Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

Άρθρα & Απόψεις (1051)


 

 

Ήταν άδικο αλλά… έγινε πράξη.
«Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη»: αγαπημένο μότο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Η παραίτηση και οι καταγγελίες του προέδρου του ΣτΕ άνοιξαν κύκλο διαλόγου για τις αιτίες, τη δεοντολογία και τις εικαζόμενες σκοπιμότητές της. Το θέμα της αντισυνταγματικότητας του νόμου Κατρούγκαλου, που θέτει, είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού κάθε εκτροπή από τις διατάξεις του καταστατικού χάρτη είναι επικίνδυνη για τη δημοκρατία, ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους γίνεται.

Ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης, και ο φιλικός της τύπος, έχει επιδοθεί σε αγώνα δρόμου προσπαθώντας να αποδώσει την πράξη σε «άλλες σκοπιμότητες». Τον τόνο δίνει το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο της Κουμουνδούρου. Υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η όψιμη ευαισθησία Σακελλαρίου για τις διαρροές» επιχειρεί ολομέτωπη επίθεση κατά του τέως προέδρου. Επισημαίνοντας ότι η θητεία του κυρίου Σακελλαρίου έληγε στις 30 Ιουνίου, «ξεχνάει» να αναφέρει ότι, εντός των ημερών, η κυβέρνηση θα επιλέξει τον νέο πρόεδρο και τους αντιπροέδρους του ΣΤΕ. Η εύλογη υποψία των πολιτών ότι η οριακή, σύμφωνα με τις διαρροές, πλειοψηφία επετεύχθη εν όψει αυτού του γεγονότος τροφοδοτείται από την παραίτηση.
Το προηγούμενο διάστημα είχε αναπτυχθεί ο μηχανισμός πολιτικού αποπροσανατολισμού με την κυβερνητική σπερμολογία ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστούν οι προβλεπόμενες από τον νόμο Κατρούγκαλου περικοπές στις συντάξεις. Οι συνταξιούχοι, που με δικαιολογημένο δέος αναμένουν την 1η/1ου/2019, άρχισαν άδικα να ελπίζουν. Στο βαθμό όμως που θα διαμορφωθούν βάσιμες υποψίες για κυβερνητική παρέμβαση ώστε να μην κριθεί ο νόμος αντισυνταγματικός, το αφήγημα ότι «η κυβέρνηση θέλει να μην περικοπούν οι συντάξεις αλλά δεν την αφήνουν οι θεσμοί» πάει περίπατο.
Ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου δεν είναι «παιδί της ανάγκης» και του έξωθεν καταναγκασμού. Είναι ένα καθαρά και βαθιά ιδεολογικό δημιούργημα της (παλαβής) Αριστεράς που επιχειρεί τη βίαιη και άδικη «συμπίεση» όλων των συντάξεων στη ζώνη της εξαθλίωσης και στην κατηγορία του «κοινωνικού βοηθήματος». Οι έννοιες της αναλογικότητας και της ανταποδοτικότητας εξανεμίζονται και επικρατεί η λογική της αναδιανομής. Όχι, όμως, της αναδιανομής από τους πλούσιους στους φτωχούς μέσω του φορολογικού συστήματος και με τη μορφή κοινωνικών επιδομάτων (ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, κ.λπ.), αλλά της αναδιανομής μέσω της αφαίρεσης από τους ασφαλισμένους των 35 ασφαλιστικών ετών για να ενισχυθούν εκείνοι των 15.
Οι περικοπές στις συντάξεις, που υπολογίζονται στο 1,8 δισ. ευρώ ετησίως, δεν ήταν απαίτηση των θεσμών. Η «ιδιοκτησία» τους ανήκει αποκλειστικά στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να καταργηθούν, ακόμα και αν τις κρίνει το ΣΤΕ αντισυνταγματικές, ακόμα και αν το ζητήσουν οι «θεσμοί». Ο στόχος της κυβέρνησης είναι τα υπερπλεονάσματα, έστω και από το «αίμα» των συνταξιούχων. Με αυτά μπορούν να «εξαγοράζει» την εύνοια του εκλογικού ακροατηρίου της - μέσω της διανομής «κοινωνικών μερισμάτων» σήμερα, μέσω της χορήγησης της 13ης (κουτσουρεμένης για τους «προνομιούχους») σύνταξης αύριο. Ό,τι και να πει όμως η κυβέρνηση, οι πολίτες ξέρουν ότι τελικά ήταν άδικο αλλά… έγινε πράξη.
Σάββατο, 12 Μαΐου 2018 00:55

Ο επίμονος «κηπουρός» του Αντώνη Αντωνάκου.. .

Γράφτηκε από
 

Ο επίμονος «κηπουρός».
Για προδοσία της δημοκρατικής παράταξης μίλησε σε εκδήλωση που έγινε χθες με πρωτοβουλία του ο Γιάννης Ραγκούσης, αν υπάρξει κυβερνητική συνεργασία με τη Ν.Δ. σύμφωνα με το ρεπορτάζ της ΕΡΤ. Η ΑΥΓΗ 8/5/18
Το Φθινόπωρο ονειρευόταν τον Γ.Α.Π. Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να στηρίξουν, τα προσωρινώς συστεγαζόμενα υπόλοιπα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μια μετεκλογική κυβέρνηση με την Ν.Δ.. Τώρα, μετά τον καθαρμό της μεγάλης πολιτικής Σαρακοστής, ονειρεύεται την ανάσταση της «συντελεσμένης προοδευτικής παράταξης»!!! Θεωρεί ότι μια ενδεχόμενη συνεργασία ΚΙριΝΑΛίου της Χαριλάου Τρικούπη με την Ν.Δ., θα αποτελέσει «προδοσία της δημοκρατικής παράταξης».

Όποιος έχει την υπομονή να διαβάσει μέχρι τέλους την εισήγησή του στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο ίδιος δεν μπορεί παρά στο τέλος να θυμηθεί μια από τις συνήθεις εκφράσεις της καθημερινής αργό, «πες μας τι πίνεις…». Το γεγονός ότι ο «αγνώμων» λαός μαύρισε εκείνους που «πήρανε στην πλάτη τους ευθύνες που δεν τους ανήκαν», ανταμείβοντας το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. με το 2,47% των ψήφων, δεν τον πτοεί. Έχει τέτοια πεποίθηση ότι ανήκει στον περιούσιο «προοδευτικό» λαό, που θέτει και όρους αντί να ζητήσει συγνώμη.
Διαπιστώνει ότι το «παραγωγικό μας έλλειμμα, είναι η μήτρα όλων των ελλειμμάτων», «ανακαλύπτοντας την Αμερική» αιώνες μετά τον Κολόμβο. Κουβέντα δεν λέει για το πότε, πως και με ευθύνες ποιών προέκυψε αυτό. Πιστεύει ότι η χώρα θα εξέλθει από τα μνημόνια «με ανοιχτό το μέγα διαχρονικό, εθνικό, οικονομικό της πρόβλημα». Δεν θυμάται ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παρέλαβε το 1981 το χρέος στο 30% και το 2004 το παρέδωσε, (με την μεσολάβηση της τριετούς «Δεξιάς παρένθεσης», όπως, έμπλεοι δημοκρατικού ήθους, χαρακτήριζαν την κυβέρνηση Μητσοτάκη), στο 112,2% του Α.Ε.Π. (Eurostat 2013a). Δεν θυμάται την άλωση του κράτους, δεν γνωρίζει τίποτα για τη διάλυση της Δημόσιας Διοίκησης, της βιομηχανίας και της οικονομίας την δεκαετία του 80. Δεν θυμάται την «μεγάλη ληστεία» του Χρηματιστηρίου ούτε ότι η κυβέρνηση Σημίτη κιότεψε και δεν ψήφισε τον «νόμο Γιανίτση».
Μιλάει για τη «διαπλοκή» και για «αναμέτρηση της παραγωγικής Ελλάδας με την παρασιτική Ελλάδα», λες και δεν ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επί των ημερών του οποίου η διαπλοκή και ο παρασιτισμός γιγαντώθηκαν. Οι εργολήπτες, οι προμηθευτές, οι λαθρόχειρες των εθνικών και των κοινοτικών κονδυλίων, όλος ο εσμός των αεριτζήδων πότε άνθισε; Δεν ήταν στα ίδια κομματικά γραφεία με τον Άκη με τον Μαντέλη και τα άλλα καλά παιδιά; Με ποιο ηθικό έρεισμα μιλάει αφ’ υψηλού;
Είναι αδύνατον να επισημανθούν, έστω στοιχειωδώς, τα ατελείωτα «πολιτικά μαργαριτάρια» που περιλαμβάνονται στην εισήγηση του. Δεν καταλαβαίνει ότι οι καιροί έχουν αλλάξει. Την δεκαετία του 70 επώνυμος μαθηματικός, είπε σε υποψήφιο ο οποίος επιδείκνυε γνώσεις νηπιαγωγείου: «κοίτα ή με δουλεύεις οπότε φεύγεις, ή είσαι άσχετος οπότε είσαι ήδη φευγάτος». Αυτό έχουν ήδη πει και οι πολίτες στον πρωθυπουργό του Δ.Ν.Τ. και στους «επίμονους κηπουρούς» του. Ας το καταλάβουν επιτέλους.
Σάββατο, 05 Μαΐου 2018 01:05

Ακυβέρνητη Πολιτεία.του Αντώνη Αντωνάκου.. .

Γράφτηκε από
 

Ακυβέρνητη Πολιτεία.
Οι καθημερινές εικόνες των κακοποιημένων συμπολιτών μας σοκάρουν. Είναι η ζοφερή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε σε όλη τη χώρα, που δεν κρύβεται ούτε ωραιοποιείται όσες «δημιουργικές στατιστικές» και να χρησιμοποιήσει ο Υπουργός (αν)Ασφάλειας του Πολίτη. Η απελευθέρωση χιλιάδων κακοποιών, με τις «ευεργετικές» διατάξεις του νόμου Παρασκευόπουλου, έχει αυξήσει κατακόρυφα την ακραία εγκληματικότητα. Η Ελλάδα πλέον, όσον αφορά την παρουσία της οργανωμένης πολιτείας –η οποία οφείλει να έχει το μονοπώλιο της έννομης βίας- μάλλον θυμίζει FarWest παραδομένο στους ληστές και στους οπαδούς της, κατά τον Μίκυ Θεοδωράκη, πλέον επικίνδυνης μορφής φασισμού, της αριστερόστροφης.

Οι ntesperantosτης NearWest (Ζεφύρι και τα πέριξ) έχουν εγκαθιδρύσει την «πόλη των παρανόμων». Όταν την προσεγγίζει η αστυνομία, όπως στην περίπτωση του θανάτου του μαθητή από αδέσποτη σφαίρα, χρησιμοποιεί ολόκληρο εκστρατευτικό σώμα. Την ίδια ώρα οι φασίστες με το θολωμένο μυαλό -ορισμένοι από αυτούς αυτοπροσδιορίζονται ως «αναρχικοί» ή «αντιεξουσιαστές» το ερώτημα είναι γιατί και τα Μ.Μ.Ε. τους αποκαλούν έτσι- έχουν εγκαταστήσει την δική τους «πόλη των παρανόμων» στα Εξάρχεια με προκεχωρημένα φυλάκια το Πολυτεχνείο και άλλα, συνήθως Δημόσια, κτίρια. Εξορμούν πυρπολώντας αυτοκίνητα, καταστρέφοντας μαγαζιά, απειλώντας και τρομοκρατώντας τους πολίτες.
Η εν ψυχρώ εκτέλεση του επιχειρηματία Σταματιάδη, ο φόβος και η οργή της κοινής γνώμης, ανάγκασε κυβερνητικά στελέχη να προσπαθήσουν να διασκεδάσουν τις αλγεινές εντυπώσεις που δημιούργησαν οι απαράδεκτες δηλώσεις του Υπουργού (αν)Ασφάλειας του Πολίτη με αφορμή τη σύλληψη του 88χρονου στη Γλυφάδα. Ο κύριος Τόσκας είχε δηλώσει ότι «Όλοι οι άνθρωποι που σκέφτονται κάπως συνετά σε αυτή τη χώρα καταδικάζουν […] και τις περιπτώσεις αυτοδικίας» και συμπλήρωσε «Εδώ δεν είμαστε Φαρ Ουέστ, δεν μπορεί ο κάθε πολίτης να κατέχει και να κάνει χρήση όπλου από μόνος του απλά γιατί βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Εδώ πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες και οι αρμόδιες αρχές είναι που έχουν το δικαίωμα της νόμιμης βίας». Δηλαδή κατά τον Υπουργό ο Σταματιάδης δεν είχε το δικαίωμα να υπερασπίσει την οικογένεια ή τη ζωή του.
Αναγκάστηκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης μετά τον θάνατο του Σταματιάδη, για να κατευνάσει την κοινή γνώμη, να δηλώσει ότι «ακόμη και αν υπήρχε υπέρβαση άμυνας ο υπερήλικας δεν έπρεπε να διωχθεί γιατί λειτούργησε υπό συνθήκες «ακραίας ψυχικής πίεσης» σύμφωνα με το νόμο». Οι δηλώσεις του όμως δεν αρκούν για να απαλείψουν από τη συνείδηση του πολίτη την αίσθηση μιας πραγματικότητα που διαμορφώνεται από την απουσία του «νόμου και της τάξης» που βιώνει καθημερινά. Την εντύπωση μιας «ακυβέρνητης πολιτείας», που έχει καταντήσει παράδεισος για τους παράνομους και τους απροσάρμοστους στους οποίους φαίνεται να έχει εκχωρηθεί το δικαίωμα της «παράνομης και αυθαίρετης βίας».
Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018 01:22

Χαμένες ευκαιρίες του Αντώνη Αντωνάκου.. .

Γράφτηκε από

 

Χαμένες ευκαιρίες.
Η Νέα Δημοκρατία χαρακτήριζε την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. «χαμένη δεκαετία». Θα ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα αν την είχε χαρακτηρίσει «καταστροφική δεκαετία». Όποιος αναζητήσει τις αιτίες της καταστροφής της χώρας κατ’ εξοχήν σε εκείνη τη δεκαετία θα τις εντοπίσει. Ανεξάρτητα, πάντως, από τις ευθύνες του «Κινήματος» για τον κοινωνικό εκμαυλισμό και τον οικονομικό και θεσμικό εκτροχιασμό, ευθύνες πρέπει να καταλογιστούν και στις τότε ηγεσίες της Ν.Δ. για την «χαμένη ευκαιρία», ή οποία κόστισε και κοστίζει στην παράταξη, αλλά κυρίως κοστίζει στη χώρα.

 

Η Μεταπολίτευση χαρακτηρίστηκε από την κυριαρχία των ιδεολογημάτων της Αριστεράς, η οποία έστρωσε –μέσω του άκρατου και αμοραλιστικού λαϊκισμού- το έδαφος για την δημιουργία χύδην «Αριστερών» στερεότυπων στην πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Αυτό το κύμα της «βλαχομπαρόκ» εθνικοσοσιαλιστικής «Αριστεράς» έφερε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία το 1981. Τα καταστροφικά αποτελέσματα της περιόδου 81-89 αλλά και η ιστορική συγκυρία με την κατάρρευση του μεγάλου μύθου των «Σοσιαλιστικών παραδείσων» το 1989, δημιουργούσαν μια χρυσή ευκαιρία για την ανατροπή των ουτοπικών και δήθεν προοδευτικών αυτών στερεότυπων.
Η ευκαιρία αυτή χάθηκε και λόγω λαθών κατά την περίοδο που η Ν.Δ. ήταν αντιπολίτευση, αλλά κυρίως από τους χειρισμούς της κρίσιμης διετίας 1989-1990. Στην πρώτη περίπτωση ανάγεται η αμέλεια ή η ανεπάρκεια να προβληθεί ένα ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα και να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια, αποκρούοντας την συστηματικά παραχάραξη που γινόταν από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», ενώ στη δεύτερη εντάσσεται η «αυτοπαγίδευση» στο σκάνδαλο Κοσκωτά, που οδήγησε κατ’ αρχήν στην σύμπραξη με την Αριστερά και στη συνέχεια στην οικουμενική.
Τρείς δεκαετίες μετά τα ίδια ανησυχητικά σημάδια, με άλλους πρωταγωνιστές, εμφανίζονται. Παρά τις κυβιστήσεις του Πρωθυπουργού και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., παρά τα δεκάδες δισεκατομμύρια που κόστισε στη χώρα η αναρρίχησή του στην εξουσία, παρά τις εξοντωτικές περικοπές και τους φόρους, η Ν.Δ. σε όλες τις δημοσκοπήσεις. αδυνατεί να ξεπεράσει τα εκλογικά της ποσοστά (πρόθεση ψήφου δίχως αναγωγές) των τελευταίων εκλογών. Μάλιστα, είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός της σχεδόν εκκωφαντικής στήριξης από τα κυριότερα Μ.Μ.Ε.. Οι αιτίες για μια ακόμα φορά είναι ίδιες. Η αδυναμία ή η απροθυμία να υποστηριχθεί το ιστορικό παρελθόν της παράταξης και το ασαφές, αν όχι λανθασμένο ιδεολογικό στίγμα που εκπέμπεται από υπερσυντηρητικούς και νεοφιλελεύθερους.
Ιστορικά η παράταξη υπήρξε πάντοτε λαϊκή εκφράζοντας κυρίως τους εργαζόμενους και τους αγρότες. Ποτέ δεν υπήρξε «εκπρόσωπος» της, ούτως ή άλλως, «αναιμικής» μεγαλοαστικής τάξης. Αλλά παράλληλα απέφυγε να «μοιράζει καθρεφτάκια στους ιθαγενείς», έχοντας στρατηγικό στόχο την ανάπτυξη μέσω της αύξησης της παραγωγής και της παραγωγικότητας. Επένδυσε στις υποδομές και στήριξε τον πρωτογενή τομέα και την παραγωγική επιχειρηματικότητα. Δεν ανήγαγε την ανάπτυξη σε αυτοσκοπό. Την έθεσε στην υπηρεσία της χώρας, της κοινωνίας και των πολιτών. Η απομυθοποίηση της «αγοράς», η απόκρυψη των τεράστιων ευθυνών της, η αποσιώπηση του «μεταπρατικού» μη παραγωγικού χαρακτήρα της, η απόλυτη και άμεση ανάγκη διαρθρωτικής αναδόμησης της σε παραγωγική κατεύθυνση είναι αλήθειες που πρέπει να ειπωθούν, έστω και αν είναι δυσάρεστες. Σε διαφορετική περίπτωση θα οδηγηθούμε σε ακόμα μια «χαμένη ευκαιρία».
Σάββατο, 14 Απριλίου 2018 02:00

Υπερβάσεις του Αντώνη Αντωνάκου..

Γράφτηκε από
 

Υπερβάσεις.
Για την ανάγκη «υπερβάσεων» κάνει λόγο ο τέως Πρωθυπουργός στην Καθημερινή. Κανένας δεν μπορεί να διαφωνήσει ότι οι υπερβάσεις είναι επιβεβλημένες στην πολιτική. Προϋπόθεση βεβαίως είναι οι πολιτικοί «ηγέτες» να έχουν το μέγεθος να υπερβούν προσωπικούς εγωισμούς και φιλοδοξίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα βασικά Γερμανικά κόμματα. Το γεγονός ότι η χώρα τους δεν βρίσκεται χρεωκοπημένη υπό καθεστώς κηδεμονίας κάνει την υπέρβαση πραγματικά σημαντική.

Αν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (2008-2009) είχε προτάξει το συμφέρον του τόπου θα είχαμε αποφύγει την καταστροφή. Ο Παπανδρέου πρωταγωνιστούσε, όταν δεν υποκινούσε, τους «αγώνες». Οι καταστροφικές συνέπειες της διακυβέρνησης των ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. είναι κοινός τόπος. Όμως μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ευθύνες για την δημιουργία των κοινωνικών και πολιτικών στερεοτύπων αλλά και των οικονομικών συνθηκών οι οποίες έκαναν ένα περιθωριακό κόμμα της Αριστεράς κόμμα εξουσίας. Το «φαινόμενο» ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι τέκνο της κρίσης αλλά η κυοφορία διήρκεσε όλη τη Μεταπολίτευση.
Επιπλέον το 2009, ο Παπανδρέου αντί να αντιμετωπίσει άμεσα την κατάσταση, στηριζόμενος στην κάλυψη που του είχε προσφέρει προεκλογικά και μετεκλογικά ο Καραμανλής, επιδόθηκε σε ένα ανόητο «παιχνίδι μαγισσών». Αλλά και ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. έκανε καθοριστικά λάθη. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η προκήρυξη εκλογών το 2012. Γιατί δεν αφέθηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου με την ευρεία στήριξη που είχε από κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ), που εξέφραζαν το 83,02% του λαού με βάση τις εκλογές του 2009, να συνεχίσει έστω για ένα εξάμηνο; Ήταν οι προσωπικές φιλοδοξίες πάνω από το συμφέρον του τόπου; Γιατί έπρεπε να γίνουν εκλογές, όταν η οργή και η απόγνωση ήταν στο απόγειο της;
Δύο ακόμα λάθη έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Η νέα ηγεσία της ΝΔ δεν αντέκρουσε τις εντελώς άδικες ή σε κάθε περίπτωση απόλυτα υπερβολικές κατηγορίες εναντίον της διακυβέρνησης 2004-2009. Επιπλέον, ενώ καλώς δεν ψηφίστηκε το πρώτο μνημόνιο, ήταν λάθος η πολιτική που «καταχώρησε» στις συνειδήσεις των πολιτών την ΝΔ στις «αντιμνημονιακές» δυνάμεις. Αποτέλεσμα των λαθών ήταν η διάσπαση της κοινοβουλευτικής ομάδας το Φεβρουάριο του 2012, η «γέννηση» των ΑΝ.ΕΛ και ο «εκλογικός θρίαμβος» του 18,85%!!!
Οι εκλογές του 2012, με όλα όσα προηγήθηκαν, έφεραν σχεδόν αναπόδραστα στην εξουσία την σημερινή συγκυβέρνηση. Μπορεί η χώρα να σώθηκε τότε όταν στις επαναληπτικές όλοι οι λογικοί και φιλοευρωπαϊστές Έλληνες, ξεπερνώντας στερεότυπα και πολιτικές προτιμήσεις, έδωσαν πάλι την πρωτιά στη Ν.Δ. με «βραχεία κεφαλή», όμως ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ξεφεύγοντας για πρώτη φορά από τα ποσοστά πολιτικής επιβίωσης αναδείχθηκε σε ισότιμο διεκδικητή της εξουσίας, αποτελώντας μια ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση.
Καλές είναι λοιπόν οι «υπερβάσεις», αρκεί να μην αποτελούν σημαίες ευκαιρίας.
 
Τούρκοι διαβάζουν το κοράνι στην Αγιά Σοφιά – Η λέξη σεβασμός δεν λέει τίποτα στο καθεστώς Ερντογάν. Ο ισλαμιστής Ερντογάν, θέλει να προκαλέσει με κάθε τρόπο την Ελλάδα, και τους πολίτες της.
Δεν έχει κανένα πρόβλημα να δίνει την Αγια Σοφιά για ισλαμική τελετή, παραμονές του Ορθόδοξου Πάσχα! Όλα θα πρέπει να τα περιμένουμε από τον Ερντογάν και για όλα να προετοιμαστούμε.
Δείτε το βίντεο

Ayasofya’da Kur’an-ı Kerim tilaveti…
 
 
υπέροχο συρτάκι κάτω από την ΑκρόποληTο συρτάκι είναι ένας ελληνικός χορός που είναι γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο και τον έχουν αγαπήσει εκατομμύρια τουρίστες που επισκέπτονται την χώρα μας.
Ο χορός που κυριολεκτικά ταξίδεψε παγκοσμίως μέσα από την μεταφορά στον κινηματογράφο του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη «Βίος και πολιτεία του Αλέξη ζορμπά», είναι πλέον ένα από τα πιο κεντρικά στοιχεία της τουριστικής εικόνας μας προς το εξωτερικό.
Όλοι έχουν συνδυάσει την Ελλάδα με το ρυθμικό συρτάκι και τον κεφάτο Zorba the Greek!
Ένα βίντεο δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο και προκαλεί χαμό με τα εναέρια πλάνα πάνω από την Ακρόπολη, την άψογη χορευτική εκτέλεση και την εξαιρετική εμφάνιση όλων των χορευτών.
Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018 01:59

ΟΘΩΜΑΝΟΙ ΚΑΙ…ΤΟΥΡΚΟΙ!

Γράφτηκε από
 
Μια μεγάλη ιστορική «παρεξήγηση» πολύ λίγο γνωστή, είναι οι σχέσεις των Οθωμανών με τους…Τούρκους.
Σύμφωνα με μια μεγάλη μελέτη του αμερικανικού πανεπιστημίου Στάνφορντ, που αναδημοσιεύτηκε και στην Τουρκία από τον Τούρκο ιστορικό ερευνητή, Μπεκίρ Οζγκέ, μόνο το 9% των σημερινών κατοίκων της Τουρκίας, μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν πραγματικά τουρκική καταγωγή από την κεντρική Ασία.
 
Η εκπληκτική αυτή μελέτη αποδεικνύει, ίσως για πρώτη φορά τόσο λεπτομερειακά και αυτό το κάνει γνωστό, (εδώ είναι και το εκπληκτικό), και στους σημερινούς Τούρκους, ότι ουδέποτε δηλαδή ήταν Τούρκοι και ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία ουδέποτε είχε ταυτιστεί με τον όρο Τούρκος και τουρκικό. Αυτή η ταύτιση έγινε μόνο εδώ και 100 χρόνια περίπου και απετέλεσε στη συνέχεια το ιστορικό όπλο του Κεμάλ Ατατούρκ, για να θεμελιώσει νέα τεχνητή εθνική συνείδηση στους κατοίκους της Μικράς Ασίας, που απέμειναν μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, τις σφαγές των χριστιανών και την περίφημη εθνοκάθαρση.

Η έρευνα αυτή παρουσίασε πραγματικά εκπληκτικά στοιχειά, τα οποία θα παρακολουθήσουμε προσπαθώντας να ρίξουμε φως σε μια παραποιημένη και διαστρεβλωμένη ιστορία, για ένα θέμα που έχει άμεση σχέση με την ελληνική παρουσία στην Μικρά Ασία, αλλά και στις ιστορικές εξελίξεις, ο απόηχος των οποίων φτάνει μέχρι σήμερα στους κατοίκους των δυο πλευρών του Αιγαίου.
Όπως αναφέρεται λοιπόν, μέχρι το 1876, η λέξη Τούρκος δεν απαντούσε πουθενά στα επίσημα έγραφα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο ίδιος ο Πορθητής αναφέρονταν σαν, «Ηγεμόνας των Ρωμιών», ενώ πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ήταν Έλληνας από μητέρα. Οι Οθωμανοί δεν μιλούσαν ποτέ τουρκικά και αυτό είναι γνωστό και σε πολλούς μελετητές και ιστορικούς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η οθωμανική γλώσσα είναι κυρίως μείγμα αραβικών, και περσικών. Ακόμα και η σημερινή τουρκική γλώσσα χρησιμοποιεί χιλιάδες αραβικές και περσικές λέξεις. Η γλώσσα που μιλούσαν στο οθωμανικό σαράι, ήταν κατ’ εξοχή τα περσικά, ενώ το αλφάβητο που χρησιμοποιούσαν ήταν το αραβικό και η περσική παραλλαγή του.
Αλλά το πιο εκπληκτικό ήταν πως οι διανοούμενοι της Οθωμανική αυτοκρατορίας, οι ποιητές και οι άνθρωποι του σουλτάνου, έδειχναν σε κάθε ευκαιρία τον αποτροπιασμό τους και την αποστροφή τους προς κάθε τι που εμφανίζονταν σαν τουρκικό. Ο μεγάλος Οθωμανός ποιητής, Μπακί, της εποχής του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή, στο αποκορύφωμα της αυτοκρατορίας, είχε γράψει ένα έκπληκτο ποίημα για τους Τούρκους και έλεγε τα εξής χαρακτηριστικά : «Κανένα στέμμα δεν μπορεί να στέψει τον κάτοχο ένδειας και πενίας. Όποιος ανήκει στην τουρκιά, έχει αγύριστο κεφάλι. Ο Τούρκος στερείτε ικανότητας να ηγεμονεύσει». Ένας άλλος γνωστός Οθωμανός ποιητής, ο Νεφ, είχε πει, « Ο Θεός έχει στερήσει την πηγή της γνώσης από τους Τούρκους». Ο Οθωμανός λόγιος, Χαφίζ Αχμέτ Τσελεμπί είχε γράψει το 1499 αυτές τις πράγματι πολύ χαρακτηριστικές φράσεις, «Μην τύχει και λογιάσεις τον Τούρκο ως άνθρωπο. Αν κατά τύχη βρεθεί ζάχαρη σε χέρι Τούρκου, αυτή μετατρέπετε σε δηλητήριο. Μην θλίβεσαι καθώς αποκεφαλίζεις Τούρκο. Και πατέρας να’ ναι μην διστάσεις να σκοτώσεις τον Τούρκο».
Οθωμανοί λόγιοι, όπως ο Ναιμά, ο Οθωμανός ιστορικός, Κεριμεντίν Μαχμούντ, από το Άκσαράι, χαρακτήριζαν τους Τουρκογενείς σαν καθυστερημένους, πνευματικά βάρβαρους, θεομπαίχτες, αγύρτες, βρώμικους Χαρακτηριστικό είναι τα όσα αναφέρει ο Κεριμεντίν Μαχμούτ, «Τούρκοι, σκυλιά, λύκοι, κάνουν τον άγριο, αλλά όταν έρθει η στιγμή να αντιμετωπίσουν τον αντίπαλο το βάζουν στα πόδια». Στην Οθωμανική αυτοκρατορία μέχρι το 1912, όπως αναφέρει η μελέτη του αμερικανικού πανεπιστημίου, η λέξη Τούρκος και τουρκικός θεωρείτο σαν εχθρική προς την αυτοκρατορία.
Ακόμα και στα επίσημα οθωμανικά έγραφα δεν γίνονταν καμία αναφορά για την τουρκικότητα της αυτοκρατορίας, αντίθετα σε όποια περίπτωση γίνονταν κάποια αναφορά, αυτή συνοδεύονταν πάντα με υποτιμητικές φράσεις.
Σύμφωνα τέλος με τον Αμερικάνο ιστορικό επιστήμονα, δόκτωρ Wells, «Η γενική μελέτη ων κατοίκων της Μικράς Ασίας δείχνει ότι παρά του ότι σε πολλές περιοχές μιλιούνταν τα τουρκικά, οι κάτοικοι δεν έχουν καμία σχέση με τις τουρκικές φυλές της κεντρικής Ασίας». Η συνείδηση εξ άλλου των κατοίκων της Μικράς Ασίας μέχρι της αρχές του εικοστού αιώνα ήταν μουσουλμανική και οι ίδιοι οι κάτοικοι υποστήριζαν ότι δεν είναι Τούρκοι, αλλά μουσουλμάνοι.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018 01:57

ΣΤΟ ΦΩΣ ΜΕ ΔΕΟΣ Η KAYA KİLİSESİ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ

Γράφτηκε από
 
Στις συνεχιζόμενες επί 2,5 χρόνια εργασίες των Τούρκων στην Παναγία Σουμελά ανακαλύπτονται όλο και περισσότερα θαυμαστά ευρήματα, που προκαλούν κυριολεκτικά το δέος στους ίδιους τους εργαζόμενους στην ιστορική μονή.


Οι τελευταίες ανακαλύψεις είναι η εκκλησία των βράχων, «Kaya Kilisesi», όπως την έχουν ονομάσει οι Τούρκοι, που βρέθηκε στην πλαγιά βορειοδυτικά της ιστορικής μονής, όπου βρέθηκαν και κάποια κελιά των μοναχών που μόναζαν επί αιώνες στο απόκρημνο αυτό μέρος.
Οι θαυμαστές τοιχογραφίες και αγιογραφίες, όπως ανέφερε ο δήμαρχος της Matçkas, ο Koray Koçhan, είναι πραγματικά μια πολύ μεγάλη ανακάλυψη που δίνει ξεχωριστή λαμπρότητα στο ιερό αυτό ελληνορθόδοξο μοναστήρι.
Ήδη έχει αναγγελθεί ότι λίαν προσεχώς θα ανοίξουν όλες οι καινούργιες ανακαλύψεις στους επισκέπτες και έτσι θα μπορούν να προσκυνήσουν στο ιστορικό μοναστήρι, καθώς και στα μέχρι σήμερα κρυμμένα ευρήματα που τώρα ήραν στο φως της μέρας.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018 11:38

Νέο-Οθωμανικές αυταπάτες του Αντώνη Αντωνάκου..

Γράφτηκε από

 

Νέο-Οθωμανικές αυταπάτες.
Αν η εξουσία διαφθείρει η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα. Παραφράζοντας το γνωστό απόφθεγμα μπορούμε να πούμε ότι αν η εξουσία «τρελαίνει» η απόλυτη εξουσία «τρελαίνει» απόλυτα. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται στην περίπτωση του προέδρου της Τουρκίας. Πράγματι ο κύριος Ερντογάν χρόνο με το χρόνο φαίνεται να καταλαμβάνεται από την «τρέλα του μεγαλείου» και να ονειρεύεται την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παγιδεύεται στο μονόδρομο της καταστροφής του.

 

Τα δείγματα ήταν εμφανή και πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα. Τα Φαραωνικά Σεράια και οι Οθωμανικές φιέστες ήταν απλώς η κορυφή του παγόβουνου και η προμετωπίδα της προσπάθειας του να αναδειχθεί η Τουρκία σε ηγέτιδα δύναμη και «προστάτη» του Μουσουλμανικού κόσμου. Μια φιλοδοξία η οποία ενισχυόταν από την οικονομική ανάπτυξη την οποία γνώρισε η γειτονική χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και η οποία της επέτρεψε να ανακτήσει την αυτοπεποίθηση που της είχαν στερήσει τα «στραπάτσα» των δύο προηγούμενων αιώνων. Το αποτυχημένο πραξικόπημα – αν δεν ήταν στημένο από τον ίδιο – έδωσε στον Ερντογάν το πρόσχημα και την δυνατότητα να μετατραπεί σε «ελέω Αλλάχ Σουλτάνο». Εκατοντάδες χιλιάδες μη φίλοι του απολύθηκαν, φυλακίστηκαν, εξοντώθηκαν. Τελευταίο επεισόδιο αποτελεί η «κατάκτηση» των αντιπολιτευόμενων Μ.Μ.Ε..
Οι λεονταρισμοί εναντίον των Η.Π.Α. και της Ευρώπης και η εισβολή σε ένα διαλυμένο κράτος για να εξουδετερώσει τον κοινό Κουρδικό κίνδυνο του επέτρεψε να διογκώσει τις εθνικιστικές ονειρώξεις του λαού του. Είναι προς το παρόν απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού. Κανένας στο εσωτερικό της Τουρκίας δεν έχει την δυνατότητα να τον αμφισβητήσει.
Όμως, όπως λέει ο λαός, «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά». Γιατί ενώ, την εποχή του ψυχρού πολέμου η Τουρκία ήταν ένα πολύτιμο ανάχωμα στο υπογάστριο της Ε.Σ.Σ.Δ., σήμερα αυτό δεν υφίσταται. Ενώ η «κοσμική» Τουρκία αποτελούσε ένα ανάχωμα στο φονταμενταλισμό του Ισλάμ, σήμερα , κατηγορείται ότι υποθάλπει και υποκινεί τις οργανώσεις που ονειρεύονται την εγκαθίδρυση νέο-μουσουλμανικού χαλιφάτου. Ενώ στηρίχθηκε ως χρήσιμος «χωροφύλακας» στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, σήμερα επιδιώκει να γίνει ισότιμος εταίρος των «μεγάλων». Αυτή είναι μια επικίνδυνη ουτοπία του Ερντογάν στην οποία τον έχει οδηγήσει η «τρέλα του μεγαλείου».
Οι «γονιδιακές συγγένειες» με τις προερχόμενες από την Ε.Σ.Σ.Δ. χώρες της Κεντρικής Ασίας, οι κοινές πολιτισμικές ρίζες και το κοινό θρήσκευμα εκτιμήθηκαν ως βάθρα για την ανάπτυξη του ηγεμονικού της ρόλου. Τα Ισλαμικά δίκτυα, οι Τούρκοι μετανάστες, οι προσφυγικές ροές, τα Οθωμανικά κατάλοιπα στις χώρες της Ε.Ε. εκτιμήθηκαν ως μοχλοί πίεσης και εκβιασμών Το κοινό παρελθόν με τις Αραβικές χώρες και το κοινό θρήσκευμα με το Ιράν, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν αποτέλεσαν ουσιαστικούς παράγοντες για την απογείωση των φαντασιώσεων της Τουρκίας σε βαθμό που να ονειρεύεται την είσοδό της στο Σ.Α. του Ο.Η.Ε. και στο κλαμπ των πλέον ανεπτυγμένων και ισχυρών οικονομιών.
Οι αναλύσεις και οι εκτιμήσεις του κυρίου Ερντογάν έχουν λογική βάση αλλά λογαριάζει χωρίς τον «ξενοδόχο». Εν προκειμένω χωρίς τους «ξενοδόχους». Γιατί καμία από τις μεγάλες δυνάμεις δεν είναι διατεθειμένη να επιτρέψει την είσοδο ενός ακόμα ισότιμου παίκτη στο γεωπολιτικό παιχνίδι. Κανένας δεν είναι διατεθειμένος να επιτρέψει σε μια χώρα που ονειρεύεται να παίξει στρατηγικό ρόλο και, βασισμένη σε εθνοτικές και θρησκευτικές συγγένειες, να υλοποιήσει τα νέο-Οθωμανικά όνειρά της. Ούτε οι Η.Π.Α. ούτε η Ε.Ε. ούτε η Ρωσία. Ούτε καν η μακρινή Κίνα.
Η πρόσβαση της στα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου θα είναι ιδιαίτερα περιορισμένη αν όχι εντελώς απαγορευμένη για την Τουρκία. Η βιομηχανική ανάπτυξη, βασισμένη στο φθηνό εργατικό δυναμικό, εξαρτάται από την πρόσβαση στις αγορές της Δύσης. Η συμφωνίες για το πυρηνικό εργοστάσιο και για τους S400, εξυπηρετούν τη Ρωσία αλλά μόνο στο βαθμό που δημιουργούν πρόβλημα στη Δύση και θετικό οικονομικό αποτέλεσμα για την ίδια. Δεν είναι ούτε η Ρωσία διατεθειμένη να επιτρέψει την δημιουργία μιας νέας αυτόνομης δύναμης στο υπογάστριο της. Όχι όσο μπορεί ακόμα να το εμποδίσει.
Ο Ευρωπαϊκός δρόμος είναι κλειστός. Η Ε.Ε. δεν πρόκειται να επιτρέψει στην νέο-Οθωμανική Τουρκία να πετύχει εκεί που απέτυχε ο Σουλεϊμάν το 1529. Η κοσμική Τουρκία του Ατατούρκ, ήταν η χώρα που απέκτησε την προοπτική και την δυνατότητα να ενταχθεί στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η χώρα που αναδύθηκε μετά τη «βολική» ουδετερότητα του Β’ παγκοσμίου και αποτέλεσε το χαϊδεμένο παιδί της Δύσης τον καιρό του ψυχρού πολέμου, που επωφελήθηκε από λάθη και συγκυρίες για να εισβάλει στην Κύπρο, εξελίσσεται σε μια λάθος χώρα σε λάθος εποχή. Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία θα προσγειωθεί απότομα και οδυνηρά στην πραγματικότητα. Μέχρι τότε οι κίνδυνοι για την Ελλάδα είναι σοβαροί και οι χειρισμοί απαιτούν σοβαρότητα, υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα αλλά πάνω απ’ όλα εθνική στρατηγική και συναίνεση.
Αντωνάκος Αντώνης
22-03-2018
ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 76

Εκπαιδευτικά Νέα