Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

Πολιτική (12431)

 
Μπορεί να καταλογίσει κανείς πολλά στην Ελλάδα. Ενα όμως όχι: ότι είναι χώρα επιθετική. Ουδέποτε έχει ακουστεί. Η Ελλάδα όχι απλώς δεν είναι επιθετική, αλλά, αντιθέτως, υπήρξε πολύ περισσότερο ήπια από όσο θα έπρεπε, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ουσιαστικά ενθαρρύνοντας, άθελά της, την τουρκική επιθετικότητα. Και εδώ ξεκινά μία μεγάλη παρανόηση των Τούρκων που αντιμετωπίζουν τη χώρα περίπου ως άμαχο πληθυσμό. Ξεχνώντας ότι αν απαιτηθεί για την άμυνά της έχει και η Ελλάδα σκληρά σχέδια απάντησης: καθολική άμυνα δεν σημαίνει μόνον αυτό που υπονοεί η λέξη, αλλά πολλά περισσότερα.
 
Μετά τη χούντα και την εθνική καταστροφή της Κύπρου που αυτή επέφερε, δύο τάσεις κατέστησαν κυρίαρχες για τα επόμενα πολλά χρόνια. Η μία ήταν ο φόβος της ήττας. Η άλλη ήταν η απαξίωση του στρατεύματος. Και οι δύο λογικές. Ομως, και οι δύο αφενός επιφανειακές και, αφετέρου, βλαπτικές για τη χώρα. Κυρίως, όμως, σήμερα πια ξεπερασμένες.

Ως προς την πρώτη: στην Κύπρο δεν υπήρξε ήττα με τη στρατιωτική έννοια του όρου. Υπήρξε με την εθνική, με τη διπλωματική, με την πολιτική. Αλλά όχι με τη στρατιωτική. Γιατί; Επειδή, πολύ απλά, η Ελλάδα της χούντας δεν πολέμησε. Μάλιστα, όσους αψήφησαν τις παρανοϊκές αντιφατικές εντολές της, η χούντα τους άφησε μόνους έναντι του εχθρού.
Υπάρχει εδώ και μία ακόμη αλήθεια που ουδέποτε ομολογείται: η διάλυση που ερχόταν από την Αθήνα συνέτεινε και στη διάλυση των κυπριακών σωμάτων που περίπου σκόρπισαν στο άκουσμα και μόνο του εχθρού, λόγω, πιθανώς, της ελληνικής κατάρρευσης σε επίπεδο εντολών, σχεδιασμών, αποφάσεων, υποστήριξης. Σε αυτό το περιβάλλον όσες δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν μόνες και αποκομμένες κατήγαγαν νίκες, παρά το τελικό αποτέλεσμα.
Αυτή είναι η αλήθεια: στρατιωτική ήττα δεν υπήρξε, γιατί δεν υπήρξε πόλεμος. Υπήρξε προέλαση χωρίς αντίπαλο σε επίπεδο οργανωμένου στρατεύματος. Παράδειγμα: στο σημείο της εισβολής το 1964 υπήρχαν πλήρως στελεχωμένες και ετοιμοπόλεμες στρατιωτικές δυνάμεις. Ταν εντελώς αδύνατον να περάσει ακόμα και κουνούπι από την Τουρκία. Στο ίδιο ακριβώς σημείο το 1974 περίπου όλες αυτές οι οχυρώσεις ήταν άδειες! Δεν υπήρχε στρατός πια εκεί: για τους Τούρκους δεν ήταν απόβαση αλλά περίπατος. Αυτό ήταν το μέγα έγκλημα της χούντας – και ίσως όχι μόνον αυτής.
Ως προς τη δεύτερη τάση: στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, ακριβώς λόγω όλων των παραπάνω, οι Ένοπλες Δυνάμεις είχαν απαξιωθεί βαθιά και σε όλα τα επίπεδα. Οχι μόνον στην ελληνική κοινωνία, ούτε απλώς στη σημασία τους για την άμυνα της χώρας. Είχαν απαξιωθεί και εσωτερικά: τα ίδια τα στελέχη τους ένιωθαν αμήχανα γι’ αυτές. Η αίσθηση της τιμής που για τους αξιωματικούς ήταν, όπως και θα έπρεπε, το Α και το Ω, είχε πλήρως απολεσθεί. Και αυτό κράτησε πάρα πολύ καιρό. Και επέδρασε εξαιρετικά αρνητικά στην εθνική άμυνα της χώρας.
Σήμερα όλα αυτά δεν υπάρχουν πια. Τα σημάδια τους έχουν σβηστεί πλήρως και οριστικά. Και εδώ ακριβώς είναι που οι Τούρκοι κάνουν το μεγάλο λάθος. Φαντάζονται ότι θα βρουν απέναντί τους τη διαλυμένη από τη χούντα Ελλάδα του ’74, ή τη φοβική και καχύποπτη για τον στρατό της Ελλάδας των επόμενων ετών. Όπως φαντάζονται ότι θα βρουν μια ελλειμματική άμυνα λόγω της πτώχευσης.
Και κάτι ακόμα: νομίζουν ότι θα βρουν μία Ελλάδα αποκομμένη από τη Δύση, όπως το 1922. Το αντίθετο: θα τη βρουν συμμαχικά τοποθετημένη περίπου όπως το 1912-13. Μα, το κυριότερο όλων είναι ότι φαντάζονται μία Ελλάδα χωρίς ηθικό, χωρίς αποφασιστικότητα. Αδυνατούν να συλλάβουν ότι τους περιμένει μία εντελώς διαφορετική Ελλάδα. Θα το αντιληφθούν, αν επιχειρήσουν όσα απειλούν. Θα εκπλαγούν. Όμως, θα είναι αργά γι’ αυτούς.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΛΟΥΧΟΥ
ΠΗΓΗ: IN.GR
 
Ο Τούρκος εγκληματίας πολέμου, ο πρόεδρος Ερντογάν, συνάντησε τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας που τα λέει κάπως περίεργα τελευταία για την Ελλάδα και βυσσοδόμησε κατά της χώρας μας εκτοξεύοντας απίστευτες κατηγορίες, λέγοντας ότι οι ελληνικές δυνάμεις σκότωσαν δυο πρόσφυγες (σ.σ. θα είχε γίνει παντού πρωτοσέλιδο εάν ίσχυε…), αφού πρώτα ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία δεν θα συνεχίσει “να φροντίζει” εκατομμύρια συριακών προσφύγων για άλλα εννέα χρόνια, όπως -υποτίθεται- πιστεύουν οι Ευρωπαίοι, ενώ δε λέει κουβέντα ότι το πρόβλημα το δημιούργησε ο ίδιος. Φυσικά και η ΕΕ δεν το συζητά να του το υπομνήσει…
“Οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να φροντίζει τους πρόσφυγες για άλλα εννέα χρόνια. Κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί”, ανέφερε ο Ερντογάν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με τον Βούλγαρο πρωθυπουργό Μπόικο Μπορίσοφ.

 
“Η Τουρκία έχει εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της όσον αφορά τους πρόσφυγες από τη Συρία. Ωστόσο, η ΕΕ δεν τήρησε τη διακήρυξη της 18ης Μαρτίου και εξακολουθεί να εφαρμόζει διπλά στάνταρ”, ανέφερε. “Έχουμε ήδη δαπανήσει 40 δισ. δολάρια για πρόσφυγες μέχρι στιγμής (σ,σ, DP: ούτε τα μισά, απλά η χώρα του βυθίζεται οικονομικά από την ανοησία του και κάπου πρέπει να ρίξει τις ευθύνες…). Ζητούμε από την ΕΕ να αναλάβει δίκαιο μέρος της επιβάρυνσης. Δεν θέλουμε ακόμη και τα υποσχεθέντα 1 δισ. ευρώ πια”, πρόσθεσε.
Το φοβερό είναι, ότι ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας φέρεται από τα τουρκικά μέσα να εξέφρασε τη συμφωνία του! “Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η ΕΕ δεν παρείχε τη χρηματοδοτική στήριξη που υποσχέθηκε. Η κρίση μπορεί να επιλυθεί μόνο με την κοινή λογική και τηρώντας τις απαιτήσεις της συμφωνίας. Μία από τις βασικές αρχές της ΕΕ είναι η κατανομή του βάρους”, είπε ο Μπόρισοφ.
Ο Πρόεδρος Ερντογάν ανέφερε επίσης τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στα ελληνικά σύνορα: “Οι πρόσφυγες αντιμετωπίζουν απάνθρωπη κατάσταση στα ελληνικά σύνορα. Ελπίζω ότι οι αξιωματούχοι της ΕΕ θα παρακολουθήσουν αυτό το γεγονός όταν επιθεωρήσουν την περιοχή. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, δεν μπορείτε να κρατήσετε ένα άτομο σε μια χώρα ενάντια στη θέλησή του. Όσοι θέλουν να πάνε μπορούν να φύγουν. Και η Ευρώπη δεν έχει καμιά επιλογή – πρέπει να πάρει τους πρόσφυγες”, υπογράμμισε.
Ο Ερντογάν επιτέθηκε στην Ελλάδα κατηγορώντας την ότι “δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο”! “Εάν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες βρίσκονται στην πόρτα της Ευρώπης, αυτό είναι για έναν λόγο. Η ΕΕ δεν τηρεί τις υποσχέσεις της. Το γεγονός ότι οι Έλληνες στρατιώτες σκότωσαν δύο αμάχους σήμερα και τραυμάτισαν έναν άλλο έβλαψε ιδιαίτερα τη διαδικασία “, κατέληξε.
ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ-ΜΠΟΡΙΣΟΦ
Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ ανέφερε πως θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν σε γεύμα εργασίας, ενώ εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με την Συρία και την προσφυγική κρίση, σύμφωνα με τα ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ.
Ο πρωθυπουργός Μπορίσοφ, αναφερόμενος στην κρίση με τους λαθρομετανάστες στα σύνορα Τουρκίας-Ελλάδας, δήλωσε: “ Ως χώρα δεν είναι δυνατόν να χαιρόμαστε και να αισθανόμαστε ικανοποίηση όταν βλέπουμε στα σύνορα γυναίκες με παιδιά να διαλύονται από δω και από κει.
Ως ευρωπαϊκή, ουμανιστική και δημοκρατική χώρα, δεν είναι δυνατόν να το παρατηρούμε αυτό με ψυχραιμία. Πρώτα από όλα πρέπει να αναπτύξουμε τις σχέσεις μας με κατεύθυνση το μέλλον”. Ο πρωθυπουργός Μπορίσοφ ανέφερε πως τα στρατόπεδα όπου θα διαμένουν οι μετανάστες πρέπει να είναι σε έδαφος εκτός της ΕΕ.
2/3/2020
Σχόλια ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ: Αν είναι δυνατόν… Μας επικρίνει ο πρωθυπουργός της χώρας της οποίας ο υπουργός Άμυνας, χθες μόλις ανακοίνωσε ότι αν χρειαστεί σε ανάλογες περιπτώσεις οι Βούλγαροι στρατιώτες θα χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους… Βρε Μπόικο, πιες καμιά βότκα καλύτερα…

defence-point.gr
 

army4Σε ανακοίνωσή του το Δ' Σώμα Στρατού γνωστοποίησε ότι θα προβεί σε βολές τη Δευτέρα με πολυβόλα, τυφέκια και πιστόλια με πραγματικά πυρά, σε όλη την παρέβρια περιοχή όλο το 24ωρο

 
Μάχη δίνουν αστυνομικοί και στρατιώτες στον Έβρο ενώ δέχονται δακρυγόνα από μετανάστες και χημικά από Τούρκους. Ηχηρό μήνυμα προς την Τουρκία, η οποία κλιμακώνει την επιθετική πολιτική της, στέλνει ο στρατός, ενώ οι συγκρούσεις δεν λένε να κοπάσουν στις Καστανιές όπου βρίσκονται συγκεντρωμένοι χιλιάδες μετανάστες.


Σε ανακοίνωσή του το Δ' Σώμα Στρατού γνωστοποίησε ότι θα προβεί σε βολές τη Δευτέρα με πολυβόλα, τυφέκια και πιστόλια με πραγματικά πυρά, σε όλη την παρέβρια περιοχή όλο το 24ωρο. Οι βολές δεν ήταν προγραμματισμένες να γίνουν, διευκρινίζει το Σώμα.

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

 
Το Δ΄ΣΩΜΑ ΣΤΡΑΤΟΥ ανακοινώνει ότι, από την 02 Μαρτίου 2020 και καθ΄όλη τη διάρκεια του 24ώρου, θα εκτελούνται βολές ευθυτενούς τροχιάς με πολυβόλα,τυφέκια και πιστόλια με πραγματικά πυρά, σε όλη την παρέβρια περιοχή όπως παρακάτω:

Επικίνδυνες περιοχές είναι αυτές , που περικλείονται από τα σημεία:α. ΕΦ Διλόφου – Λυκόνησος – Μουσμουλιές – ΕΦ Μαρασίων .β. ΕΦ Μαρασίων -Δάσος Καστανιών – ΕΦ 1- Περιοχή αποτρεπτικού εμποδίου- ΕΦ 5-Πράσινη Πόρτα.γ. Πράσινη Πόρτα- ΕΦ 10- ΕΦ Γέφυρας Πυθίου.δ. ΕΦ Γέφυρας Πυθίου -ΕΦ Μαύρου Όγκου- ΕΦ 126- ΕΦ Σουφλίου-ΕΦΜανίτσας.ε. ΕΦ Μανίτσας -ΕΦ. Πλαγιές- Περιοχή Τυχερού- ΕΦ Γεμιστής- ΕΦ Γέφυρα Κήπων- ΕΦ Πετάλου- Αινήσιο Δέλτα.Στις παραπάνω περιοχές απαγορεύεται κάθε κίνηση ή παραμονή ατόμων,τροχοφόρων και ζώων κατά τις ώρες των βολών, για αποφυγή ατυχημάτων. Βλήματα μη εκραγέντα, που τυχόν θα βρεθούν, να μη μετακινηθούν και να ειδοποιείται άμεσα η πλησιέστερη Αστυνομική Αρχή.


 
Στα ακρά κινείται η τουρκική προκλητικότητα τις τελευταίες ώρες. Οι Τούρκοι όχι μόνο διευκολύνουν τους μετανάστες στη μετακίνηση προς τις Καστανιές Έβρου και τους μοιράζουν δακρυγόνα, αλλά ρίχνουν πια και οι ίδιοι χημικά σε Έλληνες αστυνομικούς.

Η ρίψη των χημικών από την τουρκική πλευρά καθοδηγήθηκε με τη χρήση δύο drones που πετούσαν στο σημείο

Από τις 06.00 το πρωί της Κυριακής μέχρι πριν από λίγο έχουν καταγραφεί περίπου 5.500 αποτροπές εισόδου παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα πραγματοποιήθηκαν 60 συλλήψεις και σχηματίστηκε δικογραφία για παρανομή είσοδο στη χώρα.

 
Χιλιάδες μετανάστες βρίσκονται σε όλο το μήκος του φράχτη στα ελληνοτουρκικά σύνορα και προσπαθούν να περάσουν στο ελληνικό έδαφος με αποτέλεσμα να μαίνονται άγρια επεισόδια με τις ισχυρές δυνάμεις της ελληνικής αστυνομίας και του στρατού.


Μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του ΚΥΣΕΑ στο Μαξίμου για την δραματική κατάσταση στον Έβρο και στα νησιά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας ανακοίνωσε πέντε μέτρα για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην προκλητική τουρκική στάση.

Τα πέντε μέτρα:

- Αναβάθμιση σε μέγιστο επίπεδο των μέτρων φύλαξης των ανατολικών, χερσαίων και θαλάσσιων, συνόρων της χώρας από τα σώματα ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις για την αποτροπή παράνομων εισόδων στη χώρα.

- Προσωρινή αναστολή, για ένα (1) μήνα από την ημέρα λήψης της παρούσας απόφασης, της υποβολής αιτήσεων ασύλου όσων εισέρχονται στη χώρα παράνομα.

- Αμεση επιστροφή, όπου αυτό είναι δυνατόν, στη χώρα προέλευσης, χωρίς καταγραφή, όσων εισέρχονται παράνομα σε ελληνικό έδαφος.

- Υποβολή αιτήματος στην FRONTEX για ανάπτυξη της ομάδας RABIT με στόχο τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της χώρας, που συνιστούν και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

- Αμεση γνωστοποίηση της παρούσας απόφασης, στο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 78 παράγραφος 3 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να ληφθούν προσωρινά μέτρα υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας, για την αντιμετώπιση επείγουσας κατάστασης λόγω αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών, στο πλαίσιο της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 

aggelossyrigosΟ καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο εκτιμά ότι ο Ερντογάν βρίσκεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση, ότι έπεσε θύμα της αλαζονείας του και ότι η προσπάθεια να παίξει ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό, ΗΠΑ και Ρωσία, επιδιώκοντας να αποσπάσει εκβιαστικά τα μέγιστα δυνατά οφέλη και από τις δύο μεγάλες δυνάμεις, πλέον δεν του βγαίνει

 
Τράβηξε τόσο πολύ το σχοινί ο Ερντογάν ώστε αυτό έσπασε, τονίζει στο liberal.gr ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος, προσθέτοντας ότι οι σπασμωδικές κινήσεις που κάνει o Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποιώντας ξανά το «όπλο» των προσφύγων, δείχνουν την απελπισία του.


Τις επόμενες ημέρες θεωρεί βέβαιο ότι ο Ερντογάν θα παίξει ξανά τον τελευταίο του άσο, δηλαδή τους πρόσφυγες, ωστόσο οι όποιες ροές θα παρεμποδιστούν, αφού λόγω και του κορονοϊού, η κυβέρνηση δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων των νησιών.

 
Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο εκτιμά ότι ο Ερντογάν βρίσκεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση, ότι έπεσε θύμα της αλαζονείας του και ότι η προσπάθεια να παίξει ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό, ΗΠΑ και Ρωσία, επιδιώκοντας να αποσπάσει εκβιαστικά τα μέγιστα δυνατά οφέλη και από τις δύο μεγάλες δυνάμεις, πλέον δεν του βγαίνει.

«Μαρτυρά απελπισία η στάση του Ερντογάν, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε μια εξαιρετικά δυσμενή θέση, έχει αποφύγει να κατηγορήσει την Ρωσία για ό,τι συνέβη στο Ιντλίμπ, ενώ προσπαθεί να βρει συμμάχους σε ΗΠΑ και σε ΝΑΤΟ, το οποίο χθες του έκλεισε την πόρτα, εκδίδοντας μόνο μια λεκτική ανακοίνωση υποστήριξης, ενώ λεκτική ήταν και η παρέμβαση του Τραμπ», σημειώνει χαρακτηριστικά.

 
Χαρακτηριστικό της αδυναμίας του Ερντογάν και της κατάρρευσης της εικόνας παντοδυναμίας της Άγκυρας που έκτιζε ο ίδιος τόσο καιρό, είναι όπως επισημαίνει ο κ. Συρίγος, ότι αυτή την στιγμή υπάρχουν στην περιοχή του Ιντλίμπ περίπου επτά με οκτώ φυλάκια της Τουρκίας τα οποία είναι περικυκλωμένα από τις δυνάμεις του Άσαντ, δηλαδή από την Μόσχα.

«Οι Τούρκοι στρατιώτες είναι κατ’ ουσίαν όμηροι των Σύριων, δεν έχει περιθώρια κινήσεων η Τουρκία έναντι των Ρώσων», αναφέρει με νόημα, προσθέτοντας ότι αυτή την στιγμή, λόγω των απαγορεύσεων στην ενημέρωση, όπως ο αποκλεισμός της πρόσβασης στο Twitter, αλλά και των υπολοίπων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η κοινή γνώμη στην Τουρκία έχει μια θολή εικόνα για το τι έχει συμβεί στο Ιντλίμπ.

Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη:

– Τι άλλο από ωμός εκβιασμός είναι οι χθεσινές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων ότι δεν θα μπορούν πλέον να αποτρέπουν τους πρόσφυγες από το να έρχονται παρανόμως στη χώρα μας; Τι δείχνει η στάση του Ερντογάν;

Δείχνει απελπισία. Ο Ερντογάν βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε μια εξαιρετικά δυσμενή θέση. Έχει αποφύγει να κατηγορήσει την Ρωσία για ό,τι συνέβη στο Ιντλίμπ, δηλαδή να της χρεώσει τους νεκρούς στρατιώτες, ενώ προσπαθεί να βρει συμμάχους σε ΗΠΑ και σε ΝΑΤΟ, το οποίο χθες του έκλεισε την πόρτα. Εξέδωσε μια λεκτική ανακοίνωση υποστήριξης, ενώ ο Ερντογάν μίλησε με τον Τραμπ που επίσης φέρεται να προέβη σε μια λεκτική παρέμβαση. Τώρα προσπαθεί να εκβιάσει τους Δυτικούς να πιέσουν, προκειμένου να ληφθούν μέτρα υπέρ της Τουρκίας, χρησιμοποιώντας το μοναδικό μέσο που ο ίδιος θεωρεί αποτελεσματικό: Την απειλή ότι θα ανοίξει τα σύνορα. Σημειώνω πως χθες το απόγευμα, το τουρκικό ΥΠΕΞ εξέδωσε ανακοίνωση που διέψευδε ότι αλλάζει η στάση της Άγκυρας στο προσφυγικό. Αυτό δείχνει ότι ο Ερντογάν κάνει σπασμωδικές κινήσεις, οι οποίες αποδεικνύουν το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται.

– Υπό αυτή την έννοια, όσο αυξάνονται οι νεκροί Τούρκοι στρατιώτες στο μέτωπο της Συρίας, τόσο εκείνος δεν θα ανοίγει τις κάνουλες των προσφύγων, προκειμένου να εκβιάσει την Ευρώπη, αλλά και να αποπροσανατολίσει την κοινή του γνώμη;

 
Αυτή την στιγμή η κοινή γνώμη στην Τουρκία δεν γνωρίζει τι έχει γίνει στο Ιντλίμπ. Το επεισόδιο έγινε προχθές στις 5 το απόγευμα, όμως τα νέα διαδόθηκαν στις 10 το βράδυ. Στη συνέχεια οι τουρκικές αρχές απέκλεισαν την πρόσβαση στο Twitter κατά διαταγήν της δικαιοσύνης, αλλά και τα υπόλοιπα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αποτέλεσμα η κοινή γνώμη της χώρας να νομίζει πως όσα συμβαίνουν στο μέτωπο, είναι μια απάντηση της Άγκυρας στη Συρία.

Με άλλα λόγια, η τουρκική κοινή γνώμη δεν γνωρίζει τι έχει γίνει. Ξέρει ότι υπάρχουν 33 νεκροί στρατιώτες, ωστόσο δεν ξέρει τι συνέβη. Άλλωστε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακαρ δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας εξουδετέρωσαν 300 Σύρους στρατιώτες και ότι χτύπησαν 25 στόχους, δίνοντας την εικόνα ότι διεξάγονται μάχες και ότι η Τουρκία παίρνει εκδίκηση για όσα συνέβησαν.

– Δεδομένης όμως και αυτής της έλλειψης ενημέρωσης της τουρκικής γνώμης, δεν είναι ακόμη πιο εύκολο για τον Ερντογάν να περάσει σε ένα πιο προχωρημένο στάδιο εκβιασμού με τους πρόσφυγες;

Είναι βέβαιο ότι το επόμενο διάστημα ο Ερντογάν θα επιχειρήσει να αυξήσει τις ροές προσφύγων. Από εκεί και πέρα το θέμα είναι πως θα αντιδράσουμε εμείς. Προς το παρόν στην Ελλάδα περνούν μόνο όσοι διαθέτουν νόμιμα προβλεπόμενα έγγραφα. Αυτ΄ξ τη στιγμή οι ροές είναι δύο ειδών. Εκείνες που γίνονται μέσα από παράνομα σημεία στον Έβρο και οι οποίες μπορούν να σταματήσουν, καθώς η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να τις ανεχθεί. Και οι προσφυγικές ροές μέσω των νησιών, των οποίων η παρεμπόδιση είναι και η πιο δύσκολη. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι λόγω και του κορονοϊού δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων των νησιών, άρα θα αυστηροποιήσει τους ελέγχους, προκειμένου να απαγορεύσει τις ροές. Αυτή την εικόνα θα δούμε τις επόμενες ημέρες.

– Ποια θα είναι λοιπόν η επόμενη μέρα;

Καταρχήν, η Τουρκία θα συνεχίσει να αποφεύγει να βάλει τη Ρωσία στη μεγάλη εικόνα. Ο Ερντογάν θα επιδιώξει να έχει μια συνάντηση με τον Πούτιν τις επόμενες ημέρες, ψάχνοντας να βρει λύση. Ωστόσο αυτή η προσπάθεια να παίξει ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό, επιδιώκοντας να αποσπάσει εκβιαστικά τα μέγιστα δυνατά οφέλη και από τις δύο μεγάλες δυνάμεις, πλέον δεν του βγαίνει. Νομίζω ότι ο Ερντογάν έχει γίνει θύμα της αλαζονείας του.

Τράβηξε τόσο πολύ το σχοινί ώστε αυτό έσπασε. Είναι ενδεικτική η ανακοίνωση των Ρώσων που εξηγούν τι ακριβώς συνέβη στη Συρία -όσο φυσικά μπορούμε να την πιστέψουμε. Στην ουσία αναφέρουν ότι “χτυπήσαμε τρομοκράτες και απλώς οι Τούρκοι στρατιώτες βρίσκονταν εκεί όπου δεν έπρεπε να είναι, χωρίς να μας έχουν ενημερώσει». Είναι σαν να λέει η Μόσχα στην Άγκυρα «σκοτώσαμε μερικούς Τούρκους στρατιώτες, ελάτε να τους μαζέψετε…».

– Επιβεβαιώνονται δηλαδή εκείνοι που υποστήριζαν ότι αυτή η κρίση ανάμεσα σε Μόσχα και Άγκυρα δεν θα ξεπεραστεί τόσο εύκολα, όσο οι προηγούμενες;

Η σχέση Ερντογάν – Πούτιν τελικά φαίνεται ότι έχει πρόβλημα. Δεν δείχνουν να τα βρίσκουν οι δύο τους. Και είναι δύσκολο η Τουρκία να συγκρουστεί ευθέως με τη Ρωσία. Ο πολύ ισχυρός παίκτης στην περιοχή στρατιωτικά είναι η Μόσχα. Αυτή την στιγμή υπάρχουν στην περιοχή περίπου επτά με οκτώ φυλάκια της Τουρκίας τα οποία είναι περικυκλωμένα από συριακές δυνάμεις. Οι Τούρκοι στρατιώτες είναι κατ’ ουσίαν όμηροι των Σύριων. Δεν έχει μεγάλα περιθώρια κινήσεων η Τουρκία έναντι των Ρώσων.

– Χθες ο Κ.Μητσοτάκης ενημέρωσε Μέρκελ, Μισέλ, Μακρόν για τις ενέργειες της Ελλάδας ως προς τη φύλαξη των συνόρων της μετά και τις τελευταίες εξελίξεις. Τι να περιμένουμε από την Ευρώπη;

Η ελληνική κυβέρνηση δεν περιμένει κάποια κίνηση από την Ευρώπη. Η Ελλάδα έχει ήδη πάρει τα μέτρα της για να προστατέψει και τα εθνικά σύνορα και τη Ζώνη Σέγκεν. Αν περιμένουμε την Ευρώπη, θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ. Η Ευρώπη είναι αργή σε αυτές τις διαδικασίες. Σίγουρα ο Ερντογάν, δεν αποκλείεται να το τραβήξει και άλλο, όσο δεν βρίσκει διέξοδο στα αδιέξοδά του. Θα υπάρξουν εστίες. Το θέμα όμως είναι να ξέρεις τι ακριβώς θέλεις. Η δήλωση του Πρωθυπουργού πως δεν θα δεχθεί παράνομες εισόδους είναι σαφής και απευθύνεται προς όλες τις πλευρές.
Κυριακή, 01 Μαρτίου 2020 01:32

Δεχόμαστε επίθεση

Γράφτηκε από
 

Δεχόμαστε επίθεσηΗ Ελλάδα δέχεται επίθεση. Το καθεστώς Ερντογάν, απειλούμενο και πληγωμένο από τις ίδιες τις επιθετικές πολιτικές του έναντι των γειτόνων του, μετατρέπει ανθρώπους, δυστυχείς συχνά, σε όπλο εκβιασμού. Το μεταναστευτικό, που ήταν ήδη μια τεράστια απειλή, αλλάζει υφή και διαστάσεις. Τα γεγονότα που ήδη ξεπερνούσαν τις ανοχές της κοινωνίας μας, δεν συνδέονται, πλέον, με την γενική θεώρηση που έχουμε για μια κοινωνία που σέβεται τις ελευθερίες όλων και εγγυάται την εφαρμογή των φιλελευθέρων αρχών σε ό,τι αφορά την κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Από χθες, το μεταναστευτικό χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση. Όπως πολλοί φοβόμασταν, η πίεση από την ανεξέλεγκτη μετακίνηση πληθυσμών σε αναζήτησή καλύτερων οικονομικών συνθηκών για τους ίδιους και τις οικογένειες που αφήνουν πίσω τους, στα πιο μακρινά, από εμάς, μέρη, θα γίνει αφόρητη. Στις επόμενες εβδομάδες θα αντιληφθούμε με τον χειρότερο τρόπο γιατί η «ιδεολογική» αντιμετώπιση, όσο κι αν επικαλείται τον ανθρωπισμό, δεν μπορεί να αποτελεί έρεισμα πολιτικών που θα κρατούσαν το Κράτος μας όρθιο.
Μπροστά στην συγκεκριμένη και ήδη εκδηλούμενη απειλή, τα σύνορα πρέπει να κλείσουν. Η κυβέρνηση έχει καθήκον -και ήδη έχει κινητοποιηθεί καταλλήλως- να υπερασπιστεί με όλους τους τρόπους να απαντήσει με δυναμισμό, στα πλαίσια των εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών προβλέψεων για την φύλαξη των συνόρων. Οι σχετικοί κανόνες και το ισχύον νομικό πλαίσιο είναι σαφείς και αφορούν την προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων τα οποία συμπίπτουν με τα ελληνικά σύνορα. Οι λεπτομέρειες υπάρχουν στον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης 399/2016, δηλαδή στον κώδικα συνόρων Σένγκεν.
Η φιλελεύθερη προσέγγιση του μεταναστευτικού και προσφυγικού συμφωνεί αυτονοήτως με την έννοια του ελέγχου των συνόρων, η οποία δεν γίνεται μόνον προς το συμφέρον των κρατών μελών στα σύνορα των οποίων ασκείται, αλλά προς το συμφέρον όλων των κρατών μελών.
Υπ’ αυτήν την έννοια, η Ελλάδα δικαίως και αυτονοήτως απευθύνεται στους εταίρους μας στην Ευρώπη και ζητεί να δουν το πρόβλημα των πολιτικών της Τουρκίας στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και των μεταναστευτικών/προσφυγικών μετακινήσεων ως ζωτικό θέμα υπεράσπισης των κοινών αρχών που διέπουν την Ενωση. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει τη σωστή στάση και η αντιπολίτευση οφείλει να συντονιστεί. Μόνον έτσι θα πετύχουμε να γίνουμε άξιοι υπερασπιστές των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων αρχών. Αν η χώρα μας πετύχει να αντιμετωπίσει την παρούσα κρίση με σύνεση και αποτελεσματικότητα θα κερδίσει σε κύρος και soft power όσα χάσαμε τα προηγούμενα χρόνια.

liberal.gr
Κυριακή, 01 Μαρτίου 2020 01:31

Αν σήμερα είχαμε ΣΥΡΙΖΑ...

Γράφτηκε από


Αν σήμερα είχαμε ΣΥΡΙΖΑ...«Welcome refugees» έγραφε το πανο που κρατούσαν η Ρένα Δούρου, ο Θοδωρής Δρίτσας και άλλα στελέχη που υποδεχόντουσαν τον Νοεμβρίου του 2019 πρόσφυγες προερχόμενους από τα νησιά του Β. Αιγαίου. Η εικόνα που μεταδόθηκε και το μήνυμα σαφές. Ανάλογο με αυτό της Τασίας Χριστοδουλοπούλου όταν το 2015 εν μέσω της μεγάλης κρίσης δήλωνε πως οι πρόσφυγες λιάζονται και μετά… εξαφανίζονται.
Αυτή ακριβώς η εξαφάνιση ήταν η αρχή που μετέτρεψε την Ελλάδα σε ένα είδος προσφυγικού «γκέτο». Οι Ευρωπαίοι τρόμαξαν με τα καραβάνια των προσφύγων/μεταναστών και έκλεισαν τα σύνορά τους εγκλωβίζοντας τους στο ελληνικό έδαφος. Και κυρίως στα νησιά του Β. Αιγίου όπου απροετοίμαστα βρέθηκαν εν μέσω μιας μεγάλης κρίσης με ανθρωπιστικές διαστάσεις.

Είχε προηγηθεί η εναγώνια προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ που ως κυβέρνηση δύο σχεδόν μηνών και εν μέσω οικονομικής κρίσης με ορατό ένα brexit, πάσχιζε να κλείσει την Αμυγδαλέζα. Ένα κλειστό κέντρο για τους μετανάστες με δομές στήριξής του.
Αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ ονόμαζε φυλακή και επεδίωκε απο τότε που ήταν αντιπολίτευση να κλείσει. Η Αμυγδαλέζα ήταν το… Mega του προσφυγικού. Και έκλεισε για να φτιαχτούν αμέσως μετά οι Μόριες, οι δομές «φιλοξενίας» που έφεραν και τις ΜΚΟ και τη διαχείριση εκατομμυρίων πόρων με άγνωστη κατάληξη
Η Αμυγδαλέζα, που το 2016 ξαναλειτούργησε ως δομή, δεν ήταν το μόνο για το οποίο αντιδρούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο φράχτης του Έβρου, αυτός που σήμερα, μαζί με τις δυνάμεις της αστυνομίας και των Ενόπλων Δυνάμεων συγκρατεί ένα καραβάνι μεταναστών που ξεπερνούν ήδη τους 5000 και αναμένονται και άλλοι (για 30.000 μίλησε ο ίδιος ο Ερντογάν) ήταν στο στόχαστρο του ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση.


Λυσσαλέες αντιδράσεις από τα στελέχη του που τάσσονται υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελεύθερης διακίνησης και μέσω Έβρου, όπως και μέσω των νησιών από τη θάλασσα που «δεν έχει σύνορα»
Βέβαια μετά το προσφυγικό κύμα του 2015 ως κυβέρνηση δεν αφαίρεσε τον φράχτη ελέω Μουζάλα, ο οποίος όμως δέχθηκε δριμεία επίθεση μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η νεολαία του κόμματος είχε πρωτοστατήσει ζητώντας απο την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ «Να υιοθετήσει άμεσα τις προτάσεις των διεθνών οργανισμών και να προχωρήσει στην δημιουργία ασφαλών και νόμιμων διόδων για τους πρόσφυγες στον Έβρο και σε άλλα σημεία»
Αυτή ήταν πάντα η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη είναι. Η δημιουργία διόδων για τους μετανάστες. Ανεξαρτήτως προελεύσεως. Χωρίς τον φράχτη του Έβρου και χωρίς ελέγχους στα νησιά...

liberal.gr
 
Η Τουρκία άφησε λαθρομετανάστες αλλά και τους βοήθησε να βρεθούν στα σύνορα της Ελλάδας και χρειάστηκε να λειτουργήσουν αμυντικά τα σώματα ασφαλείας. Με αυτήν την απαράδεκτη πράξη απλώς έσβησε το Μνημόνιο του 2016 για το οποίο μερικοί άσχετοι περί στρατηγικών θεμάτων ήταν τόσο περήφανοι. Και τώρα θα είχε ενδιαφέρον να ακούσουμε τη συγγνώμη τους για τα τρομαχτικά λάθη που έκαναν αν και δεν αλλάζει τίποτα πια επί της ουσίας. Η μόνη αλήθεια είναι ότι αυτό το κίνημα που προκάλεσε τεχνητά η Τουρκία δεν έχει καμιά σχέση με πρόσφυγες από τη Συρία. Πρόκειται ξεκάθαρα για άτομα που
προέρχονται παράνομα από άλλα κράτη όπως το Πακιστάν, το Ιράν και το Αφγανιστάν. Επίσης η χρήση βίας από τους λαθρομετανάστες ήταν προμελετημένη. Δεν είναι λοιπόν μια απλή υπόθεση λαθρομετανάστευσης αλλά μία επιθετική προσέγγιση της Τουρκίας που εκμεταλλεύεται τους λαθρομετανάστες με τρόπο εκβιαστικό για να περάσει την πολιτική της προπαγάνδα. Είναι λοιπόν απαραίτητο να αμυνθούμε σοβαρά τόσο στα σύνορά μας στον Έβρο αλλά και στα νησιά μας στο Αιγαίο και αυτό με τις κατάλληλες δυνάμεις για να φανεί άμεσα η αποφασιστικότητά μας μέσω της αποτελεσματικότητας της αντιμετώπισης του όλου θέματος. Βέβαια θα πρέπει να ταράξουμε ταυτόχρονα και πολλά συμφέροντα ατόμων που διακινούν όλα αυτά τα άτομα κι έχουν οικονομικές απολαβές εις βάρος της πατρίδας μας. Αλλά τώρα δεν υπάρχει άλλη επιλογή για να αντιμετωπίσουμε αυτή την τουρκική προσπάθεια ενάντια στην Ελλάδα αλλά ταυτόχρονα και στην Ευρώπη. Πάντως αποδείξαμε ότι αν υπάρχει πολιτική βούληση, υπάρχει και σοβαρή άμυνα
 

von-der-leyen43«Παρακολουθούμε στενά και με ανησυχία την κατάσταση στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ με την Τουρκία» διεμήνυσε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν - H EE καλεί την Τουρκία να σεβαστεί τη συμφωνία για το Μεταναστευτικό - Δεύτερο γύρο επαφών είχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με Ευρωπαίους αξιωματούχους

 
Την πλήρη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία εκφράζει η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, επισημαίνοντας ότι η ΕΕ παρακολουθεί με «ανησυχία» τις ροές των προσφύγων και μεταναστών από την Τουρκία προς τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ.


«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο παρακολουθούν στενά και με ανησυχία την κατάσταση στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ με την Τουρκία. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και εγώ η ίδια βρισκόμαστε σε συνεχή επικοινωνία με τον (Έλληνα) πρωθυπουργό (Κυριάκο) Μητσοτάκη και τον (Βούλγαρο) πρωθυπουργό (Μπόικο) Μπορίσοφ» γράφει σε ένα tweet η πρόεδρος της Κομισιόν.

 
«Ύψιστη προτεραιότητά μας, σε αυτό το στάδιο, είναι να διασφαλίσουμε ότι η Ελλάδα και η Βουλγαρία θα λάβουν την πλήρη στήριξή μας. Είμαστε έτοιμοι να παράσχουμε επιπλέον στήριξη, ιδίως μέσω της Frontex στα χερσαία σύνορα» συμπλήρωσε σε ένα δεύτερο tweet.


protothema.gr
Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2020 01:11

Αριστερά - Όπου φτώχεια και γκρίνια

Γράφτηκε από
Αριστερά - Όπου φτώχεια και γκρίνια

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο άλλος πόλος του πολιτικού μας συστήματος. Η εκλογική ήττα του στις εθνικές εκλογές ήταν μεγάλη, αλλά όχι συντριπτική. Συνεπώς, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην κεντρική πολιτική σκηνή για να μείνει.

Το ζητούμενο για την ηγετική ομάδα του και τα στελέχη του δεν είναι πλέον αυτό, αλλά αν θα μπορέσει να διεκδικήσει την εξουσία την επόμενη τετραετία.

Αν δηλαδή θα είναι ένας μόνιμος δευτεραγωνιστής ή αν θα πρωταγωνιστήσει λίαν συντόμως.

Αυτό το κατάλαβε ο Αλ. Τσίπρας και κατάλαβε επίσης πως απαραίτητη προϋπόθεση για να επανέλθει στην εξουσία είναι η διεύρυνση τού ζωτικού χώρου τού κόμματος του.

Κι΄έτσι χάραξε την πολιτική γραμμή της μετατόπισης του ΣΥΡΙΖΑ προς την Κεντροαριστερά. Σε αυτό βοηθούν και στελέχη του ΠΑΣΟΚ που, εν τω μεταξύ, έχουν προσχωρήσει στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή βέβαια η επιχειρούμενη στροφή είναι επίπλαστη, καθώς δεν συνοδεύεται από την επεξεργασία νέων πολιτικών και την αλλαγή στην συμπεριφορά και στην εκφορά του δημόσιου λόγου των στελεχών του.

Πολύ απλά, ούτε θέλουν να αλλάξουν ούτε μπορούν, αλλά κάνουν πως αλλάζουν.

Αυτή η τραγελαφική κατάσταση είναι λογικό να προκαλέσει τις αντιδράσεις της αριστερής πτέρυγας του κόμματος, που υπερασπίζεται την αριστερή φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ.

Η βαθύτερη αιτία αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκεται στο γεγονός πως ουδέποτε στον ΣΥΡΙΖΑ συζητήθηκαν, σε οργανωμένη βάση, τα αίτια της ήττας του κόμματος. Η ηγεσία απέφυγε να ανοίξει αυτήν την συζήτηση, γιατί φοβήθηκε πως θα της αποδιδόταν ευθύνες.

Η ηγεσίες στα περισσότερα κόμματα πιστεύουν πως, αποφεύγοντας την συζήτηση για μιαν εκλογική ήττα, αποφεύγουν και την εσωστρέφεια. Συμβαίνει όμως το εντελώς αντίθετο.

Η ανυπαρξία διαλόγου βυθίζει τα κόμματα στην εσωστρέφεια, στην περίοδο των ισχνών αγελάδων.

Με την συζήτηση και την διεξοδική ανάλυση των αιτιών μιας ήττας, η ηγετική ομάδα ενός κόμματος μπορεί να συνθέσει τις απόψεις πάνω σε μια νέα πολιτική βάση.

Με απλά λόγια, αυτό που επιχειρεί να κάνει ο Αλ. Τσίπρας επιδερμικά, χωρίς καινούργιες πολιτικές που να στηρίζουν το άνοιγμα του στην Κεντροαριστερά, θα μπορούσε να το επιτύχει μέσα από έναν εσωκομματικό διάλογο.

Τώρα, λόγω του τρόπου που χειρίζεται το συγκεκριμένο θέμα έχει απέναντι του την αριστερή πτέρυγα του κόμματος του και όχι μόνον.

Βέβαια, σημαντικό ρόλο σε αυτήν την εσωστρέφεια παίζουν και οι δημοσκοπήσεις που μέχρι τώρα δίνουν ένα σημαντικό προβάδισμα στην Νέα Δημοκρατία, μεγαλύτερο από το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών.

Έτσι, η αριστερή τάση έχει κάθε δικαίωμα να κατηγορεί την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για λανθασμένους χειρισμούς και για άσκηση αναποτελεσματικής αντιπολίτευσης.

Αλλά το σημαντικότερο μειονέκτημα αυτής μετατόπισης του ΣΥΡΙΖΑ προς την Κεντροαριστερά είναι το γεγονός πως αυτό το εγχείρημα το έχει πάρει επάνω του ο Αλ. Τσίπρας, που έχει στο παθητικό του τέσσερις συνεχόμενες ήττες.

Ο Αλ. Τσίπρας όταν παραμέριζε τον Αλαβάνο και εξωθούσε σε αποχώρηση το Αριστερό Ρεύμα ήταν παντοδύναμος και αήττητος.

Σήμερα, το σκηνικό είναι διαφορετικό και αυτό το γνωρίζουν οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι.

Πάντως, αν κατορθώσει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και εκδιώξει ή περιθωριοποιήσει την αριστερή τάση του κόμματος, τότε ο Αλ. Τσίπρας θα ηγείται ενός κόμματος εντελώς άγνωστου σε αυτόν, καθώς δεν θα διαθέτει ιδεολογικό έρμα.

Μέχρι στιγμής αυτή η κατάσταση δίνει στον Κυριάκο Μητσοτάκη μεγάλη άνεση στις κινήσεις του.


Του Σάκη Μουμτζή
liberal.gr
 

Οι «αναλώσιμοι». Ιστορίες για «ιθαγενείς».
«Φτάνει πια με την «μονιμότητα» των πρώην πρωθυπουργών Σαμαράς, Καραμανλής, Παπανδρέου ή όποιος άλλος πρώην κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι κακή και η συνταξιοδότηση, η απεμπλοκή από την πολιτική» (Β. Κανέλλης, «ΤΟ ΒΗΜΑ», 30/01/2020).
Δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» η νέα επίθεση του συγκροτήματος στον Κώστα Καραμανλή. Γιατί είναι προφανές ότι αυτός ήταν ο στόχος της «γνώμης» που δημοσιεύτηκε με την υπογραφή του κυρίου Β. Κανέλλη. Μπορεί να υπήρξε αναφορά και στους κυρίους Σαμαρά και Παπανδρέου αλλά είναι φανερό, ακόμα και από το ίδιο το δημοσίευμα, ότι κύριος στόχος ήταν ο Καραμανλής. Δεν αιφνιδιάστηκε κανένας αφού είναι συνεχείς οι επιθέσεις εναντίον του πρώην Πρωθυπουργού. Με κατασκευασμένα στοιχεία και με σαθρά έως γελοία επιχειρήματα. Είναι πρόσφατες οι μνήμες από το πρωτοσέλιδο -της άλλης εφημερίδας του συγκροτήματος του κυρίου Μαρινάκη(«ΤΑ ΝΕΑ», 14-15/12/2019)- με το οποίο διατυμπανίζεται –με πηχυαία γράμματα- ότι «ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ». Ο κύριος Σημίτης, στον οποίο αποδίδεται η πρωτοσέλιδη καταγγελία, την διέψευσε αλλά η «δουλειά» είχε γίνει. Η διάψευση εν τούτοις ξεγύμνωσε τις σκοπιμότητες του συγκροτήματος.

Σε ποια επιχειρήματα στηρίζεται το «αίτημα» για «απόσυρση» των πρώην πρωθυπουργών; Αν το Κοινοβούλιο «ασφυκτιούσε» από «σύναξη των αρίστων» και έπρεπε να γίνει χώρος για την εισδοχή και άλλων θα υπήρχε, ένα ελαφρυντικό για το δημοσίευμα. Όμως αυτό δεν ισχύει. Ούτε ηλικιακό μπορεί να είναι το κριτήριο. Ο Καραμανλής, για παράδειγμα είναι μόνο 63 ετών. Ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1963 έγινε πρωθυπουργός στα 75 του. Αν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό ανήκε στις «παλιές εποχές» θα του θυμίσουμε ότι ο Ανδρέας επανεξελέγη το 1993 σε ηλικία επίσης 75 ετών και με απαγορευτικό πρόβλημα υγείας(με την αμέριστη στήριξη του συγκροτήματος). Αλλά και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εξελέγη το 1990 σε ηλικία 72 ετών ενώ παρέμεινε στο Κοινοβούλιο ως πρώην πρωθυπουργός από το 1993 μέχρι το 2004 –όταν αποσύρθηκε για να εισέλθει στην πολιτική ο Κυριάκος- δηλαδή μέχρι την ηλικία των 86(!!!) ετών. Δεν μπορεί λοιπόν κανένας να επικαλεσθεί ούτε το ποιοτικό αλλά ούτε το ηλικιακό κριτήριο.
Οι μέθοδοι αυτές εντάσσονται διαχρονικά στις πρακτικές διεκδίκησης και άσκησης της εξουσίας. Αν θέλεις να ελέγξεις μια κοινωνία ή έναν λαό πρέπει να του στερήσεις την ηγεσία. Να στρεβλώσεις ή να αποσαθρώσεις το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του πολιτεύματος και να εξουδετερώσεις τους φυσικούς ηγέτες του. Αυτή ήταν η επιδίωξη του Λύσανδρου με την κατάργηση της Δημοκρατίας και την εγκατάσταση των τριάκοντα τυράννων στην ηγεσία της πόλης των Αθηνών. Αυτή η λογική οδήγησε στο φρικιαστικό έγκλημα του Κατίν. Ποιο είναι αυτό το σύστημα που έχει στοχοποιήσει τον Καραμανλή, τον Σαμαρά δευτερευόντως και, μάλλον για άλλοθι, τον Παπανδρέου; Πρέπει να αναζητήσουμε τους λόγους αυτής της στοχοποίησης αν θέλουμε να απαντήσουμε στο πρώτο ερώτημα. Για όσους εξακολουθούν έστω και ρομαντικά να πιστεύουν στην εκπόρευση της νομιμοποιημένης εξουσίας από τους πολίτες, είναι φανερό, ότι αν ένα σύστημα θέλει να διαβρώσει ή να υποκλέψει αυτήν την νομιμοποίηση πρέπει να ακυρώσει την βούληση των πολιτών. Πρέπει να βγάλει από την μέση εκείνους οι οποίοι συγκεντρώνουν την αποδοχή των πολιτών αναγκάζοντας τους να στρέψουν αλλού –πάντα μεταξύ των επιλογών που τους διατίθενται από το σύστημα εξουσίας- την εμπιστοσύνη τους. Αυτή είναι η μόνη επιλογή, όταν παρά την συστηματική προσπάθεια φθοράς αυτών που αποτελούν την κύρια επιλογή των πολιτών, αυτοί εξακολουθούν να συγκεντρώνουν την επιδοκιμασία τους. Η διαβολή αξιοποιήθηκε την δεκαετία του 60 εναντίον του Καραμανλή με καταστροφική κατάληξη όταν ο πολιτικός Φρανκεστάιν(Ε.Κ.) που επωφελήθηκε διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη.
Η δημοσκόπηση της MRB-του Δεκεμβρίου- έδειξε ότι παρά τις ανηλεείς επιθέσεις του «άδηλου» συστήματος εξουσίας εναντίον του Καραμανλή αυτός εξακολουθεί να αποτελεί θετικό σημείο αναφοράς για τους πολίτες. Στο ερώτημα που τέθηκε για το πρόσωπο του Π.τ.Δ. –σε περίπτωση μη επανεκλογής Παυλόπουλου- απάντησε το 65%. Οι απαντήσεις ήταν αυθόρμητες -δεν τους ετέθη υπ’ όψιν κατάλογος ονομάτων- και ήταν καταλυτικές. Ο Καραμανλής 26%(δηλαδή 40% στο σύνολο των απαντήσεων), ο Σαμαράς 11,2%(17,2%), η Μπακογιάννη 8%(12,3%). Ακολουθούσε, πρώτος από το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ ο Βενιζέλος 5,9%(9,9%) ενώ ο Σημίτης -παρά την διαχρονική «αγιογράφησή» του από τα εκδοτικά συμφέροντα- συγκέντρωσε το 2,4%(3,7%)! Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για την επιλεγείσα τελικώς κυρία Σακελλαροπούλου η οποία ήταν «στην χώρα του πουθενά». Ίσως μάλιστα η επιλογή της να αποτελεί την ουσιαστικότερη επιβεβαίωση του στόχου των συστημάτων εξουσίας που βρίσκονται πίσω από τις επιθέσεις εναντίον των πρώην πρωθυπουργών. Η δημιουργία δηλαδή ενός συστήματος εξουσίας που θα ξεφεύγει από τις προτιμήσεις των πολιτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στην ίδια δημοσκόπηση, στο ερώτημα «ποιοι επιθυμούν την ανανέωση της θητείας Παυλόπουλου», στο σύνολο όσων απάντησαν στο σχετικό ερώτημα(85,9%) η πλειοψηφία(52,15%) δήλωσε ότι επιθυμεί την ανανέωση της θητείας του. Ίσως, τελικά, κάποιοι πανηγύριζαν την ημέρα της εκλογής της κυρίας Σακελλαροπούλου λέγοντας «φάγαμε τα ορντέβρ, τώρα έχουν σειρά τα κυρίως».
Έτσι αφού δεν μπόρεσαν να τους φθείρουν(βασικά τον Καραμανλή), με τις συνεχείς και αήθεις επιθέσεις των ΜΜΕ, επιδιώκουν να τους εξαναγκάσουν να αποσυρθούν αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο. Ελεύθερο αλλά για ποίους; Για πολιτικά πρόσωπα -και δυνάμεις- που «αδικούνται» από τους πολίτες; Για πολιτικές και οικονομικές συμμαχίες αδηφάγων συμφερόντων που αδιαφορούν για το Δημόσιο συμφέρον; Ή αυτές οι συμμαχίες –αν υπάρχουν- χρησιμοποιούνται μόνο ως ενδιάμεσο στάδιο πριν τελικά η εξουσία καταλήξει απροσχημάτιστα εκεί που θεωρούν -αυτά τα οικονομικά συμφέροντα- ότι ανήκει; Δηλαδή στους ίδιους. Το παραμύθι της «αφωνίας»(«έχει πιεί το αμίλητο νερό», κατά τον δημοσιογράφο του Βήματος), εντάσσεται στην επιχειρηματολογία ενός κυκλώματος εξουσίας που συστηματικά προσπαθεί να εξουδετερώσει τον Καραμανλή επιδιώκοντας την «απόσυρσή» του. Επίμονα, επί δεκαετίες, τα ΜΜΕ του επιτίθενται, -«άφωνος», «πιττόγυρα», «ήπιε το αμίλητο νερό», «ο κουρασμένος της Ραφήνας», και αμέτρητες άλλες αθλιότητες υπαλλήλων της διαπλοκής που παριστάνουν του δημοσιογράφους-, ενώ άλλοι πολιτικοί «αγιογραφούνται», δίχως να καταφέρουν να τον εξουδετερώσουν πολιτικά. Χρησιμοποιούν φαιδρούς ισχυρισμούς, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα, όπως ότι: «έχει δημιουργηθεί ένα επίσημο κι ένα ανεπίσημο «σύστημα» γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό που τον «αβαντάρει» με την κάθε ευκαιρία», όταν οι ίδιοι φαίνεται να γράφουν εναντίον του εκτελώντας «συμβόλαιο». Την πρώτη ημέρα της εκλογής του στην ηγεσία της Ν.Δ. το «ΒΗΜΑ» είχε πρωτοσέλιδο την Ντόλι(πρόβατο) με τίτλο «κλωνοποίηση». Την ίδια άθλια μεταχείριση του επεφύλασσαν και κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του.
Η πρακτική της «υπόγειας» και απρόκλητης επίθεσης εναντίον εκείνων που δεν μπορείς να πλήξεις καταπρόσωπο, είτε υποκινείται και υπαγορεύεται από αντιπάλους είτε από «φίλους», είναι πολιτικά και ηθικά ανέντιμη. Είναι συμπεριφορά εξουσιομανών που διακατέχονται από φοβίες και σύνδρομα μειονεξίας. Αν κάποια πρόσωπα ή κάποια πολιτικά συστήματα θεωρούν ότι αδικούνται γιατί δεν φτιάχνουν έναν αποκλειστικά δικό τους πολιτικό φορέα και να δοκιμάσουν την τύχη τους στις κάλπες; Αντί να αναζητούν «ξενιστές» στους οποίους να «επωάζονται» οι πολιτικές-ιδεολογικές τους απόψεις και να φωλιάζουν οι φιλοδοξίες τους γιατί δεν προχωράνε σε ένα δικό τους δημιούργημα όπως έκανε ο Ανδρέας το 1974 ιδρύοντας το ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Αν δεν το κάνουν είναι γιατί ξέρουν ότι δεν μετράνε. Αυτό απέδειξε, για άλλη μια φορά η δημοσκόπηση της MRB. Φοβούνται ότι όταν χάσουν την στήριξη των ΜΜΕ θα αποδειχθεί ότι «ο Βασιλιάς είναι γυμνός». Φοβούνται την, «αγκυροβολημένη», δύναμη που έχουν στην λαϊκή συνείδηση ο Καραμανλής κυρίως αλλά και ο Σαμαράς.
Από το άλλο μέρος είναι εμφανείς οι θεσμικές αδυναμίες στην λειτουργία του πολιτεύματος. Είναι εμφανές ότι έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι των εξουσιών και αμφισβητούνται αν δεν έχουν ήδη καταλυθεί τα «πρωτεία» της Βουλής και της Νομοθετικής Εξουσίας. Είναι εμφανές ότι, παρά τις διακηρύξεις, οι εξουσίες δεν είναι ανεξάρτητες αλλά διαπλέκονται. Οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να θεωρούν ότι πολλές κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται alacarteκαταλύοντας την ισοπολιτεία και την ισονομία. Οι πλειοψηφία των πολιτών διαπαιδαγωγείται και εθίζεται να θεωρεί δεδομένη και δικαιολογημένη την υπερίσχυση της οικονομίας έναντι των θεσμικών κανόνων. Να μην την ξενίζει η επιλογή εκπροσώπων με μη πολιτικά κριτήρια. Να επιλέγει βουλευτές και δημάρχους με αθλητικά-οπαδικά κριτήρια. Να μην θεωρεί δημοκρατική στρέβλωση την «υπεξαίρεση» της πολιτικής εξουσίας μέσω σκιωδών εκπροσώπων. Η οικονομία και η ανάπτυξη καθιερώνονται στα συλλογικά στερεότυπα ως σκοποί και όχι ως μέσα. Η κοινωνική ευημερία, τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, το «δικαίωμα να έχουμε δικαιώματα» -κατά την Χάνα Άρεντ- ωθούνται στην λήθη.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάποια οικονομικά συμφέροντα έχουν πλέον βγει «στο ξέφωτο» αδιαφορώντας για τα προσχήματα. Έχοντας αλώσει τα μέσα ενημέρωσης τείνουν να τα μετατρέψουν σε όργανα ελέγχου και χειραγώγησης των πολιτών. Η πρόσφατη ποδοσφαιρική «τρικυμία» ήταν ενδεικτική του γεγονότος. Με εντεινόμενη δυναμική διεκδικούν κέντρα εξουσίας που δεν τους ανήκουν. Διεκδικούν εξουσίες που ανήκουν στους πολίτες και πρέπει να ασκούνται μέσω των εκπροσώπων του λαού στα πλαίσια της θεσμικής συγκρότησης του Δημοκρατικού πολιτεύματος. Οι καταγγελίες για πολιτικά πρόσωπα και τις σχέσεις εξάρτησής τους με οικονομικά συμφέροντα δεν ξαφνιάζουν πλέον κανέναν. Δημιουργείται στο εκλογικό σώμα ένας μιθριδατισμός που το εθίζει να θεωρεί φυσιολογικό βουλευτές να υπηρετούν επιμέρους επιχειρηματικά-οικονομικά ή αθλητικά συμφέροντα. Από την πλευρά τους αυτά τα οικονομικά συμφέροντα, «μεθυσμένα» από την δύναμή τους, απολαμβάνουν τις «υποκλίσεις» και την «ευπείθεια» ορισμένων πολιτικών. Απολαμβάνουν την επιρροή που διαθέτουν και που τους καθιστά «περισσότερο ίσους» έναντι των θεσμών από τους «κοινούς θνητούς». Δεν είναι λοιπόν απίθανο να σκοπεύουν –ορισμένοι εξ αυτών- στο μέλλον, να μην αρκεστούν στην άσκηση της εξουσίας μέσω αντιπροσώπων. Άλλωστε ο Μπερλουσκόνι και ο Τραμπ έχουν ανοίξει νέους δρόμους. Αρκεί να βγουν από την μέση τα «πολιτικά εμπόδια» που εξακολουθούν να αντιστέκονται, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα την αγάπη των πολιτών σε πείσμα της συστηματικής διαβολής και του ανηλεούς «λιθοβολισμού» τους.
Αντωνάκος Αντώνης
08-02-2020
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.                http://www.antonakos.edu.gr
Δημοσιεύθηκε ή αναδημοσιεύθηκε και στα sites: diktyo, dakekavalas, kallitheapress,
ττττ
 
Οι Αθηναίοι ρήτορες στα τέλη του 5ου και 4ου αιώνα π.Χ., συχνά κατέφευγαν στη λοιδορία και στη διαβολή ώστε να μειώσουν την προσωπικότητα του αντιπάλου τους. Όταν άρχισε το 346 π.Χ. η προσπάθεια της Αθήνας για ειρήνη με τον Φίλιππο, έλαβαν χώρα οξύτατες αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο ρητόρων. Οι ρήτορες χρησιμοποιούσαν τη διαβολή με σκοπό να δημιουργήσουν κατηγορίες για την προσωπικότητα του κάθε ρήτορα ξεχωριστά, παρουσιάζοντας κάθε είδους δυσφήμηση, δεν δίσταζαν να προβαίνουν σε προσωπικές αναφορές και χρησιμοποιούσαν κάθε μέσο,  ώστε να κερδίσουν τις εντυπώσεις των δικαστών. Δεν δίσταζαν να αναφερθούν στην καταγωγή, στην ανατροφή, στην οικογένεια με ακραίες αντιλογίες. Οι δύο ρήτορες παραμέριζαν τον ουσιαστικό πολιτικό λόγο, στρεφόμενοι επί προσωπικού. Αμφότεροι επιδίδονταν σε διαβολή της οικογενειακής ζωής (ο μεν Δημοσθένης για τη φτωχή ζωή του Αισχίνη, ο δε Αισχίνης για τον τρυφηλό βίο του Δημοσθένη). Ο Αισχίνης τον κατηγορούσε για την εύπορη καταγωγή του και τις υποτιθέμενες αγαθοεργίες του, και ο Δημοσθένης τον ανέφερε ως γιο δούλου, ως άτομο επικίνδυνο για την αθηναϊκή δημοκρατία. Επί πλέον, χρησιμοποιούσαν την ειρωνεία και στρέφονταν σε προσωπικές επιθέσεις έως τον πλήρη εξευτελισμό του αντιπάλου. Ο Αισχίνης, στον λόγο του Κατά Κτησιφώντος, χαρακτήριζε τον Δημοσθένη ως κίναιδο, άνθρωπο φοβισμένο, με αδυναμίες, μαλθακότητα, δειλό αλλά και πονηρό. Σε αντιδιαστολή, ο Δημοσθένης, στον λόγο του Περί του στεφάνου, χλεύαζε τις ασχολίες του Αισχίνη, χαρακτηρίζοντάς τον ως αλαζόνα, ειρωνευόμενος και διακωμωδώντας τον.
 
 
Το τουλάχιστον φαιδρό της ιστορίας, είναι ότι ισχυρίζονται, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα, ότι: «έχει δημιουργηθεί ένα επίσημο κι ένα ανεπίσημο «σύστημα» γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό που τον «αβαντάρει» με την κάθε ευκαιρία», όταν οι ίδιοι φαίνεται να γράφουν εκτελώντας «συμβόλαιο».
 
Φτάνει πια με την «μονιμότητα» των πρώην πρωθυπουργών
Σαμαράς, Καραμανλής, Παπανδρέου ή όποιος άλλος πρώην κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι κακή και η συνταξιοδότηση, η απεμπλοκή από την πολιτική
Πώς να το πεις αυτό; Ματαιοδοξία; Υστεροφημία; Πολιτική επιβεβαίωση; Ή μήπως αδυναμία αποδοχής της αποστρατείας;
Όπως και να το χαρακτηρίσεις, ίσως μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό με τους πολιτικούς, ιδίως με τους πρώην πρωθυπουργούς. Όχι όλους, αλλά τους περισσότερους.
Πάρτε για παράδειγμα τον Κώστα Καραμανλή. Εχει αποχωρήσει από το Μέγαρο Μαξίμου από το 2009, δηλαδή πάνω από μία δεκαετία. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να είναι βουλευτής, να καταλαμβάνει μια έδρα στο ελληνικό κοινοβούλιο, έστω κι αν έχει πιει το αμίλητο νερό.
Δεν κάνει ερωτήσεις, δεν έχει κοινοβουλευτικό έργο, παρευρίσκεται σε κρίσιμες ψηφοφορίες και κάνει μία δήλωση κάθε δύο χρόνια.
Βεβαίως, σε παρασκηνιακό επίπεδο είναι πανταχού παρών. Η λεγόμενη «καραμανλική πτέρυγα», οι επίσημοι αλλά και οι ανεπίσημοι πολιτικοί… followers του δεν σταματούν να μιλούν.
Συνεχίζουν να στηρίζουν τον πρώην πρωθυπουργό, αποκρούουν τις «επιθέσεις» που δέχεται ο κ. Καραμανλής, υποστηρίζουν το έργο των κυβερνήσεών του κι ενίοτε «διαρρέουν» ότι είναι ενεργός, ότι έχει ρόλο στη ΝΔ, ότι θα ήταν καλός… Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.λπ. Γενικώς, έχει δημιουργηθεί ένα επίσημο κι ένα ανεπίσημο «σύστημα» γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό που τον «αβαντάρει» με την κάθε ευκαιρία, πολλές φορές κι εν αγνοία του.
Πολλοί λένε ότι η παραμονή του στην ενεργό (όχι τόσο ενεργό για τον ίδιο) πολιτική, έχει να κάνει με την υστεροφημία του. Ότι μπορεί να υπερασπίζεται ευκολότερα το πέρασμά του από την πρωθυπουργία κι ότι μπορεί να έχει κι ένα μερίδιο της εξουσίας στο κόμμα του.
2) Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γιώργος Παπανδρέου. Κέρδισε πανηγυρικά τις εκλογές του 2009, παρέδωσε την εξουσία ο ίδιος, τον κατηγόρησαν για μύρια όσα κι αυτός δεν αποστρατεύτηκε.
Ενεργός πάντα, είτε στη Σοσιαλιστική Διεθνή, είτε στο εσωτερικό, επανέκαμψε το καλοκαίρι και στη Βουλή. Σε καμιά περίπτωση δεν τον λες συνταξιούχο πολιτικό, παρεμβαίνει όποτε το κρίνει σκόπιμο, υπερασπίζεται το δικό του έργο, αποκρούει τις επιθέσεις και είναι πάντα… ο γιος του Ανδρέα.
3) Η τρίτη περίπτωση είναι αυτή του Αντώνη Σαμαρά. Εχοντας περάσει από χίλια κύματα, έγινε πρωθυπουργός σε μια δύσκολη συγκυρία και είναι αλήθεια ότι πάλεψε για να μην καταρρεύσει η χώρα.
Οι πολίτες τον έκριναν, επέλεξαν τον Αλέξη Τσίπρα, αυτός παραιτήθηκε από τη ΝΔ αλλά ποτέ από την πολιτική.
Δεν πήγε σπίτι του, δεν άραξε ποτέ στον καναπέ του, κάνει συχνά παρεμβάσεις, έχει κι αυτός επίσημες και ανεπίσημες «σαμαρικές»… διμοιρίες που τον υποστηρίζουν, που κάνουν γενικών παιχνίδι και στα social media.
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Σαμαράς πίστευε και πιστεύει ότι του χρωστά η Ιστορία. Και γι’ αυτό ήθελε είτε μια κορυφαία θέση στην Ευρώπη είτε την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Δεν έγινε τίποτε από τα δυο, τώρα βγήκε στο «αντάρτικο» και η ΝΔ θα ζήσει… ωραίες στιγμές με τον «Καλαματιανό».
Γιατί τέτοιο πείσμα;
Δεν έχει σημασία αν αυτοί οι τρεις πρωθυπουργοί έχουν τα δίκια τους. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το πείσμα τους να παραμείνουν στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και να διεκδικούν αξιώματα ή στη χειρότερη περίπτωση την προσοχή της κοινής γνώμης.
Και για τον Κώστα Σημίτη ισχύει ότι αξιώματα δεν διεκδίκησε ποτέ, αλλά την προσοχή του κόσμου. Τουλάχιστον αυτός είναι επίσημα στην αποστρατεία.
Οι άλλοι τρεις γιατί πιστεύουν ότι πρέπει να είναι μπροστάρηδες; Γιατί θα πρέπει να καταλαμβάνουν θέσεις στη Βουλή αν το κοινοβουλευτικό τους έργο είναι μηδαμινό;
Γιατί πιστεύουν ότι με το να μην αποστρατεύονται έχουν μεγαλύτερη δύναμη για να υπερασπίζονται την ιστορία τους;
Και γιατί τα κόμματα θα πρέπει να κρέμονται κάθε φορά από τα χείλη τους, μη τυχόν και πουν κάτι που θα ταράξει τα νερά;  Ή μη τυχόν και επηρεάζουν ομάδες της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και προκαλέσουν εμφύλιο και διασπάσεις;
Δεν θα έπρεπε κανονικά να πάνε σπίτι τους και να γράψουν τα απομνημονεύματά τους;
Γιατί αυτή η διαρκής ενασχόληση με το υπερεγώ τους, λες και η πολιτική είναι κάτι στατικό και πρέπει να βλέπουμε πρόσωπα του παρελθόντος;
Τι γίνεται στο εξωτερικό; Χάνει ο πολιτικός; Πάει σπίτι του, δεν στήνει «παραμάγαζα» για να πετύχει τη… δικαίωση που του στέρησε ο ελληνικός λαός.
Δεν είναι κακή η πολιτική συνταξιοδοτηση. Δεν είναι καθόλου κακή η αποστρατεία. Αντιθέτως μπορεί να προσφέρει πολλά στην πατρίδα και στα κόμματα.
Κυρίως να προσφέρει ανανέωση, λήθη, δημιουργία μιας νέας πολιτικής τάξης που δεν θα έχει τα βαρίδια του παρελθόντος. Κι από αυτά Σαμαράς, Καραμανλής, Παπανδρέου ή Σημίτης έχουν πολλά.
Δηλαδή τι να περιμένουμε; Μετά από μια 20ετία τον Τσίπρα να ξαναδιεκδικεί να γίνει πρωθυπουργός για να ξαναγράψει ιστορία;
Ας τελειώνουμε με όλο αυτό το σύστημα που σώνει και καλά θέλει να διασώζει πρώην πρωθυπουργούς. Εκαναν τη δουλειά τους, αγαπήθηκαν, μισήθηκαν; Ας πάνε σπίτι τους. Τελεία και παύλα.
 

Εκπαιδευτικά Νέα