες δίπλα στις γειτονιές με τα σπίτια. Ήταν το 1.000 προ Χριστού με το 1500, το 1700, το 1900.
Γρυλίζει ο Έρντοαν και οι πολιτικάντηδες την Τουρκία. Γιατί κανείς, εδώ και χρόνια πολλά δεν έχει φωνάξει στους απέναντι «σκάστε καινούργιοι». Σκάστε χτεσινοί στα χώματα, στον αέρα και στα νερά της Θράκης, της Μ. Ασίας του Πόντου και του Αιγαίου. Σκάστε νέοι σε ξένες πόλεις σε ξένες εκκλησιές, σε ξένες αρχαίες πέτρες, σε ξένους ψαρότοπους.
Σκάστε και ακούστε. Ό,τι επήρατε με το μαχαίρι, το επήρατε. Τελείωσε. Αλλά, την ιστορία από τα χώματα που πατάτε εδώ και λίγα χρόνια θα τη σέβεστε. Και την αρχαία γλώσσα όπου μιλιέται ακόμα εκεί που πατάτε θα τη σέβεστε. Και τους ανθρώπους που σταυροκοπιόνται ακόμα στην ξένη πόλη και σε κάθε πόλη που κατέχετε θα τους σέβεστε.
Και θα σέβεστε τα νερά του πελάγους που σας βρέχουν μέχρι εκεί που σας παίρνουν οι συνθήκες από τους πολέμους που χάσατε. Όπως σεβόμαστε κι εμείς τα νερά και τις στεριές στις συνθήκες από τους πολέμους που χάσαμε.
Αλλά, κανείς από τις ελληνικές ελίτ και τους υπηρέτες τους που κυβερνάνε δεν έχει ορθώσει το «σκάστε πια» μιας Ιστορίας 4.000 χρόνων και μιας παρουσίας 4.000 χρόνων σε μια γή χαμένη. Κανείς από τις μικρές, δειλές, ανάξιες της Ιστορίας ελίτ που κατευθύνουν έναν λαό δεν έχει καθορίσει μια πάγια στάση απέναντι σ αυτό που ο Αμερικανός πρεσβευτής Χόρτον έζησε και ονόμασε «η κατάρα της Ασίας».
 
Καμιά από τις ελίτ που κυβερνάει τον τόπο δεν έχει καθιερώσει μια πάγια Παιδεία Ιστορίας, όλης της Ιστορίας, και μια πάγια ελληνική εξωτερική πολιτική. Που να ξεκινάει απ αυτό που είμαστε. Από αυτό από όπου ερχόμαστε. Χωρίς κομπορυμοσύνες και φανφαρονισμούς. Με την περηφάνεια και την ταπεινότητα που μας αξίζουν. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.
Αντί γι αυτό, καταργούμε την ιστορία, την οποία διεκδικεί καθένας απ αυτούς που την καταργεί, όταν πρόκειται για τον παππού του, τη μάνα του, το κόμμα του, την ιδεολογία του! Εκεί υπάρχει ιστορία και παρελθόν. Στον ελληνισμό, όχι! Κι έτσι, δυο γενιές έχουν καταστραφεί στην ημιμάθεια, αντί να μάθουν από ποια σκαλιά γεννήθηκαν. Σκαλιά Παιδείας ασήκωτης.
Καμιά από τις ελίτ δεν εφαρμόζει μια πάγια στάση που να τιμάει και να ταιριάζει σε μια Παιδεία και σ ένα ζάπλουτο ιστορικό παρελθόν.
Μια στάση αξιοπρεπή, ειρηνόφιλη και πολιτισμένη. Μια στάση, που δεν κρύβει την ιστορία της, δεν θάβει τη διαρκή συνέχεια ενός ελληνισμού, δεν απαρνείται χίλια χρόνια ελληνόφωνης αυτοκρατορίας στην Ασία της Κωνσταντινούπολης. Μια στάση, που δεν κοκορεύεται, δεν προκαλεί, αλλά και δεν ανέχεται. Δεν επιτρέπει. Και δεν αφήνει κανένα περιθώριο στους χτεσινούς της Ιστορίας να διεκδικούν «πατρίδες των ονείρων τους» και «γαλάζιες πατρίδες». Γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν δώσει το θάρρος στην Τουρκία να ονειρεύεται την Οθωμανική αυτοκρατορία λες και ήταν η αρχή του κόσμου!
Οι πατρίδες των ονείρων της Τουρκίας είναι οι στέπες της Μογγολίας. Και οι γαλάζιες πατρίδες της είναι ο ουρανός της Κεντρικής Ασίας. Τόσο απλά.
Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης
Κατηγορία Πολιτική
Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018 02:20

Αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ή χάος

 
Αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ή χάοςΠροφανώς κανένας δεν περιμένει να δηλώσει το ΚΙΝΑΛ πως θα συνεργασθεί μετεκλογικά με την Νέα Δημοκρατία. Αυτό θα ήταν πολιτικά λάθος. Αλλά θα μπορούσε, δια της σιωπής, να αφήσει ανοικτό το θέμα των συνεργασιών για μετά τις εκλογές.

Η δήλωση όμως του κ.Μαλέλη που, προφανώς έγινε εν γνώσει της κυρίας Γεννηματά, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφισβητήσεις.
Αν δεν κερδίσει την αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία θα διεξαχθούν εκλογές με την απλή αναλογική. 
Επ΄αυτού έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις.


1.Αφού το σύστημα της απλής αναλογικής δεν είναι καταστροφικό, τότε το ΚΙΝΑΛ γιατί δεν συμπράττει από τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε οι επόμενες εκλογές να διεξαχθούν με αυτό; γιατί να υποστούμε την ταλαιπωρία των δύο εκλογικών αναμετρήσεων; Και αν συμβεί το «μοιραίο» και η Νέα Δημοκρατία κερδίσει την αυτοδυναμία, αυτό δεν θα είναι ολέθριο, σύμφωνα με τον κ.Μαλέλη; γιατί να μην αποτραπεί πάραυτα;

2.Δεν έχει γίνει αντιληπτό από τον κ.Μαλέλη πως η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που ακολουθεί το ΚΙΝΑΛ είναι αντι-ΣΥΡΙΖΑ, σε πείσμα διαφόρων τυχάρπαστων περιηγητών της πολιτικής. Η κύρια επιθυμία όλων αυτών των πολιτών είναι να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία. Το αντιδεξιό μέτωπο υπάρχει στο μυαλό κάποιων πολιτικών απολιθωμάτων και των σεσημασμένων καιροσκόπων. Συνεπώς, παρόμοιες δηλώσεις στέλνουν τους πολίτες να ψηφίσουν την Νέα Δημοκρατία.

3.Είναι ολοφάνερο πως οι δηλώσεις του κ.Μαλέλη έρχονται σε αντίθεση με τις δηλώσεις προβεβλημένων στελεχών και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, πως δεν θα αφήσουν την χώρα ακυβέρνητη. Αρα, αν η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ μετεκλογικά κάνει την επιλογή της προσφυγής σε νέες εκλογές, με βεβαιότητα ο χώρος οδηγείται σε διάσπαση.

4.Η κυρία Γεννηματά, άτομο υπεύθυνο, για μια ακόμα φορά γίνεται θύμα των δικών της επιλογών. Δεν είχε κανέναν λόγο να περισυλλέξει τα περιτρίμματα της πολιτικής, στους κόλπους της παράταξης της οποίας ηγείται. Αλλωστε, ο βασικός υπεύθυνος της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ήταν η ΔΗΜΑΡ. Μάλιστα ο τότε πρόεδρος της εξαργύρωσε, χυδαία, την πολιτική του με την υπουργική καρέκλα.

Μάλλον δεν έχει γίνει αντιληπτό πως η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει πως δεν θα μπορεί αυτός να ορίσει τις εξελίξεις. 

Και εκλογές με το σύστημα της απλής αναλογικής θα τον καταστήσουν ρυθμιστή της καταστάσεως.

Εκτός αν οι κάποιοι μέσα στο ΚΙΝΑΛ αυτό ακριβώς επιδιώκουν.

Ας ρωτήσουν όμως τον Βενιζέλο, τον Λοβέρδο, τον Κουτρουμάνη που έπεσαν θύματα της συμμορίας που μας κυβερνά. Γιατί πρόκειται για συμμορία.

Παρακάμπτω δε την καταστροφή που θα επιφέρει η ακυβερνησία στην οικονομία της χώρας.

Γιατί εκλογές με απλή αναλογική σημαίνει πως θα συγκυβερνήσουν η Νέα Δημοκρατία με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μόνον ανόητοι μπορούν να φανταστούν πως αυτά τα δύο κόμματα θα μπορέσουν να συντάξουν ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα.

Τούτων δοθέντων, το δίλημμα είναι: αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ή χάος. Ο Κ.Μητσοτάκης θα πίνει στην υγεία των Μαλέληδων.


Του Σάκη Μουμτζή
liberal.gr
Κατηγορία Πολιτική

ΑΘΕΟΣ ή ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ; «Καλά Χριστούγεννα» ΔΕΝ ευχήθηκε στους Έλληνες! Επειδή είμαι λίγο πίσω, για θυμίστε μου, ο Prime Minister GR θυμήθηκε να πει "καλά Χριστούγεννα" στους Χριστιανούς ¨Ελληνες ή το ξέχασε; Η δεν είναι Άθεος αλλά απλά αντίχριστος;
 
Απλά, ρωτάω...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κατηγορία Πολιτική
Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018 02:18

Τέρμα τα πειράματα!

 
Τέρμα τα πειράματα!Συζητώ με πολλούς ανθρώπους και από τη μια, ελπίζω. Τα κορόιδα λιγόστεψαν. 

Από την άλλη βλέπω ότι υπάρχει πολύς κόσμος που ζει ακόμα στο μαγικό κόσμο της Νέας Φυτίνης.

Στο κρίσιμο ερώτημα «εσύ τι θα ψηφίσεις;» ακούω διάφορα που μετά από 4 χρόνια Συριζανέλ μου ακούγονται παλαβά.

  • Τι να ψηφίσω, μάλλον τίποτα. 
  • Γιατί να πάω να ψηφίσω, σάμπως θα αλλάξει κάτι; 
  • Δεν ξέρω, Χρυσή Αυγή λέω γιατί δεν τολμάμε να βγούμε έξω από τα σπίτια μας. 
  • Εμένα ο Λεβέντης πάντως συμπαθητικός μου φαίνεται. 
  • Ίσως, δεν ξέρω, τον Κυριάκο μάλλον, αλλά όχι ότι θα κάνει κάτι.

Το σύνθημα αυτών των εκλογών πρέπει να είναι :

ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ

Πρέπει να φύγει ο Τσίπρας και να μην ξανάρθει.

ΠΟΤΕ !!!

Και ο φίλος του ο Καμμένος, φτάνει. Έγινε υπουργός άμυνας, έζησε το όνειρο του, έκανε τη ζωάρα, εντάξει.

Καταλαβαίνω και έχω γράψει σε παλιότερο κείμενο γιατί ήταν ιστορικά αναγκαίο να εκλεγεί ο Τσίπρας. Αφού ζήσαμε «τον παράδεισο», μπορούμε απενοχοποιημένοι πλέον, από τις φοβίες της αριστοτεχνικά στημένης προπαγάνδας της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς, να φτιάξουμε ένα σοβαρό, ευρωπαϊκό κράτος και να βελτιώσουμε τις ζωές μας. Είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Αν αποτύχει και ο επόμενος, τελειώσαμε.

Το κοινωνικό πείραμα που έγινε στην Ελλάδα, τα μνημονιακά χρόνια να ψηφίζουμε ότι να ναι με πρώτο κόμμα την αποχή, πρέπει να τελειώσει γιατί υπάρχει μια βόμβα που θα τινάξει στον αέρα το πολιτικό μας σύστημα.

Με τον εκλογικό νόμο που πέρασε ο Τσίπρας, στις μεθεπόμενες εκλογές, της απλής αναλογικής – το όνειρο του Λεβέντη – θα πρέπει να συνεργαστούν 4 κόμματα.

Μπορείς να φανταστείς τι έχει να γίνει;;

Καληνύχτα !

Αυτή τη στιγμή έχουμε στο κοινοβούλιο 8, ναι οκτώ κόμματα. Τι καταλάβαμε;;

Όλους τους βάλαμε.

Τους Ναζί, τον Λεβέντη που το είχε καημό, το Ποτάμι που κάτι πήγε να πει και τελικά στέρεψε, το κόμμα που όσα ονόματα και αν αλλάξει, ΠΑΣΟΚ θα το λέμε, τον Καμμένο και το συνονθύλευμα του και την αιώνια σταθερά, το ΚΚΕ.

Η Νέα Δημοκρατία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν πρέπει να είναι απλά η φυσιολογική διάδοχη κατάσταση αλλά μια συντριπτική σφαλιάρα στον Σύριζα και τις ιδέες του.

Στο δικό μου κεφάλι θέλω να εκλέξει 180 βουλευτές, να κάνει και την αλλαγή στον εκλογικό νόμο, τις απαιτούμενες συνταγματικές αλλαγές, να εκλέξει και Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να μην ξαναζήσουμε το 2014, να τελειώνουμε.

Ας πούμε ότι αυτό που σκέφτομαι είναι φιλόδοξο.
Ας εκλεγούν 165 βουλευτές. Με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κάτι γίνεται.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να μην πας να ψηφίσεις. Την ιστορία τη γράφουν πάντα οι παρόντες. Να σηκωθείς από τον καναπέ, να αποβάλλεις την κλάψα και να πας να ψηφίσεις τον Κυριάκο.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου στηρίζοντας κάποιο από τα υπόλοιπα 6 κόμματα που ήδη είναι στη βουλή. Την είδες την προκοπή.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου σε κόμματα σαν της Ζωής και του Λαφαζάνη που πιστεύουν σε ιδέες που δεν έχουν ίχνος εφαρμογής στον πραγματικό κόσμο.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου στηρίζοντας κομματίδια που με πρόσχημα τον πατριωτισμό, προσφέρουν υπηρεσίες στους απάτριδες προσπαθώντας να διασπάσουν τη Νέα Δημοκρατία.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου ψηφίζοντας πάλι τον Αλέξη πιστεύοντας στα καινούρια παραμύθια που θα σου πει

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου επιλέγοντας τους Ναζί γιατί είσαι οργισμένος και θυμωμένος. Μεγάλωσε πια. Σύνελθε. Τους ξέρεις ποιοι είναι. Ούγκανοι.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου με διάφορες δικαιολογίες αν ο Κυριάκος σου φαίνεται soft ή δεν έχει καλή σκηνική παρουσία και δεν κάνει καλό stand up στις ομιλίες του.

Πάμε να φτιάξουμε τη Ελλάδα, να σώσουμε ότι σώζεται και μετά θα έχουμε όλο το χρόνο να συζητήσουμε τις όποιες λεπτομέρειες.

Πρωθυπουργό θα ψηφίσουμε και όχι σοουμαν.

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου πιστεύοντας άλλου τύπου παραμύθια όπως ότι «δεν είναι αυτή η κανονική Αριστερά».

Μια χαρά αριστερά είναι γιατί αυτές είναι οι ιδέες της.

Στην Παιδεία, στην Εξωτερική Πολιτική, στις επενδύσεις, στην τρομοκρατία, στην ασφάλεια, στους φόρους, στο οικονομικό μοντέλο, στις αποφυλακίσεις εγκληματιών, στους λαθρομετανάστες, στην Μακεδονία μας.

Αυτή ακριβώς είναι η Αριστερά, αυτά πιστεύει, αυτά εφαρμόζει και αν υπογράφει τα πάντα για να παίρνει παράταση ζωής, φροντίζει ακόμα και τα σωστά από αυτά που υπογράφει να μην τα εφαρμόζει ποτέ.

Ξέρω ότι σου φαίνεται απόλυτο το μοτίβο που χρησιμοποιώ, το «Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να πετάξεις την ψήφο σου» και ίσως να σε ξενίζει αλλά θέλω να σε ξυπνήσω.

Αν η νίκη της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι συντριπτική, μας περιμένουν ακόμα χειρότερα δεινά. Από το να διαλυθούμε τελείως μπαίνοντας σε μια ατέρμονη ακυβερνησία, μέχρι να γίνει η Χρυσή Αυγή Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Τέρμα τα πειράματα !

Ψηφίζουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τη Νέα Δημοκρατία για να κάνουμε τη ζωή και τη δική μας και των παιδιών μας καλύτερη !

Σκέψου αυτά που σου γράφω και πήγαινε στην κάλπη με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις που ακολουθούν.

Το 2019 χαλαρή ψήφος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ !


Γρηγόρης Αντωνίου
http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2018/12/blog-post_27.html
Κατηγορία Πολιτική
 
Στη Συρία διακυβεύονται και ελληνικά εθνικά συμφέρονταΤο απρόσμενο δώρο του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν να αποσύρει άμεσα τα αμερικανικά στρατεύματα από την ανατολική Συρία ανάβει το πράσινο φως για εισβολή τουρκικών στρατευμάτων στο συριακό έδαφος με πρόφαση την τελική εξουδετέρωση του Ισλαμικού Κράτους αλλά με τελικό στόχο την αλλαγή των συνόρων και του status quo στην περιοχή.
Το τουρκικό καθεστώς έχει εκδηλώσει εδώ και πολύ καιρό τις αναθεωρητικές του επιδιώξεις και στις αρχές του 2018 τουρκικά στρατεύματα εισέβαλλαν στη βορειοδυτική Συρία με πρόφαση την παρουσία εκεί της κουρδικής ανταρτικής οργάνωσης YPG, η οποία συνδέεται με το PKK και τους κινδύνους για την ασφάλεια της Τουρκίας. Η επιθετική και επεκτατική αυτή ενέργεια αντιμετωπίστηκε με ανοχή και από τη διεθνή κοινότητα αλλά και από την ελληνική κυβέρνηση. Ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς έκανε δυο μήνες για να καταλάβει ότι η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου και κυρίως παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης, όπως είχα επισημάνει στον 'Φιλελεύθερο' από τις 22 Ιανουαρίου.

 

Τα σύνορα Τουρκίας-Συρίας καθορίστηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 και κάθε μονομερής ενέργεια που παραβιάζει τη Συνθήκη πλήττει συνολικά το πνεύμα της, κάτι που αποτελεί στρατηγικό στόχο της Τουρκίας και ως τα ανατολικά της σύνορα αλλά και ως προς τα δυτικά και νότια με την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος έχει εγείρει ζήτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2016 αλλά και κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2017. Έκτοτε ένα συνολο ενεργειών του τουρκικού καθεστώτος καταδεικνύει τον αναθεωρητισμό που διαπνέει την διακυβέρνηση Ερντογάν, είτε πρόκειται για τη Θράκη, είτε για το Αιγαίο, είτε για την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, είτε για τη Συρία και το Ιράκ.
Ενώπιον αυτής της συστηματικής και σχεδιασμένης πρακτικής της Τουρκίας η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να αντιδράσει και να ενεργοποιήσει κάθε διαθέσιμο πολιτικό και διπλωματικό μέσο για να ανατρέψει αυτούς τους σχεδιασμούς. Η προστασία της Συνθήκης της Λωζάνης αποτελεί μείζον ζήτημα εθνικής ασφαλείας και θα έπρεπε να βρίσκεται στην κορυφή των προτεραιοτήτων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η de facto παραβίαση της Συνθήκης ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για κάθε είδους εδαφικές και άλλες διεκδικήσεις από την Τουρκία, η οποία θα καλύπτεται από το επιχείρημα της de facto υπέρβασης της Συνθήκης της Λωζάνης. Οποιαδήποτε ολιγωρία από την ελληνική πλευρά πλήττει τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική ασφάλεια και όταν τα αποτελέσματα της αβελτηρίας θα γίνουν ορατά, θα είναι πια πολύ αργά καθώς τα τετελεσμένα που θα έχει επιβάλλει η Τουρκία θα είναι μη αναστρέψιμα στο διπλωματικό επίπεδο.
 
Μια πρώτη κίνηση που θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα θα ήταν η ενημέρωση των υπολοίπων χωρών που έχουν συνυπογράψει τη Συνθήκη, ότι ενδεχόμενη παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας από την Τουρκία αποτελεί βάναυση παραβίαση της Συνθήκης και θα πρέπει να εμποδιστεί. Το πλέον αρμόδιο διεθνές όργανο για να επιληφθεί αυτού του ζητήματος είναι το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και οι συσχετισμοί πλέον εκεί είναι θετικοί για μια τέτοια κίνηση. Δυο από τις συμβαλλόμενες χώρες, η Γαλλία και η Βρετανία, είναι σύμμαχες χώρες και μόνιμα μέλη του ΣΑ, ενώ μετέχουν μεταξύ άλλων η Ολλανδία, η Σουηδία και από 1ης Ιανουαρίου η Γερμανία και το Βέλγιο. Μόλις χθες μάλιστα έγινε γνωστό ότι το επιστημονικό συμβούλιο του γερμανικού κοινοβουλίου συνέταξε έκθεση για την “επιχείρηση” της Τουρκίας στο Αφρίν της βορειοδυτικής Συρίας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για επιχείρηση “κατοχής” τμήματος ξένης επικράτειας. Πρόκειται για ένα ισχυρό επιχείρημα ότι η Τουρκία παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάνης στη Συρία και δεν προέβη απλά σε μια επιχείρηση για την διαφύλαξη των συνόρων και της ασφάλειάς της από τους Κούρδους του YPG. Μια τέτοια έκθεση θα έπρεπε βέβαια έχει συντάξει κάποια επιστημονική υπηρεσία της Ελλάδας, η οποία έχει και έννομο συμφέρον αλλά δεν θα περίμενε κανείς κάτι τέτοιο από μια κυβέρνηση που δεν αντιλαμβάνεται τους κινδύνους που διατρέχουν τα εθνικά συμφέροντα από αυτές τις εξελίξεις.
Παράλληλα όμως υπάρχει και μια άλλη εξέλιξη που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Μετά από 7 χρόνια απομόνωσης από τον Αραβικό κόσμο, το καθεστώς της Συρίας γίνεται ξανά αποδεκτό από μερίδα των αραβικών χωρών. Πριν μερικές ώρες άρχισε να επαναλειτουργεί στη Δαμασκό η πρεσβεία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ενώ από αύριο θα επανλειτουργήσει και η πρεσβεία της Συρίας στο Άμπου Ντάμπι. Σύμφωνα δε με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, το ίδιο θα συμβεί τις επόμενες ημέρες και με το Μπαχρέιν, ενώ αναμένεται εντός των επομένων εβδομάδων να αρθεί ο αποκλεισμός της Συρίας και από τον Αραβικό Σύνδεσμο.
Η σημαντική αυτή διπλωματική εξέλιξη δεν έρχεται ως κεραυνός εν αιθρία, καθώς τα αραβικά κράτη κατέληξαν εδώ και καιρό ότι ο πόλεμος στη Συρία για την ανατροπή του Άσαντ, τον οποίο τα ίδια χρηματοδότησαν σε μείζονα βαθμό, έχει χαθεί οριστικά και πως ο καλύτερος τρόπος για να διατηρήσουν την επιρροή τους στην περιοχή είναι να αναγνωρίσουν ξανά τον Άσαντ και να διαπραγματευθούν μαζί του για το νέο status quo στη χώρα και την ανοικοδόμησή της. Αργά ή γρήγορα, το παράδειγμα των αραβικών κρατών θα ακολουθήσουν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε αυτό το σημείο η Ελλάδα μπορεί να παίξει ένα σημαντικό ρόλο ανακτώντας το ρόλο που της αρμόζει στην περιοχή. Τον περασμένο Μάιο ο ίδιος ο Άσαντ, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, είπε πως θα έβλεπε την Ελλάδα ως γέφυρα ανάμεσα στη χώρα του και την Ευρωπαϊκή Ένωση. “Είναι φυσικό η Ελλάδα να αρχίσει να διαδραματίζει το ρόλο της στην ΕΕ για να λύσει το πρόβλημα στη Συρία και να προστατεύσει το διεθνές δίκαιο”, δήλωσε τότε ο Άσαντ.
Είναι λοιπόν προφανές ότι η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να κινητοποιηθεί σε διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο, και για να προστατεύσει τα ζωτικά εθνικά της συμφέροντα αλλά και να διεκδικήσει το ρόλο που ιστορικά της αρμόζει σε μια περιοχή που κείται λίγα μόνο μίλια ανατολικά της Λάρνακας και της Αμμοχώστου και όπου ο Ελληνισμός έχει μια ιστορική παρουσία δυόμιση χιλιάδων ετών.
 
Του Γιάννη Κουτσομύτη
liberal.gr/ 
Κατηγορία Πολιτική
ΈναρξηΠροηγούμενο1234567ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 7

Εκπαιδευτικά Νέα