Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

Πολιτική (12441)

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2021 01:07

Μηνύματα από το μέλλον του Αντώνη Αντωνάκου.

Γράφτηκε από

Μηνύματα από το μέλλον.

Αν το πρώτο κύριο μήνυμα της ομιλίας Καραμανλή –στο πλαίσιο της εκδήλωσης για τα 47α ”γενέθλια” της ΝΔ- ήταν ότι η όποια αναγκαία προσαρμογή στα νέα δεδομένα δεν επιτρέπεται να μας κάνει να ξεχνάμε ότι: ”πάντα ότι οι κοινωνίες ανθούν και προοδεύουν μόνο όταν οι πολλοί αισθάνονται ότι μετέχουν στην συλλογική προσπάθεια, στις ευκαιρίες και την ισότιμη κατανομή των καρπών της προόδου” το δεύτερο σίγουρα ήταν η επισήμανση ότι: ”οφείλουμε να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για την διαμόρφωση συνθηκών σύμπνοιας, ομοψυχίας και εθνικής συνεννόησης”. Τα δύο αυτά μηνύματα αποτελούν βασικές παρακαταθήκες του Κωνσταντίνου Καραμανλή που αποτέλεσαν οδηγούς πορείας τόσο για τον ίδιο όσο και για τον τέως Πρωθυπουργό.

Η επίκληση της ιστορίας, για την επιβεβαίωση των δεινών που έχουν επιφέρει στον τόπο οι διχασμοί και το τοξικό πολιτικό κλίμα, με την επισήμανση ότι: ”θα μπορούσε κανείς να μνημονεύσει το 1920, το 1940 και κατά ένα τρόπο και το 1963 ήταν αναγκαία. Η αναφορά στο 1963 μόνο τυχαία δεν πρέπει να θεωρηθεί. Το πιθανό ξάφνιασμα που προκαλεί η, ενδεικτική, αναφορά του 1963 οφείλεται στο γεγονός της μη επαρκούς ιστορικής ανάλυσης των αιτίων, των κινήτρων και κυρίως των μακροχρόνιων επιπτώσεων των πολιτικών εξελίξεων της περιόδου 1961-1965. Ούτε η αναφορά στην απόπειρα παραπομπής του Κ. Καραμανλή στο ειδικό δικαστήριο το 1965 έγινε τυχαία. Ήταν απλώς μια υπενθύμιση ότι οι προσωπικές φιλοδοξίες και τα πολιτικά πάθη που ταλαιπώρησαν τον τόπο δεν έχουν θέση σε μια παράταξη που, σύμφωνα με τις ιδεολογικές αρχές της, είναι: ”ταυτόχρονα εθνική και λαϊκή”.

Οι στείρες αντιπαραθέσεις και οι πολιτικοί ”σκυλοκαβγάδες” τραυματίζουν την Δημοκρατία και κοστίζουν πανάκριβα στην κοινωνία και το Έθνος. Η χώρα θα είχε αποφύγει τα οικονομικά αδιέξοδα και δεν θα εμφανιζόταν σήμερα αδύναμη απέναντι στις διεθνείς προκλήσεις. Η δημιουργία του διχαστικού κλίματος μετά την Μεταπολίτευση, οφειλόμενη κυρίως στο ΠΑΣΟΚ, ήταν αχρείαστη και αναχρονιστική οπισθοδρόμηση. Το ”απόψε πεθαίνει η Δεξιά” του 1981, το πολιτικό τσιτάτο της ”Δεξιάς παρένθεσης” του 1994, η προσπάθεια του ΓΑΠ να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή αποδεικνύουν ότι η μετάλλαξη του διχασμού  είναι στο DNA της ”Αλλαγής”. Αρκεί να αναλογιστούμε πόσο διαφορετικές θα ήταν οι εξελίξεις αν, έστω και μετά την καταστροφική δεκαετία του ’80, είχε επιδιωχθεί η χάραξη μιας εθνικής πορείας ανασυγκρότησης με την συνεννόηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε βασικούς άξονες οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής. Αντί γι’ αυτό προτιμήθηκε η ”ανίερη συμμαχία” με τους ”βαρόνους” των ΜΜΕ οι οποίοι ανέλαβαν την χειραγώγηση της κοινωνίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο αποκορύφωμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απέρριπτε την έκκληση Καραμανλή για ένα μίνιμουμ Εθνικής συνεννόησης υπό τις επευφημίες των διαπλεκόμενων.  Χαρακτηριστικά είναι τα πρωτοσέλιδα εκείνης της εποχής, συγκεκριμένα: Καραμανλής ”Η κρίση απαιτεί συναίνεση”, Παπανδρέου ”Μόνη λύση οι κάλπες”, ΤΑ ΝΕΑ (13/2/09) ”Ομολογία αδυναμίας”. Αντίστοιχα δημοσιεύματα: ”Επιδρομή χωρίς κουκούλα σε μισθούς-συντάξεις” και ”Ληστεία χωρίς κουκούλα” ΕΘΝΟΣ (3/3/09 και 19/3/09), ”Μέτρα-Σοκ” ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (19/3/09). Αυτά έπραττε ο ”πρίγκιπας της Αλλαγής” ενώ η κρίση κορυφωνόταν και τα διαπλεκόμενα τροφοδοτούσαν τις στείρες διενέξεις γιατί από αυτές τρέφονται και χάρις σε αυτές ανθούν και εξουσιάζουν.

Με την ίδια, χαρακτηριστική, αδιαφορία για την χώρα και την κοινωνία ο κύριος Παπανδρέου –τυφλωμένος, στην καλύτερη περίπτωση, από την φιλοδοξία- όχι μόνο εκβίασε τις πρόωρες εκλογές, αλλά και την οδήγησε στο προεκλογικό χάος της παροχολογίας και της σκανδαλολογίας. Στην προσπάθεια του να χρεώσει τον πολιτικό του αντίπαλο με τις ευθύνες και το βάρος των δικών του αποτυχιών βύθισε την χώρα στην πιο βαθειά κρίση της Μεταπολίτευσης.

Αφού οι διχασμοί ήταν πάντα καταστροφικοί –ακόμα και αυτός που, μετά την Μεταπολίτευση, στηρίχτηκε σε ”επαναστάτες χωρίς αιτία”- είναι καιρός να κατανοήσουμε ότι το μήνυμα της συνεννόησης έρχεται από το μέλλον που θέλουμε να οικοδομήσουμε ως Έθνος και ως χώρα. Οι διχασμοί, ιδιαίτερα αυτοί που πυροδοτούνται από ιδιοτελή συμφέροντα, πολιτικά ή οικονομικά, και από μικρόνοες εμπάθειες και εγωισμούς, πρέπει να ”κλειδωθούν στα χρονοντούλαπα της ιστορίας». Ενθαρρυντική ήταν λοιπόν η επισήμανση του Πρωθυπουργού στον κύριο Τσίπρα να μην προσωποποιούνται οι πολιτικές διαφορές αφού: ”είμαστε αντίπαλοι, όχι εχθροί”. 

Αντώνης Αντωνάκος

19-10-2021

 

 


Το «Φθινοπωρινό τσουνάμι» και οι «επισπεύδοντες».

Τι τους ψιθύρισε, στον ύπνο τους, ο «άγγελός» τους και την Κυριακή είχαν πρωτοσέλιδα το ίδιο θέμα οι τρεις εφημερίδες; Συνήθως για την ακρίβεια και τις αυξήσεις φωνάζει ο αντιπολιτευόμενος τύπος και ο φιλικός εξωραΐζει την κατάσταση. Αυτή την φορά όμως τον χορό έσυραν τρία κατά συρροή φιλοκυβερνητικά φύλλα. Σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της Καθημερινής, «Αναζητείται αντίδοτο στο τσουνάμι ανατιμήσεων» για να διευκρινίσει στον υπότιτλο ότι είναι «πονοκέφαλος για την κυβέρνηση ρεύμα, τρόφιμα, μεταφορές, ενοίκια» προβλέποντας ότι «Ισχυρές πιέσεις θα δεχθούν τους επόμενους μήνες το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων».

Στο ίδιο πνεύμα το ΒΗΜΑ με υπέρτιτλο «Μετά το ναυάγιο του ανασχηματισμού» προβλέπει: «Μείωση φόρων και εισφορών με τη σκέψη στις κάλπες». Επισημαίνει ότι σημαντικά σημεία του «ναυαγίου» αποτέλεσαν: «η ατυχής έμπνευση υπουργοποίησης Αποστολάκη και η σπατάλη πολιτικού κεφαλαίου […] Η άνοδος της “τριανδρίας” του ΛΑΟΣ, η επιστροφή Θεοδωρικάκου και η “θυσία” Χρυσοχοΐδη και Θεοχάρη» προβάλλοντας σαφώς την άποψη ότι η κυβέρνηση θα προσφύγει στο «σωσίβιο» των ελαφρύνσεων με την «σκέψη στις κάλπες». Τον «χορό» κλείνει η RealNewsπροαναγγέλλοντας «Φθινοπωρινό “τσουνάμι” ανατιμήσεων» αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και τις πληροφορίες της «Έρχονται ανατιμήσεις έως 25% σε πάνω από 500 προϊόντα πρώτης ανάγκης μέχρι το τέλος Οκτωβρίου».

Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού κανένας δεν πείθεται ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Ακόμα και για εκείνους που, αρνούμενοι να διδαχθούν από την ιστορία, πίστευαν ότι η πολιτική της κυριαρχία θα διατηρηθεί αλώβητη οι πυρκαγιές του Αυγούστου και η «οπερέτα» του ανασχηματισμού σήμαναν το τέλος των ψευδαισθήσεων. Το «επιτελικό κράτος» και η «κυβέρνηση των αρίστων», παρά το επικοινωνιακό imperium, αποκάλυψαν τις αδυναμίες και τις δομικές τους ανεπάρκειες.

Βεβαίως, είναι ευτύχημα για την κυβέρνηση ότι απέναντί της δεν έχει το παλιό κραταιό ΠΑΣΟΚ και τα επικοινωνιακά «θωρηκτά» του αλλά την ναυαγοσωστική λέμβο του (ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ) και τον ΣΥΡΙΖΑ που αγωνίζεται να απαλλαγεί από «αμαρτίες» και γραφικότητες του παρελθόντος και του παρόντος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι προς το παρόν η κυβέρνηση είναι πολιτικά κυρίαρχη και θα επικρατήσει, έστω και δύσκολα, σε περίπτωση εκλογών. Αυτό όμως ισχύει τώρα. Κανένας δεν ξέρει τι θα γίνει μετά από λίγους μήνες. Ακόμα και να μην υπάρξουν δυσάρεστα απρόοπτα είναι δεδομένη η αύξηση της λαϊκής δυσαρέσκειας που θα προκληθεί από το επικείμενο κύμα ακρίβειας. Ό,τι και να αποφασίσει η κυβέρνηση, όποιες ανακοινώσεις και να κάνει ο Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ, στους πολίτες αυτό που θα φτάσει και θα μείνει είναι η ακρίβεια που θα «γκριζάρει» περισσότερο την καθημερινότητά τους.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν είναι κυρίως υπεύθυνη η κυβέρνηση για το κύμα των ανατιμήσεων σε αυτή τελικά θα καταλήξει ο «λογαριασμός». Αυτή ήταν πάντα η τύχη των κυβερνήσεων στην Ελλάδα την οποία κανένας δεν κατάφερε να αποφύγει. Όσον αφορά τον «πακτωλό» δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ το περιορισμένο «κοινωνικό μέρισμα» θα φτάσει στην κοινωνία με μεγάλη καθυστέρηση. Αντίθετα οι «μεγάλοι παίκτες» θα καρπωθούν τη «μερίδα του λέοντος» άμεσα. Ίσως γι’ αυτό καθίστανται «επισπεύδοντες» πιέζοντας, εμμέσως πλην σαφώς, για εκλογές εδώ και τώρα πριν αλλάξουν τα δεδομένα.

Αντώνης Αντωνάκος

07-09-2021

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.      http://www.antonakos.edu.gr

Σε αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα προχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με αφορμή την αναβάθμιση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Χρήστου Τριαντόπουλου σε υφυπουργό στον πρωθυπουργό με αρμοδιότητα σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές.

Ο κ. Γιώργος Σκέρτσος γίνεται υπουργός Επικρατείας.

Κυβερνητικός εκπρόσωπος θα είναι ο Γιάννης Οικονόμου, ενώ στη θέση της παραμένει η αναπληρώτρια Κυβερνητική Εκπροσώπος η κ. Αριστοτελία Πελώνη.

Ο έως σήμερα Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό Θεόδωρος Λιβάνιος αναλαμβάνει Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στη θέση του κ. Γεώργιου Στύλιου.

Μίνι ανασχηματισμός: Τα νέα πόστα

  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό Χρήστος-Γεώργιος Σκέρτσος αναλαμβάνει Υπουργός Επικρατείας, με τις ίδιες αρμοδιότητες.
  • Ο έως σήμερα Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών Χρήστος Τριαντόπουλος αναλαμβάνει Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό με αρμοδιότητα σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές.
  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Ιωάννης Οικονόμου αναλαμβάνει Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
  • Στη θέση της Αναπληρώτριας Κυβερνητικής Εκπροσώπου παραμένει η κ.Αριστοτελία Πελώνη.
  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Γεώργιος Στύλιος αναλαμβάνει Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στη θέση του κυρίου Ιωάννη Οικονόμου.
  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό Θεόδωρος Λιβάνιος αναλαμβάνει υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στη θέση του κ. Γεώργιου Στύλιου.

Μίνι ανασχηματισμός: Η ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού

Με αφορμή την αναβάθμιση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών Χρήστου Τριαντόπουλου σε Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό με αρμοδιότητα σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές, προκειμένου να λειτουργήσει άμεσα ο διαχειριστικός μηχανισμός για τη στήριξη των κατοίκων και την ανασυγκρότηση των πυρόπληκτων περιοχών, με απόφαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη συντελούνται οι ακόλουθες αλλαγές:

  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό Χρήστος-Γεώργιος Σκέρτσος αναλαμβάνει Υπουργός Επικρατείας, με τις ίδιες αρμοδιότητες.
  • Ο έως σήμερα Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών Χρήστος Τριαντόπουλος αναλαμβάνει Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό με αρμοδιότητα σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές.
  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Ιωάννης Οικονόμου αναλαμβάνει Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Στη θέση της Αναπληρώτριας Κυβερνητικής Εκπροσώπου παραμένει η κυρία Αριστοτελία Πελώνη.
  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Γεώργιος Στύλιος αναλαμβάνει Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στη θέση του κυρίου Ιωάννη Οικονόμου.
  • Ο έως σήμερα Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό Θεόδωρος Λιβάνιος αναλαμβάνει Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στη θέση του κυρίου Γεώργιου Στύλιου.
Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2021 00:32

Ποιο είναι τελικά το σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα;

Γράφτηκε από

O A. Tσίπρας δείχνει μια συνεχή κινητικότητα το τελευταίο διάστημα. Κυκλοφορεί από την Κρήτη στην Μύκονο και από εκεί στην Λέσβο και στην Βουλή για να τοποθετηθεί, προαναγγέλοντας εξελίξεις, διαπιστώνοντας ότι η κλεψύδρα έχει γυρίσει για τον Κ. Μητσοτάκη, καταγγέλλοντας τον πρωθυπουργό ότι διχάζει την κοινωνία και ζητάει νίκη για μια ψήφο για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του.

Τι δεσμεύσεις; Την ποιότητά τους την αντιληφθήκαμε με την πιο τελευταία, ότι θα δώσει την δυνατότητα στα παιδιά που κόπηκαν φέτος να καταθέσουν μηχανογραφικά τους με τους φετινούς βαθμούς για να περάσουν στις σχολές που επιθυμούν. Στην αρχή, το είπε χρονικά απροσδιόριστα, μετά το προσγείωσε για το καλοκαίρι του 2022, αν βέβαια είναι κυβέρνηση, έστω με μία ψήφο όπως λέει και ξαναλέει.

Τι ακριβώς κάνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Πού το πάει; Πολλοί σχολιάζουν ότι είναι απελπισμένος από τις δημοσκοπήσεις και από τις διαπιστώσεις φίλων αναλυτών σαν τον Ν. Μαραντζίδη, που σε πρόσφατο άρθρο του διαπίστωνε ότι στις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν, θα νικήσει η ΝΔ με διαφορά μεγαλύτερη από αυτή του 2019.

Άλλοι βλέπουν μια προσπάθεια τόνωσης του ηθικού και της εξωστρέφειας των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να είναι σε θέση να πάρει ένα 25%-27% στις εκλογές, ώστε και να χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ ο Α. Τσίπρας να είναι αδιαφιλονίκητος κυρίαρχος του χώρου του. Αν δε κάτσουν ανάποδες στην κυβέρνηση, ποιός ξέρει;

Σε κάθε περίπτωση, ο Α. Τσίπρας προχωράει με σχέδιο που του ταιριάζει και μπορεί να το υλοποιήσει. Αν κάποιος δει τις θέσεις που έχει εκφράσει, θα καταλάβει ότι καμία σχέση δεν έχει αυτό το σχέδιο με την συγκρότηση προοδευτικής παράταξης. Αυτό θα προϋπέθετε απολογισμούς και αυτοκριτική, διαμόρφωση σύγχρονων θέσεων που να προσεγγίζουν θέσεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, άλλη αντιπολιτευτική τακτική.

Τέτοιες ώρες, τέτοια λόγια. Ο Α. Τσίπρας ξέρει πολύ καλά ότι έφτασε από το 4,68% του 2009 στο 36,34% του Ιανουαρίου του 2015 καβαλώντας το ποτάμι της οργής, δίδαξε λαϊκισμό και διχαστικό λόγο, εισέπραξε ψήφους και από το ΠΑΣΟΚ αλλά και από τμήματα της λαϊκής δεξιάς μέχρι και την ακροδεξιά. Συγκέντρωσε προοδευτικούς, ψεκασμένους της εποχής, αριστερούς και ακροδεξιούς.

Στις πλατείες των αγανακτισμένων πραγματοποιόταν μια διαρκής όσμωση ιδεών και αντιλήψεων ανάμεσα στα πιο διαφορετικά ακροατήρια, η oποία συνεχίστηκε κατά την διάρκεια της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Στο τέλος προέκυψαν ψεκασμένοι αριστεροί και προοδευτικοί με θέσεις ακροδεξιές. Προέκυψε ένα αριστερό σχήμα που πλην μικρού τμήματός του, καμία σχέση δεν έχει με τις θέσεις οποιασδήποτε εκδοχής, δογματικής ή ανανεωτικής, της Αριστεράς.

Αυτό ήταν και το «μυστικό» του 31,5% που ο Α. Τσίπρας κατόρθωσε να συγκεντρώσει τον Ιούλιο του 2019. Στο ποσοστό αυτό υπάρχει ένα πρωτοφανές mixing αριστερών, ακροδεξιών, ανορθολογιστών, αντισυστημικών, ακόμα και ανθρώπων που στήριξαν κ. Σημίτη!

Αυτή είναι και η συνταγή που έχει βάλει μπροστά ο Α. Τσίπρας. Την ξέρει καλά και αν κάτι είναι να του προκύψει, είναι από αυτήν. Γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως δύναμη φιλοεμβολιαστική, αλλά δεν κάνει και τίποτα για να προχωρήσει ο εμβολιασμός, ενώ κλείνει το μάτι και σε αντιεμβολιαστές μέσω Πολάκη, Τζάκρη κ.ά.

Γι' αυτό δεν ψήφισε την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού έστω στις τρεις επαγγελματικές κατηγορίες επιστρατεύοντας αίωλα επιχειρήματα χωρίς λογική, κλείνοντας το μάτι και στους αντιεμβολιαστές και αφήνοντας να εννοηθεί ότι «εδώ είμαι, αν η κυβέρνηση προσπαθήσει να σας ζορίσει με παραπέρα μέτρα». Γι' αυτό ανακαλύπτει ότι η κυβέρνηση διχάζει με τα μέτρα τον λαό, πηγαίνοντας κόντρα σε κάθε επιστημονική θέση, πριμοδοτώντας ο ιδιος διχασμό στον οποίο και στον βαθμό που υπάρξει, είναι σαφές ποιους θα προσπαθήσει να εκπροσωπήσει.

Γι' αυτό τάχθηκε κατά της αξιολόγησης θέλοντας να εκφράσει όσους επιδιώξουν να την σαμποτάρουν στην συνέχεια. Γι' αυτό ετοιμάζεται για έκρυθμες καταστάσεις στα ΑΕΙ θέλοντας να αξιοποιήσει την ύπαρξη πανεπιστημιακής Αστυνομίας ή αντιτάχθηκε στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, διαβάζοντας ακόμα και επιστολές παιδιών που νιώθουν ότι αδικήθηκαν, θέλοντας να εισπράξει ένα μικρό ή μεγαλύτερο τμήμα από όσους κόπηκαν και θα μείνουν εκτός σχολών. Γι' αυτό ανακαλύπτει συνεχώς αποτυχίες, ενώ στον νέο Εργασιακό Νομοσχέδιο ανακάλυψε εργασιακό μεσαίωνα.

Αυτό είναι «το παιχνίδι» του Α.Τσίπρα. Να συγκεντρώσει με μια δήθεν αριστερή αλλά καθαρόαιμη λαϊκίστικη φρασεολογία το ίδιο ανομοιογενές ακροατήριο απέναντι σε μια κοινωνία που πλειοψηφικά τάσσεται υπέρ άλλων απόψεων.

Απέναντι στην λογική και τον ορθολογισμό επιχειρείται ένα μέτωπο παραλογισμού, αντισυστημισμού και ανορθολογισμού, ένα μέτωπο που στο όνομα της αριστεράς, θα είναι μέτωπο πισωγυρίσματος, διχασμού και συντήρησης. Πολλοί εντοπίζουν πιθανό κίνδυνο για την κυβέρνηση από τα δεξιά ή από τους ακροδεξιούς πυρήνες της κοινωνίας. Τι γίνεται όμως όταν ακροαριστερά και ακροδεξιά ανακαλύπτουν ότι σε πολλά συμφωνούν;

Θα πετύχει το σχέδιο; Το σίγουρο είναι ότι η κοινωνία βρίσκεται σε άλλη φάση, ότι το 2021-2022 δεν είναι 2011-2012. Ωστόσο, αυτά ξέρει να κάνει ο Α. Τσίπρας και αυτά κάνει και μόνο αν υπάρξει ένα ενιαίο μέτωπο προόδου και λογικής μπορεί να υπάρχει αποτελεσματική δύναμη ανάσχεσης και μετατροπής οποιουδήποτε σχεδίου για ρεσάλτο στη εξουσία σε οριστική ήττα αυτής της παρδαλής αριστεράς που ποντάρει και πάλι στο «ταραχή, ωραία κατάσταση».

Ποιος είπε ότι η επόμενη χρονιά δεν θα έχει ενδιαφέρον;

* Ο Ζαχαρίας Ζούπης είναι υπεύθυνος ερευνών της Opinion Poll  

liberal.gr

 

Ο Παπάς και το δημοκρατικό έλλειμμα.

Ο Αλέξης Παπαχελάς, σε παλαιότερο άρθρο του, αναφερόμενος σε, μη κατονομαζόμενο, «εκλιπόντα επιχειρηματία» χαρακτήριζε «σοφή» την συμβουλή του τελευταίου σύμφωνα με την οποία: «Ποτέ δεν μπλέκεις ή αγοράζεις Μέσα, είναι πολύ πιο εύκολο να τα νοικιάσεις». Επομένως και στον βαθμό που ισχύει αυτή η εκτίμηση αυτοί που δαπάνησαν δεκάδες εκατομμύριων για να αποκτήσουν ένα κανάλι, αυτοί που ξενύχτισαν έγκλειστοι, σαν φυλακισμένοι, για τον ίδιο σκοπό δεν είναι σοβαροί. Μάλλον κάτι δεν είχε καταλάβει σωστά ο κύριος Α.Π. και ο επιχειρηματίας στον οποίον αναφέρεται. Η πράξη απέδειξε ότι το «χρήμα» ποθεί διακαώς την 4η εξουσία γι’ αυτό κάνει τα πάντα για να την κάνει δική του.

Έχει δίκιο ο Α.Π. όταν, στο ίδιο άρθρο, αναφέρει ότι: «Οι πολιτικοί είναι κατά κανόνα ιδιαιτέρως ανασφαλή άτομα. Ιστορικοί - ψυχαναλυτές εξηγούν πως η δίψα για αναγνώριση και αποδοχή τούς ωθεί στην πολιτική. Εκεί που την πατάνε όμως, διαχρονικά και σε πολύ διαφορετικές χώρες και περιπτώσεις, είναι όταν επιχειρούν να ελέγξουν το σκηνικό των μέσων ενημέρωσης για να προστατευθούν από την κριτική». Το άρθρο γράφτηκε το 2016 και είχε στόχο την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να ελέγξει το τηλεοπτικό τοπίο. Όμως αν ανατρέξουμε τρεις δεκαετίες πίσω θα δούμε ότι έχει ευθεία αντιστοιχία με τις επανειλημμένες προσπάθειες του ΠΑΣΟΚ -με αποκορύφωμα το σκάνδαλο Κοσκωτά- να ελέγξει τον τύπο. Αυτές οι αποτυχημένες προσπάθειες συνέβαλαν εντέλει στο να γίνει κατανοητό ότι αντί να κάνεις τους «λύκους κατοικίδια», πράγμα ανέφικτο, είναι καλύτερα να τους κρατάς χορτάτους. Βεβαίως οι πραγματικοί πολιτικοί αντί να «ταΐζουν τους λύκους» οφείλουν να τους κρατάνε μακριά από το «κοπάδι».

Βεβαίως είχε δίκιο ο επιχειρηματίας: «Ποτέ δεν μπλέκεις ή αγοράζεις Μέσα, είναι πολύ πιο εύκολο να τα νοικιάσεις». Μόνο που η «σοφή», κατά τον Παπαχελά, συμβουλή δεν αφορά κυρίως τους επιχειρηματίες αλλά τους πολιτικούς και τα κόμματα. Όταν μάλιστα διαθέτεις για το «ενοίκιο» τα οικονομικά και νομοθετικά «καλούδια» της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας είσαι άρχοντας. Ο καλύτερος πελάτης. Ας είναι καλά οι πολίτες που πληρώνουν τον λογαριασμό. Έτσι είδαμε σε προηγούμενες δεκαετίες να απογειώνονται οικονομικά οι «εθνικοί» εργολάβοι και προμηθευτές. Είδαμε την βιομηχανία των μόνιμων διαχειριστών των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων να ανθίζει. Είδαμε πολιτικούς νάνους καλυπτόμενους με τα «επτά πέπλα» της διαπλοκής να εμφανίζονται ως σύγχρονοι «Τιτάνες».

Αυτή η «οικονομική και νομοθετική ευχέρεια», της πολιτικής πελατείας, εξηγεί γιατί τελικά στην πράξη διαψεύδεται και ο εκλιπών επιχειρηματίας. Η «αγορά» των ΜΜΕ έχει χρήμα, αφού όπως γράφει και ο Α.Π.: «Στην Ελλάδα είχε αναπτυχθεί εδώ και μερικές δεκαετίες η ενημέρωση της “προστασίας” ή και του εκβιασμού». Είναι φυσιολογικό λοιπόν οι οικονομικά ισχυροί να «επενδύουν» -επεκτείνοντας την επιχειρηματική τους δραστηριότητα στην μέσω των ΜΜΕ «προστασία»- με στόχο αν όχι να καθορίσουν τουλάχιστον να επηρεάσουν αποφασιστικά τους κανόνες του παιχνιδιού υπέρ τους.

Σε όσους θεωρούν ότι η χειραγώγηση της 4ης εξουσίας συνιστά σοβαρή αλλοίωση του πολιτεύματος, σε όσους πιστεύουν ότι είναι μια κεκαλυμμένη μορφή εκτροπής, ότι συνεπώς τα συναφή αδικήματα δεν είναι λογικό να χαρακτηρίζονται πλημμελήματα, σε όσους, συμφωνώντας με την διαπίστωση του Α. Παπαχελά για την «ενημέρωση της “προστασίας” ή και του εκβιασμού», αναρωτιούνται αν η εξουσία εξακολουθεί να «απορρέει από τον λαό» θα όφειλε ίσως μια απάντηση η Π.τ.Δ. αν δεν είχε τόσα άλλα σοβαρά θέματα να την απασχολούν...

             Αντώνης Αντωνάκος

21-07-2021

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.           http://www.antonakos.edu.gr

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2021 00:55

The happy idiots του Αντώνη Αντωνάκου.

Γράφτηκε από
 

 

The happy idiots.

«Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δεν σωθεί, εγώ φταίω.» Νίκος Καζαντζάκης

Η «Ευθύνη», το «χρέος του καθήκοντος» απέναντι στον «κόσμο», που ζητά ο Καζαντζάκης να αναλάβει ο κάθε ένας από εμάς, δεν αρκεί. Αντίθετα αυτό το αίτημα του καθήκοντος αν δεν συνοδεύεται από τον σεβασμό στην Αξία του κάθε ανθρώπου και συνεπώς και στο αυτονόητο δικαίωμά του να αποφασίζει ο ίδιος για την μοίρα του μπορεί να αποτελέσει «μήτρα» κακών. Είναι χαρακτηριστικό επί του προκειμένου το αποτέλεσμα που είχε αυτή η αντίληψη του καθήκοντος, της «σωτηρίας του κόσμου» ερήμην του, από τους κομμουνιστές. Προϋπόθεση για να μην αποτελέσει η «Ευθύνη της σωτηρίας του κόσμου» άλλοθι κατάλυσης της δημοκρατίας είναι η Ελευθερία.

Η τελευταία και όχι μόνον με την στενή έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας θέλει, σύμφωνα με τον ποιητή, «Αρετήν και Τόλμην». Η κατάκτηση της ουσιαστικής ελευθερίας και η κατοχύρωση των ατομικών και των συλλογικών δικαιωμάτων δεν μπορεί και δεν πρέπει να επαφίεται μόνο στους θεσμούς και στα θεσπισμένα όργανα αλλά αντίθετα οφείλει να αποτελεί μέριμνα και έννοια κάθε πολίτη. Με άλλα λόγια η υποχρέωση του πολίτη δεν εξαντλείται, κάθε άλλο μάλιστα, στην ανά τετραετία προαιρετική άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος. Στις δημοκρατικές κοινωνίες, η Ελευθερία οφείλει να «συνοδεύεται, ανυπερθέτως, από την “δίδυμη αδελφή” της, την Ευθύνη», («Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ “ΕΜΒΟΛΙΟ”», Π. Παυλόπουλος, GUTENBERG, 2020).

«Τι να φταίει η Βουλή τι να φταιν’ οι εκπρόσωποι έρημοι κι απρόσωποι…», (Δ. Σαββόπουλος) όταν οι πολίτες διχάζονται δίκην οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων και, χειραγωγημένοι, εκχωρούν το «πολιτικό τους μέρισμα» και απεκδύονται την κοινωνική τους Ευθύνη; Όταν οι παρέες των καφενείων πολιτικολογούν θυμίζοντας λέσχες οπαδών της ίδιας ποδοσφαιρικής ομάδας, που πλειοδοτούν σε λιβανωτούς υπέρ του προέδρου και των ποδοσφαιριστών και εξαντλούνται σε λιβέλους κατά του «αιωνίου αντιπάλου»; Ακόμα χειρότερα όταν κρύβονται πίσω από την δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη απογοήτευσή τους και πίσω από την καταστροφική ετυμηγορία «όλοι ίδιοι είναι» για να δικαιολογήσουν την αποχή τους; Πράττοντας δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα όφειλε να κάνει κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης αναλαμβάνοντας το μερίδιο της Ευθύνης που του αναλογεί στο Εθνικό, κοινωνικό και εργασιακό πεδίο. Λησμονούν ότι όταν «το σπίτι μας δεν είναι καθαρό» δεν καθόμαστε στον καναπέ αλλά πιάνουμε τα ξεσκονόπανα και την σφουγγαρίστρα γιατί μας αφορά, γιατί είναι το δικό μας σπίτι.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη απόφαση της ΟΛΜΕ και οι συναφείς αντιδράσεις και καταλυτικές κριτικές. Κανένας δεν έψαξε σε βάθος, δεν αναζήτησε τις ουσιαστικές αιτίες αυτής της απόφασης. Κανένας δεν αναρωτήθηκε για το γεγονός ότι στην 11μελή διοίκηση της ΟΛΜΕ οι 7 είναι Αριστεροί εκ των οποίων οι 2 πρόσκεινται στο ΚΚΕ και οι 2 στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Είναι δυνατόν να είναι αυτή η πολιτική αναλογία στο σώμα των καθηγητών; Ασφαλώς όχι. Κανένας όμως δεν αναζήτησε τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτήν την εκπροσώπηση. Κανένας δεν αναρωτήθηκε ποιος και τι φταίει. Αν και στο μέλλον, η αδιαφορία, ο θυμός ή η ανευθυνότητα οδηγήσουν στην επικράτηση μιας νέας καταστροφικής εξουσίας οι πολίτες θα είναι αναμάρτητοι; Η «σιωπηλή πλειοψηφία» θα περιορίζεται ανυποψίαστη ανεύθυνη και χαρούμενη να αντιγράφει τους τηλεοπτικούς «εισαγγελείς» αγνοώντας ότι στις δημοκρατίες η ιδιότητα του πολίτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ουσιαστικά καθήκοντα και υποχρεώσεις; Ότι η ουσία της δημοκρατίας είναι Ευθύνη των πολιτών;

             Αντώνης Αντωνάκος

14-07-2021

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.       http://www.antonakos.edu.gr
 

 

Η μετάλλαξη «Δ» καθορίζει τις πολιτικές εξελλίξεις.

Μπορεί οι πολίτες, με την άρση των περιοριστικών μέτρων, να βγάλαμε στεναγμούς ανακούφισης, όμως είναι βέβαιο ότι τους πολιτικούς δεν τους αφήνουν σε ησυχία οι εφιάλτες του Φθινοπώρου. Το ενδεχόμενο διεξαγωγής πρόωρων εκλογών όχι μόνο δεν αποκλείεται αλλά αντίθετα παρά τις διαψεύσεις λογικά αποτελεί κεντρικό θέμα συζήτησης των κυβερνητικών επιτελείων. Δεν απαιτούνται αναλύσεις ούτε επίκληση ιστορικών δεδομένων για να γίνει σαφές ότι η πολιτική κυριαρχία της κυβέρνησης θα συρρικνώνεται προϊόντος του χρόνου. Επομένως η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να αναζητήσει «παράθυρο ευκαιρίας». Τα κόμματα της αντιπολίτευσης από την άλλη πλευρά απεύχονται τις πρόωρες εκλογές γνωρίζοντας ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ τους. Επιπλέον ελπίζουν ότι τα εσωτερικά τους προβλήματα αν δεν επιλυθούν θα επικαλυφθούν από τις εξελίξεις.

Στις τελευταίες εκλογές το αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, εκφραζόμενο με την ψήφο ή την αποχή, διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα, όμως, προϊόντος του χρόνου θα εξελίσσεται σε αντί-Ν.Δ.. Όσο καταλυτική και να παραμένει η επικοινωνιακή κυριαρχία της κυβέρνησης η πραγματικότητα της ζωής θα είναι παρούσα στις κάλπες. Για παράδειγμα, οι «αόρατοι» μισθωτοί -που δεν απεργούν, δεν πάνε στις διαδηλώσεις, δεν εμπιστεύονται τους συνδικαλιστές αλλά ψηφίζουν- και οι άνεργοι στις κάλπες θα αποτιμήσουν την δική τους πραγματικότητα όχι την «εικονική».

Αν η κυβέρνηση μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω θα έκανε τις εκλογές πέρυσι. Τότε αναμφίβολα θα είχε καταφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα στην μείζονα αλλά και στην ελάσσονα αντιπολίτευση. Τώρα, όχι μόνο λόγω της εξέλιξης της πανδημίας και των επιπτώσεων της στην οικονομία αλλά και λόγω της συνηθισμένης φθοράς που υφίσταται πάντοτε το κυβερνητικό κόμμα, η κατάσταση έχει αλλάξει. Βεβαίως δεν αμφισβητούνται τα πρωτεία της Ν.Δ. ούτε η βεβαιότητα ότι έστω και οριακά λόγω του νέου εκλογικού νόμου θα σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν το Φθινόπωρο. Σε διαφορετική περίπτωση, με δεδομένο ότι ο χρόνος κατά κανόνα δουλεύει υπέρ της αντιπολίτευσης, το πολιτικό τοπίο, ακόμα και χωρίς δυσάρεστες εξελίξεις, θα αρχίσει να θαμπώνει. Γι’ αυτό και η τελευταία δεν ζητά ακόμα εκλογές.

Είναι φυσιολογικό η κυβέρνηση να επιθυμεί πρόωρες εκλογές. Η αναβολή της ψήφισης των συμφωνιών με την Βόρειο Μακεδονία και τα «ρέστα» σε επιδόματα, παροχές και ρυθμίσεις δείχνουν ότι αναζητά «παράθυρο ευκαιρίας». Όμως κατά τα φαινόμενα η μετάλλαξη «Δ» το κλείνει. Δεν είναι μόνον το γεγονός ότι σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα οι προσδοκίες για την «ανάσταση» του τουρισμού διαψεύδονται. Είναι κυρίως η εκτίμηση ότι το επερχόμενο τέταρτο κύμα θα εκδηλωθεί νωρίς το Φθινόπωρο. Με μόλις το 36% του πληθυσμού πλήρως εμβολιασμένο φαίνεται ιδιαίτερα πιθανό αυτό να συμβεί τον Σεπτέμβριο. Το ερώτημα είναι -με το δεδομένο μάλιστα των διπλών εκλογών εκτός εάν, πράγμα απίθανο, προκύψει «οικουμενική» κυβέρνηση- αν η κυβέρνηση θα τολμήσει να προκηρύξει εκλογές και σε αυτήν την περίπτωση ποιο θα είναι το πολιτικό κόστος.

Σε κάθε περίπτωση το δίλλημα είναι βασανιστικό αφού η απάντηση θα κρίνει τις πολιτικές εξελίξεις, καθώς τρεις πρόσθετοι παράγοντες διαμορφώνουν το τοπίο. Πρώτον η παγίωση της κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο της κεντροαριστεράς, δεύτερον η αργή αλλά σταθερή ανάκαμψη του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ και τρίτον η επίσης αργή αλλά αναμενόμενη και σταθερή προσέγγιση των δύο «όμαιμων» κομμάτων.

Αντώνης Αντωνάκος

06-07-2021

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.           http://www.antonakos.edu.gr

 

«Ο κ. Τσίπρας, ως περιφερόμενος Μαυρογιαλούρος, συνεχίζει να υπόσχεται στους πάντες, τα πάντα. Σημερινή στάση η Ηλεία. Και Πανεπιστήμια φτιάχνει και δρόμους ανοίγει κι όσα δεν έκανε επί 4 χρόνια θα κάνει. Χρειάζεται όντως απύθμενο θράσος ώστε αντί να απολογείται, να ζητάει και τα ρέστα”, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Πειραιώς και προσθέτει:
 
“Η Πατρών-Πύργου είχε δημοπρατηθεί το 2014 με μία μόνο εργολαβία προϋπολογισμού 443 εκατ. ευρώ, η οποία αν προχωρούσε,  σήμερα το έργο θα ήταν έτοιμο.
 
Το 2015 μία από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν να ακυρώσει τον ενιαίο διαγωνισμό και να προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου μέσω 8 εργολαβιών.
 
Η απόφαση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν άλλα 2 χρόνια μέχρι να ετοιμαστούν τεύχη δημοπράτησης και να διεξαχθούν διαγωνισμοί και για τις 8 εργολαβίες, που είχαν τελικά συνολικό προϋπολογισμό 510 εκατ. ευρώ.
 
Έτσι το 2019 είχαν υπογραφεί 5 από τις 8 συμβάσεις, ενώ για τις υπόλοιπες 2 (Δουναίικα – Πύργος και Βάρδα – Α.Κ. Κυλλήνης) ο προσωρινός ανάδοχος είχε κηρυχθεί οριστικά έκπτωτος (Καλογρίτσας), καθώς δεν μπόρεσε να προσκομίσει την απαραίτητη εγγυητική επιστολή καλής εκτέλεσης για το έργο, ενώ στο τρίτο (Α.Κ. Κυλλήνης – Αμαλιάδα) υπήρχαν αιτήσεις ακύρωσης στο ΣτΕ. Γι’ αυτό το “έργο” καμαρώνει ο κ. Τσίπρας.
 
Όσο για την αναμόρφωση του Πανεπιστημιακού Χάρτη, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να αγνοεί εντελώς την απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών που ενέκρινε, με συντριπτική πλειοψηφία, το Στρατηγικό Σχέδιο για την Ακαδημαϊκή και Ερευνητική Ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Πατρών  (45 υπέρ, 3 λευκά & 3 κατά).
 
Στο Τμήμα Γεωπονίας Αμαλιάδας το ποσοστό αποφοίτησης είναι μόλις 3,6%, δηλαδή από τους περίπου 200 εισακτέους κάθε χρόνο, αποφοιτούν 7 άτομα! Οι αριθμοί για το αν υπάρχει ανάγκη τέτοιου τμήματος, μιλούν από μόνοι τους.
 
Στις εγκαταστάσεις του πρώην Τμήματος Γεωπονίας έχει προταθεί η ίδρυση Πρότυπου Εκπαιδευτικού Κέντρου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με έμφαση στην πρωτογενή παραγωγή και τη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων. Ένα πρότυπο κέντρο το οποίο θα περιλαμβάνει Επαγγελματική Σχολή Κατάρτισης επιπέδου 3, Επαγγελματικό Λύκειο με κατεύθυνση γεωπονίας επιπέδου 4 και Δημόσιο Θεματικό ΙΕΚ στη Γεωπονία επιπέδου 5.
 
Όσο για το τμήμα Μουσειολογίας, ο παγκόσμιος κανόνας είναι να αποτελεί είτε αντικείμενο μεταπτυχιακών ή (πιο σπάνια) ειδική κατεύθυνση μέσα σε κάποιο τμήμα αρχαιολογίας ή ιστορίας της τέχνης ή αρχειονομίας.
 
Είναι χαρακτηριστικό ότι:
 
-η Ιταλία, χώρα με τεράστια πολιτισμική κληρονομιά και με 4.880 μουσεία
-η Γαλλία που έχει το Λούβρο με 2.200 υπαλλήλους και 1.218 μουσεία
-η Ισπανία με 1.500 μουσεία
 
δεν έχουν αποκλειστικές προπτυχιακές σπουδές μουσειολογίας αλλά μόνον μεταπτυχιακά ενός έτους.
 
Προφανώς όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον περιφερόμενο Μαυρογιαλούρο κ. Τσίπρα. Είναι όμως η αλήθεια.”

1.Ενόψει της συζήτησης στη Βουλή για την κύρωση των τριώνμνημονίων συνεργασίαςμε την Βόρεια Μακεδονία, ο κ. Τσίπρας και στελέχη του κόμματός του έχουν αρχίσει να επαναλαμβάνουν το γνωστόκατηγορώτους κατά του κ. Μητσοτάκη, ότι ενώ ως αντιπολίτευση ήταν κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, ως κυβέρνηση την τιμά και την εφαρμόζει.  

2.Και ο μεν κ. Μητσοτάκης είχε πολλάκις επισημάνει ότι η Συμφωνία, μετά την κύρωσή της από τη Βουλή, θα εφαρμοστεί όπως ακριβώς θα έχει ψηφιστεί.

Ο κ. Τσίπρας, όμως, δεν έχει απαντήσει μέχρι σήμερα στα εξής δύο ερωτήματα, σχετικά με την ιθαγένεια  και την επίσημη γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας:

(α) Ζήτησε, κατά τις διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία, η ιθαγένεια  και η επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους να είναι  Βορειομακεδονική και όχι Μακεδονική, αφού το όνομά του  θα είναι Βόρεια Μακεδονία και όχι Μακεδονία;  

(β) Αν όχι, γιατί δεν το ζήτησε και, αν το ζήτησε, ποια ήσαν τα επιχειρήματα που τον έπεισαν να δεχτεί η ιθαγένεια  και η επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους να είναι  Μακεδονική;

3.Απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι ανάγκη να δοθεί, καθώς πολλοί είναι εκείνοι που ευλόγως θεωρούσαν τότε, και θεωρούν και σήμερα, πως:

- Αν ο κ. Τσίπρας απαιτούσε η ιθαγένεια  και η επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους να είναι Βορειομακεδονική, αφού το όνομά  του θα είναι Βόρεια Μακεδονία, και επέμενε στη θέση αυτή, οι ΗΠΑ, Γερμανία κ.α., που επείγονταν για την άμεση ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και την έναρξη διαπραγματεύσεων προσχώρησή της στην Ε.Ε., ζητήματα υψίστης σημασίας γιαυτές τις χώρες, θα τηνυποχρέωναν να δεχτεί τη λογική αυτή απαίτηση της Ελλάδας, μη διακυνδυνεύοντας μια δεύτερη αποτυχία τους (μετά την πρώτη το 2008, όταν ο κ. Καραμανλής δεν δέχτηκε, παρουσία του προέδρου Μπους, τις τότε απαιτήσεις της FYROM).
-  Άφησε έτσι ο κ. Τσίπρας να χαθεί για τη χώρα μας η ευκαιρία να υπάρξει μια πραγματικά ιστορική συμφωνία για την επίλυση του μακεδονικού και επέτρεψε στον κ. Ζάεφ να υπερηφανεύεται πως η Συμφωνία των Πρεσπών επιβεβαίωσε και ενίσχυσε τη μακεδονική εθνική και πολιτιστική ταυτότητα των πολιτών της (Σωστά καυχιέται ο κ. Ζάεφ για επιβεβαίωση και ενίσχυσητης μακεδονικής ταυτότητας της δικής του χώρας, αφού στη Συμφωνία των Πρεσπών οι δύο λέξειςΕλληνική Μακεδονίαούτε καν υπάρχουν!).
 
4.Περιμένουμε λοιπόν!
 

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr) 

 

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr)  Ενότητα ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

 

Γ. Κατρούγκαλος και Κ. Ζαχαριάδης για την ψήφο των Ομογενών

του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου   

 

1.            Η αρχή έγινε με την αναπληρώτρια τομεάρχη Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ(με αρμοδιότητα τον Απόδημο Ελληνισμό) Θ. Τζάκρη.

Σε συνέντευξή της  στον “Εθνικό Κήρυκα Ν. Υόρκης”, στις 10 Απριλίου, στην ερώτηση “Οι περιορισμοί που έχουν τεθεί στην ψήφο των κατοίκων του Εξωτερικού θεωρούνται αδικία από μεγάλη μερίδα των ομογενών. Υπάρχει περίπτωση να συναινέσετε στο ενδεχόμενο άρσης τους;”, η κα Τζάκρη, απάντησε ως εξής:

“Τι εννοείτε; Εμείς είμαστε αυτοί που ζητήσαμε να ψηφίσουν όλοι οι Ελληνες της Διασποράς. Οχι μόνο θα δώσουμε τη μάχη για την άρση των περιορισμών, αλλά και θα τους καταργήσουμε αμέσως μόλις επιστρέψουμε στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι άδικοι. Υποτιμητικοί. Δεν έχω λόγια να τους χαρακτηρίσω”.

2.             Μετά τη δήλωση αυτή, ο υπουργός Εσωτερικών Μ. Βορίδης, στις 12 Απριλίου, ανακοίνωσε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής ότι “μετά την τοποθέτηση που έκανε η κα Τζάκρη για την ψήφο των απόδημων, ανοίγει ο δρόμος για να αρθούν οι περιορισμοί του ψηφισμένου νόμου” και έτσι θα κατατεθεί νομοσχέδιο με ένα άρθρο για την κατάργηση όλων των περιορισμών που υπάρχουν για τους απόδημους έλληνες και για την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος από τον τόπο κατοικίας τους”.

3.             Την ίδια μέρα, τη διευκρίνιση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβαν οι τομεάρχες Γ. Κατρούγκαλος και Κ.  Ζαχαριάδης.

Με δήλωση τους, μαζί με την κα Τζάκρη, μετά σύντομη αναφορά στα  της ψήφισης του νόμου του 2019 για την ψήφο των ομογενών, ανέφεραν για το νομοσχέδιο Βορίδη:      

Ο κ. Βορίδης γνωρίζει πολύ καλά ότι η τροποποίηση του νόμου αυτού απαιτεί 200 ψήφους και αναδιαμόρφωση της ειδικής πλειοψηφίας που επιτεύχθηκε το 2019. Δεν καταθέτει λοιπόν την τροπολογία (sic) για λόγους ουσίας αλλά για λόγους εντυπώσεων. Για να φανεί ακόμη πιο καθαρά ποιος λέει την αλήθεια και ποιος ψέματα στους ομογενείς αλλά και στο σύνολο του Ελληνικού λαού καταθέτουμε και εμείς τροπολογία που επαναλαμβάνει την αρχική μας πρόταση, ως εξής:

1. Τέσσερις έδρες βουλευτών Επικρατείας κατανέμονται για την εκπροσώπηση των Ελλήνων που είναι μόνιμα εγκατεστημένοι στο εξωτερικό, ανά μία στις εξής γεωγραφικές ενότητες: (α) Ευρώπης (β) Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής (γ) Χωρών Ωκεανίας - Άπω Ανατολής και(δ) Υπολοίπων χωρών

Η ψηφοφορία γίνεται αυτοτελώς με ενιαίο ψηφοδέλτιο σε κάθε μία από τις γεωγραφικές αυτές ενότητες, χωρίς άλλους περιορισμούς από την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη και την μόνιμη εγκατάσταση στη συγκεκριμένη γεωγραφική ενότητα, η οποία βεβαιώνεται από την οικεία προξενική αρχή
2. Με Προεδρικό Διάταγμα (…) ρυθμίζεται η διεξαγωγή της ψηφοφορίας (…).
3. Κάθε αντίθετη γενική ή ειδική διάταξη νόμου καταργείται ”.

(Ολόκληρη η δήλωση στο https://www.syriza.gr/).

4.             Ο Τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Ζαχαριάδης, στις 12 Απριλίου, κατά την συνεδρίαση της προαναφερθείσας Επιτροπής για την ψήφο των αποδήμων:

(α) Αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του στις πάσης φύσεως “αμαρτίες” της ΝΔ, πηγαίνοντας πίσω μέχρι το 2009 και φτάνοντας στις… “δεκαετίες μετά τον πόλεμο”:

- “Δε θέλετε σήμερα να συζητάμε τη μαφιόζικη δολοφονία του δημοσιογράφου. Δε θέλετε να συζητάμε ένα χρόνο και ένα μήνα μετά το άνοιγμα των σχολείων με 25 παιδιά στην τάξη. Δε θέλετε να συζητάμε ότι έχουμε φτάσει τους 800 διασωληνωμένους. Δε θέλετε να συζητάμε ότι πήγε προχθές ο Πρωθυπουργός να δει τα λεωφορεία και σήμερα αντί να είναι στο δρόμο είναι στα αμαξοστάσια”.

- “Το δικό σας κόμμα κ. Βορίδη χρεοκόπησε την Ελλάδα το 2009, όχι η Αριστερά”.

- “Θυμάστε τον κ. Πατούλη στη Νέα Υόρκη; Θυμάστε αυτό το μειοψηφικό κομμάτι που έσερνε ο κ. Πατούλης τι είχε πει για τη Συμφωνία των Πρεσπών”, Θυμάστε τις διαδηλώσεις στην Αυστραλία;”.

- “Ας αναλογιστούμε πως έχει προκύψει τόσο μεγάλη ελληνική ομογένεια και διασπορά; Επειδή η ΝΔ χρεοκόπησε τη χώρα το 2009 και επειδή η Δεξιά είχε την πατρίδα φτωχή, μίζερη, καθηλωμένη με το μονοκομματικό της κράτος αυτές τις δεκαετίες μετά τον πόλεμο).

(β) Για την ψήφο των αποδήμων ανέφερε:

“Κύριε Βορίδη τι έγινε; Σφίξανε τα γάλατα στο εσωτερικό και είπατε να ρίξετε μια φωτοβολίδα στο εξωτερικό; Σκέφτεστε να δημιουργήσετε ένα διχασμό στην ομογένεια στο εξωτερικό και να προσπαθήσετε στη συνέχεια να το εισάγετε στο εσωτερικό;”.

- “Θέλετε να εργαλειοποιείτε την ομογένεια αξιοποιώντας διάφορες μειοψηφικές φωνές στο εσωτερικό της”.  

“Εμείς αντιθέτως με εσάς, δε θέλουμε να διχάσουμε τους Έλληνες του εξωτερικού. Θεωρούμε ότι η ομογένεια -που στη συντριπτική του πλειοψηφία είναι προοδευτικοί πολίτες- θέλουν να μετέχουν στις εκλογές”. (Ολόκληρη η ενδιαφέρουσα αυτή ομιλία στοhttps://www.syriza.gr/article/id/107773/K.-Zachariadhs:-Oi-anthrwpoi-poy-efygan-apo-thn-Ellada-kai-thn-agapoyn-theloyn-na-symmetechoyn---Theloyme-kanones-gia-na-symmetechoyn-kai-ochi-mikrokommatika-paic

hnidia.html)

5.             Ερωτήματα και σχόλια  κοινής λογικής.            

(α) Ποια η αξιοπιστία όταν τη μια μέρα υπόσχεστε δημόσια στους Έλληνες της Διασποράς “τους  περιορισμούς που έχουν τεθεί στην ψήφο τους (τους άδικους και υποτιμητικούς, όπως σωστά τους χαρακτηρίζετε) θα τους καταργήσουμε αμέσως μόλις γίνουμε κυβέρνηση” και την επομένη αρνείστε να τους καταργήσετε αμέσως σήμερα… επειδή το νομοσχέδιο το καταθέτει ο Βορίδης;

(β) Ποια η σοβαρότητα, όταν:

- Ως μόνη δικαιολογία για την άρνηση αυτή προβάλλετε την υπόνοια ότι “σκέφτεστε να δημιουργήσετε ένα διχασμό στην ομογένεια στο εξωτερικό και να προσπαθήσετε στη συνέχεια να το εισάγετε στο εσωτερικό”;

 Υποστηρίζετε πως μια εκλογική διαδικασία που δεν διχάζει τους Έλληνες κατοίκους Ελλάδας θα διχάζει τους Έλληνες κατοίκους άλλων χωρών;

(γ) Γιατί η τροπολογία σας –που θα συζητηθεί “αύριο” στη Βουλή– δεν περιλαμβάνει και τους Έλληνες κατοίκους Ελλάδας που την ημέρα των εκλογών θα βρίσκονται σε άλλη χώρα, ως φοιτητές, επαγγελματίες, τουρίστες, επισκέπτες συγγενών;

(δ) Το ποιος λέει την αλήθεια και ποιος ψέματα στους ομογενείς” μπορεί να προκύψειαπό την ανάγνωση των δύο νομοσχεδίων;

6.             Σήμερα δεν ενδιαφέρει το πώς και το γιατί ψηφίστηκε το 2019, από βουλευτές όλων των κομμάτων, ο εκλογικός νόμος για την ψήφο των κατοίκων του Εξωτερικού (Ν. 4648/2019) με τους άδικους και υποτιμητικούς περιορισμούς” που περιλαμβάνει.

Η σημερινή Βουλή οφείλει να καταργήσει ΣΗΜΕΡΑ τους περιορισμούς αυτούς,  αφού όλοι οι βουλευτές διακηρύττουν ΣΗΜΕΡΑ πως οι περιορισμοί αυτοί είναι άδικοι και υποτιμητικοί.

ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 889

Εκπαιδευτικά Νέα